Gênesis 32
asg (ASG) vs NAA
1 Ayin a na Yakubu wi a nwalu ɗa alingata a̱ Ka̱shile o yoku a gasai n a̱yi.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ana Yakubu we enei le ɗa u danai, <<Na ka̱tsura̱ ka̱ Ka̱shile kaꞋa>>, ɗaɗa u neꞋi ubuta̱ wa kula Mahanayim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Yakubu u suki alingata a kubana u vuza ni Isuwa a iɗika i Edom,
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 u danai le: <<Na ɗa ili i na i kudana vuzakpa vu va̱ Isuwa, kagbashi ka̱ nu Yakubu ka danai, ta ɗe mi o kuyongo n Laban ali m megeshe ma ɗe sai gogo na ta na.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Mi ta̱ n anaka, ni njaki, ni nkyon, ni nraɗika, n agbashi. N suku ta̱ akaka a nampa ciya̱ a dana vuzakpa vu va̱ a na mi a̱ kuta̱wa̱, adama a na n ciya̱ wu ushuki u ni.>>
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Ana Alingata a o bonoi u Yakubu ɗa a danai, <<Tsu bana ta̱ u vuza nu Isuwa, wi ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱ kucina wu, wi ta̱ a kuwala n uma amangatawa̱na̱shi (400).>>
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Ɗa Yakubu u dagazai n wovon. Ɗa u peciki uma a na i koɓolo n a̱yi ali ugboku u re, u yaꞋin nannai ni nkyon n ni, nraɗika, anaka n arakuma dem.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Kusheshe ku ni ku ɗaɗa, <<Isuwa u ta̱wa̱ baci ɗa u niꞋwa̱nta̱ngi ugboku u iyain, ka̱ta̱ ugboku u ire tamkpamu u laꞋaka.>>
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Ɗa Yakubu u danai, <<O Ka̱shile ka Dada vu va̱ Ibirahi n Ka̱shile ka Dada vu va̱ Ishaku, panaka mu. Avu Vuzavaguɗu vu danai mu, <Bono a iɗika i nu a̱ ubuta̱ wu umaci u nu, mi ta̱ a kuzuwa ili i yaꞋan derere a kubana wa̱ nu dem.>
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Mpa n yawa vi yotsongu mu kenu gbani a ucigi u nu u na u kukpa̱ɗa̱ kusabaꞋa ba, koɓolo kpamu n wu ushuki u nu u na vi yotsongi mu mpa kagbashi ka̱ nu. N kalangu ka nwalu kaꞋa koci m pasai Kuyene ku Urudu, ama mpa ɗa na mo okpoi ka̱tsura̱ ke re.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 N folono wu ta̱ isa mu a̱ ubuta̱ u vuza va̱ Isuwa. Mi ta̱ a kupana wovon u ni u na u kuta̱wa̱ wa kuna tsu ra̱ka̱, ali m muku n ina̱ku i le dem.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 N nannai dem, ɗa vu danai mu sai vi yaꞋanka mu kasingai, ka̱ta̱ kpamu vi neke mu ntsukaya n a̱bunda̱i n na n lazai kukece an kayala ka mala.>>
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Yakubu wa asai ɗe, ɗaɗa a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na wi n i ɗa, ɗa u zagbai punu kuneꞋe ɗa u nekei vuza ni Isuwa,
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 a̱na̱ku a nraɗika amangatawenre (200) nu nga̱ji kamanga, koɓolo kpamu n a̱na̱ku a nkyon amangatawenre (200) n a̱giri kamanga,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 a̱na̱ku a arakuma kamangankupa m muku n le, koɓolo n a̱na̱ku a anaka amangere n obomburom kupa, n a̱na̱ku a njaki kamanga n kogono kupa e le.
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 U peciki le ushiga-ushiga ɗa u zuwai agbashi a̱ ni vuza te te a ushiga dem. Ɗa u danai le, <<Walai kelime ka̱ va̱, ka̱ta̱ i ka̱sukpa̱ ka̱ba̱nga̱ e mere mu ushiga u kelime n u ka̱ca̱pa̱.>>
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 U danai kagbashi ka iyain, <<Ayin a na baci vuza vu Isuwa u gasai n a̱ɗa̱ ɗa we ecei, <Yayi vuzagbayin vu ɗa̱? Te ɗai yi a kubana? Yayi n kuzuwa ku na ki kelime ka̱ ɗa̱ na?>
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 Ka̱ta̱ vu ushuku yi, <A Yakubu a ɗa kagbashi ka̱ nu. KuneꞋe ku ɗa u suki a kubana u vuzagbayin vi ni Isuwa. A̱yi Yakubu a̱ ka̱ci ka̱ ni wi ta̱ lo ka̱ca̱pa̱ ka̱ tsu.> >>
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 U danai kagbashi ke ire ka yaꞋan feu nannai, n ka tatsu, koɓolo n aza a na a buwai i n ushiga u na a kinda feu: <<I dana Isuwa feu nannai ayin a na baci i gasai n a̱yi.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 Mayun ɗa i dana, <Kagbashi ka̱ nu Yakubu ki ta̱ lo ka̱ca̱pa̱ ka̱ tsu.> >> Yakubu wi ta̱ e kusheshe, <<Mi ta̱ a kulyaꞋa utsura u ni n kuneꞋe kakau ka, n cina yi baci u gaꞋan ba wi ta̱ a ki isa mu.>>
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 U suki kuneꞋe ka kelime ka̱ ni ɗa a̱yi tamkpamu wa asai punu a̱ ka̱tsura̱ ka.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 N kayin ka nanlo Yakubu u ɗikai a̱ma̱ci e re a̱ ni, koɓolo n agbashi a̱ a̱ma̱ci e re a nanlo a m muku n ni kupa n vuza te, ɗa u pasai kuyene ku Jaboku.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Ana u zuwai le a pasa kuyene ka koɓolo n ili i na wi n i ɗa dem.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Yakubu wo okpoi endeꞋen; ɗa vuza u yongoi a kuyaꞋan mpolo n a̱yi ali sai kayin washi.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Ana vuza va we enei wi a kufuɗa kulaꞋa utsura u ni ba, ɗa u gbashai Yakubu va a̱ ma̱kuta̱, ɗa ta na ugasatangi u ketele wa u sulamgbanai.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Ɗaɗa u danai, <<YaꞋan m bana, kayin ki ta̱ a kasa.>>
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Ɗa vuza va we ecei, <<Yayi kula ku nu.>>
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Ɗa vuza va u danai ni, <<Ili i na i ɗikai anana, kula ku nu ku buwa Yakubu ba. E kuɗeke wu ta̱ Isaraila, n tsa aza a Ibirahi kula ka ki ta̱ a kudana, vi yaꞋan ta̱ mpolo n Ka̱shile koɓolo kpamu n uma.>>
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Yakubu u danai vuza va, <<Mi ta̱ ufolu u nu dana mu kula ku nu.>>
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Adama a nannai Yakubu u neꞋi ubuta̱ wa kula Peniyelu. U danai, <<Me ene ta̱ Ka̱shile a̱shi n a̱shi ama m buwa ta̱ ta na n wuma.>>
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Yakubu a̱ kuka̱sukpa̱ Peniyelu kanna ta na a kuɓatsa, a kuwala nu nsa̱ga̱ɗu adama a na ketele ka̱ ma̱kuta̱ ka̱ ni ka sulamgbanai ta̱.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Ali a̱ kuta̱wa̱ anana, ntsukaya mi Isaraila a tsu takuma akawa e etele a na i punu a̱ ma̱kuta̱ ba, adama a na ta punu a gbashai Yakubu a akawa a nanlo a.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.