Gênesis 32

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ayin a na Yakubu wi a nwalu ɗa alingata a̱ Ka̱shile o yoku a gasai n a̱yi.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ana Yakubu we enei le ɗa u danai, <<Na ka̱tsura̱ ka̱ Ka̱shile kaꞋa>>, ɗaɗa u neꞋi ubuta̱ wa kula Mahanayim.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Yakubu u suki alingata a kubana u vuza ni Isuwa a iɗika i Edom,
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 u danai le: <<Na ɗa ili i na i kudana vuzakpa vu va̱ Isuwa, kagbashi ka̱ nu Yakubu ka danai, ta ɗe mi o kuyongo n Laban ali m megeshe ma ɗe sai gogo na ta na.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Mi ta̱ n anaka, ni njaki, ni nkyon, ni nraɗika, n agbashi. N suku ta̱ akaka a nampa ciya̱ a dana vuzakpa vu va̱ a na mi a̱ kuta̱wa̱, adama a na n ciya̱ wu ushuki u ni.>>
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Ana Alingata a o bonoi u Yakubu ɗa a danai, <<Tsu bana ta̱ u vuza nu Isuwa, wi ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱ kucina wu, wi ta̱ a kuwala n uma amangatawa̱na̱shi (400).>>
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Ɗa Yakubu u dagazai n wovon. Ɗa u peciki uma a na i koɓolo n a̱yi ali ugboku u re, u yaꞋin nannai ni nkyon n ni, nraɗika, anaka n arakuma dem.
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Kusheshe ku ni ku ɗaɗa, <<Isuwa u ta̱wa̱ baci ɗa u niꞋwa̱nta̱ngi ugboku u iyain, ka̱ta̱ ugboku u ire tamkpamu u laꞋaka.>>
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Ɗa Yakubu u danai, <<O Ka̱shile ka Dada vu va̱ Ibirahi n Ka̱shile ka Dada vu va̱ Ishaku, panaka mu. Avu Vuzavaguɗu vu danai mu, <Bono a iɗika i nu a̱ ubuta̱ wu umaci u nu, mi ta̱ a kuzuwa ili i yaꞋan derere a kubana wa̱ nu dem.>
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Mpa n yawa vi yotsongu mu kenu gbani a ucigi u nu u na u kukpa̱ɗa̱ kusabaꞋa ba, koɓolo kpamu n wu ushuki u nu u na vi yotsongi mu mpa kagbashi ka̱ nu. N kalangu ka nwalu kaꞋa koci m pasai Kuyene ku Urudu, ama mpa ɗa na mo okpoi ka̱tsura̱ ke re.
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 N folono wu ta̱ isa mu a̱ ubuta̱ u vuza va̱ Isuwa. Mi ta̱ a kupana wovon u ni u na u kuta̱wa̱ wa kuna tsu ra̱ka̱, ali m muku n ina̱ku i le dem.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 N nannai dem, ɗa vu danai mu sai vi yaꞋanka mu kasingai, ka̱ta̱ kpamu vi neke mu ntsukaya n a̱bunda̱i n na n lazai kukece an kayala ka mala.>>
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Yakubu wa asai ɗe, ɗaɗa a̱ ka̱tsuma̱ ki ili i na wi n i ɗa, ɗa u zagbai punu kuneꞋe ɗa u nekei vuza ni Isuwa,
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 a̱na̱ku a nraɗika amangatawenre (200) nu nga̱ji kamanga, koɓolo kpamu n a̱na̱ku a nkyon amangatawenre (200) n a̱giri kamanga,
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 a̱na̱ku a arakuma kamangankupa m muku n le, koɓolo n a̱na̱ku a anaka amangere n obomburom kupa, n a̱na̱ku a njaki kamanga n kogono kupa e le.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 U peciki le ushiga-ushiga ɗa u zuwai agbashi a̱ ni vuza te te a ushiga dem. Ɗa u danai le, <<Walai kelime ka̱ va̱, ka̱ta̱ i ka̱sukpa̱ ka̱ba̱nga̱ e mere mu ushiga u kelime n u ka̱ca̱pa̱.>>
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 U danai kagbashi ka iyain, <<Ayin a na baci vuza vu Isuwa u gasai n a̱ɗa̱ ɗa we ecei, <Yayi vuzagbayin vu ɗa̱? Te ɗai yi a kubana? Yayi n kuzuwa ku na ki kelime ka̱ ɗa̱ na?>
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Ka̱ta̱ vu ushuku yi, <A Yakubu a ɗa kagbashi ka̱ nu. KuneꞋe ku ɗa u suki a kubana u vuzagbayin vi ni Isuwa. A̱yi Yakubu a̱ ka̱ci ka̱ ni wi ta̱ lo ka̱ca̱pa̱ ka̱ tsu.> >>
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 U danai kagbashi ke ire ka yaꞋan feu nannai, n ka tatsu, koɓolo n aza a na a buwai i n ushiga u na a kinda feu: <<I dana Isuwa feu nannai ayin a na baci i gasai n a̱yi.
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Mayun ɗa i dana, <Kagbashi ka̱ nu Yakubu ki ta̱ lo ka̱ca̱pa̱ ka̱ tsu.> >> Yakubu wi ta̱ e kusheshe, <<Mi ta̱ a kulyaꞋa utsura u ni n kuneꞋe kakau ka, n cina yi baci u gaꞋan ba wi ta̱ a ki isa mu.>>
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 U suki kuneꞋe ka kelime ka̱ ni ɗa a̱yi tamkpamu wa asai punu a̱ ka̱tsura̱ ka.
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 N kayin ka nanlo Yakubu u ɗikai a̱ma̱ci e re a̱ ni, koɓolo n agbashi a̱ a̱ma̱ci e re a nanlo a m muku n ni kupa n vuza te, ɗa u pasai kuyene ku Jaboku.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Ana u zuwai le a pasa kuyene ka koɓolo n ili i na wi n i ɗa dem.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Yakubu wo okpoi endeꞋen; ɗa vuza u yongoi a kuyaꞋan mpolo n a̱yi ali sai kayin washi.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Ana vuza va we enei wi a kufuɗa kulaꞋa utsura u ni ba, ɗa u gbashai Yakubu va a̱ ma̱kuta̱, ɗa ta na ugasatangi u ketele wa u sulamgbanai.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Ɗaɗa u danai, <<YaꞋan m bana, kayin ki ta̱ a kasa.>>
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ɗa vuza va we ecei, <<Yayi kula ku nu.>>
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Ɗa vuza va u danai ni, <<Ili i na i ɗikai anana, kula ku nu ku buwa Yakubu ba. E kuɗeke wu ta̱ Isaraila, n tsa aza a Ibirahi kula ka ki ta̱ a kudana, vi yaꞋan ta̱ mpolo n Ka̱shile koɓolo kpamu n uma.>>
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Yakubu u danai vuza va, <<Mi ta̱ ufolu u nu dana mu kula ku nu.>>
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Adama a nannai Yakubu u neꞋi ubuta̱ wa kula Peniyelu. U danai, <<Me ene ta̱ Ka̱shile a̱shi n a̱shi ama m buwa ta̱ ta na n wuma.>>
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Yakubu a̱ kuka̱sukpa̱ Peniyelu kanna ta na a kuɓatsa, a kuwala nu nsa̱ga̱ɗu adama a na ketele ka̱ ma̱kuta̱ ka̱ ni ka sulamgbanai ta̱.
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Ali a̱ kuta̱wa̱ anana, ntsukaya mi Isaraila a tsu takuma akawa e etele a na i punu a̱ ma̱kuta̱ ba, adama a na ta punu a gbashai Yakubu a akawa a nanlo a.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.