Gênesis 31
asg (ASG) vs NVI
1 Gogo na Yakubu u pana ta̱ muku n Laban a kudana, <<Yakubu u ɗika ta̱ ili i na esheku a̱ tsu i n i ɗa dem, uciyi u na wi n u ɗa na u ciya̱ ta̱ u ɗa a̱ ubuta̱ we esheku a̱ tsu.>>
1 Jacó, porém, ouviu falar que os filhos de Labão estavam dizendo: "Jacó tomou tudo que o nosso pai tinha e juntou toda a sua riqueza à custa do nosso pai".
2 Yakubu feu u zuka ta̱ Laban u doku u ɗika yi tsu ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ ni tsu na ishi ba.
2 E Jacó percebeu que a atitude de Labão para com ele já não era a mesma de antes.
3 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Yakubu, <<Bono a iɗika yi ikaya i nu, a̱ ubuta̱ wa aza a̱ nu. Mpa mi ta̱ koɓolo n avu.>>
3 E o Senhor disse a Jacó: "Volte para a terra de seus pais e de seus parentes, e eu estarei com você".
4 Yakubu u suki e ɗekeke yi Rahila n Liyatu a̱ ubuta̱ u na ushiga u ni wi ishi,
4 Então Jacó mandou chamar Raquel e Lia para virem ao campo onde estavam os seus rebanhos,
5 ɗa u danai le, <<Me ene ta̱ esheku a̱ ɗa̱ o doku a ɗika mu n a̱miki tsu na wi ishi n ayin a ɗe ba. Ama Ka̱shile ke esheku a̱ va̱ ki ta̱ koɓolo nu mpa.
5 e lhes disse: "Vejo que a atitude do seu pai para comigo não é mais a mesma, mas o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 I yeve ta̱ n yaꞋanka ta̱ esheku a̱ ɗa̱ tsugbashi n utsura u va̱ dem,
6 Vocês sabem que trabalhei para seu pai com todo o empenho,
7 Ama n nannai dem esheku a̱ ɗa̱ o doro mu ta̱ ɗa u sabaꞋi ili i na i gaꞋin i yaꞋan katsupu ka̱ va̱ ali kupa, ama Ka̱shile ke neke yi utsura u uka mu muna ba.
7 mas ele tem me feito de tolo, mudando o meu salário dez vezes. Contudo, Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 U dana baci, <Nlala n na mi n ajaku ele ɗa katsupu ka̱ nu,> ka̱ta̱ nlala ma dem vi le a̱ ka̱na̱ kumatsa aza a ajaku. U dana baci kpamu, <Aza a ikari a ɗa o kokpo katsupu ka̱ nu,> ka̱ta̱ nlala ma ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱ kumatsa aza a ikari.
8 Se ele dizia: ‘As crias salpicadas serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes salpicados; e se ele dizia: ‘As que têm listras serão o seu salário’, todos os rebanhos geravam filhotes com listras.
9 Ta nannai ɗa Ka̱shile ka ɗika nlala me esheku a̱ ɗa̱ ɗa u nekei mu.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos de seu pai e os deu a mim.
10 <<A ayin a na nlala ma a kuɗika a̱tsuma̱ ɗa n yaꞋin alatani, me enei nga̱ji n na mi a kuyaꞋan mazama ma n ajaku aza o yoku n ikari.
10 "Na época do acasalamento, tive um sonho em que olhei e vi que os machos que fecundavam o rebanho tinham listras, eram salpicados e malhados.
11 Kalingata ka̱ Ka̱shile ka yaꞋin kadanshi nu mpa a̱ ubuta̱ wa alatani u danai, <Yakubu,> ɗa mu ushuki, <Mpa ɗa na.>
11 O anjo de Deus me disse no sonho: ‘Jacó! ’ Eu respondi: ‘Eis-me aqui! ’
12 Ɗa u danai mu, <Indana, nga̱ji n na mi a kuyaꞋan mazama dem i ta̱ n ajaku koɓolo n ikari. N zuwa ta̱ ili i nanlo i yaꞋan nannai adama a na me ene ta̱ ili i na Laban wi a kuyaꞋanka wu.
12 Então ele disse: ‘Olhe e veja que todos os machos que fecundam o rebanho têm listras, são salpicados e malhados, porque tenho visto tudo o que Labão lhe fez.
13 Mpa ɗa Ka̱shile ka na ka̱ ta̱wa̱i wa̱ nu e Betelu, a̱ ubuta̱ u na vi keɗei katali ka kuciɓasa n kutsungusu kaꞋa mani ma Zaitu, ta ɗe kpamu vu kucinakai mu. Gogo na foɓuso adama a na vu bono a̱ ubuta̱ u na a matsai nu.> >>
13 Sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna e me fez um voto. Saia agora desta terra e volte para a sua terra natal’ ".
14 Ɗaɗa Rahila n Liyatu a̱ ushuki ni a danai, <<Ili yi ta̱ lo ko ili yi uka̱ni i na vu ka̱sukpa̱ka̱i tsu a iɗika ye esheku a̱ tsu?
14 Raquel e Lia disseram a Jacó: "Temos ainda parte na herança dos bens de nosso pai?
15 A̱yi u ɗika tsu tso omoci ba? U denge tsu ta̱, gogo na wu una ta̱ ikebe i na e nekei ni adama a̱ tsu.
15 Não nos trata ele como estrangeiras? Não apenas nos vendeu como também gastou tudo o que foi pago por nós!
16 Uciyi u na Ka̱shile kisai we esheku a̱ tsu u tsu u ɗa koɓolo n u muku n tsu. Gogo na yaꞋan ili i na Ka̱shile ka danai nu.>>
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos. Portanto, faça tudo quanto Deus lhe ordenou".
17 Yakubu u ɗa̱nga̱i u kumbakai muku n ni n a̱ma̱ci a̱ ni a arakuma;
17 Então Jacó ajudou seus filhos e suas mulheres a montar nos camelos,
18 U pura̱i nlala n ni ra̱ka̱, n ucanuku u na u ciya̱i dem a Fada-aram adama a na o bono a̱ ubuta̱ we esheku a̱ ni Ishaku a iɗika i KanaꞋana.
18 e conduziu todo o seu rebanho, junto com todos os bens que havia acumulado em Padã-Arã, para ir à terra de Canaã, à casa de seu pai Isaque.
19 Gogo na Laban u bana ta̱ kupuna cileme tsu nkyon n ni, Rahila tamkpamu u uwai ɗa u bokoi ka̱ma̱li ke esheku a̱ ni.
19 Enquanto Labão tinha saído para tosquiar suas ovelhas, Raquel roubou de seu pai os ídolos do clã.
20 Yakubu u doroi Laban vuza va aza a Aramiyan, u kpa̱ɗa̱i kuta̱ yi e keteshe a na wi a kusuma.
20 Foi assim que Jacó enganou a Labão, o arameu, fugindo sem lhe dizer nada.
21 U ɗikai ili i na wi n i ɗa dem ɗa u lazai n kafura. U pasai Kuɗolu ku Yufiretu, u lazai wi indanai a uɓon wu nsasan u Giliyadu.
21 Ele fugiu com tudo o que tinha e, atravessando o Eufrates, foi para os montes de Gileade.
22 A kanna ka tatsu a danai Laban a na Yakubu u sumai.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó tinha fugido.
23 U pura̱i uma a̱ ni ɗa u kiyangi Yakubu. A kanna ke cindere ɗa a cinai ni a uɓon wu nsasan n Giliyadu.
23 Tomando consigo os homens de sua família, perseguiu Jacó por sete dias e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Ama ɗa Ka̱shile ka danai Laban vu Aramiyan a̱ ubuta̱ wa alatani n kayin, <<Suma ka̱ta̱ vu dana Yakubu va kakuna ba, ko i singai ko i gbani-gbani.>>
24 Então, de noite, Deus veio em sonho a Labão, o arameu, e o advertiu: "Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças".
25 Laban u lyaꞋi kaci ka Yakubu. Yakubu u vaki a uɓon wu nsasan. A̱yi Laban u vaki tamkpamu a uɓon wu nsasan u Giliyadu.
25 Labão alcançou Jacó, que estava acampado nos montes de Gileade. Então Labão e os homens se acamparam ali também.
26 Laban u danai Yakubu, <<Nini ɗai vu doroi mu ɗa vu ɗikai nkere n va̱ tsu a̱ma̱ci a na a̱ tsu ka̱na̱ a̱ ubuta̱ u kuvon?
26 Ele perguntou a Jacó: "Que foi que você fez? Não só me enganou como também raptou minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu doroi mu ɗa vu sumai n ka̱bini babu na vu danai mu? Vi ishi baci vu dana mu, mi ishi ta̱ a̱ kuka̱sukpa̱ vu laza m ma̱za̱nga̱ n ishipa, a kukucuwa medele, koɓolo n tsuwaꞋi tsu umolu.
27 Por que você me enganou, fugindo em segredo, sem avisar-me? Eu teria celebrado a sua partida com alegria e cantos, ao som dos tamborins e das harpas.
28 Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu kpa̱ɗa̱i kuka̱sukpa̱ mu mo oɓongu ka̱ta̱ n salama ntsukaya n va̱ m muku mi nkere n va̱? Ili i na vi yaꞋin va tsulau tsu ɗa.
28 Você sequer me deixou beijar meus netos e minhas filhas para despedir-me deles. Você foi insensato.
29 Mi ta̱ n utsura n uwaka wu muna, ama Ka̱shile ke esheku a̱ va ka yaꞋin kadanshi nu mpa na̱yi n kayin, <Mi indana kadanshi ka na n kuyaꞋan n avu, ko i singai ko i gbani-gbani.>
29 Tenho poder para prejudicá-los; mas, na noite passada, o Deus do pai de vocês me advertiu: ‘Cuidado! Não diga nada a Jacó, não lhe faça promessas nem ameaças’.
30 Ko a na vu sumai adama a na vi ta̱ a̱ ma̱za̱nga̱ ma na ve ene kpaꞋa ke eshevu, ama yiɗa̱i i zuwai ɗa vu bokoi a̱ma̱li a̱ va̱?>>
30 Agora, se você partiu porque tinha saudade da casa de seu pai, por que roubou meus deuses? "
31 Ɗa Yakubu wu ushuki Laban u danai, <<Adama o wovon a ɗa, adama a na n sheshe ta̱ vi ta̱ a̱ kufa̱ba̱na̱ muku mi nkere n nu e ekiye a̱ va̱ n utsura.
31 Jacó respondeu a Labão: "Tive medo, pois pensei que você tiraria suas filhas de mim à força.
32 Ama vuza na baci de dem vi cinai n ka̱ma̱li ka̱ nu i ta̱ a kuna yi. E kelime ka uma a̱ tsu, vu utuka̱ mu n ili i na yi i nu dem, ka̱ta̱ vi ɗika.>> Yakubu ta na u yeve a na Rahila u bokoi ka̱ma̱li ka ba.
32 Quanto aos seus deuses, quem for encontrado com eles não ficará vivo. Na presença dos nossos parentes, veja você mesmo se está aqui comigo qualquer coisa que lhe pertença, e, se estiver, leve-a de volta". Ora, Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Ɗa Laban u uwai a̱ ka̱pa̱m ka Yakubu kugoɗumo, wu uta̱i ɗa u uwai a ka Liyatu, wu uta̱i ɗa kpamu u uwai a̱ a̱pa̱m a̱ muku mu usuki ma, ama we ene punu ili ba. Ana wu uta̱i a̱ ka̱pa̱m ka Liyatu, ɗa u uwai a̱ ka̱pa̱m ka Rahila
33 Então Labão entrou na tenda de Jacó, e nas tendas de Lia e de suas duas servas, mas nada encontrou. Depois de sair da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Rahila u boko ta̱ ka̱ma̱li ka kpaꞋa ka Laban ɗa u zuwai kaꞋa a ɗaka vi ida̱sa̱mkpa̱tsu i karakuma, ɗa u da̱sa̱nki. Laban u goɗumoi ubuta̱ dem a̱ ka̱pa̱m ka̱ ni, ama we ene ka̱ma̱li ka ba.
34 Raquel tinha colocado os ídolos dentro da sela do seu camelo e estava sentada em cima. Labão vasculhou toda a tenda, mas nada encontrou.
35 Rahila u danai esheku a̱ ni, <<Dada ka̱ta̱ vi yaꞋan wupa nu mpa a na m kpa̱ɗa̱i kuɗa̱nga̱ ba, adama a na mi ta̱ n kusumbu.>> U la̱na̱i kpamu, ama we ene punu ka̱ma̱li a kpaꞋa ku ba.
35 Raquel disse ao pai: "Não se irrite, meu senhor, por não poder me levantar em sua presença, pois estou com o fluxo das mulheres". Ele procurou os ídolos, mas não os encontrou.
36 Ɗa Yakubu u yaꞋin wupa ɗa u ka̱na̱i kutsunku Laban kadanshi. U danai, <<Yiɗa̱i unushi u va̱? Wila̱ we ne u ɗai n koɗoi, ɗa vi kiyangi mu nannai?
36 Jacó ficou irado e queixou-se a Labão: "Qual foi meu crime? Que pecado cometi para que você me persiga furiosamente?
37 A na vu la̱na̱i ucanuku u va̱ ra̱ka̱, yiɗa̱i vi ciya̱i punu a̱ ubuta̱ wu ucanuku wa, i na yi i kpaꞋa i nu? E keteshe na kelime ka uma a̱ va̱ n uma a̱ nu, adama a na a kiɗaka tsu afada a̱ tsu aza e re.
37 Você já vasculhou tudo o que me pertence. Encontrou algo que lhe pertença? Então coloque tudo aqui na frente dos meus parentes e dos seus, e que eles julguem entre nós dois.
38 A̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ kamanga a na n yaꞋin n avu, ka̱na̱ku ka malala ka̱ a̱ri ka̱ nu ko ka̱na̱ku ka maraɗika, a̱tsuma̱ a saꞋa kulolo le ba. N takuma ka̱giri ku ushiga u nu ba.
38 "Vinte anos estive com você. Suas ovelhas e cabras nunca abortaram, e jamais comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Kuzuwa ku na baci nnama n kakamba mu unai, n tsu tuka̱ wu ba, mpa ɗa n ci ɗika mɓa̱la̱ n nanlo n ka̱ci ka̱ va̱. Vu tsu la̱nsa̱ ta̱ ili i na o bokoi dem e ekiye a̱ va̱, ko n kanna ko n kayin.
39 Eu nunca levava a você os animais despedaçados por feras; eu mesmo assumia o prejuízo. E você pedia contas de todo animal roubado de dia ou de noite.
40 Ayin n a̱bunda̱i n tsu soꞋo ta̱ usuɗukpi u kanna n kanna, uta̱ni kpamu n kayin, ali m kpa̱ɗa̱ kufuɗa kulata.
40 O calor me consumia de dia, e o frio, de noite, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Ta ukuna u yaꞋin nannai nu mpa a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ kamanga a na n yongoi a kpaꞋa ku nu. N yaꞋanka wu ta̱ ulinga ali a̱ya̱ kupa n a̱ na̱shi adama a na n ɗika nkere n re n nu yolo. N yaꞋan ta̱ a̱ya̱ a̱ ta̱li adama a kuzuwa ku nu. Vi yongoi a kusabaꞋa sa katsupu ka̱ va̱ ali a kubana kupa.
41 Foi assim nos vinte anos em que fiquei em sua casa. Trabalhei para você catorze anos em troca de suas duas filhas e seis anos por seus rebanhos, e dez vezes você alterou o meu salário.
42 Ishi baci Ka̱shile ke esheku a̱ va̱, Ka̱shile ki Ibirahi, Ka̱shile ka na ke ci neke Ili i wovon ki Ishaku ki koɓolo nu mpa ba, vi ishi ta̱ o kuloko mu n ayin a ɗe ekiye agaɗa. Ama Ka̱shile ke enei atakaci a̱ va̱ n ulinga wa ekiye a̱ va̱, ɗa ta na u dansukai nu na̱yi n kayin.>>
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Temor de Isaque, não estivesse comigo, certamente você me despediria de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e, na noite passada, ele manifestou a sua decisão".
43 Ɗa Laban wu ushuki u danai Yakubu, <<A̱ma̱ci a nkere n va̱ n ɗa, muku ma feu ntsukaya n va̱ n ɗa, kuzuwa ku va̱ ku ɗa, ili i na vi e kene dem i va̱ i ɗa. Ama yiɗa̱i n kuyaꞋan anana ni nkere n va̱ n nampa, ko muku n le n na a matsai?
43 Labão respondeu a Jacó: "As mulheres são minhas filhas, os filhos são meus, os rebanhos são meus. Tudo o que você vê é meu. Que posso fazer por essas minhas filhas ou pelos filhos que delas nasceram?
44 Gogo na ta̱wa̱ ci yaꞋan uzuwakpani a̱ tsu aza e re. Ka̱ta̱ ta na u ɗa wo okpo nga koɓolo nu mpa n avu.>>
44 Façamos agora, eu e você, um acordo que sirva de testemunho entre nós dois".
45 Ɗa Yakubu u ɗikai katali u shikpa̱i, adama a ili i kuciɓasa.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a colocou de pé como coluna.
46 Yakubu u danai uma a̱ ni o ɓolongu atali kaginga. Ɗa a lyaꞋi ilikulyaꞋa lo ɗevu n kaginga ka atali ka.
46 E disse aos seus parentes: "Juntem algumas pedras". Eles apanharam pedras e as amontoaram. Depois comeram ali, ao lado do monte de pedras.
47 Ɗa Laban u ɗekei ubuta̱ wa Jegaru-sahaduta ama Yakubu u ɗekei ubuta̱ wa Giliyadu, ɗaɗa kazana ka magan.
47 Labão o chamou Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou Galeede.
48 Laban u danai Yakubu, <<Kaginga ka atali ka nampa ki ta̱ a kuciɓasa ka tsu dem.>> I ɗaɗa i zuwai ɗa e neꞋi ubuta̱ wa kula Giliyadu.
48 Labão disse: "Este monte de pedras é uma testemunha entre mim e você, no dia de hoje". Por isso foi chamado Galeede.
49 E neꞋi kpamu kaginga ka atali ka kula Mizipa, Adama a na Laban u dana ta̱, <<YaꞋan MalaꞋimili wi indana mpa n avu, a na ci e kenenei ba.>>
49 Foi também chamado Mispá, porque ele declarou: "Que o Senhor nos vigie, a mim e a você, quando estivermos separados um do outro.
50 Laban u lyaꞋi kelime n kadanshi u danai, <<Vu bonoko baci nkere n va̱ ukuna u gbani ko vi yaꞋin yolo n a̱ma̱ci o yoku, ko a na n yevei ili i na yi a nwalu ba, vi yeve Ka̱shile ki ta̱ a kinda tsu.>>
50 Se você maltratar minhas filhas ou menosprezá-las, tomando outras mulheres além delas, ainda que ninguém saiba, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você".
51 U doku u danai Yakubu kpamu, <<Inda biꞋi kaginga ka atali ka nanlo, inda kpamu katali ka kuciɓasa ka nanlo ka na n shikpa̱i adama a̱ va̱ n avu
51 Disse ainda Labão a Jacó: "Aqui estão este monte de pedras e esta coluna que coloquei entre mim e você.
52 Kaginga ka atali ka nanlo ki ta̱ tsu nga, katali ka kuciɓasa ka nanlo feu magan maꞋa, ma kupasa kaginga ka atali ka nanlo a kubana a̱ ubuta̱ u nu adama a na n yaꞋanka wu kawuya ba. Avu feu va kupasa kaginga ka atali ka nanlo n katali ka kuciɓasa a̱ kuta̱wa̱ a̱ ubuta̱ u va̱ adama a na vi yaꞋanka mu kawuya ba.
52 São testemunhas de que não passarei para o lado de lá para prejudicá-lo, nem você passará para o lado de cá para prejudicar-me.
53 YaꞋan Ka̱shile ki Ibirahi, n ka Nahoru, n Ka̱shile ke esheku e le, ka kiɗaka tsu afada.>> Ɗa Yakubu u kucinai n Kula ku Ka̱shile ka na ke ci neke ili i wovon ke esheku a̱ ni Ishaku.
53 Que o Deus de Abraão, o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós". Então Jacó fez um juramento em nome do Temor de seu pai Isaque.
54 Yakubu u kiɗai ili i te i kuzuwa i ni u yaꞋankai kaginga ka gbayin ka alyuka, u ɗekei uma a̱ ni a̱ ta̱wa̱ a lyaꞋa ilikulya. Ana o kotsoi kulyaꞋa, ɗa a asai a kaginga ka gbayin ka.
54 Ofereceu um sacrifício no monte e chamou os parentes que lá estavam para uma refeição. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Ana kayin ka asai n usana ɗa Laban u ɗa̱nga̱i wo oɓongi ntsukaya n ni m muku mi nkere n ni, u zuwakai le una̱singai. Ɗaɗa u salamai le ɗa u lazai o kubono a kpaꞋa.
55 Na manhã seguinte, Labão beijou seus netos e suas filhas e os abençoou, e depois voltou para a sua terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.