Gênesis 30
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana Rahila we enei u matsaka Yakubu muku ba, ɗa u ka̱na̱i cisheꞋe m mokoshi ma̱ ni. Ɗa u danai Yakubu va, <<Neke mu muku ko n kuwa̱!>>
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Yakubu u yaꞋin wupa n Rahila ɗa u danai, <<Mpa Ka̱shile kaꞋa, vuza na u sa̱nka̱i nu kuciya̱ limata?>>
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Ɗa Rahila u danai ni, <<Kagbashi ka̱ va̱ ka na Biliha, vaku n a̱yi adama a na u matsaka mu maku. A̱ ubuta̱ u ni u ɗa mpa n kuciya̱ muku.>>
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Ɗaɗa u nekei ni kagbashi ka̱ ni Biliha, wo okpoi vuka vi ni, ɗa Yakubu ta na u vaki n a̱yi.
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 Biliha u ciya̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsakai Yakubu maku.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Rahila u danai, <<Ka̱shile ka kiɗaka mu ta̱ afada a singai, u panai ka̱la̱ka̱tsu ka̱ va̱.>> Ɗa u neꞋi ni kula Dan.
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Biliha kagbashi ka Rahila u doku u ciya̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsakai Yakubu maku me ire.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Ɗa Rahila u danai, <<N yaꞋan ta̱ vishili n utsura m mokoshi ma̱ va̱, n lyaꞋa ta̱ ta na>> Adama a nannai ɗa u neꞋi ni kula Nafutali.
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Ayin a na Liyatu we enei u buwa a kumatsa ba, ɗa u ɗikai kagbashi ka̱ ni Zilifa u nekei Yakubu ko okpo yi vuka.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Ɗa Zilifa kagbashi ka Liyatu ka matsakai Yakubu maku mo kolobo.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Ɗa Liyatu u danai, <<N gaꞋaka ta̱!>> Ɗa u neꞋi ni kula Gadu.
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Zilifa kagbashi ka Liyatu ka matsakai Yakubu kpamu maku me ire.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Ɗa Liyatu u danai, <<Mi ta̱ m ma̱za̱nga̱! A̱ma̱ci i ta̱ e kuɗeke mu vuza vu ma̱za̱nga̱.>> Ɗa Liyatu u neꞋi maku ma kula Ashera.
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 A ayin a vikya vi itabi, Ruben u banai a kakamba u ga̱va̱i aralu a na a kuzuwa vuka u ɗika ka̱tsuma̱, u tuka̱i Liyatu a̱na̱ku a̱ ni a kpaꞋa. Ɗa Rahila u danai Liyatu, <<N folono wu ta̱ neꞋe mu aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a a na maku ma̱ nu ma̱ tuka̱i va.>>
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Liyatu u danai ni, <<U yawa wu ba, a na vi isai mu vali? Gogo na vi a kuciga kufa̱ba̱na̱ mu aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a na maku ma̱ va̱ ma̱ tuka̱i mu?>> Ɗa Rahila u danai, <<Vali vu tsu wi ta̱ a kasa n avu anana, vi baci e kuneke mu aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a na maku ma̱ nu ma̱ tuka̱i.>>
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Ana Yakubu wu uta̱i a kakamba u bonoi n kulivi ku nanlo, Liyatu u banai kugasa n a̱yi. U danai ni, <<Mayun anana vi ta̱ a ku asa nu mpa, adama a na vo okpo ta̱ una̱ wa aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a na maku ma̱ va̱ ma̱ tuka̱i.>> Ɗa ta na wa asai n a̱yi kayin ka nanlo.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Ka̱shile ta na ka panai avasa a Liyatu, u ɗikai ka̱tsuma̱ u matsakai Yakubu maku ma tawun.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Liyatu u danai, <<Ka̱shile ke neke mu ta̱ katsupu ka̱ va̱, adama a na n nekei vali vu va̱ kagbashi ka̱ va̱.>> U neꞋi maku ma̱ ni kula Isaka.
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Ɗa Liyatu u ka̱na̱i ka̱tsuma̱ kpamu ɗa u matsakai Yakubu maku ma̱ ta̱li.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Ɗaɗa Liyatu u danai, <<Ka̱shile ke neke mu ta̱ kuneꞋe ku singai. Gogo na vali vu va̱ u kucikpa mu ta̱, adama a na m matsaka yi ta̱ muku mo olobo ali n ta̱li.>> Ɗa u neꞋi ma kula Zabalun.
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Ɗaɗa u yevei u matsai maku me mekere, ɗa u neꞋi kula Dina.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Ta lo Ka̱shile ka ciɓai n Rahila, u panai avasa a̱ ni, u ɓa̱yuwa̱i kamatsatsu ka̱ ni.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 U ka̱na̱i ka̱tsuma̱ u matsai maku mo kolobo. U danai, <<Gogo na Ka̱shile ko lokoko mu ta̱ ili i wono.>>
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 U neꞋi maku ma kula Isufu. Adama a na u dana ta̱ n ka̱ɗu ka̱ ni, <<Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u doku mu maku.>>
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Ana Rahila u matsai Isufu, ɗa Yakubu u danai Laban, <<Ka̱sukpa̱ mu m bono a kpaꞋa ku va̱ na ɗe a iɗika i va̱.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Neke mu a̱ma̱ci a̱ va̱ m muku n va̱ n na n ciya̱i adama a tsugbashi tsu na n yaꞋankai nu, ka̱ta̱ n wala. Vi yeve ta̱ tsu na n yaꞋankai nu tsugbashi mayin.>>
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Ama Laban u danai ni, <<Vu ushuku baci n dansa tsu nampa, n yeve ta̱ a̱ ubuta̱ u kindana a na Vuzavaguɗu u zuwakai mu una̱singai adama a̱ nu.
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Vu dana mu ta̱ katsupu ka̱ nu, mi ta̱ a kutsupa wu.>>
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Ɗa Yakubu wu ushuki ni u danai, <<Vi yeve ta̱ tsu na n yaꞋankai nu tsugbashi, n tsu na kuzuwa ku nu ku lyaꞋi kelime adama a̱ va̱.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Kafu n ta̱wa̱ wa̱ nu kuzuwa ku nu ki ishi gbayin ba, ama gogo na ku ɗa ku yimkpa ta̱ ka̱u. Vuzavaguɗu u zuwakai nu una̱singai a ili i na de dem n saꞋwai n ekiye a̱ va̱. Ama gogo na, wana ɗai n kufuɗa kuɓa̱nka̱ kpaꞋa ku va̱?>>
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 U danai, <<Yiɗa̱i n kuneke wu?>> Yakubu u danai, <<Mi a kuciga ili ba. Mi ta̱ a kulyaꞋa kelime n kinda ushiga u nu, vi baci a̱ kushuku n kadanshi ka na n kuneke wu.
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Anana ka̱sukpa̱ n tono ushiga u nu ra̱ka̱ m pece a̱giri n a̱na̱ku aza a ajaku, n a̱giri a̱ lima̱ dem, ni nraɗika koɓolo nu nga̱ji aza a na i n ajaku. Ka̱sukpa̱ icuꞋu yi ili i nanlo yo okpo katsupu ka̱ va̱.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Na kelime vi ta̱ a kufuɗa kuyeve ko mi ta̱ m ma̱riki. Ayin a na baci vi a̱ kuta̱wa̱ adama a na vu goɗumo ili i na m ɓolongi, mi baci m maraɗika ma na mi babu ajaku, ko ma̱giri ma na mi ulima̱ ba, vi yeve a na o bokoi maꞋa.>>
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Laban wu ushuki u danai, <<U gaꞋan ta̱, ka̱sukpa̱ ili yo okpo uteku u na vu danai.>>
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Ama a kanna ka nanlo Laban u pecei nga̱ji n na mi n ikari ko n ajaku. U pecei a̱na̱ku o nkyon a na i n ajaku, ka̱na̱ku ka na ka saꞋwai ɗe kumatsa kute dem, koɓolo m ma̱giri ma na mi ulima̱ dem, u pecei le u nekei muku mo olobo n ni n guɓa.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 Ɗa Laban u foɓusoi u yaꞋin nwalu ali ayin a tatsu n ushiga u nanlo wa koɓolo m muku n ni, u ka̱sukpa̱i Yakubu daꞋin. Yakubu ta na u lyaꞋi kelime n kinda ushiga u Laban u na u buwai va.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Yakubu u la̱nsa̱i acaka a̱ ta̱ku a nɗanga n kantan, m ma̱ɗimbi, koɓolo n o modobi u sheꞋwei a̱va̱ e le adama a na a yaꞋan n ajaku a̱ a̱ri a ikyamba i le.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 U zuwai a̱va̱ a nɗanga a nanlo a̱ mini a̱ ubuta̱ u na ushiga wi ilikuzuwa ya i tsu soꞋo mini. U zuwai a̱ ubuta̱ u na a ci yaꞋan mazama a̱ ta̱wa̱ baci kusoꞋo mini ma.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 A ayin a na nlala ma a yaꞋin mazama a uɓon u na u zuwai acaka a̱ ta̱ku a nɗanga a nanlo, ɗa matsai muku n na mi n ikari koɓolo n ajaku a ikyamba i le.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Yakubu u pecei nkyon nu nraɗika. U zuwai a̱na̱ku o nkyon a a̱ ubuta̱ u na i a kindanai n nlala n Laban n na mi n ikari n aza a̱ lima̱. Ta u yaꞋin nannai ɗa u ciya̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni ushiga ɗa u zuwai u ɗa kau n ushiga u Laban.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Ayin a na baci de dem kuzuwa ku na ki m ma̱ta̱na̱ i a kuyaꞋan mazama, Yakubu u tsu zuwaka le ta̱ acaka a nɗanga a ele e kene a̱ ubuta̱ u na e ci neꞋe le mini mo kusoꞋo, adama a na a yaꞋan mazama ma a uɓon wa acaka wa.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Ama u zuwaka kuzuwa ku na ki babu ma̱ta̱na̱ acaka a nɗanga a a̱ ubuta̱ u kusoꞋo mini ba. Adama a nannai, kuzuwa ku na ki m ma̱ta̱na̱ n ikari koɓolo n aza a ajaku ku ɗa kokpoi ku Yakubu. Ama ku na ki babu ma̱ta̱na̱ ku ɗa kokpoi ku Laban.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Ta nannai ɗa Yakubu wo okpoi vuza vu uciyi vu gbayin, wi ta̱ n ushiga u kuzuwa kakau n a̱bunda̱i, koɓolo n agbashi a̱ma̱ci n ali, n arakuma koɓolo ni njaki.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.