Gênesis 30
asg (ASG) vs NAA
1 Ana Rahila we enei u matsaka Yakubu muku ba, ɗa u ka̱na̱i cisheꞋe m mokoshi ma̱ ni. Ɗa u danai Yakubu va, <<Neke mu muku ko n kuwa̱!>>
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Yakubu u yaꞋin wupa n Rahila ɗa u danai, <<Mpa Ka̱shile kaꞋa, vuza na u sa̱nka̱i nu kuciya̱ limata?>>
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Ɗa Rahila u danai ni, <<Kagbashi ka̱ va̱ ka na Biliha, vaku n a̱yi adama a na u matsaka mu maku. A̱ ubuta̱ u ni u ɗa mpa n kuciya̱ muku.>>
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Ɗaɗa u nekei ni kagbashi ka̱ ni Biliha, wo okpoi vuka vi ni, ɗa Yakubu ta na u vaki n a̱yi.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Biliha u ciya̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsakai Yakubu maku.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Rahila u danai, <<Ka̱shile ka kiɗaka mu ta̱ afada a singai, u panai ka̱la̱ka̱tsu ka̱ va̱.>> Ɗa u neꞋi ni kula Dan.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Biliha kagbashi ka Rahila u doku u ciya̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsakai Yakubu maku me ire.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Ɗa Rahila u danai, <<N yaꞋan ta̱ vishili n utsura m mokoshi ma̱ va̱, n lyaꞋa ta̱ ta na>> Adama a nannai ɗa u neꞋi ni kula Nafutali.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Ayin a na Liyatu we enei u buwa a kumatsa ba, ɗa u ɗikai kagbashi ka̱ ni Zilifa u nekei Yakubu ko okpo yi vuka.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Ɗa Zilifa kagbashi ka Liyatu ka matsakai Yakubu maku mo kolobo.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Ɗa Liyatu u danai, <<N gaꞋaka ta̱!>> Ɗa u neꞋi ni kula Gadu.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Zilifa kagbashi ka Liyatu ka matsakai Yakubu kpamu maku me ire.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Ɗa Liyatu u danai, <<Mi ta̱ m ma̱za̱nga̱! A̱ma̱ci i ta̱ e kuɗeke mu vuza vu ma̱za̱nga̱.>> Ɗa Liyatu u neꞋi maku ma kula Ashera.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 A ayin a vikya vi itabi, Ruben u banai a kakamba u ga̱va̱i aralu a na a kuzuwa vuka u ɗika ka̱tsuma̱, u tuka̱i Liyatu a̱na̱ku a̱ ni a kpaꞋa. Ɗa Rahila u danai Liyatu, <<N folono wu ta̱ neꞋe mu aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a a na maku ma̱ nu ma̱ tuka̱i va.>>
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Liyatu u danai ni, <<U yawa wu ba, a na vi isai mu vali? Gogo na vi a kuciga kufa̱ba̱na̱ mu aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a na maku ma̱ va̱ ma̱ tuka̱i mu?>> Ɗa Rahila u danai, <<Vali vu tsu wi ta̱ a kasa n avu anana, vi baci e kuneke mu aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a na maku ma̱ nu ma̱ tuka̱i.>>
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Ana Yakubu wu uta̱i a kakamba u bonoi n kulivi ku nanlo, Liyatu u banai kugasa n a̱yi. U danai ni, <<Mayun anana vi ta̱ a ku asa nu mpa, adama a na vo okpo ta̱ una̱ wa aralu a kuɗika ka̱tsuma̱ a na maku ma̱ va̱ ma̱ tuka̱i.>> Ɗa ta na wa asai n a̱yi kayin ka nanlo.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Ka̱shile ta na ka panai avasa a Liyatu, u ɗikai ka̱tsuma̱ u matsakai Yakubu maku ma tawun.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Liyatu u danai, <<Ka̱shile ke neke mu ta̱ katsupu ka̱ va̱, adama a na n nekei vali vu va̱ kagbashi ka̱ va̱.>> U neꞋi maku ma̱ ni kula Isaka.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Ɗa Liyatu u ka̱na̱i ka̱tsuma̱ kpamu ɗa u matsakai Yakubu maku ma̱ ta̱li.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Ɗaɗa Liyatu u danai, <<Ka̱shile ke neke mu ta̱ kuneꞋe ku singai. Gogo na vali vu va̱ u kucikpa mu ta̱, adama a na m matsaka yi ta̱ muku mo olobo ali n ta̱li.>> Ɗa u neꞋi ma kula Zabalun.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Ɗaɗa u yevei u matsai maku me mekere, ɗa u neꞋi kula Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Ta lo Ka̱shile ka ciɓai n Rahila, u panai avasa a̱ ni, u ɓa̱yuwa̱i kamatsatsu ka̱ ni.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 U ka̱na̱i ka̱tsuma̱ u matsai maku mo kolobo. U danai, <<Gogo na Ka̱shile ko lokoko mu ta̱ ili i wono.>>
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 U neꞋi maku ma kula Isufu. Adama a na u dana ta̱ n ka̱ɗu ka̱ ni, <<Ka̱sukpa̱ Vuzavaguɗu u doku mu maku.>>
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Ana Rahila u matsai Isufu, ɗa Yakubu u danai Laban, <<Ka̱sukpa̱ mu m bono a kpaꞋa ku va̱ na ɗe a iɗika i va̱.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Neke mu a̱ma̱ci a̱ va̱ m muku n va̱ n na n ciya̱i adama a tsugbashi tsu na n yaꞋankai nu, ka̱ta̱ n wala. Vi yeve ta̱ tsu na n yaꞋankai nu tsugbashi mayin.>>
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Ama Laban u danai ni, <<Vu ushuku baci n dansa tsu nampa, n yeve ta̱ a̱ ubuta̱ u kindana a na Vuzavaguɗu u zuwakai mu una̱singai adama a̱ nu.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Vu dana mu ta̱ katsupu ka̱ nu, mi ta̱ a kutsupa wu.>>
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Ɗa Yakubu wu ushuki ni u danai, <<Vi yeve ta̱ tsu na n yaꞋankai nu tsugbashi, n tsu na kuzuwa ku nu ku lyaꞋi kelime adama a̱ va̱.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Kafu n ta̱wa̱ wa̱ nu kuzuwa ku nu ki ishi gbayin ba, ama gogo na ku ɗa ku yimkpa ta̱ ka̱u. Vuzavaguɗu u zuwakai nu una̱singai a ili i na de dem n saꞋwai n ekiye a̱ va̱. Ama gogo na, wana ɗai n kufuɗa kuɓa̱nka̱ kpaꞋa ku va̱?>>
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 U danai, <<Yiɗa̱i n kuneke wu?>> Yakubu u danai, <<Mi a kuciga ili ba. Mi ta̱ a kulyaꞋa kelime n kinda ushiga u nu, vi baci a̱ kushuku n kadanshi ka na n kuneke wu.
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Anana ka̱sukpa̱ n tono ushiga u nu ra̱ka̱ m pece a̱giri n a̱na̱ku aza a ajaku, n a̱giri a̱ lima̱ dem, ni nraɗika koɓolo nu nga̱ji aza a na i n ajaku. Ka̱sukpa̱ icuꞋu yi ili i nanlo yo okpo katsupu ka̱ va̱.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Na kelime vi ta̱ a kufuɗa kuyeve ko mi ta̱ m ma̱riki. Ayin a na baci vi a̱ kuta̱wa̱ adama a na vu goɗumo ili i na m ɓolongi, mi baci m maraɗika ma na mi babu ajaku, ko ma̱giri ma na mi ulima̱ ba, vi yeve a na o bokoi maꞋa.>>
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Laban wu ushuki u danai, <<U gaꞋan ta̱, ka̱sukpa̱ ili yo okpo uteku u na vu danai.>>
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Ama a kanna ka nanlo Laban u pecei nga̱ji n na mi n ikari ko n ajaku. U pecei a̱na̱ku o nkyon a na i n ajaku, ka̱na̱ku ka na ka saꞋwai ɗe kumatsa kute dem, koɓolo m ma̱giri ma na mi ulima̱ dem, u pecei le u nekei muku mo olobo n ni n guɓa.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Ɗa Laban u foɓusoi u yaꞋin nwalu ali ayin a tatsu n ushiga u nanlo wa koɓolo m muku n ni, u ka̱sukpa̱i Yakubu daꞋin. Yakubu ta na u lyaꞋi kelime n kinda ushiga u Laban u na u buwai va.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Yakubu u la̱nsa̱i acaka a̱ ta̱ku a nɗanga n kantan, m ma̱ɗimbi, koɓolo n o modobi u sheꞋwei a̱va̱ e le adama a na a yaꞋan n ajaku a̱ a̱ri a ikyamba i le.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 U zuwai a̱va̱ a nɗanga a nanlo a̱ mini a̱ ubuta̱ u na ushiga wi ilikuzuwa ya i tsu soꞋo mini. U zuwai a̱ ubuta̱ u na a ci yaꞋan mazama a̱ ta̱wa̱ baci kusoꞋo mini ma.
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 A ayin a na nlala ma a yaꞋin mazama a uɓon u na u zuwai acaka a̱ ta̱ku a nɗanga a nanlo, ɗa matsai muku n na mi n ikari koɓolo n ajaku a ikyamba i le.
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Yakubu u pecei nkyon nu nraɗika. U zuwai a̱na̱ku o nkyon a a̱ ubuta̱ u na i a kindanai n nlala n Laban n na mi n ikari n aza a̱ lima̱. Ta u yaꞋin nannai ɗa u ciya̱ka̱i ka̱ci ka̱ ni ushiga ɗa u zuwai u ɗa kau n ushiga u Laban.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Ayin a na baci de dem kuzuwa ku na ki m ma̱ta̱na̱ i a kuyaꞋan mazama, Yakubu u tsu zuwaka le ta̱ acaka a nɗanga a ele e kene a̱ ubuta̱ u na e ci neꞋe le mini mo kusoꞋo, adama a na a yaꞋan mazama ma a uɓon wa acaka wa.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Ama u zuwaka kuzuwa ku na ki babu ma̱ta̱na̱ acaka a nɗanga a a̱ ubuta̱ u kusoꞋo mini ba. Adama a nannai, kuzuwa ku na ki m ma̱ta̱na̱ n ikari koɓolo n aza a ajaku ku ɗa kokpoi ku Yakubu. Ama ku na ki babu ma̱ta̱na̱ ku ɗa kokpoi ku Laban.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Ta nannai ɗa Yakubu wo okpoi vuza vu uciyi vu gbayin, wi ta̱ n ushiga u kuzuwa kakau n a̱bunda̱i, koɓolo n agbashi a̱ma̱ci n ali, n arakuma koɓolo ni njaki.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.