Gênesis 29

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɗa Yakubu u lyaꞋi kelime nu nwalu n ni a iɗika ya aza a kasana.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ɗa we enei kayinva e keteshe n ushiga u tatsu wu nlala ivaꞋin lo, adama a na ta punu o tsu soꞋo a kayinva ka. Katali ka na a̱ ɓa̱ya̱ngi ki kayinva ka, ka ki ta̱ ka gbangam.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Ayin a na baci ushiga wa kakau u gasai a̱ ubuta̱ wa, nguɓi ma a̱ tsu gida̱la̱kpa̱ ta̱ katali ka a̱ una̱ u kayinva wa, adama a na e neꞋe ushiga u le mini. O kotso baci, ka̱ta̱ o bonoko katali ka punu a̱ una̱ u kayinva wa.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Ɗa Yakubu we ecei nguɓi ma, <<Aza a̱ va̱, te ɗai i yu uta̱i?>> Ɗa a̱ ushuki, <<A̱ tsu tsu uta̱ ta̱ a Haran.>>
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Ɗa we ecei le, <<I yeve ta̱ Laban, matsukaya ma Nahoru?>>
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Ɗa Yakubu u doku we ecei le, <<Wi ta̱ ɗe m ma̱ta̱na̱?>> Ɗa a danai, <<Eyeu, wi ɗe n kadanshi ba. Mekere ma̱ ni ma na Rahila a̱ kuta̱wa̱ n ushiga wu nlala u ni.>>
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Ɗa Yakubu u danai, <<Kanna de ka buwa ta̱ biꞋi, ayin o kubonoko nlala a kpaꞋa ka̱ta̱ a yawa ba, neꞋi le mini ka̱ta̱ i lyaꞋa kelime n kalina.>>
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 A̱ ushuki a danai, <<Tsa kuyaꞋan nannai ba, sai ayin a na ushiga wa u gasai na ra̱ka̱ ɗa a̱ gida̱la̱kpa̱i katali ka kpamu; ka̱ta̱ yeve ci neꞋe nlala ma mini.>>
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 A̱yi lo a kadanshi n ele ɗa Rahila u yawai nu nlala me esheku, adama a na a̱yi maguɓi maꞋa.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Ana Yakubu we enei Rahila mekere ma Laban, taku va̱ a̱na̱ku, nlala kpamu n ni, ɗa u banai ɗa u gida̱la̱kpa̱i katali a̱ una̱ u kayinva wa. Ɗa u neꞋi nlala me esheku a mashani a mini.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Ɗa Yakubu wo oɓongi Rahila ɗa u shika̱i n ka̱la̱ka̱tsu ka̱u.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Adama a na u dana ta̱ Rahila a̱yi vashi ve esheku ɗa, Rebeka ɗa kpamu a̱na̱ku. Ɗa Rahila u sumai ɗa u banai u danai esheku.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Ana a danai Laban, Yakubu ɗa maku ma taku, ɗa u yaꞋin moloko adama a na u cina yi. Ɗa wo oɓongi ni. Ɗa u ɗikai ni a kubana a kpaꞋa ku ni. Ana Yakubu u tonukoi Laban ili dem,
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 ɗa Laban u danai ni, <<Mayun avu kujini ku te ku ɗa tsu nu mpasa n te kpamu!>> Ɗa u da̱sa̱ngi n Laban va ali wotoi u te.
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Ɗa Laban u danai ni, <<Adama a na vi vuza va̱ ɗa va kuyaꞋanka mu tsugbashi gbani? Dana mu ko yaꞋin ɗai n kutsupa wu.>>
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Laban ta na wi ta̱ nu nkere n re, vuzagbayin vu ɗa Liyatu, vuza kenu kpamu Rahila.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Liyatu wi ta̱ n ugaꞋin u a̱shi koci, ama Rahila a̱shi a gaꞋan yi ta̱ koɓolo n ikyamba i tsuloboi dem.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 A̱yi Yakubu wi ta̱ a kuciga Rahila, ɗa u danai, <<Mpa mi ta̱ a kuyaꞋanka wu ulinga ali a̱ya̱ e cindere, adama a na vi neke mu Rahila.>>
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Laban wu ushuki u danai, <<U laꞋa ta̱ n kugaꞋan n neke wu a̱yi a na me neke vuza yoku kau. Adama a nannai, da̱sa̱ngu nu mpa.>>
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Ɗa Yakubu u yaꞋankai ni ulinga ali a̱ya̱ e cindere adama a na e neke yi Rahila. Ama a̱yi we ene ayin a nanlo ka̱u ba, adama a na wi ta̱ a kuciga Rahila n a̱bunda̱i.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Ɗa Yakubu u danai Laban, <<Neke mu vuka vu va̱, ayin a na vi nekei mu a shana ta̱. Mi ta̱ a kuciga ma ɗika yi yolo.>>
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Ɗa Laban u ɗekei uma a̱ ubuta̱ wa n a̱bunda̱i, ɗa u yaꞋin ka̱ɗiva̱.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Ama ana kulivi ku yawai, ɗa u ɗikai Liyatu. Ɗa u nekei Yakubu, ɗa Yakubu u vaki n a̱yi.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Laban u neke ta̱ Liyatu maku mu usuki, kula ku ni Zilifa, adama a na u ciya̱ vuza na u kuɓa̱nka̱ yi.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Ana kayin ka asai, ɗa Yakubu u yaꞋin mereve ana we enei Liyatu. Ɗa we ecei Laban, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi yaꞋankai mu nannai, ɗa vi nekei mu Liyatu? N yaꞋanka wu tsugbashi adama a Rahila ba? Yiɗa̱i i zuwai ɗa vu doroi mu?>>
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Ɗa Laban u danai ni, <<A̱ tsu tsa̱ kugita̱ kuta̱ka̱ mekere vuza kenu a cau n vuza gbayin ba.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Kotso biꞋi n ayin e cindere o yolo a nampa a, ka̱ta̱ n yeve n neke wu vangu vi ni. Ama sai vu doku vi yaꞋanka mu ulinga ali a̱ya̱ e cindere.>>
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Ɗa ta na Yakubu u yaꞋin nannai. Ana kuden ku te ku kotsoi, ɗa Laban u nekei ni Rahila yolo, adama a na wo okpo vuka vi ni.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Laban u doku ta̱ u neke yi kabara ke mekere ko yoku kula ku ni Biliha, adama a Rahila.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Ɗa Yakubu u vaki n Rahila. U laꞋa ta̱ n kuciga Rahila a na wa ciga Liyatu. U doku u yaꞋankai Laban tsugbashi ali a̱ya̱ e cindere.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Ana Vuzavaguɗu we enei Yakubu u ciga Liyatu ka̱u ba, ɗa u ɓa̱yuwa̱i kamatsatsu ka̱ ni, u bonoi u ɓa̱ya̱ngi ka Rahila, wo okpoi madari.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Liyatu ta na u ka̱na̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsai maku mo kolobo ali ɗa u neꞋi ni kula Ruben. Ɗa u danai, <<Ili i na i zuwai i ɗaɗa Vuzavaguɗu u pana ta̱ asuvayali a̱ va̱ ɗa u nekei mu maku. Mayun gogo na vali vu va̱ u kuciga mu ta̱ ka̱u.>>
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 U doku u ciya̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsai maku mo kolobo kpamu. Ɗa u danai, <<Adama a na Vuzavaguɗu u yeve ta̱ a na a iwain mu, i ɗaɗa i zuwai ɗa u doku u nekei mu maku.>> U neꞋi maku ma kula Simiyon.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 U doku u yaꞋin ka̱tsuma̱ kpamu ɗa u matsai maku mo kolobo. Ɗa u danai, <<Gogo na vali u kuciga mu ta̱ mayin, adama a na m matsaka yi ta̱ olobo a tatsu.>> Ɗa u neꞋi maku ma kula Levi.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Ali n gogo na u doku u ka̱na̱i ka̱tsuma̱ ɗa u matsai maku mo kolobo. Ɗa u danai, <<Ayin a nampa n kucikpa ta̱ Vuzavaguɗu.>> Adama a nannai ɗa u neꞋi maku ma kula feu Yahuza. Ɗa ta na wu uvukai n limata.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.