Gênesis 27
asg (ASG) vs NAA
1 A ayin a na Ishaku u kutsai ali ɗa a̱shi a̱ ni a̱ gita̱i kuyimba̱na̱. U ɗekei maku ma̱ ni ma gbayin Isuwa, u danai, <<Maku ma̱ va̱.>>
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Ishaku u danai, <<Ye ene ta̱ n kutsa ta̱, ukpa̱ kpamu u buwa mu m megeshe ba.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Ɗika ucanuku u kutambu u nu, utan m majiki ma̱ nu, ka̱ta̱ vu bana a kakamba, vu una ka mu manama.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 YaꞋan ilikulyaꞋa i na n cigai ka̱u, ka̱ta̱ vu tuka̱ mu. Ayin a na baci n lyaꞋi i ɗa, mi ta̱ a kuzuwaka wu una̱singai u va̱, kafu n kuwa̱.>>
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Ayin a na Ishaku wi a kadanshi n Isuwa, Rebeka lo a kupana. Ana Isuwa u banai kuyaꞋan kutambu ka,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 ɗa Rebeka u danai Yakubu, <<Gogo na ɗa n kotsoi kupana eshevu a kudana Isuwa,
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 <Tuka̱ mu n vinyama vu kakamba, ka̱ta̱ vu suꞋwanka mu kusaꞋan ku singai. Ayin a na baci n lyaꞋi ka̱ta̱ n zuwaka wu una̱singai a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, kafu n kuwa̱.> >>
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Rebeka u lyaꞋi kelime, <<Maku ma̱ va̱, panaka mu, ka̱ta̱ kpamu vi yaꞋan ili i na n danai nu.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Bana a ushiga wu nlala, ka̱ta̱ vi ɗika muku mu nga̱ji n re n singai, adama a na n yaꞋanka eshevu kusaꞋan ku singai ku na u cigai va.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Ka̱ta̱ vu ɗika vu banka yi u lyaꞋa, adama a na u zuwaka wu una̱singai, kafu u kuwa̱.>>
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Ama ɗa Yakubu u danai a̱na̱ku a̱ ni Rebeka, <<La̱na̱ vuza va̱ wi ta̱ n cileme n a̱bunda̱i a ikyamba i ni, mpa ta na ukpan wi ikyamba u va̱ wi ta̱ molu-molu.
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Ta̱wa̱ baci dada u papurasa mu ɗa u yevei a na mi a kuciga kudoro yi, wi ta̱ a̱ kuka̱sukpa̱ kuzuwaka mu una̱singai ka̱ta̱ u kucikpa u zuwaka mu u gbani-gbani.>>
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Ɗa a̱na̱ku a a danai, <<Ka̱sukpa̱ una̱ wa u tono mu maku ma̱ va̱, avu de tono kadanshi ka̱ va̱ ka̱ta̱ vu bana vi ciya̱ka̱ mu i na n danai.>>
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 U banai u tuka̱i muku mu nga̱ji ma wa̱ a̱na̱ku wa, ɗa u suꞋwain kusaꞋan ku na esheku a a laꞋi n kuciga va.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Ɗa Rebeka u ɗikai motogu ma singai mo kolobo ka gbayin ka̱ ni Isuwa, ma na u laꞋi n kuciga ma na u zuwai a kpaꞋa. Ɗa u ukai maꞋa kolobo ke kenu ka̱ ni Yakubu.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 U ukai ni ukpan u malala ma e ekiye, ɗa u palai kpamu uɓon u kuɗeku u na wi babu cileme.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Ɗa u nekei maku ma̱ ni Yakubu ilikulyaꞋa i na esheku a cigai va m boroji vu na u kangalai.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakubu u banai we esheku. Ɗa u danai, <<Dada.>>
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Yakubu wu ushuki, <<Mpa ɗa maku ma̱ nu ma gbayin ma iyain, Isuwa. N yaꞋan ta̱ ili i na vu danai mu. Ɗenga̱ vu da̱sa̱ngu, vi lyaꞋa ilikulyaꞋa i na n tuka̱i nu, ka̱ta̱ vi zuwaka mu una̱singai u nu.>>
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Ishaku we ecei maku ma̱ ni, <<Nini ɗai vi yaꞋin ɗa vi ciya̱i gogoꞋo nahannai?>> Ɗa wu ushuki, <<Adama a na Ka̱shile Vuzavaguɗu u neke mu ta̱ agaꞋin a singai.>>
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Ɗa Ishaku u danai Yakubu, <<Ta̱wa̱ na adama a na n saꞋwa wu, maku ma̱ va̱ adama a na n yeve ko mayun avu ɗa Isuwa vu va̱ va ko avu ɗa ba.>>
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Yakubu u yawai ɗevu n esheku a̱ ni. Ana Ishaku u saꞋwai ni ɗa u danai, <<Ka̱la̱ka̱tsu ka̱ nu ko yotso ta̱ ka Yakubu, ama ekiye a̱ nu n cileme ci Isuwa.>>
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 U yeve an Yakubu ɗa ba, adama a na ekiye a̱ ni i ta̱ n cileme ci Isuwa. Adama a nannai ɗa u zuwakai ni una̱singai.
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Ɗa u danai, <<Avu ɗa gaji maku ma̱ va̱ ma?>> Ɗa wu ushuki u danai <<Mpa ɗa.>>
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 <<Tuka̱ mu n inyama i na vi ciya̱i va adama a na n takuma, ka̱ta̱ n zuwaka wu una̱singai.>> Ɗa u bankai ni ɗa u takumai; ɗa u bankai ni m ma̱kya̱n ɗa u soꞋi.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Ɗa Ishaku u danai ni, <<Ta̱wa̱ ɗevu vu papura mu, maku ma̱ va̱.>>
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Ɗa Yakubu u yawai ɗevu ɗa wo oɓongi ni, Ɗa Ishaku u tsumgbai ni ɗa u tsumgbai ma̱gula̱ni mo ntogu ma̱ ni, ɗa u zuwakai ni una̱singai. U danai,
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 YaꞋan Ka̱shile ke neke wu ciza tsu gaɗi n uciyi wa aduniyan dem, koɓolo n ilikulya n i kusoꞋo n a̱bunda̱i.
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 YaꞋan aduniyan kakau a yaꞋanka wu tsugbashi,
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Ishaku u kotsoi kuzuwaka Yakubu una̱singai. Ana u lazai, ɗa mokoshi ma̱ ni Isuwa wu uta̱i a̱ ubuta̱ u kutambu u yawai.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 A̱yi kpamu u yaꞋin ilikulyaꞋa i ni, i na esheku a cigai va, ɗa u tuka̱i esheku a̱ ni. U danai ni, <<Dada, ɗa̱nga̱ vu da̱sa̱ngu, adama a na vi lyaꞋa ilikulyaꞋa n inyama i na n tuka̱i nu va, ka̱ta̱ vu zuwaka mu una̱singai u nu.>>
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Ishaku we ecei ni, <<Avu ɗa ya?>>
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Ishaku u ka̱na̱i kuyaꞋan mereve ka̱u. Ɗa u danai, <<Yayi tamkpamu wu unai inyama ya, ɗa u tuka̱i mu va? N lyaꞋa ta̱ gogo na, kafu vu ta̱wa̱. N zuwaka yi ta̱ ɗe una̱singai u va̱ gbende, u ɗa ta na uteku nannai.>>
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Ana Isuwa u panai nannai, ɗa u shika̱i n utsura. U doku u danai, <<Zuwaka mu feu una̱singai u nu, Dada.>>
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Ishaku u danai ni, <<Vangu vu nu vu ta̱wa̱ ta̱, ɗa u doroi mu. U ɗika ta̱ ɗe una̱singai u nu ra̱ka̱.>>
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Ɗa Isuwa u danai, <<Mayun ɗa kula ku ni Yakubu, adama a na ire ɗa na u doki kudoro mu. I iyain i ɗaɗa u ɗika ta̱ tsugbayin tsu va̱, i ire kpamu ɗa wi isai una̱singai u va̱.>>
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Ɗa Ishaku u danai Isuwa, <<M bonokoi ta̱ ɗe vuzagbayin vu nu, aza a̱ ni kpamu o okpo aza a na o kutono yi, n neke yi ta̱ ilya n ili i kusoꞋo dem. Yiɗa̱i i buwai i na n kufuɗa kuyaꞋanka wu gogo na, maku ma̱ va̱?>>
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Ɗa Isuwa we ecei esheku, <<Dada una̱singai u te u ɗa vi n u ɗa koci?>> Ɗa Isuwa u ɗengusa̱i ka̱la̱ka̱tsu ka̱ ni ɗa u shika̱i.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Ɗa esheku a a dansai ɗa u danai ni
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Ukpa̱ u kotokobi u ɗa va kubanka,
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Ɗa Isuwa u ka̱na̱i tsurala n Yakubu adama a una̱singai u na esheku e nekei ni. Ɗa Isuwa u sheshei n ka̱ɗu ka̱ ni, ɗa u danai, <<Ayin a kpalu m ma̱shi e esheku a̱ va̱ a yawa ta̱, yaꞋan mu una̱ Yakubu.>>
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 Ana a danai Rebeka ili i na Isuwa u sheshei kuyaꞋan ɗa u suki e ɗeke Yakubu, ɗa u danai ni, <<Yakubu, vuza nu wi ta̱ ɗe e kusheshe uteku u na u kuna wu.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 Gogo na maku ma̱ va̱ pana kadanshi ka̱ va̱ ka̱ta̱ vu tono kaꞋa, suma vu bana u taku vu va̱ Laban na ɗe a Haran,
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 vu da̱sa̱ngu ɗe sai ayin a na ka̱ɗu ko mokoshi ma̱ nu ka vaki.
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 Ayin a na baci wupa u mokoshi ma̱ nu u kotsoi. Mi ta̱ a̱ kusuku vuza yoku u bana u dana wu vu bono. Nini ɗai n kunamba ɗa̱ aza e re dem a kanna ke te?>>
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Ɗa Rebeka u danai Ishaku, <<Mpa moꞋuta̱ n ukuna wa̱ a̱ma̱ci aza Ahitiya. Yakubu u ɗika baci vuka a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nampa, u kulaꞋa ta̱ n kugaꞋan wuma u va̱ u laza.>>
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.