Gênesis 27

asg (ASG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A ayin a na Ishaku u kutsai ali ɗa a̱shi a̱ ni a̱ gita̱i kuyimba̱na̱. U ɗekei maku ma̱ ni ma gbayin Isuwa, u danai, <<Maku ma̱ va̱.>>
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Ishaku u danai, <<Ye ene ta̱ n kutsa ta̱, ukpa̱ kpamu u buwa mu m megeshe ba.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Ɗika ucanuku u kutambu u nu, utan m majiki ma̱ nu, ka̱ta̱ vu bana a kakamba, vu una ka mu manama.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 YaꞋan ilikulyaꞋa i na n cigai ka̱u, ka̱ta̱ vu tuka̱ mu. Ayin a na baci n lyaꞋi i ɗa, mi ta̱ a kuzuwaka wu una̱singai u va̱, kafu n kuwa̱.>>
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Ayin a na Ishaku wi a kadanshi n Isuwa, Rebeka lo a kupana. Ana Isuwa u banai kuyaꞋan kutambu ka,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 ɗa Rebeka u danai Yakubu, <<Gogo na ɗa n kotsoi kupana eshevu a kudana Isuwa,
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 <Tuka̱ mu n vinyama vu kakamba, ka̱ta̱ vu suꞋwanka mu kusaꞋan ku singai. Ayin a na baci n lyaꞋi ka̱ta̱ n zuwaka wu una̱singai a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, kafu n kuwa̱.> >>
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Rebeka u lyaꞋi kelime, <<Maku ma̱ va̱, panaka mu, ka̱ta̱ kpamu vi yaꞋan ili i na n danai nu.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Bana a ushiga wu nlala, ka̱ta̱ vi ɗika muku mu nga̱ji n re n singai, adama a na n yaꞋanka eshevu kusaꞋan ku singai ku na u cigai va.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Ka̱ta̱ vu ɗika vu banka yi u lyaꞋa, adama a na u zuwaka wu una̱singai, kafu u kuwa̱.>>
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Ama ɗa Yakubu u danai a̱na̱ku a̱ ni Rebeka, <<La̱na̱ vuza va̱ wi ta̱ n cileme n a̱bunda̱i a ikyamba i ni, mpa ta na ukpan wi ikyamba u va̱ wi ta̱ molu-molu.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Ta̱wa̱ baci dada u papurasa mu ɗa u yevei a na mi a kuciga kudoro yi, wi ta̱ a̱ kuka̱sukpa̱ kuzuwaka mu una̱singai ka̱ta̱ u kucikpa u zuwaka mu u gbani-gbani.>>
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Ɗa a̱na̱ku a a danai, <<Ka̱sukpa̱ una̱ wa u tono mu maku ma̱ va̱, avu de tono kadanshi ka̱ va̱ ka̱ta̱ vu bana vi ciya̱ka̱ mu i na n danai.>>
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 U banai u tuka̱i muku mu nga̱ji ma wa̱ a̱na̱ku wa, ɗa u suꞋwain kusaꞋan ku na esheku a a laꞋi n kuciga va.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Ɗa Rebeka u ɗikai motogu ma singai mo kolobo ka gbayin ka̱ ni Isuwa, ma na u laꞋi n kuciga ma na u zuwai a kpaꞋa. Ɗa u ukai maꞋa kolobo ke kenu ka̱ ni Yakubu.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 U ukai ni ukpan u malala ma e ekiye, ɗa u palai kpamu uɓon u kuɗeku u na wi babu cileme.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Ɗa u nekei maku ma̱ ni Yakubu ilikulyaꞋa i na esheku a cigai va m boroji vu na u kangalai.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Yakubu u banai we esheku. Ɗa u danai, <<Dada.>>
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Yakubu wu ushuki, <<Mpa ɗa maku ma̱ nu ma gbayin ma iyain, Isuwa. N yaꞋan ta̱ ili i na vu danai mu. Ɗenga̱ vu da̱sa̱ngu, vi lyaꞋa ilikulyaꞋa i na n tuka̱i nu, ka̱ta̱ vi zuwaka mu una̱singai u nu.>>
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Ishaku we ecei maku ma̱ ni, <<Nini ɗai vi yaꞋin ɗa vi ciya̱i gogoꞋo nahannai?>> Ɗa wu ushuki, <<Adama a na Ka̱shile Vuzavaguɗu u neke mu ta̱ agaꞋin a singai.>>
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Ɗa Ishaku u danai Yakubu, <<Ta̱wa̱ na adama a na n saꞋwa wu, maku ma̱ va̱ adama a na n yeve ko mayun avu ɗa Isuwa vu va̱ va ko avu ɗa ba.>>
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Yakubu u yawai ɗevu n esheku a̱ ni. Ana Ishaku u saꞋwai ni ɗa u danai, <<Ka̱la̱ka̱tsu ka̱ nu ko yotso ta̱ ka Yakubu, ama ekiye a̱ nu n cileme ci Isuwa.>>
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 U yeve an Yakubu ɗa ba, adama a na ekiye a̱ ni i ta̱ n cileme ci Isuwa. Adama a nannai ɗa u zuwakai ni una̱singai.
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Ɗa u danai, <<Avu ɗa gaji maku ma̱ va̱ ma?>> Ɗa wu ushuki u danai <<Mpa ɗa.>>
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 <<Tuka̱ mu n inyama i na vi ciya̱i va adama a na n takuma, ka̱ta̱ n zuwaka wu una̱singai.>> Ɗa u bankai ni ɗa u takumai; ɗa u bankai ni m ma̱kya̱n ɗa u soꞋi.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Ɗa Ishaku u danai ni, <<Ta̱wa̱ ɗevu vu papura mu, maku ma̱ va̱.>>
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Ɗa Yakubu u yawai ɗevu ɗa wo oɓongi ni, Ɗa Ishaku u tsumgbai ni ɗa u tsumgbai ma̱gula̱ni mo ntogu ma̱ ni, ɗa u zuwakai ni una̱singai. U danai,
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 YaꞋan Ka̱shile ke neke wu ciza tsu gaɗi n uciyi wa aduniyan dem, koɓolo n ilikulya n i kusoꞋo n a̱bunda̱i.
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 YaꞋan aduniyan kakau a yaꞋanka wu tsugbashi,
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Ishaku u kotsoi kuzuwaka Yakubu una̱singai. Ana u lazai, ɗa mokoshi ma̱ ni Isuwa wu uta̱i a̱ ubuta̱ u kutambu u yawai.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 A̱yi kpamu u yaꞋin ilikulyaꞋa i ni, i na esheku a cigai va, ɗa u tuka̱i esheku a̱ ni. U danai ni, <<Dada, ɗa̱nga̱ vu da̱sa̱ngu, adama a na vi lyaꞋa ilikulyaꞋa n inyama i na n tuka̱i nu va, ka̱ta̱ vu zuwaka mu una̱singai u nu.>>
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Ishaku we ecei ni, <<Avu ɗa ya?>>
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Ishaku u ka̱na̱i kuyaꞋan mereve ka̱u. Ɗa u danai, <<Yayi tamkpamu wu unai inyama ya, ɗa u tuka̱i mu va? N lyaꞋa ta̱ gogo na, kafu vu ta̱wa̱. N zuwaka yi ta̱ ɗe una̱singai u va̱ gbende, u ɗa ta na uteku nannai.>>
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Ana Isuwa u panai nannai, ɗa u shika̱i n utsura. U doku u danai, <<Zuwaka mu feu una̱singai u nu, Dada.>>
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Ishaku u danai ni, <<Vangu vu nu vu ta̱wa̱ ta̱, ɗa u doroi mu. U ɗika ta̱ ɗe una̱singai u nu ra̱ka̱.>>
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Ɗa Isuwa u danai, <<Mayun ɗa kula ku ni Yakubu, adama a na ire ɗa na u doki kudoro mu. I iyain i ɗaɗa u ɗika ta̱ tsugbayin tsu va̱, i ire kpamu ɗa wi isai una̱singai u va̱.>>
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Ɗa Ishaku u danai Isuwa, <<M bonokoi ta̱ ɗe vuzagbayin vu nu, aza a̱ ni kpamu o okpo aza a na o kutono yi, n neke yi ta̱ ilya n ili i kusoꞋo dem. Yiɗa̱i i buwai i na n kufuɗa kuyaꞋanka wu gogo na, maku ma̱ va̱?>>
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Ɗa Isuwa we ecei esheku, <<Dada una̱singai u te u ɗa vi n u ɗa koci?>> Ɗa Isuwa u ɗengusa̱i ka̱la̱ka̱tsu ka̱ ni ɗa u shika̱i.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Ɗa esheku a a dansai ɗa u danai ni
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Ukpa̱ u kotokobi u ɗa va kubanka,
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Ɗa Isuwa u ka̱na̱i tsurala n Yakubu adama a una̱singai u na esheku e nekei ni. Ɗa Isuwa u sheshei n ka̱ɗu ka̱ ni, ɗa u danai, <<Ayin a kpalu m ma̱shi e esheku a̱ va̱ a yawa ta̱, yaꞋan mu una̱ Yakubu.>>
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Ana a danai Rebeka ili i na Isuwa u sheshei kuyaꞋan ɗa u suki e ɗeke Yakubu, ɗa u danai ni, <<Yakubu, vuza nu wi ta̱ ɗe e kusheshe uteku u na u kuna wu.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 Gogo na maku ma̱ va̱ pana kadanshi ka̱ va̱ ka̱ta̱ vu tono kaꞋa, suma vu bana u taku vu va̱ Laban na ɗe a Haran,
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 vu da̱sa̱ngu ɗe sai ayin a na ka̱ɗu ko mokoshi ma̱ nu ka vaki.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Ayin a na baci wupa u mokoshi ma̱ nu u kotsoi. Mi ta̱ a̱ kusuku vuza yoku u bana u dana wu vu bono. Nini ɗai n kunamba ɗa̱ aza e re dem a kanna ke te?>>
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Ɗa Rebeka u danai Ishaku, <<Mpa moꞋuta̱ n ukuna wa̱ a̱ma̱ci aza Ahitiya. Yakubu u ɗika baci vuka a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nampa, u kulaꞋa ta̱ n kugaꞋan wuma u va̱ u laza.>>
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.