Gênesis 27
asg (ASG) vs ARIB
1 A ayin a na Ishaku u kutsai ali ɗa a̱shi a̱ ni a̱ gita̱i kuyimba̱na̱. U ɗekei maku ma̱ ni ma gbayin Isuwa, u danai, <<Maku ma̱ va̱.>>
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Ishaku u danai, <<Ye ene ta̱ n kutsa ta̱, ukpa̱ kpamu u buwa mu m megeshe ba.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Ɗika ucanuku u kutambu u nu, utan m majiki ma̱ nu, ka̱ta̱ vu bana a kakamba, vu una ka mu manama.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 YaꞋan ilikulyaꞋa i na n cigai ka̱u, ka̱ta̱ vu tuka̱ mu. Ayin a na baci n lyaꞋi i ɗa, mi ta̱ a kuzuwaka wu una̱singai u va̱, kafu n kuwa̱.>>
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Ayin a na Ishaku wi a kadanshi n Isuwa, Rebeka lo a kupana. Ana Isuwa u banai kuyaꞋan kutambu ka,
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 ɗa Rebeka u danai Yakubu, <<Gogo na ɗa n kotsoi kupana eshevu a kudana Isuwa,
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 <Tuka̱ mu n vinyama vu kakamba, ka̱ta̱ vu suꞋwanka mu kusaꞋan ku singai. Ayin a na baci n lyaꞋi ka̱ta̱ n zuwaka wu una̱singai a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, kafu n kuwa̱.> >>
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Rebeka u lyaꞋi kelime, <<Maku ma̱ va̱, panaka mu, ka̱ta̱ kpamu vi yaꞋan ili i na n danai nu.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Bana a ushiga wu nlala, ka̱ta̱ vi ɗika muku mu nga̱ji n re n singai, adama a na n yaꞋanka eshevu kusaꞋan ku singai ku na u cigai va.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Ka̱ta̱ vu ɗika vu banka yi u lyaꞋa, adama a na u zuwaka wu una̱singai, kafu u kuwa̱.>>
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Ama ɗa Yakubu u danai a̱na̱ku a̱ ni Rebeka, <<La̱na̱ vuza va̱ wi ta̱ n cileme n a̱bunda̱i a ikyamba i ni, mpa ta na ukpan wi ikyamba u va̱ wi ta̱ molu-molu.
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Ta̱wa̱ baci dada u papurasa mu ɗa u yevei a na mi a kuciga kudoro yi, wi ta̱ a̱ kuka̱sukpa̱ kuzuwaka mu una̱singai ka̱ta̱ u kucikpa u zuwaka mu u gbani-gbani.>>
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Ɗa a̱na̱ku a a danai, <<Ka̱sukpa̱ una̱ wa u tono mu maku ma̱ va̱, avu de tono kadanshi ka̱ va̱ ka̱ta̱ vu bana vi ciya̱ka̱ mu i na n danai.>>
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 U banai u tuka̱i muku mu nga̱ji ma wa̱ a̱na̱ku wa, ɗa u suꞋwain kusaꞋan ku na esheku a a laꞋi n kuciga va.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Ɗa Rebeka u ɗikai motogu ma singai mo kolobo ka gbayin ka̱ ni Isuwa, ma na u laꞋi n kuciga ma na u zuwai a kpaꞋa. Ɗa u ukai maꞋa kolobo ke kenu ka̱ ni Yakubu.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 U ukai ni ukpan u malala ma e ekiye, ɗa u palai kpamu uɓon u kuɗeku u na wi babu cileme.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Ɗa u nekei maku ma̱ ni Yakubu ilikulyaꞋa i na esheku a cigai va m boroji vu na u kangalai.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Yakubu u banai we esheku. Ɗa u danai, <<Dada.>>
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Yakubu wu ushuki, <<Mpa ɗa maku ma̱ nu ma gbayin ma iyain, Isuwa. N yaꞋan ta̱ ili i na vu danai mu. Ɗenga̱ vu da̱sa̱ngu, vi lyaꞋa ilikulyaꞋa i na n tuka̱i nu, ka̱ta̱ vi zuwaka mu una̱singai u nu.>>
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Ishaku we ecei maku ma̱ ni, <<Nini ɗai vi yaꞋin ɗa vi ciya̱i gogoꞋo nahannai?>> Ɗa wu ushuki, <<Adama a na Ka̱shile Vuzavaguɗu u neke mu ta̱ agaꞋin a singai.>>
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Ɗa Ishaku u danai Yakubu, <<Ta̱wa̱ na adama a na n saꞋwa wu, maku ma̱ va̱ adama a na n yeve ko mayun avu ɗa Isuwa vu va̱ va ko avu ɗa ba.>>
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Yakubu u yawai ɗevu n esheku a̱ ni. Ana Ishaku u saꞋwai ni ɗa u danai, <<Ka̱la̱ka̱tsu ka̱ nu ko yotso ta̱ ka Yakubu, ama ekiye a̱ nu n cileme ci Isuwa.>>
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 U yeve an Yakubu ɗa ba, adama a na ekiye a̱ ni i ta̱ n cileme ci Isuwa. Adama a nannai ɗa u zuwakai ni una̱singai.
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 Ɗa u danai, <<Avu ɗa gaji maku ma̱ va̱ ma?>> Ɗa wu ushuki u danai <<Mpa ɗa.>>
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 <<Tuka̱ mu n inyama i na vi ciya̱i va adama a na n takuma, ka̱ta̱ n zuwaka wu una̱singai.>> Ɗa u bankai ni ɗa u takumai; ɗa u bankai ni m ma̱kya̱n ɗa u soꞋi.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Ɗa Ishaku u danai ni, <<Ta̱wa̱ ɗevu vu papura mu, maku ma̱ va̱.>>
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Ɗa Yakubu u yawai ɗevu ɗa wo oɓongi ni, Ɗa Ishaku u tsumgbai ni ɗa u tsumgbai ma̱gula̱ni mo ntogu ma̱ ni, ɗa u zuwakai ni una̱singai. U danai,
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 YaꞋan Ka̱shile ke neke wu ciza tsu gaɗi n uciyi wa aduniyan dem, koɓolo n ilikulya n i kusoꞋo n a̱bunda̱i.
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 YaꞋan aduniyan kakau a yaꞋanka wu tsugbashi,
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Ishaku u kotsoi kuzuwaka Yakubu una̱singai. Ana u lazai, ɗa mokoshi ma̱ ni Isuwa wu uta̱i a̱ ubuta̱ u kutambu u yawai.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 A̱yi kpamu u yaꞋin ilikulyaꞋa i ni, i na esheku a cigai va, ɗa u tuka̱i esheku a̱ ni. U danai ni, <<Dada, ɗa̱nga̱ vu da̱sa̱ngu, adama a na vi lyaꞋa ilikulyaꞋa n inyama i na n tuka̱i nu va, ka̱ta̱ vu zuwaka mu una̱singai u nu.>>
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Ishaku we ecei ni, <<Avu ɗa ya?>>
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Ishaku u ka̱na̱i kuyaꞋan mereve ka̱u. Ɗa u danai, <<Yayi tamkpamu wu unai inyama ya, ɗa u tuka̱i mu va? N lyaꞋa ta̱ gogo na, kafu vu ta̱wa̱. N zuwaka yi ta̱ ɗe una̱singai u va̱ gbende, u ɗa ta na uteku nannai.>>
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Ana Isuwa u panai nannai, ɗa u shika̱i n utsura. U doku u danai, <<Zuwaka mu feu una̱singai u nu, Dada.>>
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Ishaku u danai ni, <<Vangu vu nu vu ta̱wa̱ ta̱, ɗa u doroi mu. U ɗika ta̱ ɗe una̱singai u nu ra̱ka̱.>>
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Ɗa Isuwa u danai, <<Mayun ɗa kula ku ni Yakubu, adama a na ire ɗa na u doki kudoro mu. I iyain i ɗaɗa u ɗika ta̱ tsugbayin tsu va̱, i ire kpamu ɗa wi isai una̱singai u va̱.>>
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Ɗa Ishaku u danai Isuwa, <<M bonokoi ta̱ ɗe vuzagbayin vu nu, aza a̱ ni kpamu o okpo aza a na o kutono yi, n neke yi ta̱ ilya n ili i kusoꞋo dem. Yiɗa̱i i buwai i na n kufuɗa kuyaꞋanka wu gogo na, maku ma̱ va̱?>>
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Ɗa Isuwa we ecei esheku, <<Dada una̱singai u te u ɗa vi n u ɗa koci?>> Ɗa Isuwa u ɗengusa̱i ka̱la̱ka̱tsu ka̱ ni ɗa u shika̱i.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Ɗa esheku a a dansai ɗa u danai ni
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Ukpa̱ u kotokobi u ɗa va kubanka,
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Ɗa Isuwa u ka̱na̱i tsurala n Yakubu adama a una̱singai u na esheku e nekei ni. Ɗa Isuwa u sheshei n ka̱ɗu ka̱ ni, ɗa u danai, <<Ayin a kpalu m ma̱shi e esheku a̱ va̱ a yawa ta̱, yaꞋan mu una̱ Yakubu.>>
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 Ana a danai Rebeka ili i na Isuwa u sheshei kuyaꞋan ɗa u suki e ɗeke Yakubu, ɗa u danai ni, <<Yakubu, vuza nu wi ta̱ ɗe e kusheshe uteku u na u kuna wu.
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Gogo na maku ma̱ va̱ pana kadanshi ka̱ va̱ ka̱ta̱ vu tono kaꞋa, suma vu bana u taku vu va̱ Laban na ɗe a Haran,
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 vu da̱sa̱ngu ɗe sai ayin a na ka̱ɗu ko mokoshi ma̱ nu ka vaki.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Ayin a na baci wupa u mokoshi ma̱ nu u kotsoi. Mi ta̱ a̱ kusuku vuza yoku u bana u dana wu vu bono. Nini ɗai n kunamba ɗa̱ aza e re dem a kanna ke te?>>
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Ɗa Rebeka u danai Ishaku, <<Mpa moꞋuta̱ n ukuna wa̱ a̱ma̱ci aza Ahitiya. Yakubu u ɗika baci vuka a̱ ka̱tsuma̱ ka uma a nampa, u kulaꞋa ta̱ n kugaꞋan wuma u va̱ u laza.>>
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.