Gênesis 25

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɗa Ibirahi u zuwai vuka vi yoku kula ku ni ku ɗa Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Ɗa u matsakai ni Zimiran n Jokashan m Medan m Medan n Ishibaku koɓolo n Shuwa.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Jokashan a̱yi ɗa esheku e Sheba n Dedanu. Muku n Dedanu ele ɗa aza a Ashurim n aza a Letushim n aza a LeꞋumim.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Muku m Midiya ele ɗa anan Efa n Eferu n Hanoku, n Abida n Eleda. Dem vi le ntsukaya n Ketura n ɗa.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Ibirahi u nekei Ishaku ili yu uka̱ni i ni i na wi n i ɗa dem.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Ama muku n ali ma̱ a̱ma̱ci a na u zuwasai, ɗa u nekei le kuneꞋe, ali a̱yi biꞋi n wuma adama a na a̱ ka̱sukpa̱ Ishaku, ɗa o tonoi a kubana a iɗika i kasana.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 Ibirahi u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangatawun n amangatatsunkupa n a tawun (175). Ɗa u kuwa̱i.
7 Abraão viveu 175 anos
8 Ibirahi u yinvikai ayinviki a ukocishi ɗa u kuwa̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ a singai. A̱ya̱ a̱ ni a yimkpa ta̱ ɗa u yongoi kpamu gbaga tsu na u gaꞋin. Ɗa u banai u cinai ikaya i ni.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Muku n ni Ishaku n IsumaꞋilu a̱ ciɗa̱ngi ni a kaɓatsu ka Makapele kasana m Mamure a̱ ubuta̱ u Iforono maku ma Zoharu vuza va aza Hitiya.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Ubuta̱ u na Ibirahi u tsulai wa aza a Hitiya, ta punu a̱ ciɗa̱ngi ni ubuta̱ u te n vuka vi ni.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ana Ibirahi u kuwa̱i, ɗa Ka̱shile ka zuwakai maku ma̱ ni Ishaku una̱singai. Vuza na u yongoi ɗevu m Biya-lahi-royi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Na va ɗaɗa arabali a̱ muku mi IsumaꞋilu, maku ma na maku mu usuki ma Saratu Hajara vuza va aza a Masar u matsakai Ibirahi.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Na va ɗaɗa ula a̱ muku mi IsumaꞋilu, a ɗanai a ɗa uteku u na a matsai le, Nebatu a̱yi ɗa maku ma iyain ma IsumaꞋilu n Kedaru n Adabelu, m Mibisam kpamu,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 m Mishima n Duma koɓolo m Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 n Hadadu koɓolo n Tema, n Jeturu, Nafishi n Kedema.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Na va ɗaɗa muku mi IsumaꞋilu n ula e le, yaba dem n likuci n ka̱tsura̱ ka na wi a kulyaꞋa tsugono, ele ngono kupa ni n re n ɗa tsu na umaci u le wi.
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 A̱yi IsumaꞋilu u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangatawun n kamangankupa n e cindere (137) ɗa kpamu u yaꞋin ayinviki a ukocishi a̱ ni, ɗa wu uvukai n ikaya i ni.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Ntsukaya n ni a̱ da̱sa̱ngi ta̱ a uɓon u Havila a kubana a Shuru a uɓon wu uteku m Masar, vu tono baci a kubana Asiriya. Ɗa o yongoi a tsurala n otoku i le.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Na va ɗaɗa arabali a Ishaku maku mi Ibirahi.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Ayin a na Ishaku u yawai a̱ya̱ a amangere, ɗa a yaꞋin yolo n Rebeka, mekere ma Betuwe (vuza va aza a Aramiyan vu na wu uta̱i a Fada-aram). Rebeka kpamu taku vu Laban vuza va Aram ɗa.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Ama Rebeka madari maꞋa, ɗa Ishaku u yaꞋankai ni kavasa. Vuzavaguɗu wi isai avasa a nanlo, ɗa Rebeka u ciya̱i ka̱tsuma̱.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Muku n gita̱i punu kunekenei atakaci punu a̱ ka̱tsuma̱ ka uteku u le, ɗa u danai, <<Yiɗa̱i nannai a̱ kuciya̱ mu?>> U banai u Vuzavaguɗu n avasa adama a na u ciya̱ wu ushuki.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Iɗika i re yi ta̱ punu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ nu, mpeshe n na mi punu wa̱ nu va i ta̱ a kuyaꞋan tsurala. Vuza te u kulaꞋa ta̱ vuza ni, vuzagbayin va u kubono ta̱ o kutono vangu.>>
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Ana ayin a kumatsa a yawai, ɗa u matsai mpeshe olobo koci.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Vuza na u gita̱i kuta̱ wu uta̱i ushili, ikyamba i ni adanshi motogu me cileme maꞋa u ukai. Ɗa e neꞋi ni kula Isuwa.
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Ɗaɗa yeve vuza ni u tonoi, n kukiye ku ni uka̱ni a̱ ka̱civa̱ ka Isuwa. Ɗa e neꞋi ni kula Yakubu. Ishaku wi ta̱ n a̱ya̱ amangatatsu ayin a na a matsai muku n nanlo.
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Ana olobo a o gbonguroi, ɗa Isuwa wo okpoi katain ku utsura, vuma vu ucigi u kakamba. Ama, Yakubu vuma vu ka̱bini ɗa n ucigi u kpaꞋa kpamu.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Ishaku u laꞋa ta̱ n kuciga Isuwa, adama a inyama i na u tsu una ka̱ta̱ u bonoko a kpaꞋa. Ama, Rebeka u laꞋa ta̱ n kuciga Yakubu.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Kanna ke te, ana Yakubu wi a ku suꞋwan kpayan, ɗa Isuwa u yawai wana ɗai wu uta̱ a kutambu. Wi ta̱ ta na a kupana kambulu.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Ɗa u danai Yakubu, <<NeꞋe mu ilikulyaꞋa m kpayan ku shili, n lyaꞋa mi ta̱ a kupana kambulu.>> (Ɗaɗa i zuwai ɗa e ɗekei ni Edom.)
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Ɗa Yakubu wu ushuki, <<Mi ta̱ e kuneke wu, vi denke mu baci tsugbayin tsu nu, mo okpo vuza kelime vu nu.>>
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Isuwa u danai, <<U gaꞋan ta̱! Mi ta̱ ɗevu n ukpa̱, yi ɗa̱i tsugbayin tsa kuyaꞋanka mu?>>
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Ɗa Yakubu u danai, <<Kucina biꞋi, ve kudenke mu baci tsugbayin tsa.>>
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Ɗa Yakubu u nekei Isuwa boroji m kpayan. U lyaꞋi ɗa u soꞋi, yeve u ɗa̱nga̱i u lazai. Ta Isuwa u yaꞋin nannai ɗa u goyoi tsugbayin ci ni.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.