Gênesis 25
asg (ASG) vs NTLH
1 Ɗa Ibirahi u zuwai vuka vi yoku kula ku ni ku ɗa Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Ɗa u matsakai ni Zimiran n Jokashan m Medan m Medan n Ishibaku koɓolo n Shuwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Jokashan a̱yi ɗa esheku e Sheba n Dedanu. Muku n Dedanu ele ɗa aza a Ashurim n aza a Letushim n aza a LeꞋumim.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Muku m Midiya ele ɗa anan Efa n Eferu n Hanoku, n Abida n Eleda. Dem vi le ntsukaya n Ketura n ɗa.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Ibirahi u nekei Ishaku ili yu uka̱ni i ni i na wi n i ɗa dem.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Ama muku n ali ma̱ a̱ma̱ci a na u zuwasai, ɗa u nekei le kuneꞋe, ali a̱yi biꞋi n wuma adama a na a̱ ka̱sukpa̱ Ishaku, ɗa o tonoi a kubana a iɗika i kasana.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Ibirahi u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangatawun n amangatatsunkupa n a tawun (175). Ɗa u kuwa̱i.
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Ibirahi u yinvikai ayinviki a ukocishi ɗa u kuwa̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ a̱ya̱ a singai. A̱ya̱ a̱ ni a yimkpa ta̱ ɗa u yongoi kpamu gbaga tsu na u gaꞋin. Ɗa u banai u cinai ikaya i ni.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Muku n ni Ishaku n IsumaꞋilu a̱ ciɗa̱ngi ni a kaɓatsu ka Makapele kasana m Mamure a̱ ubuta̱ u Iforono maku ma Zoharu vuza va aza Hitiya.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Ubuta̱ u na Ibirahi u tsulai wa aza a Hitiya, ta punu a̱ ciɗa̱ngi ni ubuta̱ u te n vuka vi ni.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Ana Ibirahi u kuwa̱i, ɗa Ka̱shile ka zuwakai maku ma̱ ni Ishaku una̱singai. Vuza na u yongoi ɗevu m Biya-lahi-royi.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Na va ɗaɗa arabali a̱ muku mi IsumaꞋilu, maku ma na maku mu usuki ma Saratu Hajara vuza va aza a Masar u matsakai Ibirahi.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Na va ɗaɗa ula a̱ muku mi IsumaꞋilu, a ɗanai a ɗa uteku u na a matsai le, Nebatu a̱yi ɗa maku ma iyain ma IsumaꞋilu n Kedaru n Adabelu, m Mibisam kpamu,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 m Mishima n Duma koɓolo m Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 n Hadadu koɓolo n Tema, n Jeturu, Nafishi n Kedema.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Na va ɗaɗa muku mi IsumaꞋilu n ula e le, yaba dem n likuci n ka̱tsura̱ ka na wi a kulyaꞋa tsugono, ele ngono kupa ni n re n ɗa tsu na umaci u le wi.
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 A̱yi IsumaꞋilu u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangatawun n kamangankupa n e cindere (137) ɗa kpamu u yaꞋin ayinviki a ukocishi a̱ ni, ɗa wu uvukai n ikaya i ni.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Ntsukaya n ni a̱ da̱sa̱ngi ta̱ a uɓon u Havila a kubana a Shuru a uɓon wu uteku m Masar, vu tono baci a kubana Asiriya. Ɗa o yongoi a tsurala n otoku i le.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Na va ɗaɗa arabali a Ishaku maku mi Ibirahi.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Ayin a na Ishaku u yawai a̱ya̱ a amangere, ɗa a yaꞋin yolo n Rebeka, mekere ma Betuwe (vuza va aza a Aramiyan vu na wu uta̱i a Fada-aram). Rebeka kpamu taku vu Laban vuza va Aram ɗa.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Ama Rebeka madari maꞋa, ɗa Ishaku u yaꞋankai ni kavasa. Vuzavaguɗu wi isai avasa a nanlo, ɗa Rebeka u ciya̱i ka̱tsuma̱.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Muku n gita̱i punu kunekenei atakaci punu a̱ ka̱tsuma̱ ka uteku u le, ɗa u danai, <<Yiɗa̱i nannai a̱ kuciya̱ mu?>> U banai u Vuzavaguɗu n avasa adama a na u ciya̱ wu ushuki.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Ɗa Vuzavaguɗu u danai ni, <<Iɗika i re yi ta̱ punu a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ nu, mpeshe n na mi punu wa̱ nu va i ta̱ a kuyaꞋan tsurala. Vuza te u kulaꞋa ta̱ vuza ni, vuzagbayin va u kubono ta̱ o kutono vangu.>>
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Ana ayin a kumatsa a yawai, ɗa u matsai mpeshe olobo koci.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Vuza na u gita̱i kuta̱ wu uta̱i ushili, ikyamba i ni adanshi motogu me cileme maꞋa u ukai. Ɗa e neꞋi ni kula Isuwa.
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Ɗaɗa yeve vuza ni u tonoi, n kukiye ku ni uka̱ni a̱ ka̱civa̱ ka Isuwa. Ɗa e neꞋi ni kula Yakubu. Ishaku wi ta̱ n a̱ya̱ amangatatsu ayin a na a matsai muku n nanlo.
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Ana olobo a o gbonguroi, ɗa Isuwa wo okpoi katain ku utsura, vuma vu ucigi u kakamba. Ama, Yakubu vuma vu ka̱bini ɗa n ucigi u kpaꞋa kpamu.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Ishaku u laꞋa ta̱ n kuciga Isuwa, adama a inyama i na u tsu una ka̱ta̱ u bonoko a kpaꞋa. Ama, Rebeka u laꞋa ta̱ n kuciga Yakubu.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Kanna ke te, ana Yakubu wi a ku suꞋwan kpayan, ɗa Isuwa u yawai wana ɗai wu uta̱ a kutambu. Wi ta̱ ta na a kupana kambulu.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Ɗa u danai Yakubu, <<NeꞋe mu ilikulyaꞋa m kpayan ku shili, n lyaꞋa mi ta̱ a kupana kambulu.>> (Ɗaɗa i zuwai ɗa e ɗekei ni Edom.)
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Ɗa Yakubu wu ushuki, <<Mi ta̱ e kuneke wu, vi denke mu baci tsugbayin tsu nu, mo okpo vuza kelime vu nu.>>
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Isuwa u danai, <<U gaꞋan ta̱! Mi ta̱ ɗevu n ukpa̱, yi ɗa̱i tsugbayin tsa kuyaꞋanka mu?>>
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Ɗa Yakubu u danai, <<Kucina biꞋi, ve kudenke mu baci tsugbayin tsa.>>
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Ɗa Yakubu u nekei Isuwa boroji m kpayan. U lyaꞋi ɗa u soꞋi, yeve u ɗa̱nga̱i u lazai. Ta Isuwa u yaꞋin nannai ɗa u goyoi tsugbayin ci ni.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.