Gênesis 21
asg (ASG) vs NVT
1 Vuzavaguɗu u yaꞋanka ta̱ Saratu ili i singai tsu na u danai. Ɗa u yaꞋankai ni tsu na u yaꞋin uzuwakpani.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Ɗa Saratu u yaꞋin ka̱tsuma̱, ɗa u matsakai Ibirahi maku mo kolobo n tsukutsa ci ni. Derere a ayin a na Ka̱shile ka yaꞋankai ni uzuwakpani.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Ɗa Ibirahi u neꞋi maku ma na Saratu u matsakai ni va kula Ishaku.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Ana maku ma̱ ni Ishaku u yawai ayin kunla̱i, ɗa Ibirahi u kiɗai ni kavaja, uteku u na Ka̱shile ka danai ni.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Ibirahi wi ta̱ n a̱ya̱ amangatawun (100), ana a matsakai ni Ishaku.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 Ɗa Saratu u danai, <<Ka̱shile ka̱ tuka̱ mu ta̱ n izoshi. Adama a na vuza na baci u panai nannai, wi ta̱ o kuzoso nu mpa.>>
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 Ɗa u doku u danai, <<Yayi u saꞋwai kudana Saratu u kumatsaka ta̱ Ibirahi maku? Ama m matsaka yi ta̱ n tsukutsa ci ni.>>
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Ɗa maku ma mo gbonguroi ali ɗa a kasai ni mani. A kanna ka na a kasai ni mani, ɗa Ibirahi u yaꞋin ka̱ɗiva̱ ka gbayin.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 Ana Saratu we enei IshimaꞋilu maku ma na Hajara va aza a Masar u matsakai Ibirahi a kuyaꞋanka Ishaku ulami,
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 ɗa u danai Ibirahi, <<Uta̱ka̱ n kabara ke mekere ka a kpaꞋa ku nampa m maku ma̱ ni. Adama a na maku ma nanlo me kupece ili yi uka̱ni a kpaꞋa a nampa m maku ma̱ va̱ Ishaku ba.>>
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Ili ya i la̱nga̱sa̱ ta̱ Ibirahi ka̱ɗu wuya-wuya, adama a na ili i ya i saꞋwa ta̱ maku ma̱ ni.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 Ama ɗa Ka̱shile ka danai ni <<Ka̱ta̱ ka̱ɗu ka̱ nu ka̱ na̱mgba̱ adama a maku ma n kabara ka nanlo ba. Pana ili i na Saratu u kudana wu dem. Adama a na a̱ ubuta̱ wi Ishaku ta lo e kuyeve ntsukaya n nu.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 Mi ta̱ o kubonoko muku n kabara ke mekere ka, o okpo ngono mu utsura n uma feu a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱. Adama a na a̱yi feu maku ma̱ nu maꞋa.>>
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 N usana ɗa Ibirahi u nekei Hajara ilikulyaꞋa n kedele ku ukpan tukpa m mini, u woꞋokoi ni kaꞋa a kavangatsu ɗa u lokoi ni m maku ma. U lazai ɗa u yongoi a̱ kuka̱ra̱Ꞌa̱sa̱ punu a kakamba ka Biyasheba.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Ana mini ma mo kotsoi punu e kedele ka ra̱ka̱, u ka̱sukpa̱i maku ma a̱ kumiꞋi ku ka̱vuku.
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 U da̱sa̱ngi daꞋin a agisana udashi amangatawun. U danai ka̱ci ka̱ ni, <<Mi a kufuɗa ma kinda maku ma̱ va̱ ma̱ kuwa̱ ba.>> A̱yi lo ida̱shi ɗa u ɓosoi ka̱da̱wuri u gita̱ngi ma̱shi.
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 Ka̱shile ka panai maku ma a̱ ma̱shi, ɗa kalingata ka̱ Ka̱shile na ɗe gaɗi ka yaꞋin kadanshi n Hajara, <<Yiɗa̱i i ɓa̱la̱i nu, Hajara? Ka̱ta̱ vu pana wovon ba. Ka̱shile ka pana ta̱ ma̱shi ma maku mo kolobo ma.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Ɗenga̱, bana vu ɗika maku ma̱ nu ka̱ta̱ vu ɓa̱na̱ e kukiye. Mi ta̱ a kuzuwa ntsukaya n ni mo okpo likuci i gbayin.>>
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Ɗa Ka̱shile ka̱ ɓa̱yuwa̱i a̱shi a vuka a, ɗa we enei kayinva. U banai u shatangi kedele ku ukpan ka m mini ɗa u banai u neꞋi maku ma.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Ka̱shile ko yongo ta̱ koɓolo m maku ma ali u gbonguroi, u yongoi a kakamba ka Param, ɗa kpamu wo okpoi katain ku usuɓi.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Ayin a na a̱yi ɗe ida̱shi a kakamba ka Param ɗa a̱na̱ku a̱ ni a zamakai ni vuka mekere ma aza a Masar.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 A ayin a nanlo Abimeleki n Fikolu, kovonshi vo osoji a̱ ni, ɗa u danai Ibirahi, <<Ka̱shile ki ta̱ koɓolo n avu a̱ ubuta̱ wi ili dem i na vi a kuyaꞋan.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Kucinaka mu n Ka̱shile na, vu dana vo kudoro mu ba, muku n va̱, ko ntsukaya n va̱. Mi ta̱ kutono kadanshi ka̱ nu mayin, yaꞋan uzuwakpani vi ta̱ o kutono kadanshi ka̱ va̱, koɓolo n iɗika i na vi o kuyongo na.>>
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Ibirahi u danai, <<N yaꞋan ta̱ uzuwakpani wa.>>
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Ibirahi u tuka̱i m mavura ma̱ ni u Abimeleki adama a ukuna u kayinva u na agbashi a Abimeleki a isai.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Abimeleki u danai, <<N yeve vuza na u yaꞋin kaꞋa ba. Vu dana mu feu ba, anana ɗa n gita̱i kupana kaꞋa.>>
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Ɗa Ibirahi u nekei Abimeleki nkyon n anaka o yoku, ɗaɗa ele aza e re le a yaꞋankpanai uzuwakpani.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Ibirahi wu uta̱ka̱i nshan mi nkyon ali n cindere a̱ ubuta̱ wu ushiga u ni,
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 ɗa Abimeleki we ecei ni, <<Yiɗa̱i tamkpamu nshan n cindere n nampa mi a kadanshi?>>
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Ibirahi wu ushuki, <<Isa nkyon n cindere n nampa ma. Nannai va wi ta̱ a kuzuwa vu ushuku a na mpa ɗa n ga̱va̱i kayinva ka nampa ka.>>
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Ɗaɗa e ɗekei ubuta̱ wa Biyasheba, adama a na ta ɗe ele aza e re e le a yaꞋankpanai akucina.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Ana o kotsoi kuyaꞋan uzuwakpani u nampa a Biyasheba, ɗa Abimeleki n Fikolu kovonshi vo osoji a̱ ni o bonoi a iɗika i a Filisitiya.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Ɗaɗa Ibirahi u shikpa̱i maɗanga ma matana a Biyasheba ɗa u cikpai Vuzavaguɗu lo, Ka̱shile MalaꞋimili.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Ibirahi u yongoi a iɗika i a Filisitiya ali ayin n a̱bunda̱i.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.