Gênesis 21
asg (ASG) vs NVI
1 Vuzavaguɗu u yaꞋanka ta̱ Saratu ili i singai tsu na u danai. Ɗa u yaꞋankai ni tsu na u yaꞋin uzuwakpani.
1 O Senhor foi bondoso com Sara, como lhe dissera, e fez por ela o que prometera.
2 Ɗa Saratu u yaꞋin ka̱tsuma̱, ɗa u matsakai Ibirahi maku mo kolobo n tsukutsa ci ni. Derere a ayin a na Ka̱shile ka yaꞋankai ni uzuwakpani.
2 Sara engravidou e deu um filho a Abraão em sua velhice, na época fixada por Deus em sua promessa.
3 Ɗa Ibirahi u neꞋi maku ma na Saratu u matsakai ni va kula Ishaku.
3 Abraão deu o nome de Isaque ao filho que Sara lhe dera.
4 Ana maku ma̱ ni Ishaku u yawai ayin kunla̱i, ɗa Ibirahi u kiɗai ni kavaja, uteku u na Ka̱shile ka danai ni.
4 Quando seu filho Isaque tinha oito dias de vida, Abraão o circuncidou, conforme Deus lhe havia ordenado.
5 Ibirahi wi ta̱ n a̱ya̱ amangatawun (100), ana a matsakai ni Ishaku.
5 Estava ele com cem anos de idade quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Ɗa Saratu u danai, <<Ka̱shile ka̱ tuka̱ mu ta̱ n izoshi. Adama a na vuza na baci u panai nannai, wi ta̱ o kuzoso nu mpa.>>
6 E Sara disse: "Deus me encheu de riso, e todos os que souberem disso rirão comigo".
7 Ɗa u doku u danai, <<Yayi u saꞋwai kudana Saratu u kumatsaka ta̱ Ibirahi maku? Ama m matsaka yi ta̱ n tsukutsa ci ni.>>
7 E acrescentou: "Quem diria a Abraão que Sara amamentaria filhos? Contudo eu lhe dei um filho em sua velhice! "
8 Ɗa maku ma mo gbonguroi ali ɗa a kasai ni mani. A kanna ka na a kasai ni mani, ɗa Ibirahi u yaꞋin ka̱ɗiva̱ ka gbayin.
8 O menino cresceu e foi desmamado. No dia em que Isaque foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Ana Saratu we enei IshimaꞋilu maku ma na Hajara va aza a Masar u matsakai Ibirahi a kuyaꞋanka Ishaku ulami,
9 Sara, porém, viu que o filho que Hagar, a egípcia, dera a Abraão estava rindo de Isaque,
10 ɗa u danai Ibirahi, <<Uta̱ka̱ n kabara ke mekere ka a kpaꞋa ku nampa m maku ma̱ ni. Adama a na maku ma nanlo me kupece ili yi uka̱ni a kpaꞋa a nampa m maku ma̱ va̱ Ishaku ba.>>
10 e disse a Abraão: "Livre-se daquela escrava e do seu filho, porque ele jamais será herdeiro com o meu filho Isaque".
11 Ili ya i la̱nga̱sa̱ ta̱ Ibirahi ka̱ɗu wuya-wuya, adama a na ili i ya i saꞋwa ta̱ maku ma̱ ni.
11 Isso perturbou demais Abraão, pois envolvia um filho seu.
12 Ama ɗa Ka̱shile ka danai ni <<Ka̱ta̱ ka̱ɗu ka̱ nu ka̱ na̱mgba̱ adama a maku ma n kabara ka nanlo ba. Pana ili i na Saratu u kudana wu dem. Adama a na a̱ ubuta̱ wi Ishaku ta lo e kuyeve ntsukaya n nu.
12 Mas Deus lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da escrava. Atenda a tudo o que Sara lhe pedir, porque será por meio de Isaque que a sua descendência há de ser considerada.
13 Mi ta̱ o kubonoko muku n kabara ke mekere ka, o okpo ngono mu utsura n uma feu a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱. Adama a na a̱yi feu maku ma̱ nu maꞋa.>>
13 Mas também do filho da escrava farei um povo; afinal ele é seu descendente".
14 N usana ɗa Ibirahi u nekei Hajara ilikulyaꞋa n kedele ku ukpan tukpa m mini, u woꞋokoi ni kaꞋa a kavangatsu ɗa u lokoi ni m maku ma. U lazai ɗa u yongoi a̱ kuka̱ra̱Ꞌa̱sa̱ punu a kakamba ka Biyasheba.
14 Na manhã seguinte, Abraão pegou alguns pães e uma vasilha de couro cheia d’água, entregou-os a Hagar e, tendo-os colocado nos ombros dela, despediu-a com o menino. Ela se pôs a caminho e ficou vagando pelo deserto de Berseba.
15 Ana mini ma mo kotsoi punu e kedele ka ra̱ka̱, u ka̱sukpa̱i maku ma a̱ kumiꞋi ku ka̱vuku.
15 Quando acabou a água da vasilha, ela deixou o menino debaixo de um arbusto
16 U da̱sa̱ngi daꞋin a agisana udashi amangatawun. U danai ka̱ci ka̱ ni, <<Mi a kufuɗa ma kinda maku ma̱ va̱ ma̱ kuwa̱ ba.>> A̱yi lo ida̱shi ɗa u ɓosoi ka̱da̱wuri u gita̱ngi ma̱shi.
16 e foi sentar-se perto dali, à distância de um tiro de flecha, porque pensou: "Não posso ver o menino morrer". Sentada ali perto, começou a chorar.
17 Ka̱shile ka panai maku ma a̱ ma̱shi, ɗa kalingata ka̱ Ka̱shile na ɗe gaɗi ka yaꞋin kadanshi n Hajara, <<Yiɗa̱i i ɓa̱la̱i nu, Hajara? Ka̱ta̱ vu pana wovon ba. Ka̱shile ka pana ta̱ ma̱shi ma maku mo kolobo ma.
17 Deus ouviu o choro do menino, e o anjo de Deus, do céu, chamou Hagar e lhe disse: "O que a aflige, Hagar? Não tenha medo; Deus ouviu o menino chorar, lá onde você o deixou.
18 Ɗenga̱, bana vu ɗika maku ma̱ nu ka̱ta̱ vu ɓa̱na̱ e kukiye. Mi ta̱ a kuzuwa ntsukaya n ni mo okpo likuci i gbayin.>>
18 Levante o menino e tome-o pela mão, porque dele farei um grande povo".
19 Ɗa Ka̱shile ka̱ ɓa̱yuwa̱i a̱shi a vuka a, ɗa we enei kayinva. U banai u shatangi kedele ku ukpan ka m mini ɗa u banai u neꞋi maku ma.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu uma fonte. Foi até lá, encheu de água a vasilha e deu de beber ao menino.
20 Ka̱shile ko yongo ta̱ koɓolo m maku ma ali u gbonguroi, u yongoi a kakamba ka Param, ɗa kpamu wo okpoi katain ku usuɓi.
20 Deus estava com o menino. Ele cresceu, viveu no deserto e tornou-se flecheiro.
21 Ayin a na a̱yi ɗe ida̱shi a kakamba ka Param ɗa a̱na̱ku a̱ ni a zamakai ni vuka mekere ma aza a Masar.
21 Vivia no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu-lhe uma mulher da terra do Egito.
22 A ayin a nanlo Abimeleki n Fikolu, kovonshi vo osoji a̱ ni, ɗa u danai Ibirahi, <<Ka̱shile ki ta̱ koɓolo n avu a̱ ubuta̱ wi ili dem i na vi a kuyaꞋan.
22 Naquela ocasião, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, disse a Abraão: "Deus está contigo em tudo o que fazes.
23 Kucinaka mu n Ka̱shile na, vu dana vo kudoro mu ba, muku n va̱, ko ntsukaya n va̱. Mi ta̱ kutono kadanshi ka̱ nu mayin, yaꞋan uzuwakpani vi ta̱ o kutono kadanshi ka̱ va̱, koɓolo n iɗika i na vi o kuyongo na.>>
23 Agora, jura-me, diante de Deus, que não vais enganar-me, nem a mim nem a meus filhos e descendentes. Trata a nação que te acolheu como estrangeiro com a mesma bondade com que te tratei".
24 Ibirahi u danai, <<N yaꞋan ta̱ uzuwakpani wa.>>
24 Respondeu Abraão: "Eu juro! "
25 Ibirahi u tuka̱i m mavura ma̱ ni u Abimeleki adama a ukuna u kayinva u na agbashi a Abimeleki a isai.
25 Todavia Abraão reclamou com Abimeleque a respeito de um poço que os servos de Abimeleque lhe tinham tomado à força.
26 Abimeleki u danai, <<N yeve vuza na u yaꞋin kaꞋa ba. Vu dana mu feu ba, anana ɗa n gita̱i kupana kaꞋa.>>
26 Mas Abimeleque lhe respondeu: "Não sei quem fez isso. Nunca me disseste nada, e só fiquei sabendo disso hoje".
27 Ɗa Ibirahi u nekei Abimeleki nkyon n anaka o yoku, ɗaɗa ele aza e re le a yaꞋankpanai uzuwakpani.
27 Então Abraão trouxe ovelhas e bois, deu-os a Abimeleque, e os dois firmaram um acordo.
28 Ibirahi wu uta̱ka̱i nshan mi nkyon ali n cindere a̱ ubuta̱ wu ushiga u ni,
28 Abraão separou sete ovelhas do rebanho,
29 ɗa Abimeleki we ecei ni, <<Yiɗa̱i tamkpamu nshan n cindere n nampa mi a kadanshi?>>
29 pelo que Abimeleque lhe perguntou: "Que significam estas sete ovelhas que separaste das demais? "
30 Ibirahi wu ushuki, <<Isa nkyon n cindere n nampa ma. Nannai va wi ta̱ a kuzuwa vu ushuku a na mpa ɗa n ga̱va̱i kayinva ka nampa ka.>>
30 Ele respondeu: "Aceita estas sete ovelhas de minhas mãos como testemunho de que eu cavei este poço".
31 Ɗaɗa e ɗekei ubuta̱ wa Biyasheba, adama a na ta ɗe ele aza e re e le a yaꞋankpanai akucina.
31 Por isso aquele lugar foi chamado Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Ana o kotsoi kuyaꞋan uzuwakpani u nampa a Biyasheba, ɗa Abimeleki n Fikolu kovonshi vo osoji a̱ ni o bonoi a iɗika i a Filisitiya.
32 Firmado esse acordo em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante das suas tropas, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Ɗaɗa Ibirahi u shikpa̱i maɗanga ma matana a Biyasheba ɗa u cikpai Vuzavaguɗu lo, Ka̱shile MalaꞋimili.
33 Abraão, por sua vez, plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno.
34 Ibirahi u yongoi a iɗika i a Filisitiya ali ayin n a̱bunda̱i.
34 E morou Abraão na terra dos filisteus por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.