Gênesis 19
asg (ASG) vs BKJ
1 Alingata e re a nanlo a yawai Sodom n kulivi, a̱yi Lotu ida̱shi a̱ utsutsu u likuci wa. Ana we enei le, ɗa u ɗa̱nga̱i u banai kugasa n ele. U rabasai le ali ɗa u kuɗa̱ngi ɗa u lyaꞋakai le kayala.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 U danai, <<Aza gbagbaꞋin a̱ va̱ mpa ɗa na adama a̱ ɗa̱. Ta̱wa̱i a kpaꞋa ku va̱, i sumba̱ ka̱ta̱ kpamu ya asa. Kayin ka asa baci n usana i yeve i laza.>>
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 U folonoi le n utsura, ali ta na o tonoi ni a kubana a kpaꞋa ku ni. U yaꞋankai le ka̱ɗiva̱ ɗa u doku u kangalaka yi le boroji vu na vi babu yisiti, ɗa ta na a lyaꞋi.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Kafu omoci a a uwa ubuta̱ wa alavu, uma a̱ likuci i Sodom ushan wawaꞋa nu nkoshi dem a̱ ta̱wa̱i a kambuki kpaꞋa ka.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Ɗa e ecei Lotu, <<Te uma a na a̱ ta̱wa̱i wa̱ nu n kayin ka? Uta̱ka̱ le na wa̱ tsu, ci ciga ta̱ kuvaku n ele.>>
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Lotu wu uta̱i u banai we le, ɗa u ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa.
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 Ɗa u danai, <<N folono ɗa̱ ta̱ aza a̱ va̱, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i gbani-gbani ba.
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 La̱na̱i mi ta̱ nkere n re n na ka̱ta̱ a saꞋwai kuvaku n ali ba, yaꞋan mu uta̱ka̱ le n tuka̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i yaꞋan n ele tsu na i cigai; ama ka̱ta̱ i saꞋwa uma a nanlo ba, a kpaꞋa ku va̱ ku ɗa a̱ ta̱wa̱i.>>
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Ama ɗa a danai, <<Ɗenga̱ lo, vuma vu nampa va komoci kaꞋa wi biꞋi wa̱ tsu, ɗa u cigai kushesheke tsu ili i na tsa kuyaꞋan. Gogo na ci ta̱ a kuyaꞋanka wu ili i gbani-gbani i na i laꞋi i uma a nanlo.>> Ɗaɗa e tecengi Lotu, ɗa ta na a banai a̱ utsutsu wa adama a na o ɓoso u ɗa.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Ama ɗa omoci a a̱ uta̱ka̱i ekiye pulai ɗa o ronoi Lotu o bonokoi a asuvu a kpaꞋa, ɗa a̱ ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 A zuwakai uma a̱ likuci a na i lo utsutsu u kpaꞋa wa uyimba̱, dem vi le maku n vuza gbayin feu, ali ɗa a̱ kpa̱ɗa̱i kufuɗa ke ene ubuta̱ u na utsutsu wa wi.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Ɗa alingata a e ecei Lotu kpamu, <<Vi ta̱ lo n uma o yoku kpamu ototo, muku, nkere, ko kumaci ku yoku punu a̱ likuci ya? Uta̱ka̱ le na.
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 Adama a na ci ciga ta̱ kuna ubuta̱ u nampa, ka̱sa̱la̱ ka uma punu a̱ ubuta̱ u nampa ka yimkpa ta̱, ɗa ka yawai u Ka̱shile, Vuzavaguɗu u suku tsu ta̱ tsu una likuci ya.>>
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Lotu wu uta̱i u banai u danai ototo a̱ ni a na a kuzuwa nkere n ni, <<Ɗenga̱i, uta̱i punu a̱ likuci i nampa; Vuzavaguɗu u ciga ta̱ ku una likuci ya.>> Ama ototo a̱ ni a sheshe ta̱ majari maꞋa wi a kuyaꞋanka le.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Ana kayin ka asai, alingata a a gutsakai Lotu, a danai, <<Ɗenga̱, ɗika vuka vu nu ni nkere n re n nu n na mi na, ta baci nannai ba, atakaci a̱ likuci a nampa i ta̱ o kukotso n a̱ɗa̱ punu dem.>>
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Ana e enei ni a kuyaꞋan a gbama, ɗa a̱ ka̱na̱i ni kukiye n ku vuka vi ni nu nkere ma. Ɗa a̱ uta̱ka̱i le punu a̱ likuci ya. Adama a na Vuzavaguɗu u pana ta̱ asuvayali e le.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ana a̱ ciya̱i a̱ uta̱ka̱i le, ɗa vuza yoku a̱ ka̱tsuma̱ ka uma e re a nanlo u danai, <<Sumai, adama a wuma u ɗa̱, ka̱ta̱ i la̱na̱ kucina̱ ba, ka̱ta̱ kpamu i shamgba a̱ ubuta̱ ba. Sumai a kubana a nsasan, ko a̱ɗa̱ feu i kuwa̱ n ele.>>
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Ɗa Lotu u danai le, A̱Ꞌa̱ aza a gbayin a̱ va̱
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 kagbashi ka̱ ɗa̱ ka̱ ciya̱ ta̱ mapasa wa̱ ɗa̱, i neke mu ta̱ ugaꞋin u gbayin a na yi isai wuma u va̱; ama ma kusuma a kubana a nsasan adama o wovon u na kawuya ka kucina mu ali n kuwa̱ ɗe ba.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Indana, likuci i nanlo i yawa ta̱ uma a suma a kubana ɗe, i kenu i ɗa ta na. YaꞋan n suma m bana ɗe, ko yi kenu ba? Ka̱ta̱ wuma u va̱ u ciya̱ wishi!
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 U danai ni, <<U gaꞋan ta̱, n neke wu ta̱ kasingai ka nampa, i a kuna likuci i na vi yaꞋin kadanshi ka ba.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 YaꞋin moloko i suma, ka̱ta̱ n kuyaꞋan ili ba, sai ayin a na i yawai ɗe.>> Ɗaɗa e ɗekei likuci ya Zora.
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ayin a na Lotu u yawai a Zora ɗaɗa kanna kuta̱i.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Ɗa Vuzavaguɗu u cipa̱ka̱i n akina n ka̱nga̱ ko tsukono o Sodom n Gomora. Akina a̱ uta̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu ɗa a̱ cipa̱i ɗe.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 Ɗa wu unai likuci i nanlo n uma a na i punu ida̱shi a̱ ubuta̱ u nanlo dem, n ili i na i tsu uta̱ ka̱ta̱ i gbonguro a iɗika dem.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Ɗa vuka vu Lotu vu la̱na̱i kucina̱, ɗa wo okpoi katali ka mkpaɗi.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Ibirahi u ɗa̱nga̱i n usana ɗa u banai a̱ ubuta̱ u na wi ishi u shamgbai cau e kelime ka Vuzavaguɗu.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 Ɗa wi indanai a uɓon u Sodom n Gomora n iɗika i gbani dem, ɗa we enei ka̱nga̱ ki iɗika ka a kubana gaɗi an mini mo kokocilili.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Ta nannai ana Ka̱shile ka unai iɗika ya̱ a̱ra̱Ꞌa̱ ya, Ka̱shile ka ciɓai n Ibirahi, ɗa wu uta̱ka̱i Lotu punu e mere ma aza a na a unai, ana wu unai iɗika i na Lotu u yongoi va.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Ana ka nampa ko kotsoi, ɗa Lotu ni nkere n re n ni a̱ ka̱sukpa̱i Zora ɗa o bonoi a vaki a uɓon wu nsasan, adama a na u pana ta̱ wovon u shamgba a Zora. A̱yi ni nkere n re n ni o yongoi a kaɓatsu.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Kanna ke te mekere ma gbayin ma ma danai vangu vi ni, <<Esheku a̱ tsu a kutsa ta̱, vali vi lo uɓon u nampa a na wa̱ ta̱wa̱ wa̱ tsu ba, tsu na wila̱ u danai.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 YaꞋan tsu zuwa esheku a̱ tsu u soꞋo ma̱ra̱ ma maka yi ka̱ta̱ u vaku n a̱ tsu, ka̱ta̱ ci ciya̱ kumaci n esheku a̱ tsu ali kulyaꞋa kelime.>>
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 N kayin ka nanlo a zuwai esheku e le o soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni, ɗa mekere ma gbayin ma banai ma vaki n a̱yi. Esheku e yeve ayin a na u vaki m mekere ma̱ ni ko mekere ma vaki n a̱yi ali u ɗa̱nga̱i ba.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Kanna ke ire ɗa mekere ma gbayin ma ma danai vangu va, <<Na̱yin n vaku ta̱ n dada vu va̱. YaꞋan tsu zuwa yi u soꞋo ma̱ra̱ ma maka yi kpamu n kayin, ka̱ta̱ avu vu bana vu vaku n a̱yi adama a na ci ciya̱ kumaci n esheku a̱ tsu.>>
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 N kayin ka nanlo ɗa a zuwai esheku e le u soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni kpamu, ɗa mekere me kenu ma, ma banai ɗa ma vaki n a̱yi. Nannai kpamu Esheku e yeve ayin a na u vaki m mekere ma̱ ni ko mekere ma vaki n a̱yi ali u ɗa̱nga̱i ba.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Nkere n Lotu gbende n yaꞋin a̱tsuma̱ n esheku e le.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Mekere ma gbayin ma matsai maku mo kolobo, ɗa u neꞋi kula Mowabu, a̱yi ɗa esheku a aza a Mowabu anana.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Vangu va feu u matsai maku mo kolobo, ɗa u neꞋi ni kula Ben-ami; a̱yi ɗa ta na esheku a aza a Amona anana.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.