Gênesis 19
asg (ASG) vs ARC
1 Alingata e re a nanlo a yawai Sodom n kulivi, a̱yi Lotu ida̱shi a̱ utsutsu u likuci wa. Ana we enei le, ɗa u ɗa̱nga̱i u banai kugasa n ele. U rabasai le ali ɗa u kuɗa̱ngi ɗa u lyaꞋakai le kayala.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e, vendo- os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra.
2 U danai, <<Aza gbagbaꞋin a̱ va̱ mpa ɗa na adama a̱ ɗa̱. Ta̱wa̱i a kpaꞋa ku va̱, i sumba̱ ka̱ta̱ kpamu ya asa. Kayin ka asa baci n usana i yeve i laza.>>
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não! Antes, na rua passaremos a noite.
3 U folonoi le n utsura, ali ta na o tonoi ni a kubana a kpaꞋa ku ni. U yaꞋankai le ka̱ɗiva̱ ɗa u doku u kangalaka yi le boroji vu na vi babu yisiti, ɗa ta na a lyaꞋi.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Kafu omoci a a uwa ubuta̱ wa alavu, uma a̱ likuci i Sodom ushan wawaꞋa nu nkoshi dem a̱ ta̱wa̱i a kambuki kpaꞋa ka.
4 E, antes que se deitassem, cercaram a casa os varões daquela cidade, os varões de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Ɗa e ecei Lotu, <<Te uma a na a̱ ta̱wa̱i wa̱ nu n kayin ka? Uta̱ka̱ le na wa̱ tsu, ci ciga ta̱ kuvaku n ele.>>
5 E chamaram Ló e disseram-lhe: Onde estão os varões que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lotu wu uta̱i u banai we le, ɗa u ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa.
6 Então, saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 Ɗa u danai, <<N folono ɗa̱ ta̱ aza a̱ va̱, ka̱ta̱ i yaꞋan ili i gbani-gbani ba.
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal.
8 La̱na̱i mi ta̱ nkere n re n na ka̱ta̱ a saꞋwai kuvaku n ali ba, yaꞋan mu uta̱ka̱ le n tuka̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i yaꞋan n ele tsu na i cigai; ama ka̱ta̱ i saꞋwa uma a nanlo ba, a kpaꞋa ku va̱ ku ɗa a̱ ta̱wa̱i.>>
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram varão; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for nos vossos olhos; somente nada façais a estes varões, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Ama ɗa a danai, <<Ɗenga̱ lo, vuma vu nampa va komoci kaꞋa wi biꞋi wa̱ tsu, ɗa u cigai kushesheke tsu ili i na tsa kuyaꞋan. Gogo na ci ta̱ a kuyaꞋanka wu ili i gbani-gbani i na i laꞋi i uma a nanlo.>> Ɗaɗa e tecengi Lotu, ɗa ta na a banai a̱ utsutsu wa adama a na o ɓoso u ɗa.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui habitar e quereria ser juiz em tudo? Agora, te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o varão, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Ama ɗa omoci a a̱ uta̱ka̱i ekiye pulai ɗa o ronoi Lotu o bonokoi a asuvu a kpaꞋa, ɗa a̱ ɓa̱ya̱ngi utsutsu wa.
10 Aqueles varões, porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 A zuwakai uma a̱ likuci a na i lo utsutsu u kpaꞋa wa uyimba̱, dem vi le maku n vuza gbayin feu, ali ɗa a̱ kpa̱ɗa̱i kufuɗa ke ene ubuta̱ u na utsutsu wa wi.
11 e feriram de cegueira os varões que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Ɗa alingata a e ecei Lotu kpamu, <<Vi ta̱ lo n uma o yoku kpamu ototo, muku, nkere, ko kumaci ku yoku punu a̱ likuci ya? Uta̱ka̱ le na.
12 Então, disseram aqueles varões a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 Adama a na ci ciga ta̱ kuna ubuta̱ u nampa, ka̱sa̱la̱ ka uma punu a̱ ubuta̱ u nampa ka yimkpa ta̱, ɗa ka yawai u Ka̱shile, Vuzavaguɗu u suku tsu ta̱ tsu una likuci ya.>>
13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem engrossado diante da face do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lotu wu uta̱i u banai u danai ototo a̱ ni a na a kuzuwa nkere n ni, <<Ɗenga̱i, uta̱i punu a̱ likuci i nampa; Vuzavaguɗu u ciga ta̱ ku una likuci ya.>> Ama ototo a̱ ni a sheshe ta̱ majari maꞋa wi a kuyaꞋanka le.
14 Então, saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos; saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
15 Ana kayin ka asai, alingata a a gutsakai Lotu, a danai, <<Ɗenga̱, ɗika vuka vu nu ni nkere n re n nu n na mi na, ta baci nannai ba, atakaci a̱ likuci a nampa i ta̱ o kukotso n a̱ɗa̱ punu dem.>>
15 E, ao amanhecer, os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Ana e enei ni a kuyaꞋan a gbama, ɗa a̱ ka̱na̱i ni kukiye n ku vuka vi ni nu nkere ma. Ɗa a̱ uta̱ka̱i le punu a̱ likuci ya. Adama a na Vuzavaguɗu u pana ta̱ asuvayali e le.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles varões lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher, e pela mão de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Ana a̱ ciya̱i a̱ uta̱ka̱i le, ɗa vuza yoku a̱ ka̱tsuma̱ ka uma e re a nanlo u danai, <<Sumai, adama a wuma u ɗa̱, ka̱ta̱ i la̱na̱ kucina̱ ba, ka̱ta̱ kpamu i shamgba a̱ ubuta̱ ba. Sumai a kubana a nsasan, ko a̱ɗa̱ feu i kuwa̱ n ele.>>
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Ɗa Lotu u danai le, A̱Ꞌa̱ aza a gbayin a̱ va̱
18 E Ló disse-lhe: Assim, não, Senhor!
19 kagbashi ka̱ ɗa̱ ka̱ ciya̱ ta̱ mapasa wa̱ ɗa̱, i neke mu ta̱ ugaꞋin u gbayin a na yi isai wuma u va̱; ama ma kusuma a kubana a nsasan adama o wovon u na kawuya ka kucina mu ali n kuwa̱ ɗe ba.
19 Eis que, agora, o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe este mal, e eu morra.
20 Indana, likuci i nanlo i yawa ta̱ uma a suma a kubana ɗe, i kenu i ɗa ta na. YaꞋan n suma m bana ɗe, ko yi kenu ba? Ka̱ta̱ wuma u va̱ u ciya̱ wishi!
20 Eis, agora, aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, para ali me escaparei (não é pequena?), para que minha alma viva.
21 U danai ni, <<U gaꞋan ta̱, n neke wu ta̱ kasingai ka nampa, i a kuna likuci i na vi yaꞋin kadanshi ka ba.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não derribar esta cidade de que falaste.
22 YaꞋin moloko i suma, ka̱ta̱ n kuyaꞋan ili ba, sai ayin a na i yawai ɗe.>> Ɗaɗa e ɗekei likuci ya Zora.
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Ayin a na Lotu u yawai a Zora ɗaɗa kanna kuta̱i.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Ɗa Vuzavaguɗu u cipa̱ka̱i n akina n ka̱nga̱ ko tsukono o Sodom n Gomora. Akina a̱ uta̱ ta̱ a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu ɗa a̱ cipa̱i ɗe.
24 Então, o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ɗa wu unai likuci i nanlo n uma a na i punu ida̱shi a̱ ubuta̱ u nanlo dem, n ili i na i tsu uta̱ ka̱ta̱ i gbonguro a iɗika dem.
25 E derribou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Ɗa vuka vu Lotu vu la̱na̱i kucina̱, ɗa wo okpoi katali ka mkpaɗi.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Ibirahi u ɗa̱nga̱i n usana ɗa u banai a̱ ubuta̱ u na wi ishi u shamgbai cau e kelime ka Vuzavaguɗu.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã de madrugada e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor .
28 Ɗa wi indanai a uɓon u Sodom n Gomora n iɗika i gbani dem, ɗa we enei ka̱nga̱ ki iɗika ka a kubana gaɗi an mini mo kokocilili.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, e eis que a fumaça da terra subia, como a fumaça duma fornalha.
29 Ta nannai ana Ka̱shile ka unai iɗika ya̱ a̱ra̱Ꞌa̱ ya, Ka̱shile ka ciɓai n Ibirahi, ɗa wu uta̱ka̱i Lotu punu e mere ma aza a na a unai, ana wu unai iɗika i na Lotu u yongoi va.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, derribando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Ana ka nampa ko kotsoi, ɗa Lotu ni nkere n re n ni a̱ ka̱sukpa̱i Zora ɗa o bonoi a vaki a uɓon wu nsasan, adama a na u pana ta̱ wovon u shamgba a Zora. A̱yi ni nkere n re n ni o yongoi a kaɓatsu.
30 E subiu Ló de Zoar e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele, porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Kanna ke te mekere ma gbayin ma ma danai vangu vi ni, <<Esheku a̱ tsu a kutsa ta̱, vali vi lo uɓon u nampa a na wa̱ ta̱wa̱ wa̱ tsu ba, tsu na wila̱ u danai.
31 Então, a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra.
32 YaꞋan tsu zuwa esheku a̱ tsu u soꞋo ma̱ra̱ ma maka yi ka̱ta̱ u vaku n a̱ tsu, ka̱ta̱ ci ciya̱ kumaci n esheku a̱ tsu ali kulyaꞋa kelime.>>
32 Vem, demos a beber vinho a nosso pai e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
33 N kayin ka nanlo a zuwai esheku e le o soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni, ɗa mekere ma gbayin ma banai ma vaki n a̱yi. Esheku e yeve ayin a na u vaki m mekere ma̱ ni ko mekere ma vaki n a̱yi ali u ɗa̱nga̱i ba.
33 E deram a beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Kanna ke ire ɗa mekere ma gbayin ma ma danai vangu va, <<Na̱yin n vaku ta̱ n dada vu va̱. YaꞋan tsu zuwa yi u soꞋo ma̱ra̱ ma maka yi kpamu n kayin, ka̱ta̱ avu vu bana vu vaku n a̱yi adama a na ci ciya̱ kumaci n esheku a̱ tsu.>>
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe a beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos semente de nosso pai.
35 N kayin ka nanlo ɗa a zuwai esheku e le u soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni kpamu, ɗa mekere me kenu ma, ma banai ɗa ma vaki n a̱yi. Nannai kpamu Esheku e yeve ayin a na u vaki m mekere ma̱ ni ko mekere ma vaki n a̱yi ali u ɗa̱nga̱i ba.
35 E deram a beber vinho a seu pai, também naquela noite; e levantou-se a menor e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Nkere n Lotu gbende n yaꞋin a̱tsuma̱ n esheku e le.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Mekere ma gbayin ma matsai maku mo kolobo, ɗa u neꞋi kula Mowabu, a̱yi ɗa esheku a aza a Mowabu anana.
37 E teve a primogênita um filho e chamou o seu nome Moabe; este é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Vangu va feu u matsai maku mo kolobo, ɗa u neꞋi ni kula Ben-ami; a̱yi ɗa ta na esheku a aza a Amona anana.
38 E a menor também teve um filho e chamou o seu nome Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.