Gênesis 18
asg (ASG) vs NTLH
1 Vuzavaguɗu u yotsongi ka̱ci ka̱ ni kpamu wi Ibirahi ɗevu nu nɗanga m gbagbaꞋin m Mamure ayin a na wi ida̱shi a̱ utsutsu u ka̱pa̱m ka̱ ni n kanna usuɗukpi.
1 O Senhor Deus apareceu a Abraão no bosque sagrado de Manre. Era a hora mais quente do dia, e Abraão estava sentado na entrada da sua barraca.
2 Ana u ɗengusa̱i a̱shi a̱ ni ɗa we enei uma a tatsu kashani ɗevu n a̱yi. Ana we enei le ɗa wu uta̱i a̱ utsutsu u ka̱pa̱m ka̱ ni n kafura adama a na u gasa n ele. Ɗa u kuɗa̱ngi ali kuca̱n ku ni a kusaꞋwa iɗika.
2 Ele olhou para cima e viu três homens, de pé na sua frente. Quando os viu, correu ao encontro deles. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
3 U danai, <<Aza a gbagbaꞋin, mi baci a̱ kuciya̱ mapasa ma singai wa̱ ɗa̱, mi a kuciga i laza kpaꞋa ku kagbashi ku ɗa̱ ba.
3 e disse: — Senhores, se eu mereço a sua atenção, não passem pela minha humilde casa sem me fazerem uma visita.
4 YaꞋan a̱ tuka̱ m mini i saꞋa ene a̱ ɗa̱ ka̱ta̱ yu uvuka a̱ kulu ku maɗanga ku nampa.
4 Vou mandar trazer água para lavarem os pés, e depois os senhores descansarão aqui debaixo da árvore.
5 Mpa yaꞋan kpamu m bana n tuka̱ ɗa̱ n ilikulyaꞋa, ka̱ta̱ i ciya̱ utsura wu nwalu, adama a na i ta̱wa̱ ta̱ a kpaꞋa ku kagbashi ku ɗa̱.>>
5 Também vou trazer um pouco de comida, e assim terão forças para continuar a viagem. Os senhores me honraram com a sua visita; portanto, deixem que eu os sirva. Eles responderam: — Está bem, nós aceitamos.
6 Ɗa Ibirahi u yaꞋin moloko, ɗa u uwai a̱ ka̱pa̱m ka̱ ni ɗa u danai Saratu. <<Saratu yaꞋan gogoꞋo, ɗika kiya ku singai adama a na vi yaꞋanka uma a nanlo emeshe.>>
6 Abraão correu para dentro da barraca e disse a Sara: — Depressa! Pegue uns dez quilos de farinha e faça pão.
7 Ɗa Ibirahi u sumai ɗa u uwai ushiga u ni ɗa u ɗikai medendem ma singai, ɗa u nekei kagbashi ka̱ ni ka kiɗaka uma a.
7 Em seguida ele correu até onde estava o gado, escolheu um bom bezerro novo e o entregou a um dos empregados, que o preparou para ser comido.
8 Ɗa u tuka̱i m maniꞋin, m mani n inyama i na u suꞋwain va, ɗa u nekei omoci a̱ ni. A̱yi a̱ ka̱ci ka̱ ni ɗa u nekei le ilikulyaꞋa ya ɗa u shamgbai lo a̱ kulu ku yoku e le tamkpamu a kulyaꞋa.
8 Abraão pegou coalhada, leite e a carne preparada e pôs tudo diante dos visitantes. Ali, debaixo da árvore, ele mesmo serviu a comida e ficou olhando.
9 Ɗa we ecei ni, <<Te ɗai tamkpamu Saratu vuka vu nu?>>
9 Então eles perguntaram: — Onde está Sara, a sua mulher? — Está na barraca — respondeu Abraão.
10 A̱ ka̱tsuma̱ ke le vuza te u danai, <<Mayun na a kubana ka̱ya̱ vuka vu nu Saratu wi ta̱ a̱ kuciya̱ maku mo kolobo.>> Saratu lo ta na a̱ kucina̱ ki Ibirahi a kupana a ayin a na u shamgbai lo a̱ utsutsu u ka̱pa̱m.
10 Um deles disse: — No ano que vem eu virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara, a sua mulher, terá um filho. Sara estava atrás dele, na entrada da barraca, escutando a conversa.
11 A ayin a nanlo ta na Ibirahi n Saratu a kutsa ta̱, a̱yi Saratu kpamu u buwa o kudoku kene kusumbu ba.
11 Abraão e Sara eram muito velhos, e Sara já havia passado da idade de ter filhos.
12 Ɗa Saratu u zosoi ma̱ɗuku ɗa u danai, <<Mpa ɗa na n kutsa ta̱, mi ta̱ o kudoku ma pana uyoꞋo u vali kpamu? Ko n nannai ba vali vu va̱ vu kutsa ta̱.>>
12 Por isso riu por dentro e pensou assim: — Como poderei ter prazer sexual agora que eu e o meu senhor estamos velhos?
13 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Ibirahi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa Saratu u zosoi ɗa u danai. Nini ɗai n kuciya̱ maku n tsukutsa tsu va̱>>?
13 Então o Senhor perguntou a Abraão: — Por que Sara riu? Por que disse que está velha demais para ter um filho?
14 <<Ili yi ta̱ lo i na i laꞋi Vuzavaguɗu utsura? Tsu na n danai na wotoi kuci Saratu wi ta̱ a̱ kuciya̱ maku.>>
14 Será que para o Senhor há alguma coisa impossível? Pois, como eu disse, no ano que vem virei visitá-lo outra vez. E nessa época Sara terá um filho.
15 Adama a na Saratu wi a kupana wovon ɗa u nannai kaꞋa u danai, <<N zoso ba>> ama u danai, <<Vu zoso ta̱.>>
15 Ao escutar isso, Sara ficou com medo e quis negar. — Eu não estava rindo — disse ela. Mas o — Não é verdade; você riu mesmo.
16 Ana uma a a̱ ɗa̱nga̱i kulaza ɗa a indanai a kubana ɗaka a uɓon u Sodom. Ɗa ta na Ibirahi u soki le adama a na a̱ ka̱na̱ uye.
16 Depois os visitantes se levantaram e foram para um lugar de onde podiam ver a cidade de Sodoma. E Abraão os acompanhou para lhes mostrar o caminho.
17 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <<Mi o kusokonku Ibirahi i na mi a kuciga kuyaꞋan ba,
17 Aí o Senhor Deus disse a si mesmo: “Não vou esconder de Abraão o que pretendo fazer.
18 Ibirahi wi ta̱ o kokpo iɗika i gbayin n iɗika yu utsura kpamu, ka̱ta̱ iɗika kakau i na yi a̱ kucina̱ ku ni i ciya̱ una̱singai a̱ ubuta̱ u ni.
18 Os seus descendentes se tornarão uma nação grande e poderosa, e por meio dele eu abençoarei todas as nações da terra.
19 N zagba yi ta̱ adama a na u zuwa muku m kpaꞋa n ni nu ntsukaya n ni o tono uye u Vuzavaguɗu a̱ ubuta̱ u kuyaꞋan kasingai m ma̱riki, nannai ɗa Vuzavaguɗu u kuneke Ibirahi ili i na u yaꞋankai ni uzuwakpani dem.>>
19 Eu o escolhi para que ele mande que os seus filhos e os seus descendentes obedeçam aos meus ensinamentos e façam o que é correto e justo. Se eles obedecerem, farei por Abraão tudo o que prometi.”
20 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Ibirahi, <<M pana ta̱ ili i gbani-gbani i na a dansai adama aza o Sodom n Gomora. Unushi u le u wuyana ta̱ ka̱u.
20 Aí o Senhor disse a Abraão: — Há terríveis acusações contra Sodoma e Gomorra, e o pecado dos seus moradores é muito grave.
21 Mi ta̱ a̱ kucipa̱ n ka̱ci ka̱ va̱ me ene ko ili i na i a kudansa adama a uma a mayun ɗa.>>
21 Preciso descer até lá para ver se as acusações que tenho ouvido são verdadeiras ou não.
22 Ɗa uma a a kpatalai a lazai o kubono Sodom, ama ɗa Ibirahi wo okpoi lo kashani e kelime ka Vuzavaguɗu.
22 Então dois dos visitantes saíram, indo na direção de Sodoma; porém Abraão ficou ali com Deus, o Senhor .
23 Ɗa Ibirahi u yawai ɗevu ɗa we ecei Vuzavaguɗu va, <<Vi ta̱ a kuna aza a ciɗa koɓolo n aza a unushi dem>>?
23 Abraão chegou um pouco mais perto e perguntou: — Será que vais destruir os bons junto com os maus?
24 Uma amangerenkupa i baci ciɗa punu a̱ likuci ya vi ta̱ a kuna likuci ya dem? Va̱ kuka̱sukpa̱ likuci ya adama a na vi isa uma amangerenkupa ba?
24 Talvez haja cinquenta pessoas direitas na cidade. Nesse caso, vais destruir a cidade? Será que não a perdoarias por amor aos cinquenta bons?
25 U jebeshe vu yaꞋan ili tsu nanlo, va kuna uma a singai adama aza a unushi ba, aza a singai a kutakacika n aza a unushi ba. Avu ɗa vuza va afada va aduniyan. U jebeshe va kuna uma ra̱ka̱ ba.
25 Não é possível que mates os bons junto com os maus, como se todos tivessem cometido os mesmos pecados. Não faças isso! Tu és o juiz do mundo inteiro e por isso agirás com justiça.
26 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <<N ciya̱ baci uma amangerenkupa a singai o Sodom, mi ta̱ a̱ kuka̱sukpa̱ likuci ya adama e le.>>
26 O Senhor Deus respondeu: — Se eu achar cinquenta pessoas direitas em Sodoma, perdoarei a cidade inteira por causa delas.
27 Ɗa Ibirahi u danai, <<Ka̱sukpa̱ n doku n yaꞋan kadanshi n avu Vuzavaguɗu, ko a na wo okpoi mpa vuma ɗa mi koci vu na a yaꞋin n kayala.
27 Abraão voltou a dizer: — Perdoa o meu atrevimento de continuar falando contigo, pois tu és o Senhor, e eu sou um simples mortal.
28 Uma amangere n a tawun i baci ta na punu uma a singai vi ta̱ a̱ kuka̱sukpa̱ likuci ya? Vi ta̱ a kuna likuci ya adama a na vu namba ta̱ uma tawun a ciɗa?>>
28 Pode acontecer que haja apenas quarenta e cinco pessoas direitas. Destruirás a cidade por causa dessa diferença de cinco? Deus respondeu: — Se eu achar quarenta e cinco, não destruirei a cidade.
29 Ɗa u doku u danai, <<A̱ ciya̱ baci ta na uma amangere punu a̱ likuci ya>>?
29 Abraão continuou: — E se houver somente quarenta bons? — Por amor a esses quarenta, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
30 Ɗa u danai, <<Ka̱ta̱ avu Vuzavaguɗu vi yaꞋan wupa nu mpa ba, ama yaꞋan n doku n dansa. Vi ciya̱ baci ta na uma kamangankupa koci, vi ta̱ a kuna likuci ya?>>
30 Abraão disse: — Não fiques zangado comigo, Senhor, por eu continuar a falar. E se houver só trinta? Deus respondeu: — Se houver trinta, eu perdoarei a cidade.
31 Ɗa u danai, <<Ka̱ta̱ avu Vuzavaguɗu vi yaꞋan wupa nu mpa ba, ama yaꞋan n doku n dansa, a̱ ciya̱ baci uma kamanga punu a̱ likuci ya ta na?>>
31 Abraão tornou a insistir: — Estou sendo atrevido, mas me perdoa, Senhor. E se houver somente vinte? — Por amor a esses vinte, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
32 Ɗa Ibirahi u doku u danai, <<Ka̱ta̱ avu Vuzavaguɗu vi yaꞋan wupa nu mpa ba, ama yaꞋan n doku n dansa ku te. A̱ ciya̱ baci punu uma kupa ta na?>>
32 Finalmente Abraão disse: — Não fiques zangado, Senhor, pois esta é a última vez que vou falar. E se houver só dez? — Por causa desses dez, não destruirei a cidade — Deus respondeu.
33 Ayin a na u kotsoi kadanshi n Ibirahi, ɗa Vuzavaguɗu u lazai ɗa Ibirahi u lazai o kubono a kpaꞋa.
33 Quando o Senhor Deus acabou de falar com Abraão, ele foi embora, e Abraão voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.