Êxodo 32

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana Musa va u kpa̱ɗa̱i kucipa̱ a kusan ka gogoꞋo, ɗa uma a Isaraila ra̱ka̱ a banai a gasai u Haruna, ɗa a danai Haruna va, <<Pana, yaꞋanka tsu a̱ma̱li a na o kutono n a̱ tsu. Vuma vu nampa Musa, vuma na wu uta̱ka̱i tsu Masar, ci yeve ili i na i yaꞋin ni ba.>>
1 Quando o povo viu que Moisés demorava a descer do monte, reuniu-se ao redor de Arão e disse: “Tome uma providência! Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá”.
2 Ɗaɗa Haruna u danai le, <<Tuka̱i n iliyatsuvu ya azanariya ya̱ a̱ma̱ci a̱ ɗa̱, n olobo a̱ ɗa̱, n nkere n ɗa̱ i na i a kuꞋukasa.>>
2 Arão respondeu: “Tirem as argolas de ouro das orelhas de suas mulheres e de seus filhos e filhas e tragam-nas para mim”.
3 Ɗa uma a̱ la̱nsa̱i iliyatsuvu ra̱ka̱ ɗa a̱ tuka̱i ni.
3 Todos tiraram as argolas de ouro e as levaram a Arão.
4 U ɗikai ili i na e nekei ni va, ɗa u luwa̱i i ɗa, ɗa u maꞋi ka̱ma̱li an medendem. Ɗa uma ra̱ka̱ a dananai, <<A̱ɗa̱ aza a Isaraila ka̱ma̱li ka̱ ɗa̱ kaꞋa na, ka na ku uta̱ka̱i ɗa̱ a Masar.>>
4 Ele recebeu o ouro, derreteu-o e trabalhou nele, dando-lhe a forma de um bezerro. Quando o povo viu o bezerro, começou a exclamar: “Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!”.
5 Ana Haruna we enei nannai, ɗa u maꞋi katalikalyuka e kelime ka̱ ka̱ma̱li ke medendem ka, ɗa u danai, <<A kubana mkpaꞋa ka̱ɗiva̱ ki ta̱ lo adama a Vuzavaguɗu.>>
5 Percebendo o entusiasmo do povo, Arão construiu um altar diante do bezerro e anunciou: “Amanhã haverá uma festa para o S enhor !”.
6 Kanna ke ire, uma a̱ ɗa̱nga̱i n usana ka̱li-ka̱li, ɗa a lyukai alyuka o kusongu, ɗa kpamu o doku ɗa a yaꞋin alyuka a̱ ma̱ta̱na̱. Ana o kotsoi nannai ɗa a̱ da̱sa̱ngi, a̱ ka̱na̱i kulyaꞋa n o soꞋi, ɗa a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan tsugbani.
6 Na manhã seguinte, o povo se levantou cedo para apresentar holocaustos e ofertas de paz. Depois, todos comeram e beberam e se entregaram à farra.
7 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Cipa̱ gogoꞋo, adama a na uma a̱ nu a na vu uta̱ka̱i a Masar va, a̱ na̱mgba̱ ta̱ n tsugbani.
7 O S enhor disse a Moisés: “Rápido! Desça do monte! Seu povo, que você tirou da terra do Egito, se corrompeu.
8 A̱ ka̱sukpa̱ ta̱ kutono mu, ɗa kpamu i ɗe a yaꞋankai ka̱ci ke le ka̱ma̱li an medendem. A̱ kuɗa̱nku yi ta̱, ali ɗa a yaꞋankai ni alyuka. Ɗa uma a i kpamu a kudana ka̱ma̱li ke le kaꞋa na, ka na ku uta̱ka̱i aza a Isaraila a Masar.>>
8 Como se desviaram depressa do caminho que eu lhes havia ordenado! Derreteram ouro e fizeram um bezerro, curvaram-se diante dele e lhe ofereceram sacrifícios. Dizem: ‘Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!’”.
9 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Mpa me ene ta̱ uma a nampa,>> uma ugbamukaci ɗa.
9 Então o S enhor declarou: “Vi como este povo é teimoso e rebelde.
10 Gogo na ka̱sukpa̱ wupa u va̱ u cipa̱ we le ka̱ta̱ mu una le, ka̱ta̱ kpamu n zuwa wu vo okpo kumaci ku gbayin.
10 Agora fique de lado, e eu lançarei contra eles minha ira ardente e os destruirei. Depois, farei de você, Moisés, uma grande nação”.
11 Ama ɗa Musa u folonoi Vuzavaguɗu u danai, <<Vuzavaguɗu yiɗa̱i i zuwai ɗa va kuyaꞋan wupa n uma a̱ nu a na vu utukai a iɗika i Masar n utsura u gbayin n kukiye ku utsura ku nu?
11 Moisés, porém, tentou apaziguar o S enhor , seu Deus. “Ó S enhor !”, exclamou ele. “Por que estás tão irado com teu próprio povo, que tiraste do Egito com tão grande poder e mão forte?
12 Yiɗa̱i i zuwai ɗa va kuzuwa aza a Masar a dana vu uta̱ka̱ le ta̱ n kusheshe ku gbani-gbani adama a na vuna le a kusan ka̱ta̱ vu niꞋwa̱ta̱ngu le aduniyan? N folono ta̱ ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ wupa u nu wa, kucukpa vu ka̱sukpa̱ mita ma na vi sheshei kusuꞋuku uma a̱ nu.
12 Por que deixar os egípcios dizerem: ‘O Deus deles os resgatou com a má intenção de exterminá-los nos montes e apagá-los da face da terra’? Deixa de lado tua ira ardente! Arrepende-te quanto a esta calamidade terrível que ameaçaste enviar sobre teu povo!
13 Ciɓa n kagbashi ka̱ nu Ibirahi n Ishaku n Yakubu, aza na vu kucinakai n ka̱ci ka̱ nu, vu danai mi ta̱ a kuzuwa ntsukaya n ɗa̱ n yimkpa uteku tsa azangata a gaɗi, ka̱ta̱ n neke le iɗika i na vi yaꞋin uzuwakpani an va kuneke le, ka̱ta̱ yo okpo ili yi uka̱ni i le ayin dem.>>
13 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Assumiste um compromisso com eles por meio de juramento, dizendo: ‘Tornarei seus descendentes tão numerosos quanto as estrelas do céu. Eu lhes darei toda esta terra que lhes prometi, e eles a possuirão para sempre’.”
14 Ɗaɗa Vuzavaguɗu u sabaꞋi kusheshe ku ni, ɗa u kpa̱ɗa̱i kutuka̱ le n kawuya ka na wi ishi a̱ kutuka̱ uma a̱ ni.
14 Então o S enhor se arrependeu da calamidade terrível que havia ameaçado enviar sobre seu povo.
15 Ana Musa u panai nannai, ɗa u cipa̱i a kusan ka n nshemberu ma atali n wila̱ n ni e ekiye. I ta̱ uɗani pulai n asuvu dem.
15 Em seguida, Moisés se virou e desceu o monte. Trazia nas mãos as duas tábuas da aliança, que estavam escritas dos dois lados, frente e verso.
16 Nshemberu ma atali ma ulinga u Ka̱shile u ɗa, iɗani ya kpamu Ka̱shile kaꞋa ka ɗanai n ka̱ci ka̱ ni.
16 As tábuas eram obra de Deus; cada palavra tinha sido gravada pelo próprio Deus.
17 Ana Jesuwa u panai uma a kuyaꞋan yoroli ɗa u danai Musa, <<Yoroli i nampa ya i yaꞋan ta̱ adanshi kuvon ki ta̱ ɗe a̱ ubuta̱ u koɓolo wa.>>
17 Quando Josué ouviu o alvoroço do povo que gritava lá embaixo, disse a Moisés: “Parece que há guerra no acampamento!”.
18 Ɗa Musa wu ushuki,
18 Moisés respondeu: “Não são gritos de vitória nem lamentos de derrota. Ouço barulho de festa”.
19 Ana u yawai ɗevu n ubuta̱ u na i va, ɗa we enei le e kujeꞋe n ka̱ma̱li ke medendem ka na a yaꞋin va. Ɗa u yaꞋin wupa n a̱bunda̱i, ali ɗa u variki nshemberu ma atali n wila̱ n na mi e ekiye a̱ ni, ɗa ta na o ɓosoi miri-miri a ɗaka vu kusan va.
19 Quando se aproximaram do acampamento, Moisés viu o bezerro e as danças e ficou furioso. Jogou as tábuas de pedra no chão e as despedaçou ao pé do monte.
20 Ɗa u ɗikai ka̱ma̱li ke medendem ka na a yaꞋin va ɗa u songi kaꞋa, ɗa wi iruwai ɗa kokpoi kokomo. Ɗa u bula̱ngi kaꞋa a̱ mini, ɗa u zuwai aza a Isaraila o soꞋo.
20 Tomou o bezerro que haviam feito e o queimou. Moeu-o até virar pó, jogou-o na água e obrigou os israelitas a bebê-la.
21 Ɗa u danai Haruna, <<Yiɗa̱i uma a nampa a yaꞋankai nu, ɗa vu zuwai a yaꞋin ili i gbani-gbani i gbayin nannai?>>
21 Por fim, dirigiu-se a Arão e perguntou: “O que este povo lhe fez para que você os levasse a cometer tamanho pecado?”.
22 Ɗa Haruna u danai, <<Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ ka̱ɗu ka̱ nu ka̱ kula̱ ba. Vi yeve ta̱ uteku u na uma a nampa o ci yongo a kuciga kuyaꞋan ka gbani-gbani.
22 “Não fique tão furioso comigo, meu senhor”, respondeu Arão. “Você sabe como este povo é mau.
23 A danai mu, <YaꞋanka tsu a̱ma̱li a na tso kutono. Vuma vu nampa Musa wu uta̱ka̱ tsu ta̱ a Masar, ama ci yeve ili i na i yaꞋin ni ba.>
23 Eles me disseram: ‘Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá’.
24 Ɗa n danai le, <Vuza na baci wi n iliyatsuvu ya azanariya u tuka̱.> Ɗa a̱ tuka̱i mu ta na, ana n zuwai akina ɗa i derikpei, ɗa i bonoi tsu medendem.>>
24 Então eu lhes disse: ‘Quem tiver joias de ouro, tire-as’. Quando eles as trouxeram para mim, simplesmente as joguei no fogo e saiu este bezerro!”
25 Ana Musa we enei Haruna va u ka̱sukpa̱ ta̱ uma a yaꞋan ili i kavama ali ɗa okpoi ili yi izoshi a̱ ubuta̱ wi irala i le,
25 Moisés viu que Arão havia permitido que o povo se descontrolasse completamente, dando motivo de zombaria a seus inimigos.
26 ɗa u shamgbai a̱ utsutsu u ka̱tsura̱ wa, u ɗengusa̱i ka̱la̱ka̱tsu, <<A̱ɗa̱ na yi a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, ta̱wa̱i na wa̱ va̱.>> Ɗaɗa aza e Levi ra̱ka̱ a̱ shida̱i a kubana wa̱ ni.
26 Portanto, colocou-se à entrada do acampamento e gritou: “Todos que estiverem do lado do S enhor , venham até aqui e juntem-se a mim!”. E todos os levitas se reuniram ao redor dele.
27 Ɗa Musa va u danai le, <<Ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila ka danai i ɗaɗa na, yaba dem u woku kotokobi ka̱ ni ka̱ta̱ i ka̱na̱ kubana n u bonoi punu ubuta̱ u ka̱tsura̱ wa, a̱ kugita̱ a kakambu ka nampa sai a kakambu ka nan ɗe. Ka̱ta̱ yu una uma a, ko vuza nu ko ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ nu ko vuza na yi ida̱shi koɓolo.>>
27 Moisés lhes disse: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Cada um de vocês pegue sua espada e vão e voltem de uma extremidade à outra do acampamento. Matem todos, até mesmo seus irmãos, amigos e vizinhos’”.
28 Ɗa aza a Levi o tonoi ili i na Musa u danai le a kanna ka nanlo ka, ɗa uma ɗevu n a̱kpa̱n a tatsu (3,000) a̱ kuwa̱i a kanna ka nanlo.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés, e cerca de três mil pessoas morreram naquele dia.
29 Ɗa Musa u danai aza e Levi a, <<Anana ye erengu ta̱ ka̱ci ka̱ ɗa̱ adama a ulinga u Vuzavaguɗu, n tsu na yu unai muku n ɗa̱ n aza ɗa̱ dem, n nannai ɗa i ciya̱i una̱singai anana.>>
29 Então Moisés disse aos levitas: “Hoje vocês se consagraram para o serviço do S enhor , pois lhe obedeceram mesmo quando tiveram de matar seus próprios filhos e irmãos. Hoje vocês receberam dele uma bênção”.
30 Ana kayin kasai ɗa Musa u danai uma a, <<I yaꞋan ta̱ ili i gbani-gbani i gbayin. Ama mi ta̱ o kubono a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu ko mi ta̱ a kufuɗa kufolono yi, ka̱ta̱ u cinukpaka ɗa̱ unushi u ɗa̱ wa.>>
30 No dia seguinte, Moisés disse ao povo: “Vocês cometeram um pecado terrível, mas eu subirei ao monte e me encontrarei com o S enhor outra vez. Talvez eu consiga fazer expiação por este pecado!”.
31 Ɗa Musa u bonoi a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu ɗa u danai, <<Ɓoɓou! Ili i gbani-gbani i gbayin i yiɗa̱i ta na uma a nampa a yaꞋin nannai! A yaꞋanka ɗe ka̱ci ke le a̱ma̱li a azanariya.
31 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Que pecado terrível este povo cometeu! Fizeram para si deuses de ouro.
32 Ama gogo na n folono wu ta̱ cinukpaka le unushi wa, ama ki baci a kuyaꞋan nannai ba, mayun ura kula ku va̱ punu a katagarda ka na vu ɗanai va.>>
32 Agora, porém, eu te suplico que lhes perdoes o pecado; do contrário, apaga meu nome do registro que escreveste!”.
33 Ɗa Vuzavaguɗu wu ushuki Musa, <<Vuza na baci de dem u nusakai mu a̱yi ɗa n kutakpa kula ku ni a katagarda ka.
33 O S enhor , porém, respondeu a Moisés: “Apagarei o nome de todos que pecaram contra mim.
34 Gogo na ɗa̱nga̱ vu bana vu tono n uma a a kubana a̱ ubuta̱ u na n danai nu va, kalingata ka̱ va̱ ki ta̱ a kuwala kelime ka̱ ɗa̱. Ama ayin a na n kutakacika uma a a yawa baci, mi ta̱ a kuyaꞋan adama a̱ unushi u le.>>
34 Agora vá e leve o povo ao lugar do qual eu lhe falei. Veja, meu anjo irá à sua frente. E, no dia do acerto de contas, certamente eu castigarei este povo pelo pecado que cometeram”.
35 Ɗa Vuzavaguɗu u tuka̱i uma a m ma̱dukpa̱ adama a ili i na a yaꞋin n ka̱ma̱li ke medendem ka na Haruna u yaꞋankai le va.
35 Então o S enhor castigou severamente o povo, por causa do que fizeram com o bezerro que Arão lhes tinha construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.