Êxodo 32
asg (ASG) vs NTLH
1 Ana Musa va u kpa̱ɗa̱i kucipa̱ a kusan ka gogoꞋo, ɗa uma a Isaraila ra̱ka̱ a banai a gasai u Haruna, ɗa a danai Haruna va, <<Pana, yaꞋanka tsu a̱ma̱li a na o kutono n a̱ tsu. Vuma vu nampa Musa, vuma na wu uta̱ka̱i tsu Masar, ci yeve ili i na i yaꞋin ni ba.>>
1 O povo viu que Moisés estava demorando muito para descer do monte. Então eles se reuniram em volta de Arão e lhe disseram: — Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que vão à nossa frente.
2 Ɗaɗa Haruna u danai le, <<Tuka̱i n iliyatsuvu ya azanariya ya̱ a̱ma̱ci a̱ ɗa̱, n olobo a̱ ɗa̱, n nkere n ɗa̱ i na i a kuꞋukasa.>>
2 Arão lhes disse: — Tirem os brincos de ouro que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas estão usando e tragam para mim.
3 Ɗa uma a̱ la̱nsa̱i iliyatsuvu ra̱ka̱ ɗa a̱ tuka̱i ni.
3 Então os israelitas tiraram das orelhas os brincos de ouro e os trouxeram a Arão.
4 U ɗikai ili i na e nekei ni va, ɗa u luwa̱i i ɗa, ɗa u maꞋi ka̱ma̱li an medendem. Ɗa uma ra̱ka̱ a dananai, <<A̱ɗa̱ aza a Isaraila ka̱ma̱li ka̱ ɗa̱ kaꞋa na, ka na ku uta̱ka̱i ɗa̱ a Masar.>>
4 Ele pegou os brincos, derreteu-os, derramou o ouro dentro de um molde e fez um bezerro de ouro. Então disseram: — Povo de Israel, estes são os nossos deuses, que nos tiraram do Egito!
5 Ana Haruna we enei nannai, ɗa u maꞋi katalikalyuka e kelime ka̱ ka̱ma̱li ke medendem ka, ɗa u danai, <<A kubana mkpaꞋa ka̱ɗiva̱ ki ta̱ lo adama a Vuzavaguɗu.>>
5 Arão construiu um altar diante do bezerro de ouro e anunciou ao povo: — Amanhã haverá uma festa em honra de Deus, o
6 Kanna ke ire, uma a̱ ɗa̱nga̱i n usana ka̱li-ka̱li, ɗa a lyukai alyuka o kusongu, ɗa kpamu o doku ɗa a yaꞋin alyuka a̱ ma̱ta̱na̱. Ana o kotsoi nannai ɗa a̱ da̱sa̱ngi, a̱ ka̱na̱i kulyaꞋa n o soꞋi, ɗa a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan tsugbani.
6 No dia seguinte, de manhã cedo, eles trouxeram alguns animais para serem queimados como sacrifício e outros para serem comidos como ofertas de paz. Depois o povo sentou-se para comer e beber e se levantou para se divertir.
7 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Cipa̱ gogoꞋo, adama a na uma a̱ nu a na vu uta̱ka̱i a Masar va, a̱ na̱mgba̱ ta̱ n tsugbani.
7 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Desça depressa porque o seu povo, o povo que você tirou do Egito, pecou e me rejeitou.
8 A̱ ka̱sukpa̱ ta̱ kutono mu, ɗa kpamu i ɗe a yaꞋankai ka̱ci ke le ka̱ma̱li an medendem. A̱ kuɗa̱nku yi ta̱, ali ɗa a yaꞋankai ni alyuka. Ɗa uma a i kpamu a kudana ka̱ma̱li ke le kaꞋa na, ka na ku uta̱ka̱i aza a Isaraila a Masar.>>
8 Eles já deixaram o caminho que eu mandei que seguissem; fizeram um bezerro de ouro fundido, e o adoraram, e lhe ofereceram sacrifícios. Estão dizendo que estes são os deuses deles, os deuses que os tiraram do Egito.
9 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Mpa me ene ta̱ uma a nampa,>> uma ugbamukaci ɗa.
9 Eu conheço este povo e sei que é muito teimoso.
10 Gogo na ka̱sukpa̱ wupa u va̱ u cipa̱ we le ka̱ta̱ mu una le, ka̱ta̱ kpamu n zuwa wu vo okpo kumaci ku gbayin.
10 Agora não tente me impedir, pois vou descarregar a minha ira sobre esta gente e vou acabar com eles. Depois farei de você e dos seus descendentes uma grande nação.
11 Ama ɗa Musa u folonoi Vuzavaguɗu u danai, <<Vuzavaguɗu yiɗa̱i i zuwai ɗa va kuyaꞋan wupa n uma a̱ nu a na vu utukai a iɗika i Masar n utsura u gbayin n kukiye ku utsura ku nu?
11 Porém Moisés fez um pedido ao Senhor , seu Deus. Ele disse: — Ó
12 Yiɗa̱i i zuwai ɗa va kuzuwa aza a Masar a dana vu uta̱ka̱ le ta̱ n kusheshe ku gbani-gbani adama a na vuna le a kusan ka̱ta̱ vu niꞋwa̱ta̱ngu le aduniyan? N folono ta̱ ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ wupa u nu wa, kucukpa vu ka̱sukpa̱ mita ma na vi sheshei kusuꞋuku uma a̱ nu.
12 Por que deixar que os egípcios venham a dizer que tiraste o teu povo do Egito para matá-lo nos montes e destruí-lo completamente? Não fiques assim irado; muda de ideia e não faças cair sobre o teu povo essa desgraça.
13 Ciɓa n kagbashi ka̱ nu Ibirahi n Ishaku n Yakubu, aza na vu kucinakai n ka̱ci ka̱ nu, vu danai mi ta̱ a kuzuwa ntsukaya n ɗa̱ n yimkpa uteku tsa azangata a gaɗi, ka̱ta̱ n neke le iɗika i na vi yaꞋin uzuwakpani an va kuneke le, ka̱ta̱ yo okpo ili yi uka̱ni i le ayin dem.>>
13 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Lembra do juramento que fizeste de lhes dar tantos descendentes quantas estrelas há no céu. Lembra também que prometeste que darias aos seus descendentes toda aquela terra para ser propriedade deles para sempre.
14 Ɗaɗa Vuzavaguɗu u sabaꞋi kusheshe ku ni, ɗa u kpa̱ɗa̱i kutuka̱ le n kawuya ka na wi ishi a̱ kutuka̱ uma a̱ ni.
14 Então o Senhor Deus mudou de ideia e não fez cair sobre o seu povo a desgraça que havia prometido.
15 Ana Musa u panai nannai, ɗa u cipa̱i a kusan ka n nshemberu ma atali n wila̱ n ni e ekiye. I ta̱ uɗani pulai n asuvu dem.
15 Moisés desceu do monte, carregando as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nos dois lados de cada pedra.
16 Nshemberu ma atali ma ulinga u Ka̱shile u ɗa, iɗani ya kpamu Ka̱shile kaꞋa ka ɗanai n ka̱ci ka̱ ni.
16 O próprio Deus havia feito as placas e tinha gravado nelas os mandamentos.
17 Ana Jesuwa u panai uma a kuyaꞋan yoroli ɗa u danai Musa, <<Yoroli i nampa ya i yaꞋan ta̱ adanshi kuvon ki ta̱ ɗe a̱ ubuta̱ u koɓolo wa.>>
17 Josué ouviu o povo gritando e disse a Moisés: — Estou ouvindo um barulho de guerra no acampamento.
18 Ɗa Musa wu ushuki,
18 Moisés disse: — Não parece um barulho de vitória, nem um grito de derrota; o que estou ouvindo é gente cantando.
19 Ana u yawai ɗevu n ubuta̱ u na i va, ɗa we enei le e kujeꞋe n ka̱ma̱li ke medendem ka na a yaꞋin va. Ɗa u yaꞋin wupa n a̱bunda̱i, ali ɗa u variki nshemberu ma atali n wila̱ n na mi e ekiye a̱ ni, ɗa ta na o ɓosoi miri-miri a ɗaka vu kusan va.
19 Quando Moisés chegou perto do acampamento, viu o bezerro de ouro e o povo, que estava dançando, e ficou furioso. Ali, ao pé do monte, ele jogou no chão as placas de pedra que estava carregando e quebrou-as.
20 Ɗa u ɗikai ka̱ma̱li ke medendem ka na a yaꞋin va ɗa u songi kaꞋa, ɗa wi iruwai ɗa kokpoi kokomo. Ɗa u bula̱ngi kaꞋa a̱ mini, ɗa u zuwai aza a Isaraila o soꞋo.
20 Então pegou o bezerro de ouro que eles haviam feito, queimou-o no fogo e o moeu até virar pó e espalhou o pó na água. Em seguida mandou que o povo de Israel bebesse daquela água.
21 Ɗa u danai Haruna, <<Yiɗa̱i uma a nampa a yaꞋankai nu, ɗa vu zuwai a yaꞋin ili i gbani-gbani i gbayin nannai?>>
21 E Moisés disse a Arão: — O que é que esta gente lhe fez, para que você a levasse a cometer esse pecado tão horrível?
22 Ɗa Haruna u danai, <<Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ ka̱ɗu ka̱ nu ka̱ kula̱ ba. Vi yeve ta̱ uteku u na uma a nampa o ci yongo a kuciga kuyaꞋan ka gbani-gbani.
22 Arão respondeu: — Não fique com raiva de mim. Você sabe como este povo está sempre pronto para fazer o mal.
23 A danai mu, <YaꞋanka tsu a̱ma̱li a na tso kutono. Vuma vu nampa Musa wu uta̱ka̱ tsu ta̱ a Masar, ama ci yeve ili i na i yaꞋin ni ba.>
23 Eles me disseram: “Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito. Portanto, faça para nós deuses que sejam os nossos líderes.”
24 Ɗa n danai le, <Vuza na baci wi n iliyatsuvu ya azanariya u tuka̱.> Ɗa a̱ tuka̱i mu ta na, ana n zuwai akina ɗa i derikpei, ɗa i bonoi tsu medendem.>>
24 Aí eu mandei que quem tivesse enfeites de ouro os tirasse e me desse. Joguei aqueles enfeites no fogo, e saiu este bezerro!
25 Ana Musa we enei Haruna va u ka̱sukpa̱ ta̱ uma a yaꞋan ili i kavama ali ɗa okpoi ili yi izoshi a̱ ubuta̱ wi irala i le,
25 Moisés viu que Arão havia deixado o povo completamente sem controle, fazendo assim que os seus inimigos zombassem deles.
26 ɗa u shamgbai a̱ utsutsu u ka̱tsura̱ wa, u ɗengusa̱i ka̱la̱ka̱tsu, <<A̱ɗa̱ na yi a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu, ta̱wa̱i na wa̱ va̱.>> Ɗaɗa aza e Levi ra̱ka̱ a̱ shida̱i a kubana wa̱ ni.
26 Então ficou na entrada do acampamento e disse: — Quem estiver do lado de Deus, o Então todos os
27 Ɗa Musa va u danai le, <<Ili i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila ka danai i ɗaɗa na, yaba dem u woku kotokobi ka̱ ni ka̱ta̱ i ka̱na̱ kubana n u bonoi punu ubuta̱ u ka̱tsura̱ wa, a̱ kugita̱ a kakambu ka nampa sai a kakambu ka nan ɗe. Ka̱ta̱ yu una uma a, ko vuza nu ko ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ nu ko vuza na yi ida̱shi koɓolo.>>
27 e ele disse: — O
28 Ɗa aza a Levi o tonoi ili i na Musa u danai le a kanna ka nanlo ka, ɗa uma ɗevu n a̱kpa̱n a tatsu (3,000) a̱ kuwa̱i a kanna ka nanlo.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés e mataram naquele dia mais ou menos três mil homens.
29 Ɗa Musa u danai aza e Levi a, <<Anana ye erengu ta̱ ka̱ci ka̱ ɗa̱ adama a ulinga u Vuzavaguɗu, n tsu na yu unai muku n ɗa̱ n aza ɗa̱ dem, n nannai ɗa i ciya̱i una̱singai anana.>>
29 Moisés disse aos levitas: — Hoje vocês mataram os seus filhos e os seus irmãos e assim se consagraram como sacerdotes para o serviço de Deus, o
30 Ana kayin kasai ɗa Musa u danai uma a, <<I yaꞋan ta̱ ili i gbani-gbani i gbayin. Ama mi ta̱ o kubono a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu ko mi ta̱ a kufuɗa kufolono yi, ka̱ta̱ u cinukpaka ɗa̱ unushi u ɗa̱ wa.>>
30 No dia seguinte Moisés disse ao povo: — Vocês cometeram um pecado horrível. Porém agora vou subir outra vez o monte para falar com o
31 Ɗa Musa u bonoi a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu ɗa u danai, <<Ɓoɓou! Ili i gbani-gbani i gbayin i yiɗa̱i ta na uma a nampa a yaꞋin nannai! A yaꞋanka ɗe ka̱ci ke le a̱ma̱li a azanariya.
31 Moisés voltou para o lugar onde o Senhor estava e disse: — Este povo cometeu um pecado terrível. Eles fizeram um deus de ouro e o adoraram.
32 Ama gogo na n folono wu ta̱ cinukpaka le unushi wa, ama ki baci a kuyaꞋan nannai ba, mayun ura kula ku va̱ punu a katagarda ka na vu ɗanai va.>>
32 Por favor, perdoa o pecado deles! Porém, se não quiseres perdoar, então tira o meu nome do teu livro, onde escreveste os nomes dos que são teus.
33 Ɗa Vuzavaguɗu wu ushuki Musa, <<Vuza na baci de dem u nusakai mu a̱yi ɗa n kutakpa kula ku ni a katagarda ka.
33 Então o Senhor disse a Moisés: — Riscarei do meu livro todos os que pecaram contra mim.
34 Gogo na ɗa̱nga̱ vu bana vu tono n uma a a kubana a̱ ubuta̱ u na n danai nu va, kalingata ka̱ va̱ ki ta̱ a kuwala kelime ka̱ ɗa̱. Ama ayin a na n kutakacika uma a a yawa baci, mi ta̱ a kuyaꞋan adama a̱ unushi u le.>>
34 Agora vá e leve o povo para o lugar que eu mandei. Lembre que o meu Anjo guiará você. Porém já está chegando o tempo em que vou castigar este povo pelo seu pecado.
35 Ɗa Vuzavaguɗu u tuka̱i uma a m ma̱dukpa̱ adama a ili i na a yaꞋin n ka̱ma̱li ke medendem ka na Haruna u yaꞋankai le va.
35 Por isso o Senhor Deus castigou os israelitas com uma doença, pois eles haviam obrigado Arão a fazer o bezerro de ouro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.