Êxodo 16
asg (ASG) vs NVT
1 Aza a Isaraila ra̱ka̱ a̱ ka̱sukpa̱i Elim, ɗa a banai e meremune ma na e ci ɗeke Sin. Wi ta̱ e mere me Elim n Sinai. Ili i nanlo i yaꞋan ta̱ a kanna ke gendu ko wotoi u ire ana a̱ uta̱i a Masar.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 E meremune ma ɗe, ɗa aza a Isaraila ra̱ka̱ a yaꞋankai Haruna m Musa mololo.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Aza a Isaraila a danai le, <<Wi ishi ta̱ a kulaꞋa n kugaꞋan Vuzavaguɗu wu una tsu ɗe a Masar. Adama a na a Masar ɗe ci ci lyaꞋa ta̱ ili i na ci cigai n inyama dem ayin tutu. Ama vu tuka̱i tsu na e meremune, adama a na vu una tsu n kambulu.>>
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Mi ta̱ a kuzuwa ilikulya i yikpa̱ a iɗika tsu na o ci yoꞋo mini, kanna dem vuza wu uta̱ u ciya̱ ilikulyaꞋa i na i kuyawa yi a kanna. Tsu nampa tsu ɗa n kukondo le ko a kufuɗa o tono kadanshi ka̱ va̱ ko a kufuɗa ba.
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 A kanna ka̱ ta̱li o ɓolongu ilikulya i na i kuyawa una̱ u kulyaꞋa kure, i laꞋa uteku tsu na i ishi a ci yaꞋansa, ka̱ta̱ a lapula i ɗa.>>
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Ɗa Musa n Haruna a danai uma a, <<Anana n kulivi ku nampa yi ta̱ e kuyeve an Vuzavaguɗu a̱yi ɗa vuza na wu uta̱ka̱i ɗa̱ a iɗika i Masar,
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 n usana yi ta̱ e kene tsugbayin tsu Vuzavaguɗu, adama a na a̱yi u pana ta̱ ka̱sa̱la̱ ka na yi a kuyaꞋansa ayin dem. A̱ tsu ɗa anan ya, ali ɗa yi a kuyaꞋanka tsu mololo?>>
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Ɗa Musa u danai kpamu, <<Yi ta̱ e kuyeve a na a̱yi ɗa Vuzavaguɗu ayin a na baci u nekei ɗa̱ boroji vu na yi a kuciga dem n usana ɗa kpamu u nekei ɗa̱ inyama n kulivi. Adama a na u pana ta̱ mololo ma na i yaꞋankai ni. A̱ tsu ɗa anan ya? Vuzavaguɗu ɗa yi a kuyaꞋanka mololo, a̱ tsu ɗa ba.>>
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Ɗa Musa u danai Haruna, <<Dana umaci wa aza a Isaraila ra̱ka̱, <Ta̱wa̱i u Vuzavaguɗu gbende vu ɗa̱, adama a na u pana ta̱ mololo ma̱ ɗa̱.> >>
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Ana Haruna wi a kadanshi n uma a Isaraila ra̱ka̱, ɗa a̱ la̱na̱i uɓon u meremune, ɗa e enei tsugbayin tsu Vuzavaguɗu e eleshu.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Vuzavaguɗu u danai Musa,
11 O S enhor disse a Moisés:
12 <<M pana ta̱ ka̱sa̱la̱ ka aza a Isaraila ka. Dana le, <N kulivi, yi ta̱ a̱ kuciya̱ inyama i kutakuma, n usana dem yi ta̱ a̱ kuciya̱ ilikulya. Ta lo i kuyeve a na mpa ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱.> >>
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 N kulivi ku nanlo, ɗa nroni n ta̱wa̱i n kimba̱i le ra̱ka̱. Ɗa n usana, ciza tsu matsai n a̱bunda̱i tsu ka̱ra̱Ꞌi ubuta̱ u na i va.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Ana ciza tsu sa̱ruwa̱i tsu kotsoi, ɗa ili i yoku wa̱ri tsu egele yo okpoi lo a iɗika ya.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Ana aza a Isaraila e enei nannai, ɗa e ecenei, <<Yiɗa̱i tamkpamu nannai?>> Adama a na ishi e yeve ili ya ba.
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗaɗa na, <Yaba dem u ɓolongu tsu na u kuyawa yi kulyaꞋa. Kenuki mokoko me te adama a uteku u ka̱bunda̱i ka na ki punu a̱ ka̱pa̱m ka.> >>
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Ɗa aza a Isaraila a yaꞋin tsu na a danai le, aza o yoku o ɓolongi n a̱bunda̱i aza o yoku kpamu kenkeꞋen.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Ana a gisangushi i ɗa n kakpanu, ɗa yaba dem u ciya̱i tsu na u kuyawa yi. Aza a na o ɓolongi n a̱bunda̱i a buwa n ili ba, aza a na o ɓolongi kenu ɗa a buwai n i na i kuyawa le. KpaꞋa dem kuciya̱i tsu na ki a kuciga.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Ɗa Musa u danai le, <<Ka̱ta̱ vuza u lyaꞋa u buwaka adama a mkpaꞋa ba.>>
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Ama aza o yoku a iwan ta̱ kupana, ɗa o foɓoi i yoku ali a kubana usana. Azun a shanai punu ali i ɗa i gita̱i kuta̱ ushami u gbani-gbani, ɗa ta na Musa u yaꞋin wupa n ele.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Usana dem yaba dem u tsu ɓolongu ta̱ i na u cigai, ama i na i buwai kanna ka suɗukpa baci ka̱ta̱ i derikpe.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 A kanna ka̱ ta̱li yaba dem u ɓolongi ali ugboku u re wu nkokoꞋo n re tsu na ishi o tsu ɓolongu, ɗa nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ m banai u Musa ɗa a danai ni.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 Ɗa u danai le, <<Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗaɗa na, mkpaꞋa kanna ka Ashibi kaꞋa ka ciɗa kanna ka kuvuka, kangalai ili i na i kukangala ka̱ta̱ kpamu i laluku i na kpamu i kulaluku, zuwai ili i na i buwai dem a kubana usana u yoku.>>
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 O foɓoi ilikulya ya tsu na Musa u danai le, ana kayin ka asai ilikulya ya i shama ba, i uwa feu azuꞋun ba.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Ɗa Musa u danai le, <<LyaꞋi i ɗa anana, adama a na anana kanna ka Ashibi kaꞋa kanna ka kuvuka ka na kpamu e nekei Vuzavaguɗu, ye kene ilikulya lo pulai a iɗika ba.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Yi ta̱ a kufuɗa ye kene ilikulya pulai ali ayin a̱ ta̱li ama a kanna ka Ashibi i kene ili ba.>>
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 A kanna ke cindere aza o yoku a banai adama a na o ɓolongu ilikulya ama e ene ili ba.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Ɗa Vuzavaguɗu u danai Musa, <<Wannai ɗai uma a̱ va̱ a̱ kuka̱sukpa̱ kuꞋiwan kadanshi ka̱ va̱ n kuyotsongusu ku va̱?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Ciɓai a na Vuzavaguɗu ɗa u nekei ɗa̱ Ashibi. I ɗaɗa i zuwai ɗa u nekei ɗa̱ ilikulya i na i kuyawa ɗa̱ ali ayin e re. Yaba dem vu ɗa̱ u da̱sa̱ngu a kpaꞋa a kanna ke cindere ka nanlo ka̱ta̱ wu uvuka u bana a̱ ubuta̱ ba.>>
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Ɗa uma a a uvukai a kanna ke cindere.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Ɗaɗa uma a Isaraila e ɗekei ilikulya ya mana, I ɗa yi ta̱ kenkeꞋen wa̱ri ci igeɓetsu, uyoꞋo ce emeshe a̱ ishigi.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Ɗa Musa u danai uma, ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗaɗa na, <<Vuzavaguɗu u danai, <Foɓoi mokoko me te ma mana, adama a na mi ta̱ a kuciga ntsukaya n na n kuta̱wa̱ me ene, e yeve icuꞋu yi ilikulya i na n nekei ɗa̱ a ayin a na yi e meremune a na mu uta̱ka̱i ɗa̱ a Masar.> >>
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Ɗa Musa u danai Haruna, <<Kenuku mana vi yoku vu zuwa e kedele a̱ ubuta̱ u na ci ci yaꞋanka Ka̱shile a̱ga̱nda̱ adama a ntsukaya n na mi lo a̱ kuta̱wa̱.>>
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Tsu na Vuzavaguɗu u danai, ɗa Haruna u zuwai vu ɗa e kelime ka Akpati vu Uzuwakpani, adama a na vi yaꞋan wadani.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Aza a Isaraila a yaꞋan ta̱ a̱ya̱ amangere ele a kulyaꞋasa mana, sai ayin a na a yawai a̱ likuci i na uma i ida̱shi. A lyaꞋasa ta̱ mana ali sai ayin a na a yawai a̱ ka̱kina̱ ka KanaꞋana.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 Mokoko mi ta̱ derere n ugboku u te u ifa.
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.