Êxodo 13
asg (ASG) vs NVT
1 Vuzavaguɗu u danai Musa,
1 O S enhor disse a Moisés:
2 <<Maku ma iyain ma vuma ma aza a Isaraila, ko vuma ko manama, ma̱ va̱ maꞋa, vu neke maꞋa a kubana wa̱ va̱.>>
2 “Consagre a mim todos os primeiros filhos homens dos israelitas. O primeiro filho de cada família e a primeira cria dos animais me pertencem”.
3 Ɗa Musa u danai uma a, <<Ciɓasai n kanna ka nampa ka na yu uta̱i a iɗika i Masar, a̱ ubuta̱ wu ugbashi, n utsura u Vuzavaguɗu wu uta̱ka̱i ɗa̱, ɗa u tuka̱i ɗa̱ na. Ka̱ta̱ i takuma boroji vu na vi n yisiti ba.
3 Então Moisés disse ao povo: “Este é um dia a ser lembrado: é o dia em que vocês deixaram o Egito, onde eram escravos. Hoje o S enhor os tirou de lá pela força de sua mão poderosa. (Lembrem-se de não comer coisa alguma com fermento.)
4 A kanna ka nampa ko wotoi u Abibu ka ɗaɗa yu uta̱i a iɗika i Masar.
4 Neste dia, no mês de abibe, vocês foram libertos.
5 A ayin a na baci Vuzavaguɗu u bankai ɗa̱ a iɗika i uma i KanaꞋana, n Hitiya n Amoriya n Hiviya n Jebusiya, i na u kucinakai ikaya i nu u kuneke wu i ɗa. Iɗika i na yi m maniꞋin n tsuta̱, ka̱ta̱ vi yaꞋan ka̱ɗiva̱ vu ciɓasa n kanna ko wotoi ka nampa ka a̱ ka̱ya̱ dem.
5 Depois que o S enhor os fizer entrar na terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos heveus e dos jebuseus, celebrem esta cerimônia neste mesmo mês, a cada ano. (Ele jurou a seus antepassados que lhes daria essa terra, uma terra que produz leite e mel com fartura.)
6 I takuma boroji vu na a yaꞋin n yisiti ba ali ayin e cindere, a kanna ke cindere, i yaꞋan ka̱ɗiva̱ ka u Vuzavaguɗu.
6 Durante sete dias, vocês deverão comer pão sem fermento. No sétimo dia, façam uma festa ao S enhor .
7 Yi ta̱ a kutakuma boroji vu babu yisiti va ali ayin e cindere, a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a nanlo, ka̱ta̱ a cina ili i na yi n yisiti a̱ ka̱tsuma̱ ka̱ ɗa̱, ko punu a̱ ubuta̱ u na yi dem ba.
7 Comam pão sem fermento nos sete dias. Nesse período, não deverá haver nenhuma comida fermentada nem a mínima quantidade de fermento dentro do seu território.
8 A kanna ka nanlo ka ɗa va kudana maku ma̱ nu, <Ili i na i zuwai ɗa mi kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ ka nampa ka, ka ɗaɗa adama a ili i na Vuzavaguɗu u yaꞋankai mu, wu utuka̱i mu a iɗika i Masar.>
8 “No sétimo dia, cada um explique a seus filhos: ‘Hoje celebro aquilo que o S enhor fez por mim quando saí do Egito’.
9 Ka̱ɗiva̱ ka nampa ki ta̱ o kokpo an urotu e kukiye ku nu, n ili i kuciɓasa kpamu a̱ kuca̱n ku nu adama a na wila̱ u Vuzavaguɗu u yongo punu a̱ ka̱ɗu ka̱ nu, ka̱ta̱ vu dansa n una̱ u nu. Adama a na Vuzavaguɗu ɗa wu utuka̱i nu a iɗika i Masar n utsura u gbayin.
9 Essa festa anual será um sinal visível para vocês, como uma marca gravada na mão ou um símbolo colocado na testa. Ela servirá para lembrá-los sempre de manter as instruções do S enhor em seus lábios, pois o S enhor os resgatou do Egito com mão poderosa.
10 Yi ta̱ a kuciɓasa n kanna ka̱ ka̱ɗiva̱ ka nampa ka a ayin a na a zuwai, a̱ ka̱ya̱ lakam.
10 Portanto, cumpram a ordem de realizar a festa a cada ano na data estabelecida.
11 <<Ayin a na baci Vuzavaguɗu u tuka̱i ɗa̱ a iɗika i KanaꞋana, ɗa u nekei ɗa̱ i ɗa, uteku tsu na u yaꞋin uzuwakpani n a̱ɗa̱ n ikaya i ɗa̱ u kuneke ɗa̱ ta̱ iɗika ya,
11 “É isto que farão quando o S enhor cumprir o juramento dele a seus antepassados. Quando ele lhes der a terra onde hoje vivem os cananeus,
12 ka̱ta̱ i neke Vuzavaguɗu umaci u iyain u muku n ali n vuma, koɓolo n umaci u iyain u muku n ali wu nnama adama a na n Vuzavaguɗu n ɗa.
12 apresentem ao S enhor todos os primeiros filhos homens e todos os machos das primeiras crias, pois pertencem ao S enhor .
13 Kogono ka majaki dem ka na a̱ gita̱i kumatsa vi ta̱ a kufuɗa va tsupa m maku ma malala. Ama vi ciga baci kuyaꞋan nannai ba, vu koɗo majaki ma kuɗeku. Ama maku ma vuma dem vi ta̱ a kufuɗa va tsupa maꞋa.
13 Para resgatar a primeira cria dos jumentos, entreguem ao S enhor , como substituto, um cordeiro ou um cabrito. Caso não resgatem o animal, terão de quebrar o pescoço dele. Quanto aos primeiros filhos homens, será obrigatório resgatá-los.
14 <<A kubana a ayin o yoku maku ma̱ nu me ece wu baci, <Yiɗa̱i na va?> U shuku yi, <N utsura u Vuzavaguɗu u ɗa wu uta̱ka̱i tsu a iɗika i Masar, a̱ ubuta̱ u na ci ishi a tsugbashi.
14 “No futuro, seus filhos lhes perguntarão: ‘O que significa tudo isso?’, e vocês responderão: ‘Com a força de sua mão poderosa, o S enhor nos tirou do Egito, onde éramos escravos.
15 Ana FiriꞋauna u yaꞋin ugbamukaci, ɗa u iwain kuka̱sukpa̱ tsu tsu laza. Ɗa Vuzavaguɗu wu unai muku n ali n na a̱ gita̱i kumatsa n vuma nu nnama dem a Masar. I ɗaɗa i zuwai ɗa ci a kuyaꞋanka muku n iyain mu nnama alyuka u Vuzavaguɗu. Ka̱ta̱ tsu tsupaka maku ma iyain ma vuma dem a̱ ubuta̱ u Vuzavaguɗu.>
15 O faraó se recusou teimosamente a nos deixar sair, por isso o S enhor matou todos os primeiros filhos homens da terra do Egito, e também os machos das primeiras crias dos animais. É por isso que hoje sacrificamos todos os machos das primeiras crias ao S enhor , mas sempre resgatamos os primeiros filhos homens’.
16 Na va wi ta̱ o kokpo an urotu e kukiye ku nu n ili i kuciɓasa a̱ kuca̱n ku nu, a na Vuzavaguɗu wu uta̱ka̱i tsu a iɗika i Masar n utsura u gbayin u kukiye ku ni.>>
16 Essa cerimônia será como uma marca gravada na mão ou um símbolo colocado na testa. É uma lembrança de que a força da mão poderosa do S enhor nos tirou do Egito”.
17 Ana FiriꞋauna u ka̱sukpa̱i uma a lazai, Ka̱shile ka̱ ka̱sukpa̱ le o tono n uye wa asuvu ba, u na u walai a iɗika ya aza a̱ Filisitiya. Adama a na Ka̱shile ka dana ta̱, <<I ta̱ a kufuɗa kusabaꞋa a̱ɗu e le ka̱ta̱ a suma o kubono a Masar ayin a na baci e enei kuvon.>>
17 Quando, por fim, o faraó deixou o povo sair, Deus não os conduziu pela estrada principal que corta o território dos filisteus, embora fosse o caminho mais curto. Deus disse: “Se eles tiverem de enfrentar uma batalha, pode ser que mudem de ideia e voltem ao Egito”.
18 Ɗa Ka̱shile ko tonoi n ele a uye u na u tonoi m meremune u na u walai a Mala ma Shili. Ayin a na aza a Isaraila a̱ ka̱sukpa̱i Masar i ta̱ ufoɓushi a na osoji o kuvon.
18 Por isso, Deus fez o povo dar a volta pelo deserto, rumo ao mar Vermelho. Assim, os israelitas saíram do Egito como um exército preparado para marchar.
19 Ɗa Musa u ɗikai etele a̱ Isufu, adama a na a̱yi Isufu u zuwa ta̱ ɗe muku mi Isaraila a kucina u danai, <<Mayun Vuzavaguɗu wi ta̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ ɓa̱nka̱ ɗa̱, ka̱ta̱ i ɗika etele a̱ va̱ ayin a na baci yi a kulaza kuka̱sukpa̱ ubuta̱ u nampa.>>
19 Moisés levou consigo os ossos de José, pois José havia feito os filhos de Israel jurarem, dizendo: “Deus certamente virá ajudá-los. Quando isso acontecer, levem meus ossos daqui com vocês”.
20 Ɗa muku mi Isaraila n ka̱sukpa̱i Sukotu, ɗa a banai a̱ da̱sa̱ngi e Etam a̱ ka̱kina̱ kafu a uwa e meremune.
20 O povo saiu de Sucote e acampou em Etã, à beira do deserto.
21 N kanna Vuzavaguɗu u tsu wala ta̱ kelime ke le n kabashi ke keleshu adama a na u yotsongu le uye, n kayin tamkpamu u wala n ele n kabashi ke keleshu ka kutashi ka akina. Adama a na e ene ubuta̱, ciya̱ a fuɗa a yaꞋan nwalu n le n kanna n kayin dem.
21 O S enhor ia adiante deles. Durante o dia, guiava-os com uma coluna de nuvem e, durante a noite, fornecia luz com uma coluna de fogo. Isso permitia que caminhassem de dia e de noite.
22 Vuzavaguɗu u takpa kabashi ke keleshu n kanna ko ka kutashi ka akina n kayin a̱ ubuta̱ u uma a̱ ni ba.
22 E a coluna de nuvem não se afastava do povo durante o dia, nem a coluna de fogo durante a noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.