Eclesiastes 9
asg (ASG) vs VC
1 Ɗa m peɗelyukpei kakuna ka nampa ka a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, ɗa n yevei aza a usuɓi n aza ugboji n ili i na i a kuyaꞋan ra̱ka̱ yi ta̱ ekiye a̱ Ka̱shile, ali n ucigi u le n uꞋiwin u le ko vuza u yeve ili i na yi a̱ kugita̱ kelime ba.
1 Apliquei então meu espírito ao esclarecimento de tudo isso: os justos, os sábios e seus atos estão na mão de Deus. O homem ignora se isso será amor ou ódio. Tudo é possível.
2 Dem vu le ukpisa̱ u te u ɗa i a kubana, aza a usuɓi n aza a kawuya, aza a̱ ma̱riki n aza a na i m ma̱riki ba, vuza vu unata n vuza vu ciɗa aza a na e ci neke alyuka n aza a na e ci neke ba.
2 Um mesmo destino para todos: há uma sorte idêntica para o justo e para o ímpio, para aquele que é bom como para aquele que é impuro, para o que oferece sacrifícios como para o que deles se abstém. O homem bom é tratado como o pecador e o perjuro como o que respeita seu juramento.
3 Na ɗa ka gbani-gbani ka na i a kuyaꞋan aduniyan. Ili i te i ɗa ra̱ka̱ i pura̱ngu yaba dem. Ama a̱ɗu a uma i ta̱ tukpa n ka gbani-gbani, n ujari a̱ a̱ɗu e le, a ayin a wuma u le, ka nanlo ka laza baci sai ukpisa̱.
3 Entre tudo que se faz debaixo do sol, é uma desgraça só existir para todos um mesmo destino: por isso o espírito dos homens transborda de malícia, a loucura ocupa o coração deles durante a vida, depois da qual vão para a casa dos mortos.
4 Yaba dem vu na wi a̱ ka̱tsuma̱ aza a wuma wi ta̱ n a̱pa̱, mesheꞋe ma wuma ma laꞋa ta̱ ka̱kpisa̱ ka kawu.
4 Porque, enquanto um homem permanece entre os vivos, há esperança; mais vale um cão vivo que um leão morto.
5 Adama a na aza a wuma e yeve ta̱ a na i ku kuwa̱,
5 Com efeito, os vivos sabem que hão de morrer, mas os mortos não sabem mais nada; para eles não há mais recompensa, porque sua lembrança está esquecida.
6 Ili i na a cigai n i na a iwain,
6 Amor, ódio, ciúme, tudo já pereceu; não terão mais parte alguma, para o futuro, no que se faz debaixo do sol.
7 Wala, vu lyaꞋa ilikulyaꞋa i nu m ma̱za̱nga̱, ka̱ta̱ vu soꞋo ma̱kya̱n ma̱ nu n ka̱ɗu ka̱ ma̱za̱nga̱, adama a ili i na vu yaꞋin ra̱ka̱ derere ɗa u Ka̱shile.
7 Ora, pois, come alegremente teu pão e bebe contente teu vinho, porque Deus já apreciou teus trabalhos.
8 YaꞋan akashi a̱ nu o yongo wa̱ri makyan dem, ka̱ta̱ ayin tutu vu putala kaci ka̱ nu n maniꞋin.
8 Traja sempre vestes brancas e haja sempre azeite {perfumado} em tua cabeça.
9 Pana uyoꞋo n vuka vu ucigi vu nu, a ayin gbani a na Ka̱shile ke nekei nu ra̱ka̱ aduniyan, adama a na ɗaɗa katsupu ka̱ nu n kataci ka̱ nu aduniyan.
9 Desfruta da vida com a mulher que amas, durante todos os dias da fugitiva e vã existência que Deus te concede debaixo do sol. Esta é tua parte na vida, o prêmio do labor a que te entregas debaixo do sol.
10 Ili i na baci vi a kuyaꞋan n ekiye a̱ nu, yaꞋan i ɗa n utsura u nu, adama a na a kasaun a̱ ubuta̱ u na vi a kubana, babu ulinga, kufoɓuso ki ili, ko kuyeve ko tana ugboji.
10 Tudo que tua mão encontra para fazer, faze-o com todas as tuas faculdades, pois que na região dos mortos, para onde vais, não há mais trabalho, nem ciência, nem inteligência, nem sabedoria.
11 Ɗa n doku me enei ili i yoku aduniyan.
11 Nas minhas investigações debaixo do sol, vi ainda que a corrida não é para os ágeis, nem a batalha para os bravos, nem o pão para os prudentes, nem a riqueza para os inteligentes, nem o favor para os sábios: todos estão à mercê das circunstâncias e da sorte.
12 Adama a na babu vuza na u yevei kanna ka̱ ni.
12 O homem não conhece sua própria hora: semelhantes aos peixes apanhados pela rede fatal, os passarinhos presos no laço, os homens são enlaçados na hora da calamidade que se arremessa sobre eles de súbito.
13 Ɗa kpamu me enei agisana a ukuna wu ugboji aduniyan a na ugaꞋin mu.
13 Vi também, debaixo do sol, este exemplo de uma sabedoria que me pareceu grande:
14 A yaꞋan ta̱ likuci i kenu i yoku n uma kenu punu. Ɗa mogono mu utsura mo yoku ma̱ tuka̱i i ɗa n vishili, u kambuki i ɗa, ɗa u maꞋi adasukpatsu a kupasa nshilya.
14 havia uma pequena cidade, pouco populosa, contra a qual veio um poderoso rei que a sitiou e construiu contra ela fortes trincheiras.
15 Vuza vu unambi vu yoku tana wi ta̱ punu a̱ likuci ya ama wi ta̱ n ugboji, ɗa u wawai likuci ya n ugboji u ni. Ama vuza u ciɓa n a̱yi ba.
15 Ora, aí se encontrava um pobre homem, prudente, cuja sabedoria salvou a cidade; e ninguém se lembrou desse pobre homem.
16 Ɗa n danai, <<Ugboji u laꞋa ta̱ utsura.>> Ama ɗa o goyoi ugboji u vuza vu unambi va, a tsu pana odoki a̱ ni ba.
16 Por isso eu disse: A sabedoria vale mais que a força; mas a sabedoria do pobre é desprezada e às suas palavras não se dão ouvidos.
17 U laꞋa ta̱ n kugaꞋan a pana kadanshi ka sawu ka vuza vu ugboji
17 As palavras calmas dos sábios são mais bem ouvidas que os gritos de um chefe entre insensatos.
18 Ugboji u laꞋa ta̱ ucanuku u kuvon,
18 A sabedoria vale mais que as máquinas de guerra; mas um só pecador pode causar a perda de muitos bens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.