Eclesiastes 2
asg (ASG) vs NVT
1 Ɗa n danai ka̱ɗu ka̱ va̱,<<YaꞋan zuwai ka̱ci va̱ kulyaꞋa ku uyoꞋo, adama a na n yeve tsu na u ɗa wi.>>Ama ɗa n yevei na lo feu ukuna u gbani u ɗa.
1 Disse a mim mesmo: “Venha, vamos experimentar o prazer; vamos procurar as coisas boas da vida!”. Descobri, porém, que isso também não fazia sentido.
2 Ɗa n danai,<<Izoshi tsulau tsu ɗa, kpamu yiɗa̱i kupana kuyoꞋo ki a̱ kutuka̱?>>
2 Portanto, disse: “O riso é tolice. De que adianta buscar o prazer?”.
3 N sheshe ta̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, tsu na n kulyaꞋa uyoꞋo n kusoꞋo ku ma̱kya̱n, mo oɓongi tsulau a makyan ma na mi a̱ kula̱nsa̱ ugboji. N cigai n ciya̱ uyoꞋo u na uma a̱ ci ciya̱ aduniyan a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a wuma e le.
3 Depois de pensar muito, resolvi me animar com vinho. E, enquanto ainda buscava a sabedoria, apeguei-me à insensatez. Assim, procurei experimentar o que haveria de melhor para as pessoas em sua curta vida debaixo do sol.
4 Ɗa n yaꞋin ili i gbagbaꞋin, m maꞋakai ka̱ci ka̱ va̱ iꞋuwa, ɗa n ca̱Ꞌi ashina a itacishi.
4 Dediquei-me a projetos grandiosos, construindo casas enormes e plantando belos vinhedos.
5 N cimbai a ashina n ubuta̱ u kuvuka, ɗa n ca̱Ꞌi icuꞋu yi nɗanga n tsu matsa kakau punu.
5 Fiz jardins e parques e os enchi de árvores frutíferas de toda espécie.
6 Ɗa n ga̱va̱i ayivan, adama a na n tsunku nɗanga ma mini.
6 Construí açudes para juntar água e regar meus pomares verdejantes.
7 Ɗa n tsulakai ka̱ci ka̱ va̱ agbashi ali n a̱ma̱ci, mi ta̱ kpamu m muku ma agbashi n na a matsakai mu a kpaꞋa ku va̱. Mi ta̱ n ushiga wa anaka n a̱bunda̱i, nu nkyon nu nraɗika n na n laꞋi aza a na n cinai punu a̱ ida̱shi a Urushelima.
7 Comprei escravos e escravas, e outros nasceram em minha casa. Tive muito gado e rebanhos, mais que todos os que viveram em Jerusalém antes de mim.
8 M ɓolonki ka̱ci ka̱va̱ azurufa n azanariya, mi ta̱ n kazuwi ku ucanuku u singai wu ngono n uɓon u tsugono tsu va̱. Ɗa n la̱nsa̱i aza a ishipa ali n a̱ma̱ci adama a na a yaꞋansaka mu ishipa, n ili i na i tsu zuwa kupana ku uyoꞋo, n a̱ma̱ci a pulai n a̱bunda̱i a na n zuwai.
8 Juntei grande quantidade de prata e ouro, tesouros de muitos reis e províncias. Contratei cantores e cantoras e tive muitas concubinas. Tive tudo que um homem pode desejar!
9 Ɗa mo okpoi vuzagbayin n laꞋi yaba dem vu na n cinai punu a̱ ida̱shi a Urushelima. Dem n nannai mpa n ugboji u va̱.
9 Tornei-me mais importante que todos os que viveram em Jerusalém antes de mim, e nunca me faltou sabedoria.
10 N sa̱nka̱ a̱shi a̱ va̱ ili i na a cikalai dem ba,
10 Tudo que desejei, busquei e consegui. Não me neguei prazer algum. No trabalho árduo, encontrei grande prazer, a recompensa por meus esforços.
11 Ama a na n la̱na̱i ulinga u na n yaꞋin n ekiye a̱ va̱,
11 Mas, ao olhar para tudo que havia me esforçado tanto para realizar, vi que nada fazia sentido; era como correr atrás do vento. Não havia nada que valesse a pena debaixo do sol.
12 Ɗa n sheshei adama a na m gbaɓa ugboji,
12 Então resolvi comparar a sabedoria com a loucura e a insensatez (pois quem pode fazê-lo melhor que eu, o rei? ).
13 Ɗa me yevei ugboji u laꞋa ta̱ tsulau,
13 Pensei: “A sabedoria é melhor que a insensatez, assim como a luz é melhor que as trevas.
14 Vuza vu ugboji u tsu ene ta̱ ubuta̱ u na wi a kubana,
14 O sábio vê para onde está indo, mas o tolo anda na escuridão”. Apesar disso, vi que o sábio e o tolo têm o mesmo destino.
15 Ɗa n sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱,
15 Disse a mim mesmo: “Uma vez que terei o mesmo fim do tolo, de que vale toda a minha sabedoria? Nada disso faz sentido!”.
16 Adama a na vuza vu ugboji va n kalau ka, a kubana e megeshe a kuciɓa n e le ba,
16 Pois nem o sábio nem o tolo serão lembrados por muito tempo; ambos morrerão, e logo serão esquecidos.
17 Ɗa n iwain wuma, adama a ili i na i a kuyaꞋan aduniyan yi ta̱ a̱ kula̱nga̱sa̱ mu ka̱ɗu. Ili ra̱ka̱ gbani ɗa, kutono ku wunla̱i ku ɗa koci.
17 Por isso, passei a odiar minha vida, pois tudo que é feito debaixo do sol é frustrante. Nada faz sentido; é como correr atrás do vento.
18 Ɗa n iwain ulinga u na n yaꞋin ra̱ka̱ aduniyan a nampa, adama a na mi ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ i ɗa u vuza na wi a ku ta̱wa̱ ka̱ca̱pa̱ ka̱ va̱.
18 Passei a odiar todo o meu árduo trabalho debaixo do sol, pois deixarei para meus sucessores tudo que me esforcei para obter.
19 Ya yi u yevei ko vuza na u ku ta̱wa̱ ka̱ca̱pa̱ ka̱ va̱ wi ta̱ ko okpo vuza vu ugboji ko kalau? Dem n nannai wi ta̱ a kulyaꞋa uka̱ni wu ulinga u na n yaꞋin kataci ka̱ kula̱nsa̱ a aduniyan. Nava feu gbani ɗa.
19 E quem pode dizer se eles serão sábios ou tolos? No entanto, terão controle sobre tudo que consegui debaixo do sol, com minha habilidade e meu esforço. Isso não faz o menor sentido!
20 Ɗa m takpai ka̱ɗu ka̱ va̱ a ulinga u na n yaꞋin a aduniyan a nampa ra̱ka̱.
20 Assim, cheguei a me desesperar e questionei o valor de todo o meu árduo trabalho debaixo do sol.
21 Adama a na vuza wi ta̱ a kuyaꞋan ulinga n ugboji n kuyeve, n kufuɗa ku ni, n nannai dem ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ vuza yoku vuza na u takacikai kula̱nsa̱ ba. Nava feu gbani ɗa n ili i gbani-gbani.
21 Algumas pessoas trabalham com sabedoria, conhecimento e habilidade, mas terão de deixar o resultado de seu trabalho para alguém que não se esforçou. Isso também não faz sentido; é uma grande tragédia.
22 Yiɗa̱i vuma lima̱ u kuciya̱ a̱ ka̱tsuma̱ ku ulinga u na u yaꞋin, n kataci ka na u yaꞋin aduniyan?
22 O que as pessoas ganham com tanto esforço e ansiedade debaixo do sol?
23 Adama a na ayin a̱ ni ra̱ka̱ kataci kaꞋa n una̱mgbuka̱tsuma̱, ko n kayin ka̱ɗu ka̱ ni ki a ivaꞋin ba. Nava feu gbani ɗa.
23 Seus dias de trabalho são cheios de dor e tristeza, e nem mesmo à noite sua mente descansa. Nada faz sentido.
24 Vuma wi lo n ili i na i laꞋi u lyaꞋa u soꞋo u pana uyoꞋo wu ulinga u ni ba. Na lo feu kuneꞋe ku Ka̱shile ku ɗa,
24 Por isso, concluí que a melhor coisa a fazer é desfrutar a comida e a bebida e encontrar satisfação no trabalho. Percebi, então, que esses prazeres vêm da mão de Deus.
25 adama a na n a̱yi ɗa baci ba, yayi u kulyaꞋa u soꞋo u pana uyoꞋo?
25 Pois quem pode comer ou desfrutar algo sem ele?
26 Vuza na u zuwai Ka̱shile ma̱za̱nga̱, a̱yi ɗa Ka̱shile ka̱ tsu neke ugboji, n kuyeve koɓolo m ma̱za̱nga̱, ama u vuza vu unushi Ka̱shile ke ci neke yi ta̱ kataci ko kuɓolongu uciyi adama a na u neke vuza na u luwai Ka̱shile. Nava feu gbani ɗa, kutono ku wunla̱i ku ɗa koci.
26 Deus concede sabedoria, conhecimento e alegria àqueles que lhe agradam. Se, porém, um pecador enriquece, Deus lhe toma a riqueza e a entrega àqueles que lhe agradam. Isso também não faz sentido; é como correr atrás do vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.