Eclesiastes 2
asg (ASG) vs BKJ
1 Ɗa n danai ka̱ɗu ka̱ va̱,<<YaꞋan zuwai ka̱ci va̱ kulyaꞋa ku uyoꞋo, adama a na n yeve tsu na u ɗa wi.>>Ama ɗa n yevei na lo feu ukuna u gbani u ɗa.
1 Disse eu no meu coração: Vamos agora, eu te provarei com júbilo; portanto goza o prazer; mas eis que isso também é vaidade.
2 Ɗa n danai,<<Izoshi tsulau tsu ɗa, kpamu yiɗa̱i kupana kuyoꞋo ki a̱ kutuka̱?>>
2 Do riso eu disse: Está louco; e da alegria: Para que serve esta?
3 N sheshe ta̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, tsu na n kulyaꞋa uyoꞋo n kusoꞋo ku ma̱kya̱n, mo oɓongi tsulau a makyan ma na mi a̱ kula̱nsa̱ ugboji. N cigai n ciya̱ uyoꞋo u na uma a̱ ci ciya̱ aduniyan a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a wuma e le.
3 Busquei no meu coração como me dar ao vinho, porém instruindo o meu coração com sabedoria; e como entregar-me à loucura, até ver o que seria bom que os filhos dos homens fizessem debaixo do céu todos os dias de sua vida.
4 Ɗa n yaꞋin ili i gbagbaꞋin, m maꞋakai ka̱ci ka̱ va̱ iꞋuwa, ɗa n ca̱Ꞌi ashina a itacishi.
4 Fiz para mim grandes obras; edifiquei para mim casas; plantei para mim vinhas.
5 N cimbai a ashina n ubuta̱ u kuvuka, ɗa n ca̱Ꞌi icuꞋu yi nɗanga n tsu matsa kakau punu.
5 Fiz para mim jardins e pomares, e plantei neles árvores de todos os tipos de frutos.
6 Ɗa n ga̱va̱i ayivan, adama a na n tsunku nɗanga ma mini.
6 Fiz para mim tanques de águas, para regar com eles a mata que produz árvores.
7 Ɗa n tsulakai ka̱ci ka̱ va̱ agbashi ali n a̱ma̱ci, mi ta̱ kpamu m muku ma agbashi n na a matsakai mu a kpaꞋa ku va̱. Mi ta̱ n ushiga wa anaka n a̱bunda̱i, nu nkyon nu nraɗika n na n laꞋi aza a na n cinai punu a̱ ida̱shi a Urushelima.
7 Adquiri para mim servos e donzelas, e tive servos nascidos em minha casa; também tive grandes possessões de rebanhos, grandes e pequenos, mais do que todos os que houve antes de mim em Jerusalém.
8 M ɓolonki ka̱ci ka̱va̱ azurufa n azanariya, mi ta̱ n kazuwi ku ucanuku u singai wu ngono n uɓon u tsugono tsu va̱. Ɗa n la̱nsa̱i aza a ishipa ali n a̱ma̱ci adama a na a yaꞋansaka mu ishipa, n ili i na i tsu zuwa kupana ku uyoꞋo, n a̱ma̱ci a pulai n a̱bunda̱i a na n zuwai.
8 Amontoei também para mim prata e ouro, e os peculiares tesouros dos reis e das províncias; provi-me de cantores e cantoras, e das delícias dos filhos dos homens; assim como de instrumentos musicais de todo o tipo.
9 Ɗa mo okpoi vuzagbayin n laꞋi yaba dem vu na n cinai punu a̱ ida̱shi a Urushelima. Dem n nannai mpa n ugboji u va̱.
9 E assim fui engrandecido, e aumentei mais do que todos os que houve antes de mim em Jerusalém; e também permaneceu comigo a minha sabedoria.
10 N sa̱nka̱ a̱shi a̱ va̱ ili i na a cikalai dem ba,
10 E tudo quanto os meus olhos desejaram, não lhes neguei, nem privei o meu coração de qualquer gozo; porque o meu coração se alegrou por todo o meu trabalho, e esta foi a minha porção de todo o meu trabalho.
11 Ama a na n la̱na̱i ulinga u na n yaꞋin n ekiye a̱ va̱,
11 Eu olhei para todas as obras que fizeram as minhas mãos, como também para o trabalho que eu tinha me esforçado para fazer, e eis que tudo era vaidade e angústia de espírito; e nenhum benefício havia debaixo do sol.
12 Ɗa n sheshei adama a na m gbaɓa ugboji,
12 Então passei a contemplar a sabedoria, e a loucura e a insensatez. Pois, o que pode fazer o homem que vem após o rei? Apenas aquilo que já foi feito.
13 Ɗa me yevei ugboji u laꞋa ta̱ tsulau,
13 Então eu vi que a sabedoria é mais excelente do que a insensatez, assim como a luz é mais excelente do que a escuridão.
14 Vuza vu ugboji u tsu ene ta̱ ubuta̱ u na wi a kubana,
14 Os olhos do homem sábio estão na sua cabeça, mas o tolo anda na escuridão; então também percebi que o mesmo caso sucede a ambos.
15 Ɗa n sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱,
15 Então eu disse assim no meu coração: Como acontece ao tolo, assim acontecerá comigo; por que então eu busquei ser mais sábio? Então disse no meu coração que isto também é vaidade.
16 Adama a na vuza vu ugboji va n kalau ka, a kubana e megeshe a kuciɓa n e le ba,
16 Porque não haverá, para sempre, mais lembrança do sábio do que do tolo; visto excluir o que agora é, será esquecido nos dias futuros. E como morre o homem sábio? Da mesma maneira que morre o tolo!
17 Ɗa n iwain wuma, adama a ili i na i a kuyaꞋan aduniyan yi ta̱ a̱ kula̱nga̱sa̱ mu ka̱ɗu. Ili ra̱ka̱ gbani ɗa, kutono ku wunla̱i ku ɗa koci.
17 Portanto odiei a vida, porque o trabalho que se faz debaixo do sol é doloroso para mim; porque tudo é vaidade e angústia de espírito.
18 Ɗa n iwain ulinga u na n yaꞋin ra̱ka̱ aduniyan a nampa, adama a na mi ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ i ɗa u vuza na wi a ku ta̱wa̱ ka̱ca̱pa̱ ka̱ va̱.
18 Sim, eu odiei todo o meu trabalho, o que realizei debaixo do sol, porque eu havia de deixá-lo ao homem que viesse depois de mim.
19 Ya yi u yevei ko vuza na u ku ta̱wa̱ ka̱ca̱pa̱ ka̱ va̱ wi ta̱ ko okpo vuza vu ugboji ko kalau? Dem n nannai wi ta̱ a kulyaꞋa uka̱ni wu ulinga u na n yaꞋin kataci ka̱ kula̱nsa̱ a aduniyan. Nava feu gbani ɗa.
19 E quem poderá saber se ele será um homem sábio ou tolo? Todavia, ele terá domínio sobre todo o trabalho que realizei, e onde eu me mostrei sábio debaixo do sol; isto também é vaidade.
20 Ɗa m takpai ka̱ɗu ka̱ va̱ a ulinga u na n yaꞋin a aduniyan a nampa ra̱ka̱.
20 Então eu comecei a trazer desespero ao meu coração por todo o trabalho que realizei debaixo do sol.
21 Adama a na vuza wi ta̱ a kuyaꞋan ulinga n ugboji n kuyeve, n kufuɗa ku ni, n nannai dem ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ vuza yoku vuza na u takacikai kula̱nsa̱ ba. Nava feu gbani ɗa n ili i gbani-gbani.
21 Porque há um homem cujo trabalho é com sabedoria, conhecimento, e equidade; contudo deixará o seu trabalho como porção de quem nele não trabalhou; isto também é vaidade e grande mal.
22 Yiɗa̱i vuma lima̱ u kuciya̱ a̱ ka̱tsuma̱ ku ulinga u na u yaꞋin, n kataci ka na u yaꞋin aduniyan?
22 Porque, o que tem o homem de todo o seu trabalho, e da angústia do seu coração, em que ele anda trabalhando debaixo do sol?
23 Adama a na ayin a̱ ni ra̱ka̱ kataci kaꞋa n una̱mgbuka̱tsuma̱, ko n kayin ka̱ɗu ka̱ ni ki a ivaꞋin ba. Nava feu gbani ɗa.
23 Porque todos os seus dias são dores, e o seu trabalho tristeza; o seu coração não descansa à noite. Isto também é vaidade.
24 Vuma wi lo n ili i na i laꞋi u lyaꞋa u soꞋo u pana uyoꞋo wu ulinga u ni ba. Na lo feu kuneꞋe ku Ka̱shile ku ɗa,
24 Não há nada melhor para o homem do que comer e beber, e fazer com que sua alma goze do bem do seu trabalho. Isto também eu vi que vem da mão de Deus.
25 adama a na n a̱yi ɗa baci ba, yayi u kulyaꞋa u soꞋo u pana uyoꞋo?
25 Por que quem pode comer, ou quem pode se alegrar mais do que eu?
26 Vuza na u zuwai Ka̱shile ma̱za̱nga̱, a̱yi ɗa Ka̱shile ka̱ tsu neke ugboji, n kuyeve koɓolo m ma̱za̱nga̱, ama u vuza vu unushi Ka̱shile ke ci neke yi ta̱ kataci ko kuɓolongu uciyi adama a na u neke vuza na u luwai Ka̱shile. Nava feu gbani ɗa, kutono ku wunla̱i ku ɗa koci.
26 Porque Deus dá ao homem que é bom aos seus olhos, a sabedoria, o conhecimento e a alegria; mas ao pecador ele dá trabalho, para que ele ajunte, e amontoe, e para que ele, dê o que é bom diante de Deus. Isto também é vaidade e angústia de espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.