Eclesiastes 2
asg (ASG) vs NVI
1 Ɗa n danai ka̱ɗu ka̱ va̱,<<YaꞋan zuwai ka̱ci va̱ kulyaꞋa ku uyoꞋo, adama a na n yeve tsu na u ɗa wi.>>Ama ɗa n yevei na lo feu ukuna u gbani u ɗa.
1 Pensei comigo mesmo: Vamos. Vou experimentar a alegria. Descubra as coisas boas da vida! Mas isso também se revelou inútil.
2 Ɗa n danai,<<Izoshi tsulau tsu ɗa, kpamu yiɗa̱i kupana kuyoꞋo ki a̱ kutuka̱?>>
2 Concluí que o rir é loucura, e a alegria de nada vale.
3 N sheshe ta̱ a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, tsu na n kulyaꞋa uyoꞋo n kusoꞋo ku ma̱kya̱n, mo oɓongi tsulau a makyan ma na mi a̱ kula̱nsa̱ ugboji. N cigai n ciya̱ uyoꞋo u na uma a̱ ci ciya̱ aduniyan a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin a wuma e le.
3 Decidi-me entregar ao vinho e à extravagância; mantendo, porém, a mente orientada pela sabedoria. Eu queria saber o que valesse a pena, debaixo do céu, nos poucos dias da vida humana.
4 Ɗa n yaꞋin ili i gbagbaꞋin, m maꞋakai ka̱ci ka̱ va̱ iꞋuwa, ɗa n ca̱Ꞌi ashina a itacishi.
4 Lancei-me a grandes projetos: construí casas e plantei vinhas para mim.
5 N cimbai a ashina n ubuta̱ u kuvuka, ɗa n ca̱Ꞌi icuꞋu yi nɗanga n tsu matsa kakau punu.
5 Fiz jardins e pomares, e neles plantei todo tipo de árvore frutífera.
6 Ɗa n ga̱va̱i ayivan, adama a na n tsunku nɗanga ma mini.
6 Construí também reservatórios para regar os meus bosques verdejantes.
7 Ɗa n tsulakai ka̱ci ka̱ va̱ agbashi ali n a̱ma̱ci, mi ta̱ kpamu m muku ma agbashi n na a matsakai mu a kpaꞋa ku va̱. Mi ta̱ n ushiga wa anaka n a̱bunda̱i, nu nkyon nu nraɗika n na n laꞋi aza a na n cinai punu a̱ ida̱shi a Urushelima.
7 Comprei escravos e escravas e tive escravos que nasceram em minha casa. Além disso tive também mais bois e ovelhas do que todos os que viveram antes de mim em Jerusalém.
8 M ɓolonki ka̱ci ka̱va̱ azurufa n azanariya, mi ta̱ n kazuwi ku ucanuku u singai wu ngono n uɓon u tsugono tsu va̱. Ɗa n la̱nsa̱i aza a ishipa ali n a̱ma̱ci adama a na a yaꞋansaka mu ishipa, n ili i na i tsu zuwa kupana ku uyoꞋo, n a̱ma̱ci a pulai n a̱bunda̱i a na n zuwai.
8 Ajuntei para mim prata e ouro, tesouros de reis e de províncias. Servi-me de cantores e cantoras, e também de um harém, as delícias do homem.
9 Ɗa mo okpoi vuzagbayin n laꞋi yaba dem vu na n cinai punu a̱ ida̱shi a Urushelima. Dem n nannai mpa n ugboji u va̱.
9 Tornei-me mais famoso e poderoso do que todos os que viveram em Jerusalém antes de mim, conservando comigo a minha sabedoria.
10 N sa̱nka̱ a̱shi a̱ va̱ ili i na a cikalai dem ba,
10 Não me neguei nada que os meus olhos desejaram; não me recusei a dar prazer algum ao meu coração. Na verdade, eu me alegrei em todo o meu trabalho; essa foi a recompensa de todo o meu esforço.
11 Ama a na n la̱na̱i ulinga u na n yaꞋin n ekiye a̱ va̱,
11 Contudo, quando avaliei tudo o que as minhas mãos haviam feito e o trabalho que eu tanto me esforçara para realizar, percebi que tudo foi inútil, foi correr atrás do vento; não há qualquer proveito no que se faz debaixo do sol.
12 Ɗa n sheshei adama a na m gbaɓa ugboji,
12 Então passei a refletir na sabedoria, na loucura e na insensatez. O que pode fazer o sucessor do rei a não ser repetir o que já foi feito?
13 Ɗa me yevei ugboji u laꞋa ta̱ tsulau,
13 Percebi que a sabedoria é melhor que a insensatez, assim como a luz é melhor do que as trevas.
14 Vuza vu ugboji u tsu ene ta̱ ubuta̱ u na wi a kubana,
14 O homem sábio tem olhos que enxergam, mas o tolo anda nas trevas; todavia, percebi que ambos têm o mesmo destino.
15 Ɗa n sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱,
15 Então pensei comigo mesmo: O que acontece ao tolo também me acontecerá. Que proveito eu tive em ser sábio? Então eu disse no meu íntimo: Isso não faz o menor sentido!
16 Adama a na vuza vu ugboji va n kalau ka, a kubana e megeshe a kuciɓa n e le ba,
16 Nem o sábio, nem o tolo, serão lembrados para sempre; nos dias futuros ambos serão esquecidos. Como pode o sábio morrer como morre o tolo?
17 Ɗa n iwain wuma, adama a ili i na i a kuyaꞋan aduniyan yi ta̱ a̱ kula̱nga̱sa̱ mu ka̱ɗu. Ili ra̱ka̱ gbani ɗa, kutono ku wunla̱i ku ɗa koci.
17 Por isso desprezei a vida, pois o trabalho que se faz debaixo do sol pareceu-me muito pesado. Tudo era inútil, era correr atrás do vento.
18 Ɗa n iwain ulinga u na n yaꞋin ra̱ka̱ aduniyan a nampa, adama a na mi ta̱ a̱ ku ka̱sukpa̱ i ɗa u vuza na wi a ku ta̱wa̱ ka̱ca̱pa̱ ka̱ va̱.
18 Desprezei todas as coisas pelas quais eu tanto me esforçara debaixo do sol, pois terei que deixá-las para aquele que me suceder.
19 Ya yi u yevei ko vuza na u ku ta̱wa̱ ka̱ca̱pa̱ ka̱ va̱ wi ta̱ ko okpo vuza vu ugboji ko kalau? Dem n nannai wi ta̱ a kulyaꞋa uka̱ni wu ulinga u na n yaꞋin kataci ka̱ kula̱nsa̱ a aduniyan. Nava feu gbani ɗa.
19 E quem pode dizer se ele será sábio ou tolo? Contudo, terá domínio sobre tudo o que realizei com o meu trabalho e com a minha sabedoria debaixo do sol. Isso também não faz sentido.
20 Ɗa m takpai ka̱ɗu ka̱ va̱ a ulinga u na n yaꞋin a aduniyan a nampa ra̱ka̱.
20 Cheguei ao ponto de me desesperar por causa de todo o trabalho em que tanto me esforcei debaixo do sol.
21 Adama a na vuza wi ta̱ a kuyaꞋan ulinga n ugboji n kuyeve, n kufuɗa ku ni, n nannai dem ka̱ta̱ u ka̱sukpa̱ vuza yoku vuza na u takacikai kula̱nsa̱ ba. Nava feu gbani ɗa n ili i gbani-gbani.
21 Pois um homem pode realizar o seu trabalho com sabedoria, conhecimento e habilidade, mas terá que deixar tudo o que possui como herança para alguém que não se esforçou por aquilo. Isso também é um absurdo e uma grande injustiça.
22 Yiɗa̱i vuma lima̱ u kuciya̱ a̱ ka̱tsuma̱ ku ulinga u na u yaꞋin, n kataci ka na u yaꞋin aduniyan?
22 Que proveito tem um homem de todo o esforço e de toda a ansiedade com que trabalha debaixo do sol?
23 Adama a na ayin a̱ ni ra̱ka̱ kataci kaꞋa n una̱mgbuka̱tsuma̱, ko n kayin ka̱ɗu ka̱ ni ki a ivaꞋin ba. Nava feu gbani ɗa.
23 Durante toda a sua vida, seu trabalho não passa de dor e tristeza; mesmo à noite a sua mente não descansa. Isso também é absurdo.
24 Vuma wi lo n ili i na i laꞋi u lyaꞋa u soꞋo u pana uyoꞋo wu ulinga u ni ba. Na lo feu kuneꞋe ku Ka̱shile ku ɗa,
24 Para o homem não existe nada melhor do que comer, beber e encontrar prazer em seu trabalho. E vi que isso também vem da mão de Deus.
25 adama a na n a̱yi ɗa baci ba, yayi u kulyaꞋa u soꞋo u pana uyoꞋo?
25 E quem aproveitou melhor as comidas e os prazeres do que eu?
26 Vuza na u zuwai Ka̱shile ma̱za̱nga̱, a̱yi ɗa Ka̱shile ka̱ tsu neke ugboji, n kuyeve koɓolo m ma̱za̱nga̱, ama u vuza vu unushi Ka̱shile ke ci neke yi ta̱ kataci ko kuɓolongu uciyi adama a na u neke vuza na u luwai Ka̱shile. Nava feu gbani ɗa, kutono ku wunla̱i ku ɗa koci.
26 Ao homem que o agrada, Deus recompensa com sabedoria, conhecimento e felicidade. Quanto ao pecador, Deus o encarrega de ajuntar e armazenar riquezas para entregá-las a quem o agrada. Isso também é inútil, é correr atrás do vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.