Deuteronômio 2

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 <<Ɗa tsu kpatalai tsu banai e meremune n uye u Mala ma Shili, uteku tsu na Vuzavaguɗu u tonukoi mu. Ayin n a̱bunda̱i a̱ tsu a kudasa nwalu a̱ kuka̱ra̱Ꞌa̱ likuci yi nsasan i Siyaru.
1 Moisés disse ao povo: — Então continuamos a viagem pelo deserto na direção do golfo de Ácaba, conforme o
2 Ɗa Vuzavaguɗu u danai mu,
2 Então o Senhor me disse:
3 <I geshe ta̱ a̱ ka̱ka̱ra̱sa̱ punu a̱ likuci yi nsasan i nampa. Gogo na kpatalai, ka̱ta̱ i tono a kubana a uɓon u gaɗi.
3 “Já faz muito tempo que vocês andam por aí sem rumo. Agora vão na direção do norte.”
4 Dana uma kadanshi ka nampa. Gogo na yi ta̱ ɗevu an ya pasamgbanai a iɗika ya aza a̱ ɗa̱ ntsukaya n Isuwa, aza na a̱ da̱sa̱ngi a iɗika i Siyaru. I ta̱ a kupana wovon u ɗa̱ ama i yaꞋan mayin.
4 E Deus ordenou que eu lhes dissesse: “Vocês vão passar pelo país de Edom, que é dos seus parentes , os descendentes de Esaú. Eles ficarão com medo de vocês, mas tomem cuidado
5 Ka̱ta̱ i zama le vishili ba, adama a na mpa mi e kuneke ɗa̱ ko iɗika i te i le ba, ko ubuta̱ u kudasa ya̱ kuciya̱ ba. Mpa n neke ta̱ Isuwa likuci yi nsasan i Siyaru yo okpo i ni.
5 para não provocarem uma luta com eles. Eu não darei a vocês nem mesmo um pedacinho da terra deles, pois foi aos descendentes de Esaú que eu dei o território de Edom.
6 Ilikulya i le i na ya kulyaꞋa m mini ma na ya kusoꞋo dem yi ta̱ a kutsupa le n azurufa.
6 Vocês poderão comprar deles a comida e a água que precisarem.”
7 Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ka zuwaka ɗa̱ ta̱ una̱singai a̱ ubuta̱ wu ulinga we ekiye u ɗa̱ dem. U la̱na̱ ɗa̱ ta̱ mayin a̱ ubuta̱ wu nwalu u ɗa̱ e meremune. A̱ya̱ amangere a nampa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ko yongo ta̱ n a̱ɗa̱, ko ili i te i namba ba.> >>
7 — Lembrem que o Senhor , nosso Deus, abençoou tudo o que vocês fizeram. Ele não esqueceu vocês durante os quarenta anos em que caminharam por esse enorme deserto. Ele sempre cuidou de vocês, dando-lhes tudo o que precisavam.
8 Ɗa ta na tsu ka̱na̱i nwalu tsu katsukpai aza a̱ tsu uma a Isuwa, aza na i ida̱shi a iɗika i Siyaru. Ɗa tsu kpatalai tsu ka̱sukpa̱i uye u Araba, u na wu uta̱i n tsu uɓon u likuci u Ilatu n Eziyon-gebe.
8 — Assim rodeamos o país de Edom, deixando o caminho que vai de Elate e Eziom-Geber até o mar Morto e seguindo o caminho que vai até o deserto de Moabe.
9 Ɗa Vuzavaguɗu u danai mu, <Ka̱ta̱ i zama aza a Mowabu vishili ko kpamu i la̱nga̱sa̱ le a̱ɗu adama a na i yaꞋan kuvon n ele ba, adama na mpa mi e kuneke ɗa̱ iɗika i le ko kapashi ke te ba. Mpa n neke ta̱ Aru a kumaci ku Lotu yo okpo iɗika yu uka̱ni i le.>
9 E o Senhor Deus me disse: “Não ataque os moabitas, que são descendentes de Ló, nem entre em luta com eles. Eu dei a eles a cidade de Ar e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
10 Aza a Emimu ta ɗe ishi n ida̱shi, uma a i ta̱ n a̱bunda̱i n utsura koɓolo n aza a ugaɗi-ugaɗi tsa aza a Anaki.
10 (Antigamente uma raça numerosa de gigantes fortes, chamados emins, vivia em Ar. Eles eram tão altos como os anaquins , outra raça de gigantes.
11 Uteku tsu uma a Anaki ele feu a tsu ɗeke le ta̱ aza a Refimu, ama aza a Mowabu a ci ɗeke le ta̱ aza a Emimu.
11 Tanto os anaquins como os emins eram conhecidos como refains ; mas os moabitas os chamavam de emins.
12 N tsu cau aza a Horitu a ɗa ishi n ida̱shi a̱ likuci i Siyaru, ama ɗa ntsukaya n Isuwa n lokoi le. Unai aza a Horitu ɗa a̱ da̱sa̱ngi a iɗika ya, derere uteku tsu na aza a Isaraila a yaꞋin a iɗika i na Vuzavaguɗu u nekei le yo okpo i le.
12 Naquele tempo os horeus viviam em Edom, mas os descendentes de Esaú os expulsaram dali, acabaram com eles e ficaram morando no seu território. Os descendentes de Esaú fizeram a mesma coisa que os israelitas fizeram mais tarde, quando estes tomaram posse da terra que o Senhor lhes tinha dado.)
13 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Gogo na ɗa̱nga̱i ka̱ta̱ i pasa Ka̱ra̱ ka Zaredu.> Ɗa tsu pasai ka̱ra̱ ka.
13 — Depois atravessamos o riacho de Zerede, conforme Deus havia mandado.
14 A̱ya̱ a ɗa kamangankupa n kunla̱i an tsu ka̱sukpa̱i likuci i Kadeshi-baniyan ali tsu lazai Ka̱ra̱ ka Zaredu. A ayin a nanlo a ɗe aza a na a yawai kuyaꞋan kuvon a̱ kuwa̱i gbende, uteku tsu na Vuzavaguɗu u kucinakai le.
14 Isso foi trinta e oito anos depois de termos saído de Cades-Barneia. Durante esses anos aconteceu aquilo que o Senhor nos tinha dito: morreram todos os homens daquela geração que tinham idade para ir à guerra.
15 Utsura u Vuzavaguɗu u yongo ta̱ a̱ vishili n ele ali sai ayin a na u kotsoi kuna le a̱ ka̱tsura̱ ra̱ka̱.
15 O Senhor ficou contra eles e os foi matando, até que não sobrou mais nenhum deles no acampamento dos israelitas.
16 <<Ana aza a na a yawai kuyaꞋan kuvon a̱ kuwa̱i ra̱ka̱,
16 — Depois da morte de todos aqueles homens,
17 ɗa Vuzavaguɗu u danai mu,
17 o Senhor Deus me disse:
18 <Anana yi ta̱ a kupasa kureꞋe ka aza a Mowabu n tsu Aru
18 “Passe hoje pela cidade de Ar, na fronteira com Moabe.
19 Ayin a na baci i yawai a̱ likuci ya aza i Amona, ka̱ta̱ i zama le vishili ko kpamu i la̱nga̱sa̱ le a̱ɗu i yaꞋan kuvon n ele ba, adama a na mpa mi e kuneke ɗa̱ iɗika yu uka̱ni ya aza Amona ba. Mpa n neke ta̱ i ɗa yo okpo yu uka̱ni u kumaci ka aza a Lotu.>
19 Quando chegar à terra dos amonitas, que são descendentes de Ló, não os ataque, nem entre em luta com eles. Eu entreguei a eles a terra de Amom e não darei a você nenhuma parte do país deles.”
20 N tsu cau ta na ubuta̱ wa aza a Refimu u ɗa wi ishi, ele ɗa aza na ishi punu ida̱shi, ama aza a Amona e ci ɗeke le ta̱ aza a Zamazumi.
20 (Essa região é conhecida também como a terra dos refains, uma raça de gigantes que antigamente moravam ali; os amonitas os chamavam de zanzumins.
21 Ele uma a utsura a ɗa n kabunda̱i, n ugaɗi kpamu tsa aza a Anaki. Ama ɗa Vuzavaguɗu wu unai le ra̱ka̱ e kelime ka aza a Amona ɗa o lokoi le ɗa a̱ da̱sa̱ngi i ɗa.
21 Havia muitos deles, e eram altos e fortes, como os anaquins. Deus destruiu os zanzumins, e os amonitas ocuparam a região e ficaram morando ali.
22 Vuzavaguɗu u yaꞋan ta̱ nannai kpamu n kumaci ka aza a Isuwa, aza a na a̱ da̱sa̱ngi a iɗika i Siyaru, a ayin a na wu unai aza a Horitu e kelime ke le. O lokoi le ɗa a̱ da̱sa̱ngi a iɗika i le ali anana.
22 Deus havia feito a mesma coisa em favor dos edomitas, que são descendentes de Esaú: ele acabou com os horeus, e os edomitas ocuparam a terra deles e ali moram até hoje .
23 Ta feu aza Avimu a na i n ida̱shi a̱ likuci i wawaꞋa i na yi uka̱ra̱Ꞌi n Gaza, aza a Kafutori ele vu na uta̱i a Kafutorimu, ɗa a unai le ɗa a̱ da̱sa̱ngi a iɗika ya.
23 Os cretenses fizeram a mesma coisa: eles saíram da ilha de Creta, invadiram a terra dos avins, no litoral do mar Mediterrâneo, e foram na direção do sul até a cidade de Gaza. Os cretenses acabaram com os avins e ficaram morando nas cidades deles.)
24 <<Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Ɗa̱nga̱i i ka̱na̱ uye i pasa ma̱ka̱riki ma Aruno. Adama na n neke ta̱ Sihon vuza va aza a Amoriya a̱yi na wi o tsugono a Heshibon a ekiye a̱ ɗa̱ koɓolo n iɗika i ni dem. Gita̱i kulya iɗika ya a̱ ubuta̱ u kuyaꞋan kuvon n a̱yi.
24 — Depois que atravessamos o país de Moabe, Deus nos disse: “Continuem avançando e atravessem o rio Arnom, pois eu deixarei que vocês derrotem Seom, o rei dos amorreus, que mora na cidade de Hesbom. Lutem contra Seom e tomem posse da terra dele.”
25 A̱ kugita̱ anana mi ta̱ a kuzuwa iɗika ya aduniyan ra̱ka̱ i gita̱ kupana wovon u ɗa̱. Uma dem i ta̱ a̱ kupana wovon a ayin a na baci a panai arabali a̱ ɗa̱, i ta̱ e kujeꞋeke ikyamba ka̱ta̱ a takacika ka̱u.>
25 E Deus me disse: “De hoje em diante eu vou fazer com que todos os povos do mundo tenham medo de você. Você será famoso, e, quando ouvirem falar a seu respeito, todos ficarão tão assustados, que tremerão de medo.”
26 Ɗa n suki alingata a na a̱ uta̱i e meremune me Kedemotu a kubana u Sihon mogono ma Heshibon n akaka a̱ kula̱nsa̱ ida̱shi i ma̱ta̱na̱, n danai,
26 E Moisés continuou, dizendo: — Depois, quando estávamos no deserto de Quedemote, mandei que alguns mensageiros levassem ao rei Seom, que morava na cidade de Hesbom, um tratado de paz, com as seguintes condições:
27 <Ka̱sukpa̱ tsu wala a iɗika i nu. Uye u gbayin u ɗa tsa kutono koci, ci a kukpatala usingai ko ugula̱ ba.
27 “Pedimos licença para passar pelo seu país. Prometemos andar somente pela estrada, sem sair dela;
28 Ilikulya i na tsa kulyaꞋa dem, m mini ma na tso kusoꞋo feu, ci ta̱ a kutsupa wu n azurufa. Avu de ka̱sukpa̱ tsu tsu wala n iɗika i nu,
28 e também pagaremos pela comida e pela bebida que precisarmos. A única coisa que queremos é licença para passarmos pelo seu país
29 uteku tsu na kumaci ka aza a Isuwa, aza na i n ida̱shi a Siyaru, n aza a Mowabu a na i n ida̱shi a Aru, a̱ ushuki ɗa a̱ ka̱sukpa̱i tsu tono n iɗika i le. Adama a na tsu ciga ta̱ tsu pasa Kuyene ku Urudu tsu bana iɗika i na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ki e kuneke tsu.>
29 até chegarmos ao rio Jordão. Então atravessaremos o rio para entrar na terra que o Senhor , nosso Deus, nos está dando. Os descendentes de Esaú, que moram em Edom, e os moabitas, que moram em Ar, já nos deram licença para passarmos pelos países deles.”
30 Ama Sihon mogono ma Heshibon ma iwain kuka̱sukpa̱ tsu tsu pasamgbanai a iɗika i ni. Adama a na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱ ka zuwa ta̱ ka̱ɗu ka̱ ni ka kpanduki n ugbamukaci, adama na u neke ɗa̱ a̱yi e ekiye a̱ ɗa̱, uteku tsu na wi gogo na.
30 Mas o rei Seom não deixou, pois o Senhor , nosso Deus, fez com que Seom ficasse teimoso e rebelde. Deus fez isso para que nós pudéssemos derrotar o rei Seom e conquistar a terra dele, que é nossa até hoje.
31 Ɗa Vuzavaguɗu u danai mu, <La̱na̱, mpa n gita̱ ta̱ kuneke Sihon mogono n iɗika i ni e ekiye a̱ ɗa̱. Gogo na gita̱ngi kuvon ka̱ta̱ yi isa iɗika i ni ka̱ta̱ i ka̱na̱ i ɗa.>
31 — Então o Senhor Deus me disse: “Veja! Eu vou deixar que você derrote Seom; ataque-o imediatamente e tome posse da terra dele.”
32 Ɗa Sihon mogono koɓolo n osoji o kuvon a̱ ni a̱ uta̱i ɗa a gasai n a̱tsu a̱ ubuta̱ u kuvon a Jahaza.
32 Seom saiu com o seu exército para lutar contra nós na cidade de Jasa.
33 Ama ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ke nekei ni e ekiye a̱ tsu, ɗa ta na tsu unai ni koɓolo n olobo a̱ ni n osoji a̱ ni ra̱ka̱.
33 O Senhor , nosso Deus, nos deu a vitória, e nós derrotamos Seom, os seus filhos e todo o seu exército.
34 A ayin a nanlo a ɗa tsu lyaꞋi likuci ya ɗa tsu unai le ra̱ka̱, a̱ma̱ci n ali koɓolo m muku dem. Ko vuza tsu ka̱sukpa̱ ba.
34 Além disso conquistamos e destruímos todas as suas cidades e matamos todos os homens, mulheres e crianças. Não escapou ninguém.
35 Ama ilikuzuwa i ɗa koci n ucanuku u likuci u le u na ci lyaꞋi n kuvon, u ɗa tsu pura̱ka̱i ka̱ci ka̱ tsu gbani.
35 Mas ficamos com o gado e com os objetos de valor que encontramos nas cidades.
36 Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu, u ɓa̱nka̱i tsu ɗa tsu lyaꞋi likuci i uma a Aruno i na yi a uɓon u ma̱ka̱riki ma Arowa, koɓolo n likuci i yoku i na yi punu o kuyene ka, ali a kubana a̱ likuci i Giliyadu. Babu likuci i na yi ni nshilya i na i laꞋi tsu.
36 O Senhor , nosso Deus, deixou que conquistássemos todas as cidades, desde Aroer, que fica perto do vale do rio Arnom, e desde a cidade que está no vale, até a região de Gileade. Nós conquistamos todas as cidades, mesmo as que tinham muralhas altas e fortes.
37 Ama i gbaga ɗevu n iɗika ya aza a Amona ba, ko ta na iɗika i na yi a̱ ubuta̱ u kuyene ku Jaboku, koɓolo n likuci i na yi a uɓon u kusan ku ubuta̱ u na Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ tsu ko tonukoi tsu ka̱ta̱ tsu uwa ba.>>
37 Não invadimos a terra dos amonitas, nem as cidades que ficam nas margens do rio Jaboque, nem as que ficam na região montanhosa, nem os outros lugares que o Senhor , nosso Deus, havia proibido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.