Daniel 6

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dariyu vu Mediya we enei u gaꞋan ta̱, ɗa u zagbai aza a gbagbaꞋin amangatawun n kamanga (120), a lyaꞋa tsugono a iɗika dem.
1 O rei Dario resolveu dividir o reino em 120 províncias e nomeou um alto funcionário para governar cada uma delas.
2 Ɗa mogono ma zagbai Daniyan n uma o yoku kpamu aza e re aza a na o kutono n aza a gbagbaꞋin a nanlo a ka̱ta̱ ele tamkpamu o bono o tonuko le i na a̱ ciya̱i, ta lo mogono ma namba ili i yoku.
2 O rei também escolheu como administradores Daniel e outros dois homens, para que supervisionassem os altos funcionários e protegessem os interesses do rei.
3 Ɗa Daniyan u laꞋi aza a kinda ulinga koɓolo n aza a gbagbaꞋin a dem, adama a uyevi wu ulinga u ni. Adama uteku u na mogono me enei wi ulinga, ɗa u sheshei kuzuwa Daniyan wo okpo vuzagbayin vi iɗika dem vu na vu kutono n ele.
3 Em pouco tempo, Daniel se mostrou mais capaz que todos os outros administradores e altos funcionários. Por causa da grande capacidade de Daniel, o rei planejava colocá-lo à frente de todo o reino.
4 Ɗa aza a̱ kula̱na̱ a iɗika a na a buwai, n aza a̱ gbagbaꞋin a̱ la̱nsa̱i uye u na a̱ kula̱nga̱sa̱ Daniyan a̱ ubuta̱ u mogono n ulinga u ni. Ama a̱ ciya̱ ili i na a̱ kula̱nga̱sa̱ka̱ yi ko ta na a yaꞋan nsata n ni ba, adama a na wi ta̱ n ka̱ɗu ka singai mayin babu kuyaꞋan kalyaꞋa, wi ta̱ kpamu a kuyaꞋan ulinga u ni mayin babu ukpa̱ɗi.
4 Os outros administradores e altos funcionários começaram a procurar falhas no modo como Daniel conduzia as questões de governo, mas nada encontraram para criticar ou condenar. Ele era leal, sempre responsável e digno de confiança.
5 A kubana uteku ɗa uma a nanlo a danai, <<Ci a̱ kuciya̱ unushi u Daniyan ba, sai tsu tono uye u wila̱ u kutoni u Ka̱shile u ni.>>
5 Por isso, concluíram: “Nossa única chance de encontrar algum motivo para acusar Daniel será em relação às leis de seu Deus”.
6 Ɗa aza a̱ kula̱na̱ iɗika, n aza a gbagbaꞋin a nanlo a banai koɓolo adama a na e ene mogono ma ɗa a danai, <<Mogono Dariyu, tsugono tsu nu ci geshe!
6 Então os administradores e os altos funcionários foram até o rei e lhe disseram: “Que o rei Dario viva para sempre!
7 Aza a̱ kula̱na̱ iɗika ra̱ka̱, n anan gomuna, n aza gbagbaꞋin kakau, n aza e kuneke kadanshi a̱ nu dem, a̱ ushuku ta̱ vu zuwa wila̱ ka̱ta̱ vu gutsaka yaba dem u yaꞋan kavasa u ka̱ma̱li ko yoku ko u vuma vi yoku ba ali ayin kamangankupa, sai avu endeꞋen. Vuza na baci u iwain kutono kadanshi ka nampa dem, a vakangu yi e kpenle ku na ki n ikawu.
7 Nós administradores, oficiais, altos funcionários, conselheiros e governadores estamos todos de acordo que o rei deve decretar uma lei a ser cumprida rigorosamente. Dê ordens para que, nos próximos trinta dias, qualquer pessoa que orar a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, seja lançada na cova dos leões.
8 Gogo na, mogono, zuwa wila̱ wa ka̱ta̱ vu zuwa kukiye ku nu, adama a na ta lo vuza u kusabaꞋa u ɗa. Tsu na wila̱ wa aza a Mediya n aza a Farisa, u na u tsu sabaꞋa ba.>>
8 Agora, ó rei, decrete e assine essa lei para que não possa ser mudada, como lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada”.
9 Ɗaɗa mogono Dariyu u zuwai wila̱ wa, ɗa kpamu u zuwai kukiye.
9 E o rei Dario assinou a lei.
10 Ama a na Daniyan u yevei a zuwa ta̱ wila̱, ali ɗa mogono ma zuwai kukiye, ɗa u banai a kpaꞋa ɗa u kuɗa̱ngi ɗe a̱ kunu ku gaɗi ku ni tsu na u kiwanai, n atusu a̱ ni uɓa̱yuwi a kinda Urishelima. U ci yaꞋan ta̱ kavasa kutatsu a kanna dem tsu na u ci yaꞋansa a kucikpa Ka̱shile n u yaꞋin ogodiya.
10 Quando Daniel soube que a lei tinha sido assinada, foi para casa e, como de costume, ajoelhou-se no quarto no andar de cima, com as janelas abertas na direção de Jerusalém. Orava três vezes por dia e dava graças a seu Deus.
11 Ɗa aza gbagbaꞋin a nanlo a banai koɓolo a kpaꞋa ku Daniyan, ɗa a yawai a cinai ni a kuyaꞋan kavasa o kufolono Ka̱shile ka̱ ɓa̱nka̱ yi.
11 Os oficiais foram juntos à casa de Daniel e o encontraram orando e pedindo ajuda a Deus.
12 A banai u mogono ɗa a yaꞋin kadanshi n a̱yi ku ukuna wu wila̱ u tsugono u ni, <<Mogono wuma u nu u geshe, avu zuwa wila̱ vu danai a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin kamangankupa a nampa vuza na baci u yaꞋin kavasa a kubana u ka̱ma̱li ko yoku ko u vuza yoku sai avu koci, ka̱ta̱ a vakangu yi e kpenle ki ikawu ba?>> Ɗa mogono mu ushuki,
12 Então foram diretamente ao rei e o lembraram da lei: “O rei não assinou um decreto ordenando que qualquer um que orasse a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, fosse lançado na cova dos leões?”. “Sim”, respondeu o rei. “Essa decisão está em vigor; é uma lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.”
13 Ɗa a danai mogono ma, <<Vuma vu nanlo va Daniyan vuza na wu uta̱i Yahuda u ta̱wa̱i tsugbashi tsa, a̱yi ɗa ɗe wi o kutono kadanshi ka̱ nu, ko wila̱ u na vu zuwai va ba. Wi ta̱ a kuyaꞋansa kavasa ali kutatsu a kanna dem u Ka̱shile ka̱ ni.>>
13 Então disseram ao rei: “Aquele homem, Daniel, um dos exilados de Judá, não dá importância ao rei nem à sua lei. Continua a orar ao Deus dele três vezes por dia”.
14 Ana mogono ma panai nannai, ɗa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ ka̱u, u yaꞋin uteku u na wi a kufuɗa adama a na wi isa Daniyan. U ka̱na̱i kuyaꞋan nannai ali kanna ka̱ yikpa̱i.
14 Quando o rei ouviu isso, ficou muito angustiado e procurou uma forma de salvar Daniel. Passou o resto do dia pensando num modo de livrá-lo dessa situação.
15 Ana kanna ka̱ yikpa̱i, ɗa aza e kelime a o bonoi u mogono wa ɗa a danai, <<Vuzagbayin, vi yeve ta̱ babu wila̱ u na mogono ma zuwai kukiye tsa aza a Mediya n aza a Farisa ɗa wi kusabaꞋa.>>
15 À noite, os homens foram juntos ao rei e disseram: “Ó rei, o senhor sabe que, conforme a lei dos medos e dos persas, nenhum decreto que o rei assina pode ser revogado”.
16 Ɗa mogono mo nekei kadanshi a̱ ka̱na̱ Daniyan ka̱ta̱ a̱ zuwa yi e kpenle ki ikawu. Ɗa u danai Daniyan, <<ka̱sukpa̱ Ka̱shile ka na vi o kutono mayin, ka kisa wu!>>
16 Por fim, o rei deu ordens para que Daniel fosse preso e lançado na cova dos leões. O rei lhe disse: “Que seu Deus, a quem você serve fielmente, o livre”.
17 Ɗa a̱ tuka̱i n katali ka gbayin ɗa o votsuki kpenle ki ikawu ka. Ɗa mogono ma zuwai urotu wi iɗani a katali ka n ka̱ta̱mba̱ri ka makawani ka̱ ni, koɓolo n a̱ta̱mba̱ri a nkawani ma aza e kelime a na i o kutono yi. Na lo va wi ta̱ o kuyotsongu babu vuza na u kuɓa̱yuwa̱ katali ka nanlo ka̱ta̱ wu uta̱ka̱ n Daniyan.
17 Então trouxeram uma pedra e a colocaram sobre a abertura da cova. O rei selou a pedra com seu anel e com os anéis de seus nobres, para que ninguém pudesse resgatar Daniel.
18 Ɗa mogono Dariyu u lazai o kubono e kefeku ko tsugono ka̱ ni. U lyaꞋa ili n kayin ka nanlo ba, u banuku feu ili i na i kuneke yi ma̱za̱nga̱ ba, u fuɗa feu u lata ba.
18 O rei voltou a seu palácio e passou a noite em jejum. Não quis nenhum dos divertimentos habituais e não conseguiu dormir a noite inteira.
19 Ana kayin ka asai n usana ka̱li-ka̱li, ɗa mogono ma ma̱ ɗa̱nga̱i ɗa u banai m moloko e kpenle ki ikawu ka.
19 De manhã bem cedo, levantou-se e foi apressadamente à cova dos leões.
20 Ana u yawai ɗevu m kpenle ki ikawu ka, ɗa u ɗekei Daniyan n ka̱la̱ka̱tsu ku utsura n una̱mgbi u ka̱tsuma̱, <<Daniyan kagbashi ka̱ Ka̱shile ka wuma! Ka̱shile ka̱ nu ka na vi ci cikpa ayin tutu va wi isa wu ta̱ e kpenle ki ikawu ka?>>
20 Quando chegou lá, gritou angustiado: “Daniel, servo do Deus vivo! O Deus a quem você serve tão fielmente pôde livrá-lo dos leões?”.
21 Ɗa Daniyan wu ushuki, <<Vuzagbayin mogono, wuma u nu u geshe!
21 Daniel respondeu: “Que o rei viva para sempre!
22 Ka̱shile ka̱ va̱ ka̱ suku ta̱ kalingata ka̱ ni ka pala una̱ wi ikawu ya. A uka mu usa̱n ba, adama a na Ka̱shile ka̱ va̱ ke yeve ta̱ mi n unushi ba. N yaꞋan kawuya a kubana wa̱ nu ba, mogono.>>
22 Meu Deus enviou seu anjo para fechar a boca dos leões de modo que não me fizessem mal, pois fui considerado inocente aos olhos de Deus. Também não fiz coisa alguma contra o senhor, ó rei”.
23 Ɗa mogono ma yaꞋin ma̱za̱nga̱ ka̱u, ɗa u zuwai a̱ uta̱ka̱ n Daniyan punu e kpenle ki ikawu ka. Ɗaɗa a̱ uta̱ka̱i ni punu, e ene ta na muna a ikyamba i ni ba, adama a na Daniyan u neke ta̱ ka̱ɗu ka̱ ni u Ka̱shile ka̱ ni.
23 O rei ficou muito alegre e ordenou que tirassem Daniel da cova. Não havia sequer um arranhão nele, pois havia confiado em seu Deus.
24 Ɗa mogono me nekei kadanshi a̱ ka̱na̱ ra̱ka̱ uma a na a̱ tuka̱i m menderu u mogono adama a Daniyan, ɗa u zuwai a vakangu le punu e kpenle ku na ku shanai n ikawu ya, koɓolo n a̱ma̱ci e le m muku n le dem a taɗuki le punu e kpenle ka. Ama kafu a yawa ɗaka vi kpenle va, ɗa ikawu ya i wejelei le akari-akari.
24 Em seguida, o rei ordenou que prendessem os homens que haviam acusado Daniel. Ordenou que fossem lançados na cova dos leões junto com suas esposas e seus filhos. Os leões os atacaram e os despedaçaram antes que chegassem ao fundo da cova.
25 Ɗaɗa mogono Dariyu ma ɗanai katagarda ka akaka a kubana u uma ra̱ka̱ a iɗika ya aduniyan dem, wa aza a na a tsu dansa kelentsu kakau a aduniyan: <<Ma̱ta̱na̱ n uciyi mo yongo n a̱ɗa̱ ka̱u.
25 Então o rei Dario enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
26 <<N zuwa ta̱ wila̱ a kubana u uma dem, a na i a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono tsu va̱, ra̱ka̱ vu ɗa̱ i pana wovon ka̱ta̱ o tono Ka̱shile ka Daniyan.
26 “Decreto que todos em meu reino devem tremer de medo diante do Deus de Daniel. Pois ele é o Deus vivo e permanecerá para sempre. Seu reino jamais será destruído, e seu domínio não terá fim.
27 Ka̱shile ka̱ tsu ɓa̱nka̱ ta̱ ka̱ta̱ ki isa uma, ka̱ta̱ u yaꞋan ili yu urotu u mereve i gbayin n gaɗi n iɗika. Wi isai Daniyan a̱ ubuta̱ wu utsura wi ikawu.>>
27 Ele livra e salva seu povo; realiza sinais e maravilhas nos céus e na terra. Foi ele que livrou Daniel do poder dos leões”.
28 Ɗa Daniyan u ciya̱i kulyaꞋa ku kelime a ayin a na Dariyu n Sairusu va aza a Farisa i o tsugono.
28 Assim, Daniel prosperou durante o reinado de Dario e durante o reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.