Daniel 6

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dariyu vu Mediya we enei u gaꞋan ta̱, ɗa u zagbai aza a gbagbaꞋin amangatawun n kamanga (120), a lyaꞋa tsugono a iɗika dem.
1 O rei Dario resolveu dividir o país em cento e vinte províncias e escolher cento e vinte homens para governá-las.
2 Ɗa mogono ma zagbai Daniyan n uma o yoku kpamu aza e re aza a na o kutono n aza a gbagbaꞋin a nanlo a ka̱ta̱ ele tamkpamu o bono o tonuko le i na a̱ ciya̱i, ta lo mogono ma namba ili i yoku.
2 A fim de que tudo corresse bem, e não houvesse prejuízo, o rei nomeou três ministros para controlarem os cento e vinte governadores. Um desses ministros era Daniel,
3 Ɗa Daniyan u laꞋi aza a kinda ulinga koɓolo n aza a gbagbaꞋin a dem, adama a uyevi wu ulinga u ni. Adama uteku u na mogono me enei wi ulinga, ɗa u sheshei kuzuwa Daniyan wo okpo vuzagbayin vi iɗika dem vu na vu kutono n ele.
3 e ele mostrou logo que era mais competente do que os outros ministros e governadores. Ele tinha tanta capacidade, que o rei pensou em colocá-lo como a mais alta autoridade do reino.
4 Ɗa aza a̱ kula̱na̱ a iɗika a na a buwai, n aza a̱ gbagbaꞋin a̱ la̱nsa̱i uye u na a̱ kula̱nga̱sa̱ Daniyan a̱ ubuta̱ u mogono n ulinga u ni. Ama a̱ ciya̱ ili i na a̱ kula̱nga̱sa̱ka̱ yi ko ta na a yaꞋan nsata n ni ba, adama a na wi ta̱ n ka̱ɗu ka singai mayin babu kuyaꞋan kalyaꞋa, wi ta̱ kpamu a kuyaꞋan ulinga u ni mayin babu ukpa̱ɗi.
4 Aí os outros ministros e os governadores procuraram achar um motivo para acusar Daniel de ser mau administrador, mas não encontraram. Daniel era honesto e direito, e ninguém podia acusá-lo de ter feito qualquer coisa errada.
5 A kubana uteku ɗa uma a nanlo a danai, <<Ci a̱ kuciya̱ unushi u Daniyan ba, sai tsu tono uye u wila̱ u kutoni u Ka̱shile u ni.>>
5 Então eles disseram uns aos outros: — Nunca encontraremos motivo para acusar Daniel, a não ser que seja alguma coisa que tenha a ver com a religião dele.
6 Ɗa aza a̱ kula̱na̱ iɗika, n aza a gbagbaꞋin a nanlo a banai koɓolo adama a na e ene mogono ma ɗa a danai, <<Mogono Dariyu, tsugono tsu nu ci geshe!
6 Então foram todos juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva para sempre!
7 Aza a̱ kula̱na̱ iɗika ra̱ka̱, n anan gomuna, n aza gbagbaꞋin kakau, n aza e kuneke kadanshi a̱ nu dem, a̱ ushuku ta̱ vu zuwa wila̱ ka̱ta̱ vu gutsaka yaba dem u yaꞋan kavasa u ka̱ma̱li ko yoku ko u vuma vi yoku ba ali ayin kamangankupa, sai avu endeꞋen. Vuza na baci u iwain kutono kadanshi ka nampa dem, a vakangu yi e kpenle ku na ki n ikawu.
7 Todos nós que ocupamos posições de autoridade no reino, isto é, os ministros, os governadores, os prefeitos e as outras autoridades, nos reunimos e concordamos em pedir ao senhor que dê uma ordem que não poderá ser desobedecida. Ordene que durante trinta dias todos façam os seus pedidos somente ao senhor. Se durante esse tempo alguém fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer outro homem, essa pessoa será jogada na cova dos leões.
8 Gogo na, mogono, zuwa wila̱ wa ka̱ta̱ vu zuwa kukiye ku nu, adama a na ta lo vuza u kusabaꞋa u ɗa. Tsu na wila̱ wa aza a Mediya n aza a Farisa, u na u tsu sabaꞋa ba.>>
8 Portanto, ó rei, dê a ordem e a assine, a fim de que não possa ser anulada. De acordo com a lei dos medos e dos persas, essa ordem não poderá ser anulada.
9 Ɗaɗa mogono Dariyu u zuwai wila̱ wa, ɗa kpamu u zuwai kukiye.
9 O rei concordou; assinou a ordem e mandou que fosse publicada.
10 Ama a na Daniyan u yevei a zuwa ta̱ wila̱, ali ɗa mogono ma zuwai kukiye, ɗa u banai a kpaꞋa ɗa u kuɗa̱ngi ɗe a̱ kunu ku gaɗi ku ni tsu na u kiwanai, n atusu a̱ ni uɓa̱yuwi a kinda Urishelima. U ci yaꞋan ta̱ kavasa kutatsu a kanna dem tsu na u ci yaꞋansa a kucikpa Ka̱shile n u yaꞋin ogodiya.
10 Quando Daniel soube que o rei tinha assinado a ordem, voltou para casa. No andar de cima havia um quarto com janelas que davam para Jerusalém. Daniel abriu as janelas, ajoelhou-se e orou, dando graças ao seu Deus. Ele costumava fazer isso três vezes por dia.
11 Ɗa aza gbagbaꞋin a nanlo a banai koɓolo a kpaꞋa ku Daniyan, ɗa a yawai a cinai ni a kuyaꞋan kavasa o kufolono Ka̱shile ka̱ ɓa̱nka̱ yi.
11 Os inimigos de Daniel foram juntos até a casa dele e o encontraram orando ao seu Deus.
12 A banai u mogono ɗa a yaꞋin kadanshi n a̱yi ku ukuna wu wila̱ u tsugono u ni, <<Mogono wuma u nu u geshe, avu zuwa wila̱ vu danai a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin kamangankupa a nampa vuza na baci u yaꞋin kavasa a kubana u ka̱ma̱li ko yoku ko u vuza yoku sai avu koci, ka̱ta̱ a vakangu yi e kpenle ki ikawu ba?>> Ɗa mogono mu ushuki,
12 Então foram procurar o rei a fim de falar com ele a respeito da ordem. Eles disseram: — Ó rei, o senhor assinou uma ordem que proíbe que durante trinta dias se façam pedidos a qualquer deus ou a qualquer outro homem, a não ser ao senhor. E a ordem diz também que quem desobedecer será jogado na cova dos leões. Não é verdade? O rei respondeu: — É verdade, e a ordem deve ser obedecida. De acordo com a lei dos medos e dos persas, ela não pode ser anulada.
13 Ɗa a danai mogono ma, <<Vuma vu nanlo va Daniyan vuza na wu uta̱i Yahuda u ta̱wa̱i tsugbashi tsa, a̱yi ɗa ɗe wi o kutono kadanshi ka̱ nu, ko wila̱ u na vu zuwai va ba. Wi ta̱ a kuyaꞋansa kavasa ali kutatsu a kanna dem u Ka̱shile ka̱ ni.>>
13 Aí eles disseram ao rei: — Mas Daniel, um dos prisioneiros que vieram da terra de Judá, não respeita o senhor, nem se importa com a ordem, pois ora ao Deus dele três vezes por dia.
14 Ana mogono ma panai nannai, ɗa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ ka̱u, u yaꞋin uteku u na wi a kufuɗa adama a na wi isa Daniyan. U ka̱na̱i kuyaꞋan nannai ali kanna ka̱ yikpa̱i.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e resolveu salvar Daniel. Até o pôr do sol daquele dia, ele fez tudo o que pôde para salvá-lo.
15 Ana kanna ka̱ yikpa̱i, ɗa aza e kelime a o bonoi u mogono wa ɗa a danai, <<Vuzagbayin, vi yeve ta̱ babu wila̱ u na mogono ma zuwai kukiye tsa aza a Mediya n aza a Farisa ɗa wi kusabaꞋa.>>
15 Os inimigos de Daniel foram falar de novo com o rei e disseram: — O senhor sabe muito bem que, de acordo com a lei dos medos e dos persas, nenhuma ordem ou lei assinada pelo rei pode ser anulada.
16 Ɗa mogono mo nekei kadanshi a̱ ka̱na̱ Daniyan ka̱ta̱ a̱ zuwa yi e kpenle ki ikawu. Ɗa u danai Daniyan, <<ka̱sukpa̱ Ka̱shile ka na vi o kutono mayin, ka kisa wu!>>
16 Então o rei mandou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. E o rei disse a Daniel: — Espero que o seu Deus, a quem você serve com tanta dedicação, o salve.
17 Ɗa a̱ tuka̱i n katali ka gbayin ɗa o votsuki kpenle ki ikawu ka. Ɗa mogono ma zuwai urotu wi iɗani a katali ka n ka̱ta̱mba̱ri ka makawani ka̱ ni, koɓolo n a̱ta̱mba̱ri a nkawani ma aza e kelime a na i o kutono yi. Na lo va wi ta̱ o kuyotsongu babu vuza na u kuɓa̱yuwa̱ katali ka nanlo ka̱ta̱ wu uta̱ka̱ n Daniyan.
17 Trouxeram uma pedra e com ela taparam a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel das altas autoridades do reino, para que, mesmo no caso de Daniel, a lei fosse cumprida ao pé da letra.
18 Ɗa mogono Dariyu u lazai o kubono e kefeku ko tsugono ka̱ ni. U lyaꞋa ili n kayin ka nanlo ba, u banuku feu ili i na i kuneke yi ma̱za̱nga̱ ba, u fuɗa feu u lata ba.
18 O rei voltou para o palácio, mas não comeu nada, nem se divertiu como de costume. E naquela noite não pôde dormir.
19 Ana kayin ka asai n usana ka̱li-ka̱li, ɗa mogono ma ma̱ ɗa̱nga̱i ɗa u banai m moloko e kpenle ki ikawu ka.
19 De manhã, cedinho, ele se levantou e foi depressa até a cova dos leões.
20 Ana u yawai ɗevu m kpenle ki ikawu ka, ɗa u ɗekei Daniyan n ka̱la̱ka̱tsu ku utsura n una̱mgbi u ka̱tsuma̱, <<Daniyan kagbashi ka̱ Ka̱shile ka wuma! Ka̱shile ka̱ nu ka na vi ci cikpa ayin tutu va wi isa wu ta̱ e kpenle ki ikawu ka?>>
20 Ali, com voz muito triste, ele disse: — Daniel,
21 Ɗa Daniyan wu ushuki, <<Vuzagbayin mogono, wuma u nu u geshe!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva para sempre!
22 Ka̱shile ka̱ va̱ ka̱ suku ta̱ kalingata ka̱ ni ka pala una̱ wi ikawu ya. A uka mu usa̱n ba, adama a na Ka̱shile ka̱ va̱ ke yeve ta̱ mi n unushi ba. N yaꞋan kawuya a kubana wa̱ nu ba, mogono.>>
22 O meu Deus mandou o seu Anjo, e este fechou a boca dos leões para que não me ferissem. Pois Deus sabe que não fiz nada contra ele. E também não cometi nenhum crime contra o senhor.
23 Ɗa mogono ma yaꞋin ma̱za̱nga̱ ka̱u, ɗa u zuwai a̱ uta̱ka̱ n Daniyan punu e kpenle ki ikawu ka. Ɗaɗa a̱ uta̱ka̱i ni punu, e ene ta na muna a ikyamba i ni ba, adama a na Daniyan u neke ta̱ ka̱ɗu ka̱ ni u Ka̱shile ka̱ ni.
23 O rei, muito alegre, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim ele foi tirado, e viram que nenhum mal havia acontecido com ele, pois havia confiado em Deus.
24 Ɗa mogono me nekei kadanshi a̱ ka̱na̱ ra̱ka̱ uma a na a̱ tuka̱i m menderu u mogono adama a Daniyan, ɗa u zuwai a vakangu le punu e kpenle ku na ku shanai n ikawu ya, koɓolo n a̱ma̱ci e le m muku n le dem a taɗuki le punu e kpenle ka. Ama kafu a yawa ɗaka vi kpenle va, ɗa ikawu ya i wejelei le akari-akari.
24 Em seguida, o rei mandou que trouxessem os homens que tinham acusado Daniel. Todos eles, junto com as suas mulheres e os seus filhos, foram jogados na cova. E, antes mesmo de chegarem ao fundo, os leões os atacaram e os despedaçaram.
25 Ɗaɗa mogono Dariyu ma ɗanai katagarda ka akaka a kubana u uma ra̱ka̱ a iɗika ya aduniyan dem, wa aza a na a tsu dansa kelentsu kakau a aduniyan: <<Ma̱ta̱na̱ n uciyi mo yongo n a̱ɗa̱ ka̱u.
25 Então o rei Dario escreveu uma carta para os povos de todas as nações, raças e línguas do mundo. A carta dizia o seguinte: “Felicidade e paz para todos!
26 <<N zuwa ta̱ wila̱ a kubana u uma dem, a na i a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono tsu va̱, ra̱ka̱ vu ɗa̱ i pana wovon ka̱ta̱ o tono Ka̱shile ka Daniyan.
26 Eu ordeno que todas as pessoas do meu reino respeitem e honrem o Deus que Daniel adora. Pois ele é o Deus vivo, que vive para sempre. O seu reino nunca será destruído; o seu poder nunca terá fim.
27 Ka̱shile ka̱ tsu ɓa̱nka̱ ta̱ ka̱ta̱ ki isa uma, ka̱ta̱ u yaꞋan ili yu urotu u mereve i gbayin n gaɗi n iɗika. Wi isai Daniyan a̱ ubuta̱ wu utsura wi ikawu.>>
27 Ele socorre e salva; no céu e na terra, ele faz milagres e maravilhas. Foi ele quem salvou Daniel, livrando-o das garras dos leões.”
28 Ɗa Daniyan u ciya̱i kulyaꞋa ku kelime a ayin a na Dariyu n Sairusu va aza a Farisa i o tsugono.
28 E Daniel continuou a ser uma alta autoridade no governo durante o reinado de Dario e depois durante o reinado de Ciro, da Pérsia .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.