Daniel 6
asg (ASG) vs NAA
1 Dariyu vu Mediya we enei u gaꞋan ta̱, ɗa u zagbai aza a gbagbaꞋin amangatawun n kamanga (120), a lyaꞋa tsugono a iɗika dem.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Ɗa mogono ma zagbai Daniyan n uma o yoku kpamu aza e re aza a na o kutono n aza a gbagbaꞋin a nanlo a ka̱ta̱ ele tamkpamu o bono o tonuko le i na a̱ ciya̱i, ta lo mogono ma namba ili i yoku.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 Ɗa Daniyan u laꞋi aza a kinda ulinga koɓolo n aza a gbagbaꞋin a dem, adama a uyevi wu ulinga u ni. Adama uteku u na mogono me enei wi ulinga, ɗa u sheshei kuzuwa Daniyan wo okpo vuzagbayin vi iɗika dem vu na vu kutono n ele.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Ɗa aza a̱ kula̱na̱ a iɗika a na a buwai, n aza a̱ gbagbaꞋin a̱ la̱nsa̱i uye u na a̱ kula̱nga̱sa̱ Daniyan a̱ ubuta̱ u mogono n ulinga u ni. Ama a̱ ciya̱ ili i na a̱ kula̱nga̱sa̱ka̱ yi ko ta na a yaꞋan nsata n ni ba, adama a na wi ta̱ n ka̱ɗu ka singai mayin babu kuyaꞋan kalyaꞋa, wi ta̱ kpamu a kuyaꞋan ulinga u ni mayin babu ukpa̱ɗi.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 A kubana uteku ɗa uma a nanlo a danai, <<Ci a̱ kuciya̱ unushi u Daniyan ba, sai tsu tono uye u wila̱ u kutoni u Ka̱shile u ni.>>
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Ɗa aza a̱ kula̱na̱ iɗika, n aza a gbagbaꞋin a nanlo a banai koɓolo adama a na e ene mogono ma ɗa a danai, <<Mogono Dariyu, tsugono tsu nu ci geshe!
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Aza a̱ kula̱na̱ iɗika ra̱ka̱, n anan gomuna, n aza gbagbaꞋin kakau, n aza e kuneke kadanshi a̱ nu dem, a̱ ushuku ta̱ vu zuwa wila̱ ka̱ta̱ vu gutsaka yaba dem u yaꞋan kavasa u ka̱ma̱li ko yoku ko u vuma vi yoku ba ali ayin kamangankupa, sai avu endeꞋen. Vuza na baci u iwain kutono kadanshi ka nampa dem, a vakangu yi e kpenle ku na ki n ikawu.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Gogo na, mogono, zuwa wila̱ wa ka̱ta̱ vu zuwa kukiye ku nu, adama a na ta lo vuza u kusabaꞋa u ɗa. Tsu na wila̱ wa aza a Mediya n aza a Farisa, u na u tsu sabaꞋa ba.>>
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Ɗaɗa mogono Dariyu u zuwai wila̱ wa, ɗa kpamu u zuwai kukiye.
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Ama a na Daniyan u yevei a zuwa ta̱ wila̱, ali ɗa mogono ma zuwai kukiye, ɗa u banai a kpaꞋa ɗa u kuɗa̱ngi ɗe a̱ kunu ku gaɗi ku ni tsu na u kiwanai, n atusu a̱ ni uɓa̱yuwi a kinda Urishelima. U ci yaꞋan ta̱ kavasa kutatsu a kanna dem tsu na u ci yaꞋansa a kucikpa Ka̱shile n u yaꞋin ogodiya.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Ɗa aza gbagbaꞋin a nanlo a banai koɓolo a kpaꞋa ku Daniyan, ɗa a yawai a cinai ni a kuyaꞋan kavasa o kufolono Ka̱shile ka̱ ɓa̱nka̱ yi.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 A banai u mogono ɗa a yaꞋin kadanshi n a̱yi ku ukuna wu wila̱ u tsugono u ni, <<Mogono wuma u nu u geshe, avu zuwa wila̱ vu danai a̱ ka̱tsuma̱ ka ayin kamangankupa a nampa vuza na baci u yaꞋin kavasa a kubana u ka̱ma̱li ko yoku ko u vuza yoku sai avu koci, ka̱ta̱ a vakangu yi e kpenle ki ikawu ba?>> Ɗa mogono mu ushuki,
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Ɗa a danai mogono ma, <<Vuma vu nanlo va Daniyan vuza na wu uta̱i Yahuda u ta̱wa̱i tsugbashi tsa, a̱yi ɗa ɗe wi o kutono kadanshi ka̱ nu, ko wila̱ u na vu zuwai va ba. Wi ta̱ a kuyaꞋansa kavasa ali kutatsu a kanna dem u Ka̱shile ka̱ ni.>>
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 Ana mogono ma panai nannai, ɗa u na̱mgba̱i ka̱tsuma̱ ka̱u, u yaꞋin uteku u na wi a kufuɗa adama a na wi isa Daniyan. U ka̱na̱i kuyaꞋan nannai ali kanna ka̱ yikpa̱i.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Ana kanna ka̱ yikpa̱i, ɗa aza e kelime a o bonoi u mogono wa ɗa a danai, <<Vuzagbayin, vi yeve ta̱ babu wila̱ u na mogono ma zuwai kukiye tsa aza a Mediya n aza a Farisa ɗa wi kusabaꞋa.>>
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Ɗa mogono mo nekei kadanshi a̱ ka̱na̱ Daniyan ka̱ta̱ a̱ zuwa yi e kpenle ki ikawu. Ɗa u danai Daniyan, <<ka̱sukpa̱ Ka̱shile ka na vi o kutono mayin, ka kisa wu!>>
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 Ɗa a̱ tuka̱i n katali ka gbayin ɗa o votsuki kpenle ki ikawu ka. Ɗa mogono ma zuwai urotu wi iɗani a katali ka n ka̱ta̱mba̱ri ka makawani ka̱ ni, koɓolo n a̱ta̱mba̱ri a nkawani ma aza e kelime a na i o kutono yi. Na lo va wi ta̱ o kuyotsongu babu vuza na u kuɓa̱yuwa̱ katali ka nanlo ka̱ta̱ wu uta̱ka̱ n Daniyan.
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Ɗa mogono Dariyu u lazai o kubono e kefeku ko tsugono ka̱ ni. U lyaꞋa ili n kayin ka nanlo ba, u banuku feu ili i na i kuneke yi ma̱za̱nga̱ ba, u fuɗa feu u lata ba.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Ana kayin ka asai n usana ka̱li-ka̱li, ɗa mogono ma ma̱ ɗa̱nga̱i ɗa u banai m moloko e kpenle ki ikawu ka.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Ana u yawai ɗevu m kpenle ki ikawu ka, ɗa u ɗekei Daniyan n ka̱la̱ka̱tsu ku utsura n una̱mgbi u ka̱tsuma̱, <<Daniyan kagbashi ka̱ Ka̱shile ka wuma! Ka̱shile ka̱ nu ka na vi ci cikpa ayin tutu va wi isa wu ta̱ e kpenle ki ikawu ka?>>
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 Ɗa Daniyan wu ushuki, <<Vuzagbayin mogono, wuma u nu u geshe!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 Ka̱shile ka̱ va̱ ka̱ suku ta̱ kalingata ka̱ ni ka pala una̱ wi ikawu ya. A uka mu usa̱n ba, adama a na Ka̱shile ka̱ va̱ ke yeve ta̱ mi n unushi ba. N yaꞋan kawuya a kubana wa̱ nu ba, mogono.>>
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 Ɗa mogono ma yaꞋin ma̱za̱nga̱ ka̱u, ɗa u zuwai a̱ uta̱ka̱ n Daniyan punu e kpenle ki ikawu ka. Ɗaɗa a̱ uta̱ka̱i ni punu, e ene ta na muna a ikyamba i ni ba, adama a na Daniyan u neke ta̱ ka̱ɗu ka̱ ni u Ka̱shile ka̱ ni.
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Ɗa mogono me nekei kadanshi a̱ ka̱na̱ ra̱ka̱ uma a na a̱ tuka̱i m menderu u mogono adama a Daniyan, ɗa u zuwai a vakangu le punu e kpenle ku na ku shanai n ikawu ya, koɓolo n a̱ma̱ci e le m muku n le dem a taɗuki le punu e kpenle ka. Ama kafu a yawa ɗaka vi kpenle va, ɗa ikawu ya i wejelei le akari-akari.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Ɗaɗa mogono Dariyu ma ɗanai katagarda ka akaka a kubana u uma ra̱ka̱ a iɗika ya aduniyan dem, wa aza a na a tsu dansa kelentsu kakau a aduniyan: <<Ma̱ta̱na̱ n uciyi mo yongo n a̱ɗa̱ ka̱u.
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 <<N zuwa ta̱ wila̱ a kubana u uma dem, a na i a̱ ka̱tsuma̱ ko tsugono tsu va̱, ra̱ka̱ vu ɗa̱ i pana wovon ka̱ta̱ o tono Ka̱shile ka Daniyan.
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 Ka̱shile ka̱ tsu ɓa̱nka̱ ta̱ ka̱ta̱ ki isa uma, ka̱ta̱ u yaꞋan ili yu urotu u mereve i gbayin n gaɗi n iɗika. Wi isai Daniyan a̱ ubuta̱ wu utsura wi ikawu.>>
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 Ɗa Daniyan u ciya̱i kulyaꞋa ku kelime a ayin a na Dariyu n Sairusu va aza a Farisa i o tsugono.
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.