Daniel 4
asg (ASG) vs VC
1 Mpa mogono Nebukaneza n suki akaka a nampa a kubana a̱ ubuta̱ u uma dem n iɗika dem, n kelentsu dem feu, ka na ki punu a aduniyan a nampa. Ma̱ta̱na̱ n uciyi mo yongo wa̱ ɗa̱.
1 Do rei Nabucodonosor a todos os povos, nações e pessoas de todas as línguas que habitam a terra, felicidade e prosperidade!
2 Ili i ma̱za̱nga̱ i ɗa n tonuko ɗa̱ ukuna wi ili i mereve i na Ka̱shile MalaꞋimili u yaꞋin a kubana wa̱ va̱.
2 Pareceu-me bom fazer-vos conhecer os milagres e prodígios que o Deus Altíssimo operou em mim.
3 Nini ɗai tsugbayin tsu urotu u ni ci, nini ɗai tsugbayin ci ili i mereve i ni yi, tsugono ci ni ci n uteku ba. Utsura u ni wi ta̱ o kuyongo ko wannai.
3 Oh! como são grandes seus milagres e como são poderosos seus prodígios! Seu reinado é um reinado eterno, e sua dominação perdura de geração em geração.
4 Mpa, Nebukaneza mi ishi ta̱ ida̱shi e kefeku ka̱ va̱ m ma̱ta̱na̱ koɓolo kpamu a kulyaꞋa n u soꞋi.
4 Eu, Nabucodonosor, vivia tranqüilo em minha casa e próspero em meu palácio.
5 N yaꞋin alatani a na e nekei mu wovon. Ana mi ivaꞋin a kajiba, kululu n kene ku na me enei a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, i neke mu ta̱ wovon.
5 Tive um sonho que me assustou; os pensamentos que perpassavam pelo meu espírito quando no meu leito, bem como minhas visões, perturbaram-me.
6 Ɗa n danai a̱ tuka̱ mu n aza a ugboji a Babila ra̱ka̱, adama a na a dana mu kaci ka alatani ka.
6 Dei ordem para que fizessem vir à minha presença todos os sábios de Babilônia, a fim de que me dessem a interpretação de meu sonho.
7 Ana oboci, n aza a imoɗi, n aza a̱ a̱guma̱, n aza a kindana a̱ ta̱wa̱i, ɗa n danai le alatani a, ama a fuɗa a dana mu kaci ka alatani ka ba.
7 Então acudiram os magos, os mágicos, os caldeus e os astrólogos, aos quais contei esse sonho, sem que eles todavia pudessem indicar-me o sentido.
8 A ukocishi, Daniyan u ta̱wa̱i wa̱ va̱ ɗa n danai ni alatani a ( a̱yi na e ci ɗeke Belshaza, kula ku ka̱ma̱li ka̱ va̱, ayinviki a̱ ka̱ma̱li ka ciɗa i ta̱ koɓolo n a̱yi.)
8 Finalmente apresentou-se diante de mim Daniel, cognominado Baltazar, segundo o nome de meu deus, e em quem reside o espírito dos deuses santos. Narrei-lhe o sonho:
9 N danai, <<Belshaza, vuzagbayin vo oboci, n yeve ta̱ ayinviki a̱ ka̱ma̱li ka ciɗa i ta̱ koɓolo n avu, babu kpamu ili i na yi usokongi i na vu kpa̱ɗa̱i kuyeve. Gogo na alatani a̱ va̱ a ɗa na, dana mu kaci ka ɗa.
9 Baltazar, disse-lhe, chefe dos magos, sei que reside em ti o espírito dos deuses santos e que nenhum mistério te confunde. Dize-me então as visões que tive em sonho; dá-me a explicação.
10 Na ɗa kene ku na n yaꞋin ana mi ivaꞋin a kajiba ka̱ va̱. N la̱na̱ki ɗa me enei maɗanga e mere ma aduniyan. Maɗanga ma mi ta̱ n ugaɗi ka̱u.
10 Tais eram as visões do meu espírito, quando no meu leito: eu via, no meio da região, uma árvore de alto porte.
11 Maɗanga ma mo gbonguroi ka̱u n ugbami ali ma cinai eleshu, aduniyan dem i ta̱ a kufuɗa kene maꞋa.
11 Esta árvore cresceu, era vigorosa. O cimo tocava o céu, era avistada até nos confins da terra.
12 A̱vuku a̱ ni i ta̱ n tsuloboi ka̱u, umaci u ni kpamu n a̱bunda̱i, ilikulyaꞋa i ɗa i yaba dem. A̱ kulu ku ni ku ɗa nnama n kakamba n ci ciya̱ ubuta̱ u kuvuka, ɗe a acaka a̱ ni kpamu ta ɗe nnu n tsu zuwa cikinda. Wa̱ ni u ɗa aduniyan ra̱ka̱ a̱ ci ciya̱ ilikulya.
12 Sua folhagem era bela, e seus abundantes frutos forneciam a todos o que comer. À sua sombra abrigavam-se os animais terrestres, nos seus ramos permaneciam os pássaros do céu e toda criatura tirava dela seu sustento!
13 <<E kene ka kpamu, a ayin a na mi ivaꞋin a kajiba, ɗa n la̱na̱i ɗa me enei kalingata ka ciɗa kuta̱i gaɗi a̱ kucipa̱ a iɗika.
13 Nas visões de meu espírito, quando no meu leito, vi {também} um santo vigilante que descia do céu,
14 U ɗekei n ka̱la̱ka̱tsu ku utsura, <Kapa maɗanga ma ka̱ta̱ vu gbatyasa acaka a̱ ni, vu sa̱ruwa̱ a̱vuku a̱ ni n umaci wa dem a iɗika. ka̱sukpa̱ nnama n na mi punu usheɗeki, nu nnu n na mi a acaka a̱ ni dem a suma.
14 e começou a gritar com voz possante; derrubai a árvore, desgalhai-a; fazei cair as folhas e dispersai seus frutos. Que os animais fujam de debaixo dela, que os pássaros abandonem seus ramos.
15 Ama ka̱sukpa̱ kumi ka n aralu a̱ ni punu a iɗika, ushiyi n iyum koɓolo n iyum i shili a asuvu a̱ mita̱ ma kakamba.
15 Entretanto, deixai permanecer na terra o tronco e as raízes, mas atados por correntes de ferro e de bronze. Que seja molhado pelo orvalho do céu e tenha seu quinhão de erva com os animais terrestres.
16 YaꞋan a sabaꞋaka yi ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ta̱ o bono e neke yi ka̱ɗu ka manama, ali a̱ya̱ e cindere a laza.
16 Que se mude seu espírito; que em lugar de um espírito humano lhe seja dado um espírito animal e sete tempos passem sobre ele!
17 << <Kakuna ka nampa ka alingata a ɗa a salai kaꞋa, aza a ciɗa a ɗa a dansai ukuna wa, adama a na aza a wuma e yeve an MalaꞋimili mi a kulyaꞋa tsugono a aduniyan. U tsu neke ta̱ tsu ɗa kpamu u yaba dem vu na baci u cikalai, ali a kubana u vuza na u laꞋi n kenu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma.> p
17 Esta sentença é um decreto dos vigilantes, esta resolução é uma ordem dos santos, a fim de que os vivos saibam que o Altíssimo domina sobre a realeza humana, e a confere a quem lhe apraz e pode a ela elevar o mais abjeto dos mortais.
18 <<Na ɗa alatani a na Mpa, Mogono Nebukaneza n yaꞋin. Gogo na avu Belshaza dana mu kaci ka ɗa, adama a na babu vuza vu ugboji punu na a̱ ubuta̱ u tsugono u va̱ ka na ka kufuɗa kudana mu kaci ka a ɗa. Ama avu vi ta̱ a kufuɗa, adama a na ayinviki a a̱ma̱li a ciɗa i ta̱ koɓolo n avu.>>
18 Eis o sonho que tive, eu, o rei Nabucodonosor. Portanto tu, Baltazar, dá-me a interpretação dele, porque nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de fazê-lo. Tu o podes, porque em ti habita o espírito dos deuses santos.
19 Ɗaɗa Daniyan vuza na e ci ɗeke kpamu (Belshaza) u takacikai ali megeshe kenu ɗa kusheshe ku ni ku nekei ni wovon. Ɗa mogono ma danai, <<Belshaza ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ alatani a, ko ili i na alatani a i a kudana i takacika wu ba.>> Ɗa Belshaza wu ushuki, <<Vuzagbayin, wi ishi de u yaꞋan alatani a nampa a ta i a kushana a̱ ubuta̱ wi irala i nu, ama a kushana wa̱ nu ba.
19 Então Daniel {cognominado Baltazar} permaneceu alguns instantes perdido no tumulto de seus pensamentos, e o rei prosseguiu: Baltazar, este sonho e sua significação não devem perturbar-te! Meu senhor, replicou Daniel, possa o sonho ser para teus inimigos, e sua significação para teus adversários!
20 Maɗanga ma na ve enei mo gbonguroi ugaɗi n ugbami wa, ali a kusaꞋwa gaɗi va, ma na uma a uduniya ra̱ka̱ a kufuɗa kene va,
20 A árvore que viste crescer e tornar-se bela, cujo cimo tocava o céu e era avistada dos confins da terra,
21 n a̱vuku o tsuloboi koɓolo kpamu n umaci n a̱bunda̱i feu e kuneke uma ilikulya dem, nnama kpamu n ciya̱i ubuta̱ u kusheɗeku, nnu feu a̱ ciya̱i ubuta̱ u kuzuwa cikinda a acaka a̱ ni,
21 esta árvore de bela folhagem, de frutos abundantes que a todos dava o que comer, sob a qual viviam os animais terrestres, e em cujos ramos abrigavam-se os pássaros do céu,
22 avu mogono, avu ɗa maɗanga ma nanlo, vo okpo ta̱ vuzagbayin n vuza vu utsura, tsugbayin tsu nu tsu gbonguro ta̱ ali a kucina zuva gaɗi, ɗa tsugono tsu nu tsu ka̱ra̱Ꞌi ali sai a̱ mɓa̱ri mu uteku wi iɗika dem.
22 esta árvore, és tu senhor, que te tornaste grande e poderoso, cuja altura crescente atingiu os astros, cuja dominação estende-se até os confins da terra.
23 <<Avu mogono, ve enei kalingata ka ciɗa ku uta̱i gaɗi a̱ kuta̱wa̱ a iɗika ɗa ka danai, <Kapa maɗanga ma ka̱ta̱ vu gbatya maꞋa, ama vu ka̱sukpa̱ kumi ku ni ushiyi n viyum koɓolo n viyum vi shili, punu a̱ mita̱ ma̱ ta̱ku, aralu a̱ ni tamkpamu punu a iɗika. ka̱sukpa̱ ciza tsu ta̱na̱ta̱ngu yi, u yongo n wuma an manama ma kakamba, sai ayin a na a̱ya̱ e cindere a lazai ni.>
23 Por outro lado, o rei viu um santo vigilante descer do céu e exclamar: derrubai a árvore, desgalhai-a; mas deixai na terra o tronco e as raízes, se bem que atadas por correntes de ferro e de bronze no meio da erva do campo. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais terrestres até que sete tempos hajam passado sobre ele. Eis o que isto significa:
24 <<Na ɗa kaci ka alatani ka, Vuzagbayin mogono, na ɗa wila̱ u na MalaꞋimili ma̱ suki a kubana u vuzagbayin vu va̱ mogono.
24 trata-se aí, ó rei, de um decreto do Altíssimo concernente ao rei, meu senhor:
25 I ta̱ o kuloko wu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma ka̱ta̱ vu bana vu yongo nu nnama n kakamba, vi ta̱ a kutakuma mita̱ an kanaka ka̱ta̱ kpamu ciza tsu soꞋo wu. A̱ya̱ kakau ali e cindere i ta̱ a kulaza wu sai ayin a na vi yevei an MalaꞋimili mi o tsugono a̱ ubuta̱ u uma, ka̱ta̱ kpamu u neke tsu ɗa u yaba dem vu na baci u cikalai kuneke.
25 Expulsar-te-ão de entre os homens para te fazer habitar com os animais do campo; pastarás ervas como os bois e serás molhado pelo orvalho do céu. Sete tempos passarão sobre ti, até que reconheças o domínio do Altíssimo sobre a realeza humana o qual a confere a quem lhe apraz.
26 Kadanshi ka na a̱ ka̱sukpa̱ kumi ku maɗanga n aralu a̱ ni, ɗaɗa tsugono tsu nu ci ta̱ o kubono wa̱ nu a ayin a na baci vi yevei an MalaꞋimili a̱yi ɗa vuza na wi o tsugono.
26 Se foi ordenado deixar intatos o tronco da árvore e suas raízes, é que tua realeza te será restituída logo que reconheças a soberania do céu.
27 Adama a nannai, Vuzagbayin mogono, isa odoki a̱ va̱, ka̱sukpa̱ unushi u nu vu bono a kuyaꞋan ili i singai, vu ka̱sukpa̱ kuyongo ku wuya vu bono vu yaꞋan kasingai wa aza a na i o kusoꞋo atakaci. Nannai wi ta̱ a kufuɗa kuzuwa ma̱ta̱na̱ ma̱ nu mo bono ma lyaꞋa kelime.>>
27 Queiras então, ó rei, aceitar meu conselho: resgata teu pecado pela justiça, e tuas iniqüidades pela piedade para com os infelizes; talvez com isso haja um prolongamento de tua prosperidade.
28 Ili i nampa ra̱ka̱ i ciya̱ ta̱ mogono Nebukaneza.
28 Tudo isso aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Ana wotoi kupa n u re u lazai, ayin a na mogono mi a kuwala punu a gaɗi vu kefeku ko tsugono ka̱ ni a Babila,
29 Doze meses mais tarde, o rei, passeando {nos terraços} do palácio real,
30 ɗa u danai, <<Na ɗa Babila vu gbayin vu na m maꞋi wo okpoi ubuta̱ u tsugono, n utsura u gbayin u va̱ koɓolo n adama a tsugbayin o tsugono tsu va̱ ba?>>
30 fazia esta reflexão: eis aí verdadeiramente a grande Babilônia, que construí para fazer dela uma mansão real por meu poder soberano, e para servir à glória de minha majestade!
31 A ayin a na ka̱la̱ka̱tsu kuta̱i gaɗi a̱yi biꞋi a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi, <<Wila̱ u na n zuwakai nu u ɗa na, mogono Nebukaneza. Akaka a nampa a̱ nu a ɗa, vu buwa mogono mu ubuta̱ u nampa ba.
31 Falava ainda, quando uma voz baixou do céu: anunciam a ti, rei Nabucodonosor, que teu reino te foi arrebatado.
32 I ta̱ o kuloko wu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma ka̱ta̱ vu bana vu yongo nu nnama n kakamba, vi ta̱ a kutakuma mita̱ an kanaka. A̱ya̱ kakau ali e cindere i ta̱ a kulaza wu sai ayin a na vi yevei an MalaꞋimili mi o tsugono a̱ ubuta̱ u uma, ka̱ta̱ kpamu u neke tsu ɗa u yaba dem vu na baci u cikalai kuneke.>>
32 Vão expulsar-te dentre os homens para te fazer viver entre os animais dos campos; pastarás ervas como os bois. Sete tempos passarão sobre ti, até que reconheças que o Altíssimo domina sobre a realeza humana e que a confere a quem lhe apraz.
33 Gogo va lo ili i na a dansai ukuna u Nebukaneza i shanai. O lokoi ni a̱ ubuta̱ u uma ɗa u ka̱na̱i kutakuma mita̱ an kanaka. Ikyamba i ni i ta̱na̱i n ciza ali cileme ci ni tsu gbonguroi an ashin a kajimba, a̱kutsulu tamkpamu an a̱kutsulu a manu.
33 No mesmo momento, o oráculo pronunciado sobre Nabucodonosor cumpriu-se; ele foi expulso dentre os homens e pastou ervas como os bois; seu corpo foi molhado pelo orvalho do céu. Seu pêlo cresceu como penas de águia e suas unhas, como unhas de pássaro.
34 A ukocishi u ayin a nanlo a, Mpa Nebukaneza n ganukpai a̱shi a̱ va̱ a kubana gaɗi, ɗa ma̱riki ma̱ va̱ mo bonoi. Ɗa n cikpai MalaꞋimili, n nekei ni tsugbayin ɗa n cikpai ni a̱yi na wi ko wanai. Utsura u ni u ko wanai u ɗa. Tsugono ci ni ci ta̱ a kulyaꞋa kelime ali n tsukaya tsu na tsa̱ kuta̱wa̱.
34 Ao terminar os dias marcados, eu, Nabucodonosor, levantei os olhos para o céu. A razão voltou-me e eu bendisse o Altíssimo; louvei e glorifiquei aquele que vive eternamente, cuja dominação é perpétua, cujo reino subsiste de idade em idade.
35 Uma a aduniyan dem ukuna u gbani u ɗa i, vi inda baci tsu na wi. U ci yaꞋan ta̱ tsu na u cigai n alingata a gaɗi koɓolo n uma a aduniyan a nampa. Babu vuza na u kushamkpa yi ko u dana yi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuyaꞋan ili i nampa?>>
35 Diante dele nenhum habitante da terra tem importância; age como quer tanto em se tratando do exército celestial quanto em relação aos habitantes terrenos. Ninguém pode bater-lhe na mão e perguntar-lhe: Que fazeis aí?
36 A ayin a nanlo a derere ɗa ma̱riki ma̱ va̱ mo bonoi, tsugbayin tsu va̱ n tsugono dem tsu bonoi. Aza a na e ci neke mu odoki n otoni a̱ va̱ a̱ la̱nsa̱i mu, ɗa m bonoi o tsugono kpamu n tsugbayin tsu na tsu laꞋi ci cau.
36 Nesse mesmo instante a razão me foi restituída, com o brilho de minha realeza, minha majestade e meu esplendor. Meus conselheiros e meus nobres vieram procurar-me; fui reintegrado à frente do meu reino e meu poder achou-se aumentado.
37 Gogo na Mpa Nebukaneza, n cikpa ta̱ ɗa kpamu n nekei mogono ma zuva tsugbayin, adama a na ili i na u yaꞋin dem i gaꞋan ta̱, uye u ni kpamu wi ta̱ mejege. Aza a na i a kuyaꞋan nwalu n a̱ra̱ɗi u gosoi le.
37 Agora, eu, Nabucodonosor, louvo, exalto e glorifico o rei do céu, cujas obras são todas justas e cujos caminhos são retos, e que tem o poder de humilhar aqueles que procedem com orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.