Daniel 4

asg (ASG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mpa mogono Nebukaneza n suki akaka a nampa a kubana a̱ ubuta̱ u uma dem n iɗika dem, n kelentsu dem feu, ka na ki punu a aduniyan a nampa. Ma̱ta̱na̱ n uciyi mo yongo wa̱ ɗa̱.
1 O rei Nabucodonosor enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
2 Ili i ma̱za̱nga̱ i ɗa n tonuko ɗa̱ ukuna wi ili i mereve i na Ka̱shile MalaꞋimili u yaꞋin a kubana wa̱ va̱.
2 Quero que todos saibam dos sinais e das maravilhas que o Deus Altíssimo realizou em meu favor.
3 Nini ɗai tsugbayin tsu urotu u ni ci, nini ɗai tsugbayin ci ili i mereve i ni yi, tsugono ci ni ci n uteku ba. Utsura u ni wi ta̱ o kuyongo ko wannai.
3 Como são grandes seus sinais, como são poderosas suas maravilhas! Seu reino durará para sempre, e seu domínio, por todas as gerações.
4 Mpa, Nebukaneza mi ishi ta̱ ida̱shi e kefeku ka̱ va̱ m ma̱ta̱na̱ koɓolo kpamu a kulyaꞋa n u soꞋi.
4 “Eu, Nabucodonosor, vivia em meu palácio, com todo conforto e prosperidade.
5 N yaꞋin alatani a na e nekei mu wovon. Ana mi ivaꞋin a kajiba, kululu n kene ku na me enei a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, i neke mu ta̱ wovon.
5 Certa noite, porém, tive um sonho que me assustou; enquanto estava deitado em minha cama, tive visões que me aterrorizaram.
6 Ɗa n danai a̱ tuka̱ mu n aza a ugboji a Babila ra̱ka̱, adama a na a dana mu kaci ka alatani ka.
6 Por isso mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que me dissessem o que meu sonho significava.
7 Ana oboci, n aza a imoɗi, n aza a̱ a̱guma̱, n aza a kindana a̱ ta̱wa̱i, ɗa n danai le alatani a, ama a fuɗa a dana mu kaci ka alatani ka ba.
7 Quando todos os magos, encantadores, astrólogos e adivinhos vieram, eu lhes contei meu sonho, mas eles não foram capazes de me dizer o que ele significava.
8 A ukocishi, Daniyan u ta̱wa̱i wa̱ va̱ ɗa n danai ni alatani a ( a̱yi na e ci ɗeke Belshaza, kula ku ka̱ma̱li ka̱ va̱, ayinviki a̱ ka̱ma̱li ka ciɗa i ta̱ koɓolo n a̱yi.)
8 Finalmente, Daniel se apresentou diante de mim, e eu lhe contei o sonho. (Ele se chama Beltessazar, em homenagem a meu deus, e o espírito dos santos deuses está nele.)
9 N danai, <<Belshaza, vuzagbayin vo oboci, n yeve ta̱ ayinviki a̱ ka̱ma̱li ka ciɗa i ta̱ koɓolo n avu, babu kpamu ili i na yi usokongi i na vu kpa̱ɗa̱i kuyeve. Gogo na alatani a̱ va̱ a ɗa na, dana mu kaci ka ɗa.
9 “Disse-lhe: ‘Beltessazar, chefe dos magos, sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que não possa resolver. Agora, diga-me o que meu sonho significa.
10 Na ɗa kene ku na n yaꞋin ana mi ivaꞋin a kajiba ka̱ va̱. N la̱na̱ki ɗa me enei maɗanga e mere ma aduniyan. Maɗanga ma mi ta̱ n ugaɗi ka̱u.
10 “‘Enquanto estava deitado em minha cama, tive este sonho. Vi uma grande árvore no meio da terra.
11 Maɗanga ma mo gbonguroi ka̱u n ugbami ali ma cinai eleshu, aduniyan dem i ta̱ a kufuɗa kene maꞋa.
11 A árvore cresceu e ficou muito alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
12 A̱vuku a̱ ni i ta̱ n tsuloboi ka̱u, umaci u ni kpamu n a̱bunda̱i, ilikulyaꞋa i ɗa i yaba dem. A̱ kulu ku ni ku ɗa nnama n kakamba n ci ciya̱ ubuta̱ u kuvuka, ɗe a acaka a̱ ni kpamu ta ɗe nnu n tsu zuwa cikinda. Wa̱ ni u ɗa aduniyan ra̱ka̱ a̱ ci ciya̱ ilikulya.
12 Suas folhas eram verdes e novas, e ela era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos. O mundo todo se alimentava dessa árvore.
13 <<E kene ka kpamu, a ayin a na mi ivaꞋin a kajiba, ɗa n la̱na̱i ɗa me enei kalingata ka ciɗa kuta̱i gaɗi a̱ kucipa̱ a iɗika.
13 “‘Então, enquanto eu sonhava, vi um mensageiro, um ser santo, que descia do céu.
14 U ɗekei n ka̱la̱ka̱tsu ku utsura, <Kapa maɗanga ma ka̱ta̱ vu gbatyasa acaka a̱ ni, vu sa̱ruwa̱ a̱vuku a̱ ni n umaci wa dem a iɗika. ka̱sukpa̱ nnama n na mi punu usheɗeki, nu nnu n na mi a acaka a̱ ni dem a suma.
14 O mensageiro gritou: ‘Derrubem a árvore e cortem seus ramos! Arranquem suas folhas e espalhem seus frutos! Espantem os animais selvagens de sua sombra e as aves, de seus ramos.
15 Ama ka̱sukpa̱ kumi ka n aralu a̱ ni punu a iɗika, ushiyi n iyum koɓolo n iyum i shili a asuvu a̱ mita̱ ma kakamba.
15 Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais selvagens, em meio às plantas do campo.
16 YaꞋan a sabaꞋaka yi ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ta̱ o bono e neke yi ka̱ɗu ka manama, ali a̱ya̱ e cindere a laza.
16 Durante sete períodos, terá a mente de um animal selvagem em vez de mente humana.
17 << <Kakuna ka nampa ka alingata a ɗa a salai kaꞋa, aza a ciɗa a ɗa a dansai ukuna wa, adama a na aza a wuma e yeve an MalaꞋimili mi a kulyaꞋa tsugono a aduniyan. U tsu neke ta̱ tsu ɗa kpamu u yaba dem vu na baci u cikalai, ali a kubana u vuza na u laꞋi n kenu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma.> p
17 Pois isso foi decretado pelos mensageiros; foi ordenado pelos seres santos, para que todos saibam que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo. Ele os dá a quem quer, até mesmo à pessoa mais humilde”.
18 <<Na ɗa alatani a na Mpa, Mogono Nebukaneza n yaꞋin. Gogo na avu Belshaza dana mu kaci ka ɗa, adama a na babu vuza vu ugboji punu na a̱ ubuta̱ u tsugono u va̱ ka na ka kufuɗa kudana mu kaci ka a ɗa. Ama avu vi ta̱ a kufuɗa, adama a na ayinviki a a̱ma̱li a ciɗa i ta̱ koɓolo n avu.>>
18 “‘Beltessazar, esse foi o sonho que eu, o rei Nabucodonosor, tive. Agora, diga-me o que ele significa, pois nenhum dos sábios de meu reino foi capaz de interpretá-lo. Mas você pode fazê-lo, pois o espírito dos santos deuses está em você’.”
19 Ɗaɗa Daniyan vuza na e ci ɗeke kpamu (Belshaza) u takacikai ali megeshe kenu ɗa kusheshe ku ni ku nekei ni wovon. Ɗa mogono ma danai, <<Belshaza ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ alatani a, ko ili i na alatani a i a kudana i takacika wu ba.>> Ɗa Belshaza wu ushuki, <<Vuzagbayin, wi ishi de u yaꞋan alatani a nampa a ta i a kushana a̱ ubuta̱ wi irala i nu, ama a kushana wa̱ nu ba.
19 “Ao ouvir isso, Daniel (também chamado Beltessazar), ficou atônito por algum tempo, atemorizado com o significado do sonho. Então o rei lhe disse: ‘Beltessazar, não se assuste com o sonho, nem com o seu significado’. “Beltessazar respondeu: ‘Meu senhor, gostaria que os acontecimentos prenunciados nesse sonho ocorressem a seus inimigos, e não ao rei!
20 Maɗanga ma na ve enei mo gbonguroi ugaɗi n ugbami wa, ali a kusaꞋwa gaɗi va, ma na uma a uduniya ra̱ka̱ a kufuɗa kene va,
20 A árvore que o rei viu crescia e ficava alta e forte; chegava até o céu e podia ser vista por todo o mundo.
21 n a̱vuku o tsuloboi koɓolo kpamu n umaci n a̱bunda̱i feu e kuneke uma ilikulya dem, nnama kpamu n ciya̱i ubuta̱ u kusheɗeku, nnu feu a̱ ciya̱i ubuta̱ u kuzuwa cikinda a acaka a̱ ni,
21 Tinha folhas verdes e novas e era cheia de frutos para todos comerem. Animais selvagens viviam à sua sombra, e aves faziam ninhos em seus ramos.
22 avu mogono, avu ɗa maɗanga ma nanlo, vo okpo ta̱ vuzagbayin n vuza vu utsura, tsugbayin tsu nu tsu gbonguro ta̱ ali a kucina zuva gaɗi, ɗa tsugono tsu nu tsu ka̱ra̱Ꞌi ali sai a̱ mɓa̱ri mu uteku wi iɗika dem.
22 Essa árvore é o próprio rei. Pois o rei cresceu e se tornou forte e grande; sua grandeza chega até o céu, e seu domínio, até os confins da terra.
23 <<Avu mogono, ve enei kalingata ka ciɗa ku uta̱i gaɗi a̱ kuta̱wa̱ a iɗika ɗa ka danai, <Kapa maɗanga ma ka̱ta̱ vu gbatya maꞋa, ama vu ka̱sukpa̱ kumi ku ni ushiyi n viyum koɓolo n viyum vi shili, punu a̱ mita̱ ma̱ ta̱ku, aralu a̱ ni tamkpamu punu a iɗika. ka̱sukpa̱ ciza tsu ta̱na̱ta̱ngu yi, u yongo n wuma an manama ma kakamba, sai ayin a na a̱ya̱ e cindere a lazai ni.>
23 “‘Então o rei viu um mensageiro, um ser santo que descia do céu e que disse: ‘Derrubem a árvore e destruam-na! Mas deixem na terra o toco, com suas raízes, preso com um anel de ferro e bronze e cercado da relva verde. Que seja molhado pelo orvalho do céu e viva com os animais do campo por sete períodos’.
24 <<Na ɗa kaci ka alatani ka, Vuzagbayin mogono, na ɗa wila̱ u na MalaꞋimili ma̱ suki a kubana u vuzagbayin vu va̱ mogono.
24 “‘Este é o significado do sonho, ó rei, o que o Altíssimo declarou que acontecerá a meu senhor, o rei.
25 I ta̱ o kuloko wu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma ka̱ta̱ vu bana vu yongo nu nnama n kakamba, vi ta̱ a kutakuma mita̱ an kanaka ka̱ta̱ kpamu ciza tsu soꞋo wu. A̱ya̱ kakau ali e cindere i ta̱ a kulaza wu sai ayin a na vi yevei an MalaꞋimili mi o tsugono a̱ ubuta̱ u uma, ka̱ta̱ kpamu u neke tsu ɗa u yaba dem vu na baci u cikalai kuneke.
25 O rei será expulso do convívio humano e viverá nos campos, com os animais selvagens. Comerá capim, como os bois, e será molhado pelo orvalho do céu. Viverá desse modo por sete períodos, até entender que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer.
26 Kadanshi ka na a̱ ka̱sukpa̱ kumi ku maɗanga n aralu a̱ ni, ɗaɗa tsugono tsu nu ci ta̱ o kubono wa̱ nu a ayin a na baci vi yevei an MalaꞋimili a̱yi ɗa vuza na wi o tsugono.
26 As raízes e o toco, porém, foram deixados na terra. Isso significa que o senhor receberá seu reino de volta quando tiver aprendido que o céu domina.
27 Adama a nannai, Vuzagbayin mogono, isa odoki a̱ va̱, ka̱sukpa̱ unushi u nu vu bono a kuyaꞋan ili i singai, vu ka̱sukpa̱ kuyongo ku wuya vu bono vu yaꞋan kasingai wa aza a na i o kusoꞋo atakaci. Nannai wi ta̱ a kufuɗa kuzuwa ma̱ta̱na̱ ma̱ nu mo bono ma lyaꞋa kelime.>>
27 “‘Ó rei Nabucodonosor, aceite meu conselho. Pare de pecar e faça o que é certo. Deixe seus pecados para trás e tenha compaixão dos pobres. Quem sabe, então, o rei continuará a prosperar’.”
28 Ili i nampa ra̱ka̱ i ciya̱ ta̱ mogono Nebukaneza.
28 “Tudo isso, porém, aconteceu ao rei Nabucodonosor.
29 Ana wotoi kupa n u re u lazai, ayin a na mogono mi a kuwala punu a gaɗi vu kefeku ko tsugono ka̱ ni a Babila,
29 Doze meses depois, ele caminhava sobre o terraço de seu palácio na Babilônia
30 ɗa u danai, <<Na ɗa Babila vu gbayin vu na m maꞋi wo okpoi ubuta̱ u tsugono, n utsura u gbayin u va̱ koɓolo n adama a tsugbayin o tsugono tsu va̱ ba?>>
30 e disse: ‘Vejam a grande cidade da Babilônia! Com meu próprio poder, construí esta cidade para ser o centro de meu reino e para mostrar o esplendor de minha majestade’.
31 A ayin a na ka̱la̱ka̱tsu kuta̱i gaɗi a̱yi biꞋi a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi, <<Wila̱ u na n zuwakai nu u ɗa na, mogono Nebukaneza. Akaka a nampa a̱ nu a ɗa, vu buwa mogono mu ubuta̱ u nampa ba.
31 “Enquanto essas palavras ainda estavam em sua boca, veio do céu uma voz e disse: ‘Esta mensagem é para você, rei Nabucodonosor! Você não governa mais sobre este reino.
32 I ta̱ o kuloko wu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma ka̱ta̱ vu bana vu yongo nu nnama n kakamba, vi ta̱ a kutakuma mita̱ an kanaka. A̱ya̱ kakau ali e cindere i ta̱ a kulaza wu sai ayin a na vi yevei an MalaꞋimili mi o tsugono a̱ ubuta̱ u uma, ka̱ta̱ kpamu u neke tsu ɗa u yaba dem vu na baci u cikalai kuneke.>>
32 Será expulso do convívio humano. Viverá nos campos com os animais selvagens e comerá capim, como os bois. Viverá desse modo por sete períodos, até que entenda que o Altíssimo domina sobre os reinos do mundo e os dá a quem ele quer’.
33 Gogo va lo ili i na a dansai ukuna u Nebukaneza i shanai. O lokoi ni a̱ ubuta̱ u uma ɗa u ka̱na̱i kutakuma mita̱ an kanaka. Ikyamba i ni i ta̱na̱i n ciza ali cileme ci ni tsu gbonguroi an ashin a kajimba, a̱kutsulu tamkpamu an a̱kutsulu a manu.
33 “Naquela mesma hora, a sentença se cumpriu e Nabucodonosor foi expulso do convívio humano. Passou a comer capim, como os bois, e foi molhado pelo orvalho do céu. Viveu desse modo até seu cabelo crescer como as penas das águias e suas unhas se parecerem com garras de pássaros.”
34 A ukocishi u ayin a nanlo a, Mpa Nebukaneza n ganukpai a̱shi a̱ va̱ a kubana gaɗi, ɗa ma̱riki ma̱ va̱ mo bonoi. Ɗa n cikpai MalaꞋimili, n nekei ni tsugbayin ɗa n cikpai ni a̱yi na wi ko wanai. Utsura u ni u ko wanai u ɗa. Tsugono ci ni ci ta̱ a kulyaꞋa kelime ali n tsukaya tsu na tsa̱ kuta̱wa̱.
34 “Passado esse tempo, eu, Nabucodonosor, olhei para o céu. Minha sanidade voltou, louvei e adorei o Altíssimo e honrei aquele que vive para sempre. “Seu domínio é para sempre, seu reino, por todas as gerações.
35 Uma a aduniyan dem ukuna u gbani u ɗa i, vi inda baci tsu na wi. U ci yaꞋan ta̱ tsu na u cigai n alingata a gaɗi koɓolo n uma a aduniyan a nampa. Babu vuza na u kushamkpa yi ko u dana yi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuyaꞋan ili i nampa?>>
35 Comparados a ele, os habitantes da terra são como nada. Ele faz o que quer entre os anjos do céu e entre os habitantes da terra. Ninguém pode detê-lo nem lhe dizer: ‘Por que fazes essas coisas?’.
36 A ayin a nanlo a derere ɗa ma̱riki ma̱ va̱ mo bonoi, tsugbayin tsu va̱ n tsugono dem tsu bonoi. Aza a na e ci neke mu odoki n otoni a̱ va̱ a̱ la̱nsa̱i mu, ɗa m bonoi o tsugono kpamu n tsugbayin tsu na tsu laꞋi ci cau.
36 “Quando minha sanidade voltou, também recuperei minha honra e a majestade de meu reino. Meus conselheiros e nobres me procuraram e fui restaurado ao meu reino, com muito mais honra que antes.
37 Gogo na Mpa Nebukaneza, n cikpa ta̱ ɗa kpamu n nekei mogono ma zuva tsugbayin, adama a na ili i na u yaꞋin dem i gaꞋan ta̱, uye u ni kpamu wi ta̱ mejege. Aza a na i a kuyaꞋan nwalu n a̱ra̱ɗi u gosoi le.
37 “Agora eu, Nabucodonosor, louvo, glorifico e honro o Rei dos céus. Todos os seus atos são justos e verdadeiros, e ele tem poder para humilhar os orgulhosos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.