Daniel 4

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mpa mogono Nebukaneza n suki akaka a nampa a kubana a̱ ubuta̱ u uma dem n iɗika dem, n kelentsu dem feu, ka na ki punu a aduniyan a nampa. Ma̱ta̱na̱ n uciyi mo yongo wa̱ ɗa̱.
1 O rei Nabucodonosor mandou aos povos de todas as nações, raças e línguas a seguinte mensagem: — Felicidade e paz para todos!
2 Ili i ma̱za̱nga̱ i ɗa n tonuko ɗa̱ ukuna wi ili i mereve i na Ka̱shile MalaꞋimili u yaꞋin a kubana wa̱ va̱.
2 Quero que todos saibam dos maravilhosos milagres que o Deus Altíssimo fez em meu favor.
3 Nini ɗai tsugbayin tsu urotu u ni ci, nini ɗai tsugbayin ci ili i mereve i ni yi, tsugono ci ni ci n uteku ba. Utsura u ni wi ta̱ o kuyongo ko wannai.
3 Grandes são os seus milagres, e as coisas que ele fez são espantosas! Pois ele é o Rei eterno e reinará para sempre.
4 Mpa, Nebukaneza mi ishi ta̱ ida̱shi e kefeku ka̱ va̱ m ma̱ta̱na̱ koɓolo kpamu a kulyaꞋa n u soꞋi.
4 E continuou: — Eu, Nabucodonosor, vivia sossegado no meu palácio, e tudo ia muito bem.
5 N yaꞋin alatani a na e nekei mu wovon. Ana mi ivaꞋin a kajiba, kululu n kene ku na me enei a̱ ka̱ɗu ka̱ va̱, i neke mu ta̱ wovon.
5 Mas certa noite tive um sonho que me deixou preocupado. Enquanto dormia, ideias e visões horrorosas tomaram conta de mim.
6 Ɗa n danai a̱ tuka̱ mu n aza a ugboji a Babila ra̱ka̱, adama a na a dana mu kaci ka alatani ka.
6 Por isso, mandei chamar todos os sábios da Babilônia, para que eles me explicassem o sonho.
7 Ana oboci, n aza a imoɗi, n aza a̱ a̱guma̱, n aza a kindana a̱ ta̱wa̱i, ɗa n danai le alatani a, ama a fuɗa a dana mu kaci ka alatani ka ba.
7 Vieram então os sábios, os adivinhos, os astrólogos e os feiticeiros, e eu lhes contei o sonho, mas nenhum deles pôde explicá-lo.
8 A ukocishi, Daniyan u ta̱wa̱i wa̱ va̱ ɗa n danai ni alatani a ( a̱yi na e ci ɗeke Belshaza, kula ku ka̱ma̱li ka̱ va̱, ayinviki a̱ ka̱ma̱li ka ciɗa i ta̱ koɓolo n a̱yi.)
8 Finalmente, apresentou-se Daniel, conhecido também como Beltessazar, nome que recebeu em honra do meu deus. O espírito dos santos deuses está nele, e por isso eu lhe contei o meu sonho. Eu disse:
9 N danai, <<Belshaza, vuzagbayin vo oboci, n yeve ta̱ ayinviki a̱ ka̱ma̱li ka ciɗa i ta̱ koɓolo n avu, babu kpamu ili i na yi usokongi i na vu kpa̱ɗa̱i kuyeve. Gogo na alatani a̱ va̱ a ɗa na, dana mu kaci ka ɗa.
9 “Beltessazar, chefe dos adivinhos, eu sei que o espírito dos santos deuses está em você e que não há mistério que você não possa explicar. Por isso vou lhe contar o sonho e quero que você explique o que ele quer dizer.
10 Na ɗa kene ku na n yaꞋin ana mi ivaꞋin a kajiba ka̱ va̱. N la̱na̱ki ɗa me enei maɗanga e mere ma aduniyan. Maɗanga ma mi ta̱ n ugaɗi ka̱u.
10 Eu estava deitado na cama e, de repente, tive uma visão. Nela vi uma árvore muito alta, plantada no centro da terra.
11 Maɗanga ma mo gbonguroi ka̱u n ugbami ali ma cinai eleshu, aduniyan dem i ta̱ a kufuɗa kene maꞋa.
11 A árvore cresceu e cresceu até tocar o céu e era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
12 A̱vuku a̱ ni i ta̱ n tsuloboi ka̱u, umaci u ni kpamu n a̱bunda̱i, ilikulyaꞋa i ɗa i yaba dem. A̱ kulu ku ni ku ɗa nnama n kakamba n ci ciya̱ ubuta̱ u kuvuka, ɗe a acaka a̱ ni kpamu ta ɗe nnu n tsu zuwa cikinda. Wa̱ ni u ɗa aduniyan ra̱ka̱ a̱ ci ciya̱ ilikulya.
12 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, as aves faziam ninhos nos seus galhos, e todos os seres vivos se alimentavam das suas frutas.
13 <<E kene ka kpamu, a ayin a na mi ivaꞋin a kajiba, ɗa n la̱na̱i ɗa me enei kalingata ka ciɗa kuta̱i gaɗi a̱ kucipa̱ a iɗika.
13 Eu ainda estava sonhando, quando, de repente, vi um anjo-vigia que descia do céu
14 U ɗekei n ka̱la̱ka̱tsu ku utsura, <Kapa maɗanga ma ka̱ta̱ vu gbatyasa acaka a̱ ni, vu sa̱ruwa̱ a̱vuku a̱ ni n umaci wa dem a iɗika. ka̱sukpa̱ nnama n na mi punu usheɗeki, nu nnu n na mi a acaka a̱ ni dem a suma.
14 e dizia em voz muito alta: ‘Derrubem a árvore, cortem os seus galhos, tirem as folhas e joguem fora as frutas. Espantem os animais que estão descansando na sua sombra e as aves que estão nos seus galhos.
15 Ama ka̱sukpa̱ kumi ka n aralu a̱ ni punu a iɗika, ushiyi n iyum koɓolo n iyum i shili a asuvu a̱ mita̱ ma kakamba.
15 Mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse toco — esse homem —, e ele comerá capim como os animais.
16 YaꞋan a sabaꞋaka yi ka̱ɗu ka̱ ni ka̱ta̱ o bono e neke yi ka̱ɗu ka manama, ali a̱ya̱ e cindere a laza.
16 Ele perderá o juízo e começará a pensar como animal; sete anos viverá assim.
17 << <Kakuna ka nampa ka alingata a ɗa a salai kaꞋa, aza a ciɗa a ɗa a dansai ukuna wa, adama a na aza a wuma e yeve an MalaꞋimili mi a kulyaꞋa tsugono a aduniyan. U tsu neke ta̱ tsu ɗa kpamu u yaba dem vu na baci u cikalai, ali a kubana u vuza na u laꞋi n kenu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma.> p
17 Esta é a sentença dada pelos anjos, pelos anjos-vigias do céu, a fim de que todos saibam que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo. Ele dá esses reinos a quem quer, mesmo ao mais humilde de todos os homens.’ ”
18 <<Na ɗa alatani a na Mpa, Mogono Nebukaneza n yaꞋin. Gogo na avu Belshaza dana mu kaci ka ɗa, adama a na babu vuza vu ugboji punu na a̱ ubuta̱ u tsugono u va̱ ka na ka kufuɗa kudana mu kaci ka a ɗa. Ama avu vi ta̱ a kufuɗa, adama a na ayinviki a a̱ma̱li a ciɗa i ta̱ koɓolo n avu.>>
18 E Nabucodonosor terminou, dizendo: — Foi esse o sonho que eu tive, e nenhum dos meus sábios pôde me explicar o que ele quer dizer. Mas você, Beltessazar, pode dar a explicação porque o espírito dos santos deuses está em você. Portanto, explique o que o sonho quer dizer.
19 Ɗaɗa Daniyan vuza na e ci ɗeke kpamu (Belshaza) u takacikai ali megeshe kenu ɗa kusheshe ku ni ku nekei ni wovon. Ɗa mogono ma danai, <<Belshaza ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ alatani a, ko ili i na alatani a i a kudana i takacika wu ba.>> Ɗa Belshaza wu ushuki, <<Vuzagbayin, wi ishi de u yaꞋan alatani a nampa a ta i a kushana a̱ ubuta̱ wi irala i nu, ama a kushana wa̱ nu ba.
19 Ao ouvir isso, Daniel, também conhecido como Beltessazar, ficou espantado e por alguns instantes não sabia o que pensar. O rei lhe disse: — Beltessazar, não se preocupe com o sonho nem com o que ele quer dizer. Mas Daniel respondeu: — Ó rei, quem dera que o sonho e a sua mensagem não fossem a respeito do senhor, mas a respeito dos seus inimigos!
20 Maɗanga ma na ve enei mo gbonguroi ugaɗi n ugbami wa, ali a kusaꞋwa gaɗi va, ma na uma a uduniya ra̱ka̱ a kufuɗa kene va,
20 O senhor viu uma árvore que cresceu e cresceu até tocar o céu e que era tão grande, que podia ser vista de qualquer lugar do mundo.
21 n a̱vuku o tsuloboi koɓolo kpamu n umaci n a̱bunda̱i feu e kuneke uma ilikulya dem, nnama kpamu n ciya̱i ubuta̱ u kusheɗeku, nnu feu a̱ ciya̱i ubuta̱ u kuzuwa cikinda a acaka a̱ ni,
21 As suas folhas eram belas, e ela dava tantas frutas, que o mundo todo podia se alimentar delas. Animais selvagens descansavam na sombra da árvore, e as aves faziam ninhos nos seus galhos.
22 avu mogono, avu ɗa maɗanga ma nanlo, vo okpo ta̱ vuzagbayin n vuza vu utsura, tsugbayin tsu nu tsu gbonguro ta̱ ali a kucina zuva gaɗi, ɗa tsugono tsu nu tsu ka̱ra̱Ꞌi ali sai a̱ mɓa̱ri mu uteku wi iɗika dem.
22 — Aquela árvore, ó rei, é o senhor. Pois o senhor se tornou poderoso, e o seu poder aumentou tanto, que chegou até o céu, e o seu domínio se estendeu pelo mundo inteiro.
23 <<Avu mogono, ve enei kalingata ka ciɗa ku uta̱i gaɗi a̱ kuta̱wa̱ a iɗika ɗa ka danai, <Kapa maɗanga ma ka̱ta̱ vu gbatya maꞋa, ama vu ka̱sukpa̱ kumi ku ni ushiyi n viyum koɓolo n viyum vi shili, punu a̱ mita̱ ma̱ ta̱ku, aralu a̱ ni tamkpamu punu a iɗika. ka̱sukpa̱ ciza tsu ta̱na̱ta̱ngu yi, u yongo n wuma an manama ma kakamba, sai ayin a na a̱ya̱ e cindere a lazai ni.>
23 E o senhor viu também um anjo-vigia descendo do céu e dizendo: “Derrubem a árvore e quebrem todos os seus galhos, mas deixem ficar o toco e as suas raízes e o amarrem com correntes de ferro e de bronze, para que fique no meio do capim bravo, no campo. Assim o sereno cairá sobre esse homem, e ele terá de comer o que os animais comem. Sete anos ele viverá assim.”
24 <<Na ɗa kaci ka alatani ka, Vuzagbayin mogono, na ɗa wila̱ u na MalaꞋimili ma̱ suki a kubana u vuzagbayin vu va̱ mogono.
24 E Daniel continuou: — E agora vou dar a explicação. Este sonho trata da sentença do Deus Altíssimo contra o senhor, ó rei.
25 I ta̱ o kuloko wu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma ka̱ta̱ vu bana vu yongo nu nnama n kakamba, vi ta̱ a kutakuma mita̱ an kanaka ka̱ta̱ kpamu ciza tsu soꞋo wu. A̱ya̱ kakau ali e cindere i ta̱ a kulaza wu sai ayin a na vi yevei an MalaꞋimili mi o tsugono a̱ ubuta̱ u uma, ka̱ta̱ kpamu u neke tsu ɗa u yaba dem vu na baci u cikalai kuneke.
25 O senhor será expulso do meio dos seres humanos e ficará morando com os animais selvagens. O senhor comerá capim como os bois, dormirá ao ar livre e ficará molhado pelo sereno. Isso durará sete anos, até que o senhor reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei o homem que ele quer.
26 Kadanshi ka na a̱ ka̱sukpa̱ kumi ku maɗanga n aralu a̱ ni, ɗaɗa tsugono tsu nu ci ta̱ o kubono wa̱ nu a ayin a na baci vi yevei an MalaꞋimili a̱yi ɗa vuza na wi o tsugono.
26 A ordem do anjo para que deixassem ficar o toco da árvore com as raízes quer dizer que o senhor será rei de novo, mas só quando confessar que Deus domina o mundo inteiro.
27 Adama a nannai, Vuzagbayin mogono, isa odoki a̱ va̱, ka̱sukpa̱ unushi u nu vu bono a kuyaꞋan ili i singai, vu ka̱sukpa̱ kuyongo ku wuya vu bono vu yaꞋan kasingai wa aza a na i o kusoꞋo atakaci. Nannai wi ta̱ a kufuɗa kuzuwa ma̱ta̱na̱ ma̱ nu mo bono ma lyaꞋa kelime.>>
27 Ó rei, aceite o meu conselho. Deixe de pecar e faça o que é certo; acabe com as suas maldades e ajude os pobres. Assim talvez o senhor possa continuar a viver em paz e felicidade.
28 Ili i nampa ra̱ka̱ i ciya̱ ta̱ mogono Nebukaneza.
28 E, de fato, tudo isso aconteceu com o rei Nabucodonosor.
29 Ana wotoi kupa n u re u lazai, ayin a na mogono mi a kuwala punu a gaɗi vu kefeku ko tsugono ka̱ ni a Babila,
29 Doze meses mais tarde, ele estava passeando no terraço do seu palácio na cidade de Babilônia
30 ɗa u danai, <<Na ɗa Babila vu gbayin vu na m maꞋi wo okpoi ubuta̱ u tsugono, n utsura u gbayin u va̱ koɓolo n adama a tsugbayin o tsugono tsu va̱ ba?>>
30 e disse: — Como é grande a cidade de Babilônia! Com o meu grande poder, eu a construí para ser a capital do meu reino, a fim de mostrar a todos a minha grandeza e a minha
31 A ayin a na ka̱la̱ka̱tsu kuta̱i gaɗi a̱yi biꞋi a̱ ka̱tsuma̱ ka kadanshi, <<Wila̱ u na n zuwakai nu u ɗa na, mogono Nebukaneza. Akaka a nampa a̱ nu a ɗa, vu buwa mogono mu ubuta̱ u nampa ba.
31 O rei ainda estava falando quando veio uma voz do céu, que disse: — Preste atenção, rei Nabucodonosor! Este reino não é mais seu.
32 I ta̱ o kuloko wu a̱ ka̱tsuma̱ ka uma ka̱ta̱ vu bana vu yongo nu nnama n kakamba, vi ta̱ a kutakuma mita̱ an kanaka. A̱ya̱ kakau ali e cindere i ta̱ a kulaza wu sai ayin a na vi yevei an MalaꞋimili mi o tsugono a̱ ubuta̱ u uma, ka̱ta̱ kpamu u neke tsu ɗa u yaba dem vu na baci u cikalai kuneke.>>
32 Você será expulso do meio dos seres humanos, ficará morando com os animais selvagens e comerá capim como os bois. Isso durará sete anos, até que você reconheça que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
33 Gogo va lo ili i na a dansai ukuna u Nebukaneza i shanai. O lokoi ni a̱ ubuta̱ u uma ɗa u ka̱na̱i kutakuma mita̱ an kanaka. Ikyamba i ni i ta̱na̱i n ciza ali cileme ci ni tsu gbonguroi an ashin a kajimba, a̱kutsulu tamkpamu an a̱kutsulu a manu.
33 Naquele mesmo instante, cumpriu-se a sentença contra Nabucodonosor. Ele foi expulso do meio dos seres humanos e começou a comer capim como os bois. Dormia ao ar livre e ficava molhado pelo sereno. O seu cabelo ficou comprido, parecido com penas de águia, e as suas unhas cresceram tanto, que pareciam garras de um gavião.
34 A ukocishi u ayin a nanlo a, Mpa Nebukaneza n ganukpai a̱shi a̱ va̱ a kubana gaɗi, ɗa ma̱riki ma̱ va̱ mo bonoi. Ɗa n cikpai MalaꞋimili, n nekei ni tsugbayin ɗa n cikpai ni a̱yi na wi ko wanai. Utsura u ni u ko wanai u ɗa. Tsugono ci ni ci ta̱ a kulyaꞋa kelime ali n tsukaya tsu na tsa̱ kuta̱wa̱.
34 O rei disse: — Depois de passados os sete anos, eu olhei para o céu, e o meu juízo voltou. Aí agradeci ao Deus Altíssimo e dei louvor e “O poder do Altíssimo é eterno; o seu
35 Uma a aduniyan dem ukuna u gbani u ɗa i, vi inda baci tsu na wi. U ci yaꞋan ta̱ tsu na u cigai n alingata a gaɗi koɓolo n uma a aduniyan a nampa. Babu vuza na u kushamkpa yi ko u dana yi, <<Yiɗa̱i i zuwai ɗa vi a kuyaꞋan ili i nampa?>>
35 Para ele, os seres humanos não têm nenhum valor; ele governa todos os anjos do céu e todos os moradores da terra. Não há ninguém que possa impedi-lo de fazer o que quer; não há ninguém que possa obrigá-lo a explicar o que faz.”
36 A ayin a nanlo a derere ɗa ma̱riki ma̱ va̱ mo bonoi, tsugbayin tsu va̱ n tsugono dem tsu bonoi. Aza a na e ci neke mu odoki n otoni a̱ va̱ a̱ la̱nsa̱i mu, ɗa m bonoi o tsugono kpamu n tsugbayin tsu na tsu laꞋi ci cau.
36 — Logo que o meu juízo voltou — continuou Nabucodonosor —, eu recebi outra vez a minha honra, a minha majestade e a glória do meu reino. Os meus conselheiros e as altas autoridades do meu governo me receberam de volta. Fui rei de novo, com mais poder do que antes.
37 Gogo na Mpa Nebukaneza, n cikpa ta̱ ɗa kpamu n nekei mogono ma zuva tsugbayin, adama a na ili i na u yaꞋin dem i gaꞋan ta̱, uye u ni kpamu wi ta̱ mejege. Aza a na i a kuyaꞋan nwalu n a̱ra̱ɗi u gosoi le.
37 Portanto, eu, o rei Nabucodonosor, agradeço ao Rei do céu e lhe dou louvor e glória. Tudo o que ele faz é certo e justo, e ele pode humilhar qualquer pessoa orgulhosa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.