2 Reis 8

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ilisha u dana ta̱ vuka vuna u bonokoi maku ma̱ ni n wuma, <<Ɗa̱nga̱ vu suma n muku n nu a kubana a̱ ubuta̱ u yoku, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ a̱ kuta̱wa̱ka̱ n kambulu a iɗika ya ali a̱ya̱ e cindere.>>
1 Eliseu tinha dito à mulher que morava em Suném, a mãe do menino que ele tinha ressuscitado, que o Senhor Deus tinha avisado que ia haver uma grande falta de alimentos. Disse também que a fome ia durar sete anos naquela terra e, por isso, ela devia sair de lá com a sua família e ir morar em outro lugar.
2 Ɗa vuka va vu ɗa̱nga̱i u yaꞋin tsu na vuma vu Ka̱shile va u danai. Ɗa u lazai n aza a kpaꞋa a̱ ni a̱ da̱sa̱ngi a iɗika ya aza a Filisitiya a̱ya̱ e cindere.
2 Ela havia seguido o conselho do profeta e tinha ido com a sua família morar na terra dos filisteus, onde ficou sete anos.
3 Ana a̱ya̱ e cindere a lazai, ɗa vuka va vu uta̱i a iɗika i Filisitiya u bonoi. U banai u mogono adama a na o bonoko yi n kpaꞋa ku ni n kashina ka̱ ni.
3 Quando passaram os sete anos, ela voltou para Israel e foi falar com o rei a fim de pedir que devolvessem a sua casa e as suas terras.
4 Mogono a kadanshi n Gehazi, kagbashi ka vuma vu Ka̱shile, u danai, <<Dana mu arabali ili i gbagbain i na Ilisha u yaꞋin.>>
4 O rei estava falando com Geazi, o empregado de Eliseu, pois queria saber dos milagres que Eliseu havia feito.
5 Ana wi a kudana mogono tsu na Ilisha u ɗengusa̱i ka̱kpisa̱, ɗa vuka vu na Ilisha u bonokoi maku ma̱ ni n wuma u uwai n ma̱shi u mogono, ufolu o bonoko yi n kpaꞋa ku ni n kashina ka̱ ni.
5 Geazi estava contando ao rei como Eliseu havia feito um morto viver de novo. Nesse momento a mulher chegou para fazer o seu pedido ao rei. Então Geazi disse: — Ó rei, aqui está a mulher, e aqui está o filho dela que Eliseu ressuscitou.
6 Ana mogono me ecei vuka va, ɗa tonokoi ni ukuna wa.
6 O rei fez perguntas à mulher, e ela confirmou a história de Geazi. Então o rei chamou um oficial e lhe disse que devolvesse à mulher tudo o que era dela e também o valor de todas as colheitas que as suas terras haviam produzido durante os sete anos em que ela havia estado fora.
7 Ilisha u banai Dimaska, a makyan ma na Ben-hadadu mogono ma Siriya wi a̱ mɓa̱la̱. Ci na ɗe a dana mogono, <<Vuma vu Ka̱shile u ta̱wa̱ ta̱ a̱ likuci i nampa.>>
7 Eliseu foi até a cidade de Damasco numa época em que o rei Ben-Hadade, da Síria, estava doente. Quando o rei soube que Eliseu estava lá,
8 Ɗa mogono ma danai Haziyelu, <<Ɗika kuneꞋe vu bana u vuma vu Ka̱shile. Vu dana yi we ece ke wu Vuzavaguɗu, <Mi ta̱ a̱ kuta̱na̱ a̱ mɓa̱la̱ n va̱?> >>
8 disse a Hazael, um dos seus oficiais: — Leve um presente para o
9 Haziyelu u banai wi Ilisha n kuneꞋe ku canuku icuꞋu kakau u Dimaska, u na arakuma amangere a ɗikai. Ana u yawai ɗa u shamgbai e kelime ki Ilisha ɗa u danai, <<Maku ma̱ nu Ben-hadadu mogono ma Siriya ma a u suku mu me ece wu, <Ko wi ta̱ a̱ kuta̱na̱ a̱ mɓa̱la̱ n ni?> >>
9 Então Hazael carregou quarenta camelos com todos os tipos dos mais finos produtos de Damasco e foi falar com Eliseu. Quando se encontrou com ele, disse: — O rei Ben-Hadade, que é como se fosse seu filho, mandou perguntar ao senhor se ele vai ficar bom da sua doença.
10 Ilisha wu ushuki, <<Bana vu dana yi, <Mayun wi ta̱ a̱ kuta̱na̱,> Ama Vuzavaguɗu u yotsongu mu ta̱ wi a kulaꞋa ba wi ta̱ a̱ kukuwa̱.>>
10 Eliseu disse: — O
11 Ilisha u ka̱na̱i kinda Haziyelu, ali Haziyelu u panai wono. Ɗa vuma vu Ka̱shile va u ɓosoi n ma̱shi.
11 E ficou olhando firmemente para Hazael durante tanto tempo, que ele ficou sem jeito. De repente, Eliseu começou a chorar,
12 Haziyelu we ecei,<<Yiɗa̱i i zuwai vuzagbayin va̱ ma̱shi?>> Ilisha wu ushuki u danai,
12 e Hazael perguntou: — Por que é que o senhor está chorando? Eliseu respondeu: — Porque sei das coisas terríveis que você vai fazer contra o povo de Israel. E continuou: — Você vai pôr fogo nas fortalezas de Israel, vai matar os moços, esmagar as crianças e rasgar a barriga das mulheres grávidas.
13 Ɗa Haziyelu u danai, <<Niniɗai kagbashi ka̱ nu ka kufuɗa kuyaꞋan ili i gbayin i nampa, mpa mesheꞋe,>> Ɗa Ilisha u dana ni,
13 — Como poderia eu chegar a ser tão poderoso? — perguntou Hazael. — Eu não sou ninguém! — O
14 Ana Haziyelu u bonoi ɗa Ben-hadadu we ecei ni, u danai, <<Yiɗa̱i Ilisha u danai ni nu?>> Haziyelu u danai, <<U dana mu ta̱ mayun vi ta̱ a̱ kuta̱na̱.>>
14 Hazael voltou até o lugar onde estava o rei Ben-Hadade, e este lhe perguntou: — O que foi que Eliseu disse? — Ele disse que o senhor vai ficar bom, com certeza! — respondeu Hazael.
15 Ama a na kayin kasai ɗa Haziyelu u ɗikai ogbodo u yeki a̱ mini ɗa u palai a̱shi o mogono, ali u kuwa̱i. Ɗa Haziyelu wo okpoi mogono ma Siriya a̱ una̱ u Ben-hadadu,
15 Mas no dia seguinte Hazael pegou um cobertor, molhou-o bem e com ele sufocou o rei. E Hazael ficou no lugar de Ben-Hadade como rei da Síria.
16 A̱ ka̱ya̱ ka tawun ko tsugono tsu Joram maku ma Ahabu mogono mi Isaraila, ɗa Jehoram maku ma Johoshafatu mogono ma Yahuda u gita̱i tsugono.
16 No quinto ano do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Jeorão, filho de Josafá, se tornou rei de Judá.
17 Jehoram n a̱ya̱ kamangankupa n e re ana wo okpoi mogono, ɗa u lyaꞋi tsugono a Urushelima a̱ya̱ kunla̱i.
17 Quando isso aconteceu, Jeorão tinha trinta e dois anos de idade. Ele governou oito anos em Jerusalém.
18 Jehoram u tonoi uye u mogono mi Isaraila tsu na kpaꞋa ku Ahabu ku yaꞋin, adama a na u zuwa ta̱ mekere ma Ahabu. U yaꞋin kagbanigbani a̱ a̱shi a Vuzavaguɗu.
18 A mulher dele era filha do rei Acabe, de Israel, e Jeorão seguiu os maus caminhos de Acabe e dos outros reis de Israel, como a família de Acabe havia feito. Jeorão pecou contra Deus, o Senhor ,
19 Ama Vuzavaguɗu u ciga ku una iɗika i Yahuda ba, adama a na u yaꞋan ta̱ uzuwakpani n Dawuda, u danai, ntsukaya n ni mi ta̱ a kulyaꞋa kelime n kulyaꞋa tsugono.
19 mas o Senhor não quis destruir Judá, pois havia feito uma aliança com o seu servo Davi, prometendo que os seus descendentes sempre seriam reis.
20 A ayin a na Jehoram wi a kulyaꞋa tsugono a iɗika i Yahuda, ɗa aza a Edom a yaꞋankai ni ugbamiwasuvu ɗa a zuwai mogono me le.
20 Durante o reinado de Jeorão, o país de Edom se revoltou contra Judá e se tornou independente.
21 Ɗa Jehoram wu uta̱i n ekeke odoku a̱ ni u banai a̱ likuci i Jayiru. Ɗa aza a Edom a̱ kanza ni n akumbi ekeke odoku a̱ ni, ama ɗa Jehoram u lapai le n kayin, ɗa osoji a̱ ni a sumai o kubono a i uwa i le.
21 Por isso, Jeorão saiu com todos os seus carros de guerra e foi até Zair; ali eles foram cercados pelos edomitas. Para escapar, Jeorão e os comandantes dos seus carros de guerra atacaram os edomitas durante a noite, e os soldados de Jeorão fugiram para as suas casas.
22 Ta aza a Edom i a kuyaꞋanka aza a Yahuda ugbamiwasuvu nannai ali n anana. A makyan me te maꞋa likuci i Libina feu i yaꞋankai aza a Yahuda ugbamiwasuvu.
22 Desse tempo em diante, Edom ficou independente de Judá. Nessa mesma época a cidade de Libna também se revoltou.
23 Ulinga u na u buwai u tsugono tsu Jehoram n ili i na u yaꞋin ra̱ka̱ yi ta̱ uɗani a katagarda ka arabali ko ngono n Yahuda.
23 Todas as outras coisas que Jeorão fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
24 Ɗa Jehoram u bankai ukpisa̱ ɗa a̱ ciɗa̱ngini koɓolon ni ikaya i ni a̱ likuci i Dawuda. Ɗa Ahaziya maku ma̱ ni wo okpoi mogono a̱ una̱ u ni.
24 Jeorão morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis, na Cidade de Davi , e o seu filho Acazias ficou no lugar dele como rei.
25 A̱ ka̱ya̱ ka kupa n ka ire ko tsugono tsu Joram maku ma Ahabu mogono mi Isaraila, Ahaziya maku Jehoram mogono ma Yahuda u gita̱i tsugono.
25 No ano doze do reinado de Jorão, filho de Acabe, como rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, se tornou rei de Judá.
26 Ahaziya wi ta̱ na̱ a̱ya̱ kamanga n e re a na wo okpoi mogono. U lyaꞋi tsugono a Urushelima ka̱ya̱ ke te. Kula ka̱ a̱na̱ku a̱ ni ku ɗa Ataliya, a̱yi vashi vu Omiri mogono mi Isaraila maꞋa.
26 Quando isso aconteceu, Acazias tinha vinte e dois anos de idade. Ele governou um ano em Jerusalém. A mãe dele se chamava Atalia e era filha do rei Onri, de Israel.
27 Ana wo okpoi Ahaziya u zuwai mekere ma Ahabu, ɗa u tonoi uye u gbani-gbani u kpaꞋa ku Ahabu.U yaꞋin kagbanigbani a̱ a̱shi a Vuzavaguɗu.
27 Por ser aparentado com o rei Acabe pelo casamento, Acazias seguiu o exemplo da família de Acabe e pecou contra Deus, o Senhor .
28 Ahaziya u gbaɓai kaci n Jehoram maku ma Ahabu a banai kuyaꞋan kuvon n Haziyelu mogono ma Siriya. A Ramotu-giliyadu, ɗa aza a Siriya a yaꞋankai Joram usa̱n.
28 O rei Acazias se juntou com o rei Jorão, de Israel, a fim de guerrear contra o rei Hazael, da Síria. Os exércitos deles lutaram em Ramote-Gileade, e Jorão foi ferido na batalha.
29 Ɗa mogono Joram u bonoi a̱ likuci i Jezirelu, adama a na a̱ la̱na̱ yi untsu a̱ ni a na aza a Siriya a yaꞋankai ni a Ramotu, a na u banai kuyaꞋan kuvon n mogono Haziyelu.
29 Então ele voltou para a cidade de Jezreel a fim de tratar dos ferimentos, e Acazias foi até lá para visitá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.