2 Reis 5

asg (ASG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 NaꞋaman kovonshi vo osoji o mogono ma Siriya. U ciya̱ ta̱ tsugbayin a̱ ubuta̱ vuzagbayin vi ni kpamu wi ta̱ a kupana u yoꞋo u ni, adama a na n kukiye ku ni kuɗa Vuzavaguɗu u nekei aza a Siriya ulyaꞋi kuvon. A̱yi kosoji ka ka na ka fuɗai kuvon, ama wi ta̱ nu mɓa̱la̱ ma̱ ukutu.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era muito respeitado e honrado pelo seu senhor, pois por meio dele o Senhor dera vitória à Síria. Mas esse grande guerreiro ficou leproso.
2 Ana aza a Siriya a bankai Isaraila kuvon, ɗa a ɗikai maku me mekere ɗe a iɗika ya, ɗa wo okpoi kagbashi ka vuka vu NaꞋaman.
2 Ora, tropas da Síria haviam atacado Israel e levado cativa uma menina, que passou a servir à mulher de Naamã.
3 Kanna kete ɗa mekere ma ma danai vuka vu NaꞋaman, <<Ishi baci vali vu nu wi ta̱ a kubana u keneki ka na ki a̱ likuci i Samariya, wi ishi ku potsokpo yi mɓa̱la̱ mu ukutu n ni.>>
3 Um dia ela disse à sua senhora: "Se o meu senhor procurasse o profeta que está em Samaria, ele o curaria da lepra".
4 Ɗa NaꞋaman u banai u danai vuzagbayin vi ni,<<Ili i na mekere ma na ma̱ uta̱i a Isaraila va ma danai ni.>>
4 Naamã foi contar ao seu senhor o que a menina israelita dissera.
5 Ɗa mogono ma Siriya ma danai, <<Bana, mi ta̱ a kuɗana katagarda ka akaka a kubana u mogono mi Isaraila.>>
5 O rei da Síria respondeu: "Vá. Eu lhe darei uma carta que você entregará ao rei de Israel". Então Naamã partiu, levando consigo trezentos e cinqüenta quilos de prata, setenta e dois quilos de ouro e dez mudas de roupas finas.
6 U bankai mogono mi Isaraila n katagarda ka na ka danai, <<N katagarda ka nampa kaꞋa mi a̱ ku suꞋuku wu kagbashi ka̱ va̱ NaꞋaman. N ciga ta̱ vu potsokpo yi mɓa̱la̱ mu ukutu u ni.>>
6 A carta que levou ao rei de Israel dizia: "Junto com esta carta estou te enviando meu oficial Naamã, para que o cures da lepra".
7 Ana mogono mi Isaraila me kecei katagarda ka, ɗa gogo lo u karasai ntogu n ni adama u na̱mgbi u ka̱tsuma̱ u danai, <<Mpa Ka̱shile kaꞋa, vuza vu na wa kuna ko vuza vu na u kuneke wuma? Adama yiɗa̱i ɗa mogono ma Siriya maku suꞋuku n akaka m potsokpo vuza vu mɓa̱la̱ mu ukutu? La̱na̱ biꞋi tsu na vuma vu nampa wi a kuzama mu vishili.>>
7 Assim que o rei de Israel leu a carta, rasgou as vestes e disse: "Por acaso sou Deus, capaz de conceder vida ou morte? Por que este homem me envia alguém para que eu o cure da lepra? Vejam como ele procura um motivo para se desentender comigo! "
8 Ana Ilisha vuma vu Ka̱shile u panai a danai mogono mi Isaraila ma karasai n ntogu n ni, ɗa u suꞋuki ni n akaka u danai, <<Adama a yiɗa̱i ɗa vu karasai ntogu n nu? Dana vuma va u ta̱wa̱ wu a̱va̱, wi ta̱ e kuyeve a na keneki ki punu a Isaraila.>>
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei de Israel havia rasgado suas vestes, mandou-lhe esta mensagem: "Por que rasgaste tuas vestes? Envia o homem a mim, e ele saberá que há profeta em Israel".
9 Ɗa NaꞋaman u banai na̱ odoku a̱ ni n ekeke odoku a̱ ni, u shamgbai u tsutsu kpaꞋa ku Ilisha.
9 Então, Naamã foi com seus cavalos e carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ilisha u suki vuza vu usuki u danai NaꞋaman <<Bana e Kuyene ku Urudu vu sumba̱ kucindere punu a̱ mini ma, ukpan wi ikyamba i nu yi ta̱ a̱ kupotso yo okpo gbaga.>>
10 Eliseu enviou um mensageiro para lhe dizer: "Vá e lave-se sete vezes no rio Jordão; sua pele será restaurada e você ficará purificado".
11 Ɗa NaꞋaman u lazai n wupa, n u danai, <<Mpa n sheshe ta̱ ko keneki ka ki ta̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱va̱, ka̱ta̱ u shamgba e kelime ka̱ va̱, u yaꞋan avasa u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ni, ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱ kukiye ku ni a̱ ubuta̱ wu ukutu wa adama a na u potsokpo mu.
11 Mas Naamã ficou indignado e saiu dizendo: "Eu estava certo de que ele sairia para receber-me, invocaria de pé o nome do Senhor seu Deus, moveria a mão sobre o lugar afetado e me curaria da lepra.
12 Kuyene ku Abana n kuyene ku Faraparu nɗolu n re a Dimaska n nanlo, a laꞋa mini mi Isaraila ra̱ka̱ ba? Ishi baci m sumba̱ ta̱ e kute mi ishi a̱ kupotso.>> Ɗa u kpatalai n wupa u lazai.
12 Não são os rios Abana e Farfar, em Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Será que não poderia lavar-me neles e ser purificado? " Então, foi embora dali furioso.
13 Agbashi a NaꞋaman a̱ ta̱wa̱i wa̱ ni ɗa a danai ni, <<Vuzagbayin, ishi baci keneki ka̱ Ka̱shile ka u dana wu ta̱ vu yaꞋin ili i gbayin i yoku, vi a kuyaꞋan ba? Adama a na u danai nu, <Bana vu sumba̱ koci vi ta̱ a̱ o kupotso?> >>
13 Mas os seus servos lhe disseram: "Meu pai, se o profeta lhe tivesse pedido alguma coisa difícil, o senhor não faria? Quanto mais, quando ele apenas lhe diz para que se lave e seja purificado! "
14 Ɗa NaꞋaman u gida̱la̱i a kubana o Kuyene ku Urudu ɗa u liɓai kucindere tsu na vuma vu Ka̱shile u danai. Ɗa ukpan wu ikyamba i ni yo okpoi a na ikyamba i maku, ɗa u potsoi.
14 Assim ele desceu ao Jordão e mergulhou sete vezes conforme a ordem do homem de Deus; ele foi purificado e sua pele tornou-se como a de uma criança.
15 Ɗa NaꞋaman n uma a̱ ni o bonoi a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va. U yawai u shamgbai e kelime ka Ilisha ɗa u danai ni, <<Gogo na n yeve ta̱ babu Ka̱shile ko yoku aduniyan a nampa sai a Isaraila koci. Mi ta̱ ufolu u nu, vuzagbayin, isa kuneꞋe ku kagbashi ka̱ nu.>>
15 Então Naamã e toda a sua comitiva voltaram à casa do homem de Deus. Ao chegar diante do profeta, Naamã lhe disse: "Agora sei que não há Deus em nenhum outro lugar, senão em Israel. Por favor, aceita um presente de teu servo".
16 Ilisha wu ushuki u danai, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, vuza na mi a kucikpa, mi a kisa ili ba.>> NaꞋaman u gutsakai ni wi isa, ɗa u iwain.
16 O profeta respondeu: "Juro pelo nome do Senhor, a quem sirvo, que nada aceitarei". Embora Naamã insistisse, ele recusou.
17 Ɗa NaꞋaman u danai, <<Vi baci a kisa ba, ka̱sukpa̱ mu kagbashi ka̱ nu n kenuku kayala ka̱ likuci i nu tsu na odoku e re a kufuɗa kuɗika a banka mu a kpaꞋa. Adama a na mi o kudoku ma yaꞋan kuneꞋe wa̱ a̱ma̱li o yoku ba, sai u Vuzavaguɗu koci.
17 E disse Naamã: "Já que não aceitas o presente, ao menos permite que eu leve duas mulas carregadas de terra, pois teu servo nunca mais fará holocaustos e sacrifícios a nenhum outro deus senão ao Senhor.
18 Ama yaꞋan Vuzavaguɗu u cinukpaka kagbashi ka̱ ni unushi u ni adama ili i te i nampa. Ɗa baci n tonoi vuzagbayin va̱ a ku uwa a̱Ꞌisa̱ a Rimon adama a kucikpa, yaꞋan Vuzavaguɗu u cinukpaka kagbashi ka̱ ni ɗa baci feu n kuɗa̱nki ka̱ ka̱ma̱li ka.>>
18 Mas que o Senhor me perdoe por uma única coisa: quando meu senhor vai adorar no templo de Rimom, eu também tenho que me ajoelhar ali pois ele se apóia em meu braço. Que o Senhor perdoe o teu servo por isso".
19 Ɗa Ilisha u danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>>
19 Disse Eliseu: "Vá em paz". Quando Naamã já estava a certa distância,
20 Ɗa Gehazi ka gbashi ka Ilisha, vuma vu Ka̱shile, u sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱ ni u danai, <<La̱na̱, tsu na, vuzagbayin va̱ u ka̱sukpa̱i NaꞋaman vuza va aza a Siriya nanlo u lazai nanai. Wi isa ili wa̱ ni ba, Vuzavaguɗu wi baci n wuma, mi ta̱ o kutono yi mi isa ili yoku wa̱ ni.>>
20 Geazi, servo de Eliseu, o homem de Deus, pensou: "Meu senhor foi bom demais para Naamã, aquele arameu, não aceitando o que ele lhe ofereceu. Juro pelo nome do Senhor que correrei atrás dele para ver se ganho alguma coisa".
21 Ɗa Gehazi u tonoi NaꞋaman n ilaɗi. Ana NaꞋaman we enei ni a̱ kuta̱wa̱ wa̱ ni n ilaɗi, ɗa u cipa̱i ekeke vu odoku u gasai n a̱yi u danai, <<Yi ɗai i gita̱i?>>
21 Então Geazi correu para alcançar Naamã, que, vendo-o se aproximar, desceu da carruagem para encontrá-lo e perguntou: "Está tudo bem? "
22 Gehazi wushuki u danai, <<Gbaga ko ili. Vuzagbayin va̱ ɗa u suki mu wa̱ nu u danai <Gogo na ɗa eneki e re a̱ ka̱tsuma̱ ka eneki a̱ ta̱wa̱i wa̱ va̱ a̱ likuci ya aginda i Ifirayimu. I ta̱ ufolu vu neke le azurufa a̱kpa̱n a tatsu (3,000) n ntogu kuꞋuka kure.> >>
22 Geazi respondeu: "Sim, tudo bem. Mas o meu senhor enviou-me para dizer que dois jovens, discípulos dos profetas, acabaram de chegar, vindos dos montes de Efraim. Por favor, dê-lhes trinta e cinco quilos de prata e duas mudas de roupas finas".
23 NaꞋaman wu shuku u danai, <<Mi ta̱ ufolu nu vi isa azurufa a̱kpa̱n a̱ ta̱li.>> (6,000) u gutsakai Gehazi wi isa azurufa a̱kpa̱n a̱ ta̱li a, ɗa u ka̱ta̱la̱ ka̱ ni an njaki n e re, koɓolo n ntogu kuꞋuka kure. U danai agbashi e re a ɗikaka Gehazi a kubana a kpaꞋa.
23 "Claro", respondeu Naamã, "leve setenta quilos". Ele insistiu com Geazi para que aceitasse e colocou os setenta quilos de prata em duas sacolas, com as duas mudas de roupas, entregando tudo a dois de seus servos, os quais foram à frente de Geazi, levando as sacolas.
24 Ana a yawai a kaginda ɗevu n kpaꞋa ku Ilisha, ɗa Gehazi wi isai ucanuku wa ekiye agbashi a, u ukai a kpaꞋa. Ɗa u danai le a kpatala o kubono.
24 Quando Geazi chegou à colina onde morava, pegou as sacolas dos servos e guardou-as em casa. Mandou os homens de volta, e eles partiram.
25 Gehazi u uwai a kpaꞋa u shamgbai e kelime ka vuzagbayin vi ni. Ɗa Ilisha we ecei ni,
25 Então entrou e apresentou-se ao seu senhor Eliseu. E este perguntou: "Onde você esteve, Geazi? " Geazi respondeu: "Teu servo não foi a lugar algum".
26 Ilisha u danai ni, <<Ka̱ɗu ka̱ va̱ ka dana mu ta̱ ana vuma va u cipa̱i ekeke vu odoku a̱ ni u gasai n avu. Ɗa vi isai ikebe, n ntogu, n kashina ka nɗanga n zaitu n kashina ki itacishi, n lala, n ushiga wa anaka, n agbashi a̱ma̱ci n ali?
26 Mas Eliseu lhe disse: "Você acha que eu não estava com você em espírito quando o homem desceu da carruagem para encontrar-se com você? Este não era o momento de aceitar prata nem roupas, nem de cobiçar olivais, vinhas, ovelhas, bois, servos e servas.
27 Adama nannai mɓa̱la̱ mu ukutu n NaꞋaman mi ta̱ o kubono wa̱ nu n uma a̱ nu ali uteku n uteku.>> Gehazi wu uta̱i wu Ilisha n mɓa̱la̱ mu ukutu ɗa wa̱ruma̱i kparasha.
27 Por isso a lepra de Naamã atingirá você e os seus descendentes para sempre". Então Geazi saiu da presença de Eliseu já leproso, parecido com neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.