2 Reis 5

asg (ASG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 NaꞋaman kovonshi vo osoji o mogono ma Siriya. U ciya̱ ta̱ tsugbayin a̱ ubuta̱ vuzagbayin vi ni kpamu wi ta̱ a kupana u yoꞋo u ni, adama a na n kukiye ku ni kuɗa Vuzavaguɗu u nekei aza a Siriya ulyaꞋi kuvon. A̱yi kosoji ka ka na ka fuɗai kuvon, ama wi ta̱ nu mɓa̱la̱ ma̱ ukutu.
1 Naamã, o comandante do exército da Síria, era muito respeitado e estimado pelo rei do seu país porque, por meio de Naamã, o Senhor Deus tinha dado a vitória ao exército dos sírios. Ele era um soldado valente, mas sofria de uma terrível doença da pele.
2 Ana aza a Siriya a bankai Isaraila kuvon, ɗa a ɗikai maku me mekere ɗe a iɗika ya, ɗa wo okpoi kagbashi ka vuka vu NaꞋaman.
2 Num dos seus ataques contra Israel, os sírios haviam levado como prisioneira uma menina israelita, que ficou sendo escrava da mulher de Naamã.
3 Kanna kete ɗa mekere ma ma danai vuka vu NaꞋaman, <<Ishi baci vali vu nu wi ta̱ a kubana u keneki ka na ki a̱ likuci i Samariya, wi ishi ku potsokpo yi mɓa̱la̱ mu ukutu n ni.>>
3 Um dia a menina disse à patroa: — Eu gostaria que o meu patrão fosse falar com o
4 Ɗa NaꞋaman u banai u danai vuzagbayin vi ni,<<Ili i na mekere ma na ma̱ uta̱i a Isaraila va ma danai ni.>>
4 Então Naamã foi falar com o rei e contou o que a menina tinha dito.
5 Ɗa mogono ma Siriya ma danai, <<Bana, mi ta̱ a kuɗana katagarda ka akaka a kubana u mogono mi Isaraila.>>
5 E o rei ordenou: — Vá falar com o rei de Israel e entregue esta carta a ele. Então Naamã saiu, levando uns trezentos e cinquenta quilos de prata, e uns setenta quilos de ouro, e dez mudas de roupas finas.
6 U bankai mogono mi Isaraila n katagarda ka na ka danai, <<N katagarda ka nampa kaꞋa mi a̱ ku suꞋuku wu kagbashi ka̱ va̱ NaꞋaman. N ciga ta̱ vu potsokpo yi mɓa̱la̱ mu ukutu u ni.>>
6 A carta que ele levava dizia assim: “Esta carta é para apresentar Naamã, que é meu oficial. Eu quero que você o cure.”
7 Ana mogono mi Isaraila me kecei katagarda ka, ɗa gogo lo u karasai ntogu n ni adama u na̱mgbi u ka̱tsuma̱ u danai, <<Mpa Ka̱shile kaꞋa, vuza vu na wa kuna ko vuza vu na u kuneke wuma? Adama yiɗa̱i ɗa mogono ma Siriya maku suꞋuku n akaka m potsokpo vuza vu mɓa̱la̱ mu ukutu? La̱na̱ biꞋi tsu na vuma vu nampa wi a kuzama mu vishili.>>
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e exclamou: — Como é que o rei da Síria quer que eu cure este homem? Será que ele pensa que eu sou Deus e que tenho o poder de dar a vida e de tirá-la? Ele está querendo briga!
8 Ana Ilisha vuma vu Ka̱shile u panai a danai mogono mi Isaraila ma karasai n ntogu n ni, ɗa u suꞋuki ni n akaka u danai, <<Adama a yiɗa̱i ɗa vu karasai ntogu n nu? Dana vuma va u ta̱wa̱ wu a̱va̱, wi ta̱ e kuyeve a na keneki ki punu a Isaraila.>>
8 O profeta Eliseu soube do que havia acontecido e mandou dizer ao rei: — Por que o senhor está tão preocupado? Mande que esse homem venha falar comigo, e eu mostrarei a ele que há um profeta em Israel!
9 Ɗa NaꞋaman u banai na̱ odoku a̱ ni n ekeke odoku a̱ ni, u shamgbai u tsutsu kpaꞋa ku Ilisha.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e carros e parou na porta da casa de Eliseu.
10 Ilisha u suki vuza vu usuki u danai NaꞋaman <<Bana e Kuyene ku Urudu vu sumba̱ kucindere punu a̱ mini ma, ukpan wi ikyamba i nu yi ta̱ a̱ kupotso yo okpo gbaga.>>
10 Eliseu mandou que um empregado saísse e dissesse a ele que fosse se lavar sete vezes no rio Jordão, pois assim ficaria completamente curado da sua doença.
11 Ɗa NaꞋaman u lazai n wupa, n u danai, <<Mpa n sheshe ta̱ ko keneki ka ki ta̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱va̱, ka̱ta̱ u shamgba e kelime ka̱ va̱, u yaꞋan avasa u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ni, ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱ kukiye ku ni a̱ ubuta̱ wu ukutu wa adama a na u potsokpo mu.
11 Mas Naamã ficou muito zangado e disse: — Eu pensava que pelo menos o profeta ia sair e falar comigo e que oraria ao
12 Kuyene ku Abana n kuyene ku Faraparu nɗolu n re a Dimaska n nanlo, a laꞋa mini mi Isaraila ra̱ka̱ ba? Ishi baci m sumba̱ ta̱ e kute mi ishi a̱ kupotso.>> Ɗa u kpatalai n wupa u lazai.
12 Além disso, por acaso, os rios Abana e Farpar, em Damasco, não são melhores do que qualquer rio da terra de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar curado? E foi embora muito bravo.
13 Agbashi a NaꞋaman a̱ ta̱wa̱i wa̱ ni ɗa a danai ni, <<Vuzagbayin, ishi baci keneki ka̱ Ka̱shile ka u dana wu ta̱ vu yaꞋin ili i gbayin i yoku, vi a kuyaꞋan ba? Adama a na u danai nu, <Bana vu sumba̱ koci vi ta̱ a̱ o kupotso?> >>
13 Então os seus empregados foram até o lugar onde ele estava e disseram: — Se o profeta mandasse o senhor fazer alguma coisa difícil, por acaso, o senhor não faria? Por que é que o senhor não pode ir se lavar, como ele disse, e ficar curado?
14 Ɗa NaꞋaman u gida̱la̱i a kubana o Kuyene ku Urudu ɗa u liɓai kucindere tsu na vuma vu Ka̱shile u danai. Ɗa ukpan wu ikyamba i ni yo okpoi a na ikyamba i maku, ɗa u potsoi.
14 Então Naamã desceu até o rio Jordão e mergulhou sete vezes, como Eliseu tinha dito. E ficou completamente curado. A sua carne ficou firme e sadia como a de uma criança.
15 Ɗa NaꞋaman n uma a̱ ni o bonoi a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va. U yawai u shamgbai e kelime ka Ilisha ɗa u danai ni, <<Gogo na n yeve ta̱ babu Ka̱shile ko yoku aduniyan a nampa sai a Isaraila koci. Mi ta̱ ufolu u nu, vuzagbayin, isa kuneꞋe ku kagbashi ka̱ nu.>>
15 Depois ele voltou com todos os seus homens até o lugar onde Eliseu estava e disse: — Agora eu sei que no mundo inteiro não existe nenhum deus, a não ser o Deus de Israel. Aceite um presente meu, por favor.
16 Ilisha wu ushuki u danai, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, vuza na mi a kucikpa, mi a kisa ili ba.>> NaꞋaman u gutsakai ni wi isa, ɗa u iwain.
16 Eliseu respondeu: — Juro pelo Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele não quis.
17 Ɗa NaꞋaman u danai, <<Vi baci a kisa ba, ka̱sukpa̱ mu kagbashi ka̱ nu n kenuku kayala ka̱ likuci i nu tsu na odoku e re a kufuɗa kuɗika a banka mu a kpaꞋa. Adama a na mi o kudoku ma yaꞋan kuneꞋe wa̱ a̱ma̱li o yoku ba, sai u Vuzavaguɗu koci.
17 Aí Naamã disse: — Já que o senhor não quer aceitar o meu presente, então deixe que eu leve para casa duas mulas carregadas de terra , pois de agora em diante eu não vou oferecer
18 Ama yaꞋan Vuzavaguɗu u cinukpaka kagbashi ka̱ ni unushi u ni adama ili i te i nampa. Ɗa baci n tonoi vuzagbayin va̱ a ku uwa a̱Ꞌisa̱ a Rimon adama a kucikpa, yaꞋan Vuzavaguɗu u cinukpaka kagbashi ka̱ ni ɗa baci feu n kuɗa̱nki ka̱ ka̱ma̱li ka.>>
18 Mas eu gostaria que ele me perdoasse uma coisa, que é a seguinte: quando eu tiver de acompanhar o meu rei ao templo de Rimom, o deus da Síria, para ali adorar, eu vou ter de adorá-lo também. Que o Senhor Deus me perdoe por isso!
19 Ɗa Ilisha u danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>>
19 Eliseu disse: — Adeus! Boa viagem! Quando Naamã já estava um pouco longe,
20 Ɗa Gehazi ka gbashi ka Ilisha, vuma vu Ka̱shile, u sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱ ni u danai, <<La̱na̱, tsu na, vuzagbayin va̱ u ka̱sukpa̱i NaꞋaman vuza va aza a Siriya nanlo u lazai nanai. Wi isa ili wa̱ ni ba, Vuzavaguɗu wi baci n wuma, mi ta̱ o kutono yi mi isa ili yoku wa̱ ni.>>
20 Geazi, o empregado de Eliseu, começou a pensar: — O meu patrão deixou que Naamã fosse embora sem pagar nada. Ele devia ter aceitado o que o sírio estava oferecendo. Juro pelo
21 Ɗa Gehazi u tonoi NaꞋaman n ilaɗi. Ana NaꞋaman we enei ni a̱ kuta̱wa̱ wa̱ ni n ilaɗi, ɗa u cipa̱i ekeke vu odoku u gasai n a̱yi u danai, <<Yi ɗai i gita̱i?>>
21 Então Geazi saiu correndo. Quando Naamã viu que um homem vinha correndo atrás dele, desceu do carro e perguntou: — Aconteceu alguma coisa?
22 Gehazi wushuki u danai, <<Gbaga ko ili. Vuzagbayin va̱ ɗa u suki mu wa̱ nu u danai <Gogo na ɗa eneki e re a̱ ka̱tsuma̱ ka eneki a̱ ta̱wa̱i wa̱ va̱ a̱ likuci ya aginda i Ifirayimu. I ta̱ ufolu vu neke le azurufa a̱kpa̱n a tatsu (3,000) n ntogu kuꞋuka kure.> >>
22 — Não! — respondeu Geazi. — Mas o meu patrão mandou dizer que agora mesmo chegaram dois membros de um grupo de profetas da região montanhosa de Efraim. Então ele gostaria que o senhor desse a ele uns trinta quilos de prata e duas mudas de roupas finas.
23 NaꞋaman wu shuku u danai, <<Mi ta̱ ufolu nu vi isa azurufa a̱kpa̱n a̱ ta̱li.>> (6,000) u gutsakai Gehazi wi isa azurufa a̱kpa̱n a̱ ta̱li a, ɗa u ka̱ta̱la̱ ka̱ ni an njaki n e re, koɓolo n ntogu kuꞋuka kure. U danai agbashi e re a ɗikaka Gehazi a kubana a kpaꞋa.
23 Naamã disse: — Por favor, leve sessenta quilos de prata. E insistiu com ele. Então pôs a prata em dois sacos, entregou a prata e as duas mudas de roupas finas a dois dos seus empregados e mandou que eles fossem na frente de Geazi.
24 Ana a yawai a kaginda ɗevu n kpaꞋa ku Ilisha, ɗa Gehazi wi isai ucanuku wa ekiye agbashi a, u ukai a kpaꞋa. Ɗa u danai le a kpatala o kubono.
24 Quando eles chegaram ao morro onde Eliseu morava, Geazi pegou os dois sacos e carregou-os para dentro de casa. Depois mandou embora os empregados de Naamã,
25 Gehazi u uwai a kpaꞋa u shamgbai e kelime ka vuzagbayin vi ni. Ɗa Ilisha we ecei ni,
25 entrou em casa de novo e foi falar com Eliseu. Este perguntou: — Onde é que você foi? — Eu não fui a lugar nenhum! — respondeu Geazi.
26 Ilisha u danai ni, <<Ka̱ɗu ka̱ va̱ ka dana mu ta̱ ana vuma va u cipa̱i ekeke vu odoku a̱ ni u gasai n avu. Ɗa vi isai ikebe, n ntogu, n kashina ka nɗanga n zaitu n kashina ki itacishi, n lala, n ushiga wa anaka, n agbashi a̱ma̱ci n ali?
26 Mas Eliseu disse: — O meu espírito estava com você quando aquele homem desceu do carro para falar com você. Esta não era ocasião para você aceitar dinheiro e roupas, plantações de oliveiras e de uvas, ovelhas e gado ou empregados e empregadas.
27 Adama nannai mɓa̱la̱ mu ukutu n NaꞋaman mi ta̱ o kubono wa̱ nu n uma a̱ nu ali uteku n uteku.>> Gehazi wu uta̱i wu Ilisha n mɓa̱la̱ mu ukutu ɗa wa̱ruma̱i kparasha.
27 Portanto, a doença de Naamã vai pegar em você, e os seus descendentes a terão para sempre. Quando saiu dali Geazi tinha pegado a doença, e a sua pele estava branca como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.