2 Reis 5
asg (ASG) vs ARA
1 NaꞋaman kovonshi vo osoji o mogono ma Siriya. U ciya̱ ta̱ tsugbayin a̱ ubuta̱ vuzagbayin vi ni kpamu wi ta̱ a kupana u yoꞋo u ni, adama a na n kukiye ku ni kuɗa Vuzavaguɗu u nekei aza a Siriya ulyaꞋi kuvon. A̱yi kosoji ka ka na ka fuɗai kuvon, ama wi ta̱ nu mɓa̱la̱ ma̱ ukutu.
1 Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era grande homem diante do seu senhor e de muito conceito, porque por ele o Senhor dera vitória à Síria; era ele herói da guerra, porém leproso.
2 Ana aza a Siriya a bankai Isaraila kuvon, ɗa a ɗikai maku me mekere ɗe a iɗika ya, ɗa wo okpoi kagbashi ka vuka vu NaꞋaman.
2 Saíram tropas da Síria, e da terra de Israel levaram cativa uma menina, que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Kanna kete ɗa mekere ma ma danai vuka vu NaꞋaman, <<Ishi baci vali vu nu wi ta̱ a kubana u keneki ka na ki a̱ likuci i Samariya, wi ishi ku potsokpo yi mɓa̱la̱ mu ukutu n ni.>>
3 Disse ela à sua senhora: Tomara o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.
4 Ɗa NaꞋaman u banai u danai vuzagbayin vi ni,<<Ili i na mekere ma na ma̱ uta̱i a Isaraila va ma danai ni.>>
4 Então, foi Naamã e disse ao seu senhor: Assim e assim falou a jovem que é da terra de Israel.
5 Ɗa mogono ma Siriya ma danai, <<Bana, mi ta̱ a kuɗana katagarda ka akaka a kubana u mogono mi Isaraila.>>
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Ele partiu e levou consigo dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes festivais.
6 U bankai mogono mi Isaraila n katagarda ka na ka danai, <<N katagarda ka nampa kaꞋa mi a̱ ku suꞋuku wu kagbashi ka̱ va̱ NaꞋaman. N ciga ta̱ vu potsokpo yi mɓa̱la̱ mu ukutu u ni.>>
6 Levou também ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Ana mogono mi Isaraila me kecei katagarda ka, ɗa gogo lo u karasai ntogu n ni adama u na̱mgbi u ka̱tsuma̱ u danai, <<Mpa Ka̱shile kaꞋa, vuza vu na wa kuna ko vuza vu na u kuneke wuma? Adama yiɗa̱i ɗa mogono ma Siriya maku suꞋuku n akaka m potsokpo vuza vu mɓa̱la̱ mu ukutu? La̱na̱ biꞋi tsu na vuma vu nampa wi a kuzama mu vishili.>>
7 Tendo lido o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes e disse: Acaso, sou Deus com poder de tirar a vida ou dá-la, para que este envie a mim um homem para eu curá-lo de sua lepra? Notai, pois, e vede que procura um pretexto para romper comigo.
8 Ana Ilisha vuma vu Ka̱shile u panai a danai mogono mi Isaraila ma karasai n ntogu n ni, ɗa u suꞋuki ni n akaka u danai, <<Adama a yiɗa̱i ɗa vu karasai ntogu n nu? Dana vuma va u ta̱wa̱ wu a̱va̱, wi ta̱ e kuyeve a na keneki ki punu a Isaraila.>>
8 Ouvindo, porém, Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.
9 Ɗa NaꞋaman u banai na̱ odoku a̱ ni n ekeke odoku a̱ ni, u shamgbai u tsutsu kpaꞋa ku Ilisha.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos e os seus carros e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ilisha u suki vuza vu usuki u danai NaꞋaman <<Bana e Kuyene ku Urudu vu sumba̱ kucindere punu a̱ mini ma, ukpan wi ikyamba i nu yi ta̱ a̱ kupotso yo okpo gbaga.>>
10 Então, Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne será restaurada, e ficarás limpo.
11 Ɗa NaꞋaman u lazai n wupa, n u danai, <<Mpa n sheshe ta̱ ko keneki ka ki ta̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱va̱, ka̱ta̱ u shamgba e kelime ka̱ va̱, u yaꞋan avasa u Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ni, ka̱ta̱ u ɗa̱ngusa̱ kukiye ku ni a̱ ubuta̱ wu ukutu wa adama a na u potsokpo mu.
11 Naamã, porém, muito se indignou e se foi, dizendo: Pensava eu que ele sairia a ter comigo, pôr-se-ia de pé, invocaria o nome do Senhor , seu Deus, moveria a mão sobre o lugar da lepra e restauraria o leproso.
12 Kuyene ku Abana n kuyene ku Faraparu nɗolu n re a Dimaska n nanlo, a laꞋa mini mi Isaraila ra̱ka̱ ba? Ishi baci m sumba̱ ta̱ e kute mi ishi a̱ kupotso.>> Ɗa u kpatalai n wupa u lazai.
12 Não são, porventura, Abana e Farfar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu lavar-me neles e ficar limpo? E voltou-se e se foi com indignação.
13 Agbashi a NaꞋaman a̱ ta̱wa̱i wa̱ ni ɗa a danai ni, <<Vuzagbayin, ishi baci keneki ka̱ Ka̱shile ka u dana wu ta̱ vu yaꞋin ili i gbayin i yoku, vi a kuyaꞋan ba? Adama a na u danai nu, <Bana vu sumba̱ koci vi ta̱ a̱ o kupotso?> >>
13 Então, se chegaram a ele os seus oficiais e lhe disseram: Meu pai, se te houvesse dito o profeta alguma coisa difícil, acaso, não a farias? Quanto mais, já que apenas te disse: Lava-te e ficarás limpo.
14 Ɗa NaꞋaman u gida̱la̱i a kubana o Kuyene ku Urudu ɗa u liɓai kucindere tsu na vuma vu Ka̱shile u danai. Ɗa ukpan wu ikyamba i ni yo okpoi a na ikyamba i maku, ɗa u potsoi.
14 Então, desceu e mergulhou no Jordão sete vezes, consoante a palavra do homem de Deus; e a sua carne se tornou como a carne de uma criança, e ficou limpo.
15 Ɗa NaꞋaman n uma a̱ ni o bonoi a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va. U yawai u shamgbai e kelime ka Ilisha ɗa u danai ni, <<Gogo na n yeve ta̱ babu Ka̱shile ko yoku aduniyan a nampa sai a Isaraila koci. Mi ta̱ ufolu u nu, vuzagbayin, isa kuneꞋe ku kagbashi ka̱ nu.>>
15 Voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; veio, pôs-se diante dele e disse: Eis que, agora, reconheço que em toda a terra não há Deus, senão em Israel; agora, pois, te peço aceites um presente do teu servo.
16 Ilisha wu ushuki u danai, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, vuza na mi a kucikpa, mi a kisa ili ba.>> NaꞋaman u gutsakai ni wi isa, ɗa u iwain.
16 Porém ele disse: Tão certo como vive o Senhor , em cuja presença estou, não o aceitarei. Instou com ele para que o aceitasse, mas ele recusou.
17 Ɗa NaꞋaman u danai, <<Vi baci a kisa ba, ka̱sukpa̱ mu kagbashi ka̱ nu n kenuku kayala ka̱ likuci i nu tsu na odoku e re a kufuɗa kuɗika a banka mu a kpaꞋa. Adama a na mi o kudoku ma yaꞋan kuneꞋe wa̱ a̱ma̱li o yoku ba, sai u Vuzavaguɗu koci.
17 Disse Naamã: Se não queres, peço-te que ao teu servo seja dado levar uma carga de terra de dois mulos; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor .
18 Ama yaꞋan Vuzavaguɗu u cinukpaka kagbashi ka̱ ni unushi u ni adama ili i te i nampa. Ɗa baci n tonoi vuzagbayin va̱ a ku uwa a̱Ꞌisa̱ a Rimon adama a kucikpa, yaꞋan Vuzavaguɗu u cinukpaka kagbashi ka̱ ni ɗa baci feu n kuɗa̱nki ka̱ ka̱ma̱li ka.>>
18 Nisto perdoe o Senhor a teu servo; quando o meu senhor entra na casa de Rimom para ali adorar, e ele se encosta na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom, quando assim me prostrar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor a teu servo.
19 Ɗa Ilisha u danai ni, <<Wala m ma̱ta̱na̱.>>
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz. Quando Naamã se tinha afastado certa distância,
20 Ɗa Gehazi ka gbashi ka Ilisha, vuma vu Ka̱shile, u sheshei a̱ ka̱ɗu ka̱ ni u danai, <<La̱na̱, tsu na, vuzagbayin va̱ u ka̱sukpa̱i NaꞋaman vuza va aza a Siriya nanlo u lazai nanai. Wi isa ili wa̱ ni ba, Vuzavaguɗu wi baci n wuma, mi ta̱ o kutono yi mi isa ili yoku wa̱ ni.>>
20 Geazi, o moço de Eliseu, homem de Deus, disse consigo: Eis que meu senhor impediu a este siro Naamã que da sua mão se lhe desse alguma coisa do que trazia; porém, tão certo como vive o Senhor , hei de correr atrás dele e receberei dele alguma coisa.
21 Ɗa Gehazi u tonoi NaꞋaman n ilaɗi. Ana NaꞋaman we enei ni a̱ kuta̱wa̱ wa̱ ni n ilaɗi, ɗa u cipa̱i ekeke vu odoku u gasai n a̱yi u danai, <<Yi ɗai i gita̱i?>>
21 Então, foi Geazi em alcance de Naamã; Naamã, vendo que corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo e perguntou: Vai tudo bem?
22 Gehazi wushuki u danai, <<Gbaga ko ili. Vuzagbayin va̱ ɗa u suki mu wa̱ nu u danai <Gogo na ɗa eneki e re a̱ ka̱tsuma̱ ka eneki a̱ ta̱wa̱i wa̱ va̱ a̱ likuci ya aginda i Ifirayimu. I ta̱ ufolu vu neke le azurufa a̱kpa̱n a tatsu (3,000) n ntogu kuꞋuka kure.> >>
22 Ele respondeu: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que, agora mesmo, vieram a mim dois jovens, dentre os discípulos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas vestes festivais.
23 NaꞋaman wu shuku u danai, <<Mi ta̱ ufolu nu vi isa azurufa a̱kpa̱n a̱ ta̱li.>> (6,000) u gutsakai Gehazi wi isa azurufa a̱kpa̱n a̱ ta̱li a, ɗa u ka̱ta̱la̱ ka̱ ni an njaki n e re, koɓolo n ntogu kuꞋuka kure. U danai agbashi e re a ɗikaka Gehazi a kubana a kpaꞋa.
23 Disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. Instou com ele e amarrou dois talentos de prata em dois sacos e duas vestes festivais; pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante dele.
24 Ana a yawai a kaginda ɗevu n kpaꞋa ku Ilisha, ɗa Gehazi wi isai ucanuku wa ekiye agbashi a, u ukai a kpaꞋa. Ɗa u danai le a kpatala o kubono.
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das suas mãos e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, que se foram.
25 Gehazi u uwai a kpaꞋa u shamgbai e kelime ka vuzagbayin vi ni. Ɗa Ilisha we ecei ni,
25 Ele, porém, entrou e se pôs diante de seu senhor. Perguntou-lhe Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 Ilisha u danai ni, <<Ka̱ɗu ka̱ va̱ ka dana mu ta̱ ana vuma va u cipa̱i ekeke vu odoku a̱ ni u gasai n avu. Ɗa vi isai ikebe, n ntogu, n kashina ka nɗanga n zaitu n kashina ki itacishi, n lala, n ushiga wa anaka, n agbashi a̱ma̱ci n ali?
26 Porém ele lhe disse: Porventura, não fui contigo em espírito quando aquele homem voltou do seu carro, a encontrar-te? Era isto ocasião para tomares prata e para tomares vestes, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Adama nannai mɓa̱la̱ mu ukutu n NaꞋaman mi ta̱ o kubono wa̱ nu n uma a̱ nu ali uteku n uteku.>> Gehazi wu uta̱i wu Ilisha n mɓa̱la̱ mu ukutu ɗa wa̱ruma̱i kparasha.
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então, saiu de diante dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.