2 Reis 4
asg (ASG) vs NVT
1 Kanna kete vuka vu keneki kete punu a̱ ka̱kuma̱ ke eneki u banai u Ilisha, u bankai ni n ma̱shi u danai, <<Kagbashi ka̱ nu vali va̱ u kuwa̱ ta̱. Vi yeve ta̱ a na vuza vu wovon u Vuzavaguɗu ɗa. Ama ɗanna vuza yoku na wi o kutono yi kutan u ta̱wa̱i kuɗika muku n e re n va̱ mo okpo agbashi a̱ ni.>>
1 Certo dia, a viúva de um dos membros do grupo de profetas foi pedir ajuda a Eliseu: “Meu marido, que o servia, morreu, e o senhor sabe como ele temia o S enhor . Agora, veio um credor que ameaça levar meus dois filhos como escravos”.
2 Ilisha we ecei ni, <<Yiɗa̱i ma kuyaꞋanka wu? Dana mu, yiɗa̱i vi ni i ɗa a kpaꞋa?>>
2 “O que posso fazer para ajudá-la?”, perguntou Eliseu. “Diga-me, o que você tem em casa?” “Não tenho nada, exceto uma vasilha de azeite”, respondeu ela.
3 Ilisha u danai vuka va, <<Bana vu ka̱ra̱Ꞌa̱ aza a̱ nu, vu folono edele a maniꞋin a na i n ili ba, vu folono a ɗa n a̱bunda̱i.
3 Então Eliseu disse: “Tome emprestadas muitas vasilhas de seus amigos e vizinhos, quantas conseguir.
4 Ka̱ta̱ vu uwa a̱ kunu, n muku mo olobo n nu, i gbagura utsutsu. Ka̱ta̱ i tsuwa̱n maniꞋin ma punu edele a. Kedele ka na baci ka shanai, i zuwai kaꞋa a kakanbu ka̱ta̱ i lyaꞋa kelime n kutsungu.>>
4 Depois, entre em casa com seus filhos e feche a porta. Derrame nas vasilhas o azeite que você tem e separe-as quando estiverem cheias”.
5 Ɗa vuka va vu lazai. Ɗa u uwai a̱ kunu koɓolo n muku mo olobo n ni, ɗa a gbagurai utsutsu. A̱ gita̱i ku tsungu maniꞋin ma Zaitu ma, muku n ni a̱ kutusa̱ka̱ n edele, a̱yi n utsungi punu maniꞋin ma.
5 A viúva seguiu as instruções de Eliseu. Seus filhos traziam vasilhas, e ela as enchia.
6 Ana edele a maniꞋin a shanai ra̱ka̱, ɗa u danai maku ma̱ ni, <<Tuka̱ n kedele ko yoku.>>
6 Logo, todas estavam cheias até a borda. “Traga mais uma vasilha”, disse ela a um dos filhos. “Acabaram as vasilhas!”, respondeu ele. E o azeite parou de correr.
7 Ɗa u banai u danai Ilisha vuma vu Ka̱shile, ɗa u danai vuka va, bana vu denge maniꞋin ma, ka̱ta̱ vu tsupa kutan ka, kagimi ka na ka buwai ka ɗaɗa ka̱ kuɓa̱na̱ wu n muku n nu.
7 Quando ela contou ao homem de Deus o que havia acontecido, ele lhe disse: “Agora venda o azeite e pague suas dívidas. Você e seus filhos poderão viver do que sobrar”.
8 Kanna kete Ilisha u banai a̱ likuci i Shunemu, a̱ ubuta̱ u na vuka vu uciyi vi yoku vi. Ɗa vuka va vu danai ni u ta̱wa̱ u lyaꞋa ilikulya a kpaꞋa ku ni. Ɗa wo okpoi a makyan ma na baci wi a kupasamgbanai lo dem, u tsu shamgba ta̱ u lyaꞋa ilikulyaꞋa.
8 Certo dia, Eliseu foi à cidade de Suném. Uma mulher rica que morava na cidade o convidou para fazer uma refeição em sua casa. Depois disso, sempre que ele passava por lá, parava na casa dela para comer.
9 Ɗa u danai vali vu ni, <<Babu munla̱i vuma vu na u ta̱wa̱ na va vuma vu ciɗa vu Ka̱shile ɗa.
9 A mulher disse ao marido: “Sem dúvida esse homem que sempre passa por aqui é um santo homem de Deus.
10 Ci yaꞋanka yi maku ma̱ kunu kenu zuva vu kpaꞋa kutsu, ka̱ta̱ tsu lapulaka yi kuɗa. Tsu zuwaka yi ivaꞋamkpatsu n kirukpa n kakuba n ma̱kuni. Adama a na u ciya̱ ubuta̱ u kucipa̱ ɗa baci u ta̱wa̱i dem.>>
10 Vamos construir um quartinho para ele no terraço e mobiliá-lo com uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada. Assim, quando ele passar por aqui, terá um lugar para ficar”.
11 Kanna kete ana Ilisha u ta̱wa̱i a̱ likuci Shunemu, ɗa u kumbai gaɗi a̱ kunu ku ni a dama a na wu uvuka.
11 Um dia, Eliseu voltou a Suném e subiu ao quarto para descansar.
12 Ɗa u danai Gehazi vuza na u ci yaꞋanka yi ulinga <<Ɗeke vuka va.>> Ana u ɗeke ni, Ɗa u uwai u shamgbai kelime ka̱ ni.
12 Disse a seu servo, Geazi: “Chame a sunamita”. Quando ela veio,
13 Ilisha u danai ni <<Dana vuka va, <An wo okpoi vu yaꞋanka tsu ta̱ a̱ga̱nda̱, yiɗa̱i va kuciga n yaꞋanka wu? Vu ciga ta̱ n yaꞋanka mogono kadanshi ko n yaꞋanka kovonshi vo osoji kadanshi?> >>
13 Eliseu disse a Geazi: “Diga-lhe: ‘Somos gratos por sua bondade e seu cuidado conosco. O que podemos fazer por você? Podemos falar em seu favor ao rei ou ao comandante do exército?’”. “Não”, respondeu ela. “Minha família cuida bem de mim.”
14 Ilisha we ecei Gehazi, <<Yiɗa̱i n kuyaꞋanka yi?>> Gehazi u danai, <<Wi n maku mo kolobo ba, tana vali vi ni vu kutsa ta̱.>>
14 Mais tarde, Eliseu perguntou a Geazi: “O que podemos fazer por ela?”. Geazi respondeu: “Ela não tem filhos, e o marido é idoso”.
15 Ɗa Ilisha u danai, <<Ɗekei ni u ta̱wa̱ na.>> Ana u ɗeke ni, ɗa u ta̱wa̱i u shamgbai u tsutsu.
15 “Chame-a de novo”, disse Eliseu. A mulher voltou e, enquanto ela estava à porta do quarto,
16 Ilisha u danai vuka va, <<Ka̱ya̱ ka̱ kuta̱wa̱ a makyan ma nampa vi ta̱ a̱ kuɓa̱na̱ maku mo kolobo ma̱ nu n a̱ kiye a̱ nu.>>
16 Eliseu lhe disse: “Ano que vem, por esta época, você estará com um filho nos braços!”. “Não, meu senhor!”, exclamou ela. “Por favor, homem de Deus, não me dê falsas esperanças.”
17 Vuka va tana vu yaꞋin ka̱tsuma̱, a na ka̱ya̱ ko bonoi ɗa u matsai maku mo kolobo derere a makyan ma na u danai ni.
17 Mas, de fato, a mulher ficou grávida. No ano seguinte, naquela mesma época, teve um filho, como Eliseu tinha dito.
18 Ana maku ma mo gbonguroi, ɗa kanna kete u banai u cinai esheku a̱ ni, a̱ ubuta̱ wa aza a ulinga.
18 Certo dia, quando o menino estava mais crescido, saiu para acompanhar o pai, que estava no campo com os ceifeiros.
19 Babu arabali, <<Ɗa u lapai una̱ u danai esheku a̱ ni, kaci ka̱ va̱, kaci ka̱ va̱,>>
19 De repente, o menino gritou: “Ai! Que dor de cabeça!”. Seu pai disse a um dos servos: “Leve-o para casa, para a mãe dele”.
20 Ana u bankai a̱na̱ku a, ɗa u keɓe ni a̱ nkuta̱ ali kanna ke pecei, ɗa u kuwa̱i.
20 O servo levou o menino para casa, e a mãe o segurou no colo. Mas, por volta do meio-dia, ele morreu.
21 Ɗa u ɗikai maku ma u kumbai zuva a̱ kunu ku vuma vu Ka̱shile va, ɗa u vaꞋankai maku ma a ivaꞋamkpatsu i ni, u gbagurai utsutsu wa ɗa wu uta̱i.
21 Ela o carregou para cima e o deitou na cama do homem de Deus; fechou a porta e o deixou ali.
22 Ɗa u ɗekei vali vi ni u danai, <<N folono wu ta̱ suꞋuku mu n kagbashi kete m majaki, adama a na n suma a kubana u vuma vu Ka̱shile gogoꞋo ka̱ta̱ m bono.>>
22 Então enviou um recado para o marido: “Mande um dos servos e uma jumenta, para que eu vá depressa falar com o homem de Deus e volte em seguida”.
23 Vali vi ni ve ecei ni, <<Yiɗa̱i ɗa vi a kubana wu a̱ ni anana? Ka̱ɗiva̱ ko wotoi u savu ka a ba, kpamu anana Ashibi a ɗa feu ba.>>
23 “Por que hoje?”, perguntou ele. “Não é a festa da lua nova nem sábado.” Ela, porém, respondeu: “Não se preocupe”.
24 U foɓusoi majaki ma. Ɗa u danai kagbashi ka,<<Zuwa majaki ma ma dakaka, ka̱ta̱ vu ka̱sa̱kpa̱i u wala sawu ba sai n dana wu.>>
24 Então ela mandou selar a jumenta e disse ao servo: “Rápido! Só diminua o passo quando eu mandar”.
25 Ɗa u ka̱na̱i uye, u banai a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va a kusan kugbayin ku Kamelu.
25 E partiu para encontrar-se com o homem de Deus no monte Carmelo. Quando ele a viu a distância, disse a Geazi: “Olhe! Lá vem a sunamita!
26 Suma vu gasa n a̱yi, ka̱ta̱ ve ece yi, <Vu ta̱wa̱ ta̱ gbaga? Vali vu nu vi ta̱ gbaga? Maku ma̱ nu tana?> >>
26 Corra ao seu encontro e pergunte: ‘Está tudo bem com a senhora, com seu marido e com seu filho?’”. A mulher respondeu: “Sim, está tudo bem”.
27 Ana u yawai a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va a kusan ka, ɗa u remei ene a̱ ni. Ɗa Gehazi u ta̱wa̱i u ka̱Ꞌa̱ngu ni, ɗa vuma vu Ka̱shile va u danai,<<Ka̱sukpa̱ yi, adama a na wi ta̱ n una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ka̱u. Vuzavaguɗu tana u sokongu mu ta̱, u dana mu ko yiɗa̱i ba.>>
27 Mas, quando ela chegou ao homem de Deus no monte, abraçou os pés dele. Geazi quis afastá-la, mas o homem de Deus disse: “Deixe-a em paz. Ela está profundamente angustiada, mas o S enhor não me revelou o motivo”.
28 Ɗa vuka va vu danai, <<Vuzagbayin n folono u ta̱ maku? N dana wu ba, <Ka̱ta̱ vu doro mu ba?> >>
28 Então a mulher disse: “Acaso eu lhe pedi um filho, meu senhor? Não lhe disse que não me desse falsas esperanças?”.
29 Ɗa Ilisha u danai Gehazi, <<Foɓuso vu ɗika kalangu ka̱va̱ e kukiye ku nu, ka̱ta̱ vu suma vu bana a kpaꞋa ku vuka ka. Vu gasa baci n vuma ka̱ta̱ vu kya̱sa̱ yi ba. Ɗa baci tana vuza yoku u kya̱sa̱i nu, ka̱ta̱ vu ushuku yi ba. Vu vaꞋanku yi kalangu ka̱va̱ ka a̱ a̱shi a maku a.>>
29 Eliseu disse a Geazi: “Prepare-se para viajar; pegue meu cajado e vá! Não cumprimente ninguém pelo caminho. Quando chegar, coloque o cajado sobre o rosto do menino”.
30 Ama a̱na̱ku a maku a, a danai Ilisha, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, mi a̱ kuka̱sukpa̱ wu ba.>> Ɗa u ɗa̱nga̱i u banai n a̱yi.
30 Mas a mãe do menino disse: “Tão certo como vive o S enhor , e tão certo como a sua própria vida, não voltarei para casa se o senhor não for comigo”. Então Eliseu voltou com ela.
31 Gehazi u lazai kelime ɗa u vaꞋankai kalangu ka a̱ a̱shi a maku ma, ama ko izumgbi, kpamu ko urotu u wuma. Ɗa Gehazi u bonoi kugasa n Ilisha a na wa dana yi, <<Maku ma ma̱ ɗa̱nga̱ ba.>>
31 Geazi foi à frente e pôs o cajado sobre o rosto do menino, mas não aconteceu nada. Não havia sinal de vida. Geazi voltou para encontrar-se com Eliseu e lhe disse: “O menino ainda não despertou”.
32 Ana Ilisha u yawai a kpaꞋa ka, ɗa u cinai a vaꞋankai keven ka ikyamba ka a ivaꞋamkpatsu i ni.
32 De fato, quando Eliseu chegou, o menino estava morto, deitado em sua cama.
33 Ɗa u uwai punu u gbagurai utsutsu, a̱yi n maku ma koci, u yaꞋin avasa u Vuzavaguɗu.
33 Eliseu entrou sozinho no quarto, fechou a porta e orou ao S enhor .
34 Ɗa u vaki a̱ ma̱ka̱nga̱ ma maku ma, u zuwai una̱ u ni a̱ una̱ u maku wa a̱shi a̱ ni kpamu a̱ a̱shi a maku a, n a̱ ekiye a̱ ni a̱ ekiye a maku a. Ana u ba̱rukpa̱i ka̱ci ka̱ ni a ikyamba i maku ya, ɗa ikyamba i maku ya i suɗukpai.
34 Depois, deitou-se sobre o corpo do menino e colocou sua boca sobre a dele, seus olhos sobre os dele e suas mãos sobre as dele. E, enquanto se estendia sobre ele, o corpo do menino começou a se aquecer.
35 Ilisha u ɗa̱nga̱i u ka̱na̱i nwalu a kubana n u bonoi a̱ kunu. Ɗa u doku u ba̱rukpa̱i ka̱ci ka̱ ni a ikyamba i maku ya. Ɗa maku ma ma dishai kucindere, ɗa u paɗukpai a̱shi a̱ ni.
35 Eliseu se levantou, andou de um lado para o outro no quarto e, em seguida, se estendeu novamente sobre ele. Dessa vez, o menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ilisha u ɗekei Gehazi u danai, <<Ɗeke a̱na̱ku a maku a, vuza va aza a Shunama a̱ ta̱wa̱.>> Ɗa u ɗekei vuka va. Ana u uwai ɗa Ilisha u danai ni, <<Ɗika maku ma̱ nu.>>
36 Eliseu chamou Geazi e lhe disse: “Chame a sunamita!”. Quando ela entrou, Eliseu disse: “Aqui está seu filho”.
37 Ɗa u ta̱wa̱i u kuɗa̱ngi e ene a̱ ni, u kuɗa̱ngi ali iɗika, ɗa u ɗikai maku ma̱ ni wu uta̱i.
37 Ela caiu aos pés do profeta e se curvou diante dele. Então pegou o filho e saiu.
38 Ilisha u bonoi a Gilga, u cinai kambulu a iɗika ya. Kanna kete a na ka̱kuma̱ ke eneki ki ida̱shi koɓolo n a̱yi, ɗa u danai kagbashi ka̱ ni, <<Daɓamgu mogbodo magbayin akina, vu yaꞋanka eneki ilikulyaꞋa.>>
38 Eliseu voltou a Gilgal, onde havia fome na terra. Certo dia, quando o grupo de profetas estava sentado diante dele, ordenou a seu servo: “Ponha no fogo uma panela grande e faça um ensopado para o resto do grupo”.
39 Vuza vu te a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a ulinga a u uwai a kakamba kula̱nsa̱ itacishi. Ɗa u taɓai umaci u ni u shatangi motogu ma̱ ni, ana u bonokoi a kpaꞋa. Ɗa u miryai u tsungi o mogbodo mi ilikulya ya, babu vuza na u yeve ko yiɗa̱i.
39 Um dos profetas foi ao campo apanhar ervas. Encontrou uma trepadeira do campo e voltou trazendo frutos silvestres em sua capa. Cortou os frutos em pedaços e os colocou na panela, sem saber exatamente o que eram.
40 Ɗa a̱ tsuwa̱nka̱i uma adama a na a lyaꞋa. Ana i punu a kulyaꞋa ilikulyaꞋa ya, ɗa o ɓosoi ka̱da̱wuri a danai, <<Vuma vu Ka̱shile, yaza yi ta̱ punu o mogbodo ma.>> Ɗa a iwain kulyaꞋa ilikulyaꞋa ya.
40 O ensopado foi servido aos homens, mas, assim que provaram alguns bocados, gritaram: “Homem de Deus, há veneno neste ensopado!”. E não puderam comê-lo.
41 Ilisha u danai, <<A̱ tuka̱ n kiya.>> Ana a̱ tukai, ɗa u tsungi punu o mogbodo mi ilikulyaꞋa ya ɗa u danai, <<Pecekei uma adama a na a lyaꞋa.>> Ɗa tana wo okpoi nannai babu koyoku.
41 Eliseu disse: “Tragam-me um pouco de farinha”. Jogou a farinha na panela e disse: “Agora podem comer”. E o ensopado não lhes fez mal.
42 Vuma vu yoku wu uta̱i a Balu-shelisha, u tuka̱i vuma vu Ka̱shile n a̱kutsu o boroji kamanga a na a yaꞋin n ili i kashina i nai gita̱i kugeꞋwe. Koɓolo n aza a̱ ta̱ku a kaburma ka̱ ni. Ɗa Ilisha u danai,<<Nekei uma adama a na a lyaꞋa.>>
42 Outro dia, um homem de Baal-Salisa trouxe comida para o homem de Deus, vinte pães de cevada feitos dos primeiros grãos da colheita e também grãos frescos. Eliseu disse: “Distribua entre o povo para que comam”.
43 Ama kagbashi ka̱ ni ka danai, <<Vi ta̱ e kene adanshi i ɗa yi ta̱ a kuyawa uma amangatawun?>> Ilisha u danai ni, <<Neke le a lyaꞋa, adama a na Vuzavaguɗu u dana ta̱, <I ta̱ a ku lyaꞋa ali a̱ ka̱sukpa̱ kagimi.> >>
43 “Como vamos alimentar cem pessoas só com isso?”, perguntou seu servo. Mas Eliseu repetiu: “Distribua entre o povo para que comam, pois assim diz o S
44 Ɗa kagbashi ka ka nekei le ilikulyaꞋa, ɗa a lyaꞋi ali a̱ ka̱sukpa̱i kagimi, tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai.
44 E, quando distribuíram o alimento, houve suficiente para todos e ainda sobrou, como o S enhor tinha dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.