2 Reis 4
asg (ASG) vs NTLH
1 Kanna kete vuka vu keneki kete punu a̱ ka̱kuma̱ ke eneki u banai u Ilisha, u bankai ni n ma̱shi u danai, <<Kagbashi ka̱ nu vali va̱ u kuwa̱ ta̱. Vi yeve ta̱ a na vuza vu wovon u Vuzavaguɗu ɗa. Ama ɗanna vuza yoku na wi o kutono yi kutan u ta̱wa̱i kuɗika muku n e re n va̱ mo okpo agbashi a̱ ni.>>
1 Certa mulher, que era viúva de um dos membros de um grupo de profetas , foi falar com Eliseu e disse: — O meu marido morreu. Como o senhor sabe, ele era um homem que
2 Ilisha we ecei ni, <<Yiɗa̱i ma kuyaꞋanka wu? Dana mu, yiɗa̱i vi ni i ɗa a kpaꞋa?>>
2 Eliseu perguntou: — O que posso fazer por você? Diga! O que é que você tem em casa? — Não tenho nada, a não ser um jarro pequeno de azeite! — respondeu a mulher.
3 Ilisha u danai vuka va, <<Bana vu ka̱ra̱Ꞌa̱ aza a̱ nu, vu folono edele a maniꞋin a na i n ili ba, vu folono a ɗa n a̱bunda̱i.
3 Eliseu disse: — Vá pedir que os seus vizinhos lhe emprestem muitas vasilhas vazias.
4 Ka̱ta̱ vu uwa a̱ kunu, n muku mo olobo n nu, i gbagura utsutsu. Ka̱ta̱ i tsuwa̱n maniꞋin ma punu edele a. Kedele ka na baci ka shanai, i zuwai kaꞋa a kakanbu ka̱ta̱ i lyaꞋa kelime n kutsungu.>>
4 Depois você e os seus filhos entrem em casa, fechem a porta e comecem a derramar azeite nas vasilhas. E vão pondo de lado as que forem ficando cheias.
5 Ɗa vuka va vu lazai. Ɗa u uwai a̱ kunu koɓolo n muku mo olobo n ni, ɗa a gbagurai utsutsu. A̱ gita̱i ku tsungu maniꞋin ma Zaitu ma, muku n ni a̱ kutusa̱ka̱ n edele, a̱yi n utsungi punu maniꞋin ma.
5 Então a mulher foi para casa com os filhos, fechou a porta, pegou o pequeno jarro de azeite e começou a derramar o azeite nas vasilhas, conforme os seus filhos iam trazendo.
6 Ana edele a maniꞋin a shanai ra̱ka̱, ɗa u danai maku ma̱ ni, <<Tuka̱ n kedele ko yoku.>>
6 Quando todas as vasilhas estavam cheias, ela perguntou se havia mais alguma. — Essa foi a última! — respondeu um dos filhos. Então o azeite parou de correr.
7 Ɗa u banai u danai Ilisha vuma vu Ka̱shile, ɗa u danai vuka va, bana vu denge maniꞋin ma, ka̱ta̱ vu tsupa kutan ka, kagimi ka na ka buwai ka ɗaɗa ka̱ kuɓa̱na̱ wu n muku n nu.
7 Ela foi e contou ao profeta Eliseu. Aí ele disse: — Venda o azeite e pague todas as suas dívidas. Ainda vai sobrar dinheiro para você e os seus filhos irem vivendo.
8 Kanna kete Ilisha u banai a̱ likuci i Shunemu, a̱ ubuta̱ u na vuka vu uciyi vi yoku vi. Ɗa vuka va vu danai ni u ta̱wa̱ u lyaꞋa ilikulya a kpaꞋa ku ni. Ɗa wo okpoi a makyan ma na baci wi a kupasamgbanai lo dem, u tsu shamgba ta̱ u lyaꞋa ilikulyaꞋa.
8 Um dia Eliseu foi até a cidade de Suném, onde morava uma mulher rica. Ela o convidou para uma refeição, e daí em diante, sempre que ia a Suném, Eliseu tomava as suas refeições na casa dela.
9 Ɗa u danai vali vu ni, <<Babu munla̱i vuma vu na u ta̱wa̱ na va vuma vu ciɗa vu Ka̱shile ɗa.
9 Ela disse ao seu marido: — Tenho a certeza de que esse homem que vem sempre aqui é um santo homem de Deus.
10 Ci yaꞋanka yi maku ma̱ kunu kenu zuva vu kpaꞋa kutsu, ka̱ta̱ tsu lapulaka yi kuɗa. Tsu zuwaka yi ivaꞋamkpatsu n kirukpa n kakuba n ma̱kuni. Adama a na u ciya̱ ubuta̱ u kucipa̱ ɗa baci u ta̱wa̱i dem.>>
10 Vamos construir um quarto pequeno na parte de cima da casa e vamos pôr ali uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lamparina. E assim, quando ele vier nos visitar, poderá ficar lá.
11 Kanna kete ana Ilisha u ta̱wa̱i a̱ likuci Shunemu, ɗa u kumbai gaɗi a̱ kunu ku ni a dama a na wu uvuka.
11 Um dia Eliseu voltou a Suném e subiu ao seu quarto para descansar.
12 Ɗa u danai Gehazi vuza na u ci yaꞋanka yi ulinga <<Ɗeke vuka va.>> Ana u ɗeke ni, Ɗa u uwai u shamgbai kelime ka̱ ni.
12 Ele disse a Geazi, o seu empregado, que fosse chamar a dona da casa. Quando ela chegou,
13 Ilisha u danai ni <<Dana vuka va, <An wo okpoi vu yaꞋanka tsu ta̱ a̱ga̱nda̱, yiɗa̱i va kuciga n yaꞋanka wu? Vu ciga ta̱ n yaꞋanka mogono kadanshi ko n yaꞋanka kovonshi vo osoji kadanshi?> >>
13 Eliseu disse a Geazi: — Pergunte o que eu posso fazer por ela para pagar todo o trabalho que ela tem tido, cuidando de nós. Talvez ela queira que eu vá falar em favor dela com o rei ou com o comandante do exército. Mas a mulher respondeu: — Eu tenho tudo o que preciso aqui, no meio do meu povo.
14 Ilisha we ecei Gehazi, <<Yiɗa̱i n kuyaꞋanka yi?>> Gehazi u danai, <<Wi n maku mo kolobo ba, tana vali vi ni vu kutsa ta̱.>>
14 Eliseu perguntou a Geazi: — Então o que posso fazer por ela? Ele disse: — Bem, a mulher não tem filhos, e o marido dela é velho.
15 Ɗa Ilisha u danai, <<Ɗekei ni u ta̱wa̱ na.>> Ana u ɗeke ni, ɗa u ta̱wa̱i u shamgbai u tsutsu.
15 — Diga a ela que venha aqui! — ordenou Eliseu. Ele a chamou, e ela foi e ficou na porta.
16 Ilisha u danai vuka va, <<Ka̱ya̱ ka̱ kuta̱wa̱ a makyan ma nampa vi ta̱ a̱ kuɓa̱na̱ maku mo kolobo ma̱ nu n a̱ kiye a̱ nu.>>
16 Então Eliseu disse: — No ano que vem, por este tempo, você carregará um filho no colo. A mulher exclamou: — Por favor, não minta para mim! O senhor é um homem de Deus!
17 Vuka va tana vu yaꞋin ka̱tsuma̱, a na ka̱ya̱ ko bonoi ɗa u matsai maku mo kolobo derere a makyan ma na u danai ni.
17 Mas, como Eliseu tinha dito, no ano seguinte, no tempo marcado, ela deu à luz um filho.
18 Ana maku ma mo gbonguroi, ɗa kanna kete u banai u cinai esheku a̱ ni, a̱ ubuta̱ wa aza a ulinga.
18 Alguns anos depois, no tempo da colheita, o menino saiu para se encontrar com o pai, que estava no campo com os trabalhadores que faziam a colheita.
19 Babu arabali, <<Ɗa u lapai una̱ u danai esheku a̱ ni, kaci ka̱ va̱, kaci ka̱ va̱,>>
19 De repente, ele começou a gritar para o pai: — Ai! Que dor de cabeça! Então o pai disse a um dos empregados: — Leve o menino para a mãe.
20 Ana u bankai a̱na̱ku a, ɗa u keɓe ni a̱ nkuta̱ ali kanna ke pecei, ɗa u kuwa̱i.
20 O empregado carregou o menino até o lugar onde a mãe estava. Ela ficou com ele no colo até o meio-dia, e então ele morreu.
21 Ɗa u ɗikai maku ma u kumbai zuva a̱ kunu ku vuma vu Ka̱shile va, ɗa u vaꞋankai maku ma a ivaꞋamkpatsu i ni, u gbagurai utsutsu wa ɗa wu uta̱i.
21 Aí ela o carregou para o quarto de Eliseu e o pôs na cama. Depois saiu e fechou a porta.
22 Ɗa u ɗekei vali vi ni u danai, <<N folono wu ta̱ suꞋuku mu n kagbashi kete m majaki, adama a na n suma a kubana u vuma vu Ka̱shile gogoꞋo ka̱ta̱ m bono.>>
22 Então chamou o marido e disse: — Mande um empregado trazer uma jumenta. Eu preciso ir falar com o profeta Eliseu. Volto o mais depressa que puder.
23 Vali vi ni ve ecei ni, <<Yiɗa̱i ɗa vi a kubana wu a̱ ni anana? Ka̱ɗiva̱ ko wotoi u savu ka a ba, kpamu anana Ashibi a ɗa feu ba.>>
23 O marido perguntou: — Por que você vai falar com ele hoje? Hoje não é sábado nem dia de — Não faz mal! — respondeu ela.
24 U foɓusoi majaki ma. Ɗa u danai kagbashi ka,<<Zuwa majaki ma ma dakaka, ka̱ta̱ vu ka̱sa̱kpa̱i u wala sawu ba sai n dana wu.>>
24 Aí mandou que pusessem os arreios na jumenta e ordenou ao empregado: — Faça o animal andar o mais depressa que puder e só pare quando eu mandar.
25 Ɗa u ka̱na̱i uye, u banai a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va a kusan kugbayin ku Kamelu.
25 E assim ela saiu e foi para o monte Carmelo, onde Eliseu estava. Quando ela ainda estava um pouco longe, Eliseu a viu chegando e disse ao seu empregado Geazi: — Veja! A mulher de Suném vem vindo aí.
26 Suma vu gasa n a̱yi, ka̱ta̱ ve ece yi, <Vu ta̱wa̱ ta̱ gbaga? Vali vu nu vi ta̱ gbaga? Maku ma̱ nu tana?> >>
26 Corra até lá e pergunte se tudo está bem com ela, com o marido e com o filho. A mulher disse a Geazi que estava tudo bem;
27 Ana u yawai a̱ ubuta̱ u vuma vu Ka̱shile va a kusan ka, ɗa u remei ene a̱ ni. Ɗa Gehazi u ta̱wa̱i u ka̱Ꞌa̱ngu ni, ɗa vuma vu Ka̱shile va u danai,<<Ka̱sukpa̱ yi, adama a na wi ta̱ n una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ka̱u. Vuzavaguɗu tana u sokongu mu ta̱, u dana mu ko yiɗa̱i ba.>>
27 porém, quando chegou ao lugar onde Eliseu estava, ela se ajoelhou diante dele e abraçou os seus pés. Geazi ia tirá-la dali, mas Eliseu disse: — Não faça isso! Você não está vendo que ela está muito aflita? E o
28 Ɗa vuka va vu danai, <<Vuzagbayin n folono u ta̱ maku? N dana wu ba, <Ka̱ta̱ vu doro mu ba?> >>
28 Então a mulher disse a Eliseu: — Senhor, por acaso, eu lhe pedi um filho? Não lhe pedi que não me enganasse?
29 Ɗa Ilisha u danai Gehazi, <<Foɓuso vu ɗika kalangu ka̱va̱ e kukiye ku nu, ka̱ta̱ vu suma vu bana a kpaꞋa ku vuka ka. Vu gasa baci n vuma ka̱ta̱ vu kya̱sa̱ yi ba. Ɗa baci tana vuza yoku u kya̱sa̱i nu, ka̱ta̱ vu ushuku yi ba. Vu vaꞋanku yi kalangu ka̱va̱ ka a̱ a̱shi a maku a.>>
29 Eliseu virou-se para Geazi e disse: — Apronte-se, pegue o meu bastão e vá. Não pare para cumprimentar ninguém que você encontrar e, se alguém cumprimentar você, não perca tempo respondendo. Vá direto e ponha o meu bastão em cima do menino.
30 Ama a̱na̱ku a maku a, a danai Ilisha, <<Vuzavaguɗu wi baci n wuma, mi a̱ kuka̱sukpa̱ wu ba.>> Ɗa u ɗa̱nga̱i u banai n a̱yi.
30 Mas a mulher disse a Eliseu: — Juro pelo Aí Eliseu se levantou e foi com ela.
31 Gehazi u lazai kelime ɗa u vaꞋankai kalangu ka a̱ a̱shi a maku ma, ama ko izumgbi, kpamu ko urotu u wuma. Ɗa Gehazi u bonoi kugasa n Ilisha a na wa dana yi, <<Maku ma ma̱ ɗa̱nga̱ ba.>>
31 Geazi foi na frente deles e colocou o bastão em cima do menino. Porém ele não soltou nenhum gemido, nem havia nele qualquer outro sinal de vida. Então Geazi voltou para encontrar Eliseu e disse: — O menino não acordou.
32 Ana Ilisha u yawai a kpaꞋa ka, ɗa u cinai a vaꞋankai keven ka ikyamba ka a ivaꞋamkpatsu i ni.
32 Quando Eliseu chegou, entrou sozinho no quarto e viu o menino morto na cama.
33 Ɗa u uwai punu u gbagurai utsutsu, a̱yi n maku ma koci, u yaꞋin avasa u Vuzavaguɗu.
33 Então fechou a porta e orou a Deus, o Senhor .
34 Ɗa u vaki a̱ ma̱ka̱nga̱ ma maku ma, u zuwai una̱ u ni a̱ una̱ u maku wa a̱shi a̱ ni kpamu a̱ a̱shi a maku a, n a̱ ekiye a̱ ni a̱ ekiye a maku a. Ana u ba̱rukpa̱i ka̱ci ka̱ ni a ikyamba i maku ya, ɗa ikyamba i maku ya i suɗukpai.
34 Depois deitou-se sobre o menino, pondo a sua boca sobre a boca dele, os olhos sobre os olhos e as mãos sobre as mãos. Quando Eliseu se deitou sobre o menino, o corpo da criança começou a esquentar.
35 Ilisha u ɗa̱nga̱i u ka̱na̱i nwalu a kubana n u bonoi a̱ kunu. Ɗa u doku u ba̱rukpa̱i ka̱ci ka̱ ni a ikyamba i maku ya. Ɗa maku ma ma dishai kucindere, ɗa u paɗukpai a̱shi a̱ ni.
35 Eliseu levantou-se e andou de um lado para outro do quarto. Depois voltou e deitou-se de novo sobre o menino. Aí o menino espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Ilisha u ɗekei Gehazi u danai, <<Ɗeke a̱na̱ku a maku a, vuza va aza a Shunama a̱ ta̱wa̱.>> Ɗa u ɗekei vuka va. Ana u uwai ɗa Ilisha u danai ni, <<Ɗika maku ma̱ nu.>>
36 Então Eliseu chamou Geazi e mandou que ele chamasse a mãe. Quando a mulher entrou, Eliseu disse: — Pegue o seu filho.
37 Ɗa u ta̱wa̱i u kuɗa̱ngi e ene a̱ ni, u kuɗa̱ngi ali iɗika, ɗa u ɗikai maku ma̱ ni wu uta̱i.
37 Ela caiu aos pés de Eliseu e encostou o rosto no chão. Depois pegou o filho e saiu.
38 Ilisha u bonoi a Gilga, u cinai kambulu a iɗika ya. Kanna kete a na ka̱kuma̱ ke eneki ki ida̱shi koɓolo n a̱yi, ɗa u danai kagbashi ka̱ ni, <<Daɓamgu mogbodo magbayin akina, vu yaꞋanka eneki ilikulyaꞋa.>>
38 Certa vez, quando havia falta de alimentos naquela terra, Eliseu voltou a Gilgal. Enquanto estava ensinando um grupo de profetas , ele mandou que o seu empregado pusesse uma panela grande no fogo e fizesse um cozido para eles.
39 Vuza vu te a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a ulinga a u uwai a kakamba kula̱nsa̱ itacishi. Ɗa u taɓai umaci u ni u shatangi motogu ma̱ ni, ana u bonokoi a kpaꞋa. Ɗa u miryai u tsungi o mogbodo mi ilikulya ya, babu vuza na u yeve ko yiɗa̱i.
39 Então um dos profetas saiu para o campo a fim de apanhar ervas. Ele achou uma trepadeira que dava umas frutas amargas e apanhou todas as que pôde carregar na sua capa . Então voltou, cortou as frutas em pedaços e jogou dentro da panela, não sabendo o que eram.
40 Ɗa a̱ tsuwa̱nka̱i uma adama a na a lyaꞋa. Ana i punu a kulyaꞋa ilikulyaꞋa ya, ɗa o ɓosoi ka̱da̱wuri a danai, <<Vuma vu Ka̱shile, yaza yi ta̱ punu o mogbodo ma.>> Ɗa a iwain kulyaꞋa ilikulyaꞋa ya.
40 O cozido foi servido aos homens, mas, assim que eles o provaram, começaram a gritar para Eliseu: — O cozido está envenenado! E não queriam comer.
41 Ilisha u danai, <<A̱ tuka̱ n kiya.>> Ana a̱ tukai, ɗa u tsungi punu o mogbodo mi ilikulyaꞋa ya ɗa u danai, <<Pecekei uma adama a na a lyaꞋa.>> Ɗa tana wo okpoi nannai babu koyoku.
41 Então Eliseu pediu um pouco de farinha, jogou dentro da panela e disse: — Sirvam mais um pouco de cozido para todos. E o cozido que estava na panela já podia ser comido sem perigo.
42 Vuma vu yoku wu uta̱i a Balu-shelisha, u tuka̱i vuma vu Ka̱shile n a̱kutsu o boroji kamanga a na a yaꞋin n ili i kashina i nai gita̱i kugeꞋwe. Koɓolo n aza a̱ ta̱ku a kaburma ka̱ ni. Ɗa Ilisha u danai,<<Nekei uma adama a na a lyaꞋa.>>
42 Outra vez, um homem chegou de Baal-Salisa, trazendo para Eliseu vinte pães feitos com a primeira cevada que havia sido colhida naquele ano e também algumas espigas de cevada ainda verdes. Eliseu mandou que o seu empregado desse aquela comida ao grupo de profetas.
43 Ama kagbashi ka̱ ni ka danai, <<Vi ta̱ e kene adanshi i ɗa yi ta̱ a kuyawa uma amangatawun?>> Ilisha u danai ni, <<Neke le a lyaꞋa, adama a na Vuzavaguɗu u dana ta̱, <I ta̱ a ku lyaꞋa ali a̱ ka̱sukpa̱ kagimi.> >>
43 Mas o empregado perguntou: — O senhor acha que isto dá para cem homens? Eliseu respondeu: — Entregue a eles, e eles comerão, pois o
44 Ɗa kagbashi ka ka nekei le ilikulyaꞋa, ɗa a lyaꞋi ali a̱ ka̱sukpa̱i kagimi, tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka dansai.
44 Aí o empregado lhes deu a comida, e, como o Senhor tinha dito, todos comeram, e ainda sobrou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.