2 Reis 23

asg (ASG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɗa mogono me ɗekei aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a Yahuda n Urushelima ra̱ka̱.
1 Então o rei deu ordem, e todos os anciãos de Judá e de Jerusalém se ajuntaram a ele.
2 Ɗa u lazai a kubana a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu koɓolo n aza a Yahuda, n aza a Urushelima, n anan ganu, n eneki koɓolo n uma ra̱ka̱, maku n vuzagbayin. Ɗa u kecekei le katagarda ka̱ wila̱ ka na u ciya̱i a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu a.
2 Subiu o rei à casa do Senhor, e com ele todos os homens de Judá, todos os habitantes de Jerusalém, os sacerdotes, os profetas, e todo o povo, desde o menor até o maior; e leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro do pacto, que fora encontrado na casa do Senhor.
3 Ɗa mogono ma̱ ɗa̱nga̱i kashani ɗevu n kashamkpatsu, ɗa u yaꞋin Uzuwakpani e kelime ka Vuzavaguɗu. U danai, yu ushuku ta̱ an wa kutono Vuzavaguɗu n wila̱ u ni, n kadanshi ka̱ ni n ili i kutono, n ka̱ɗu ka̱ ni koɓolo n wuma u ni ra̱ka̱, ka̱ta̱ kpamu u tono kadanshi ku uzuwakpani ka na ki punu uɗani a katagarda ka nampa. Ɗa uma ra̱ka̱ ushuki n wila̱ wa feu.
3 Então o rei, pondo-se em pé junto à coluna, fez um pacto perante o Senhor, de andar com o Senhor, e guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos, de todo o coração e de toda a alma, confirmando as palavras deste pacto, que estavam escritas naquele livro; e todo o povo esteve por este pacto.
4 Ɗa mogono ma zuwai Hilikiya vuzagbayin vu anan ganu, n anan ganu na a na i o kutono yi, koɓolo n aza a kindi a̱ utsutsu a bana a̱ utuka̱ n ebelu a na a tsu yaꞋanka kutoni ku ka̱ma̱li ka Balu, n Ashera, n wotoi n azangata. Ɗa ma zuwai o songi i ɗa a̱ uka̱ra̱Ꞌi u Urushelima ɗevu n ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Kidiron, ɗa u pura̱i kokomo ka ɗa u bankai e Betelu.
4 Também o rei mandou ao sumo sacerdote Hilquias, e aos sacerdotes da segunda ordem, e aos guardas da entrada, que tirassem do templo do Senhor todos os vasos que tinham sido feitos para Baal, e para a Asera, e para todo o exército do céu; e os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
5 Ɗa u cipa̱ka̱i anan ganu a̱ma̱li a na ngono n Yahuda n zuwai adama a na a yaꞋansa alyuka o kusongu a̱ ubuta̱ wu nva̱li a̱ likuci i Yahuda ra̱ka̱ n uka̱ra̱Ꞌi u Urushelima. Koɓolo n aza a na o tsu songu ili i ma̱gula̱ni u ka̱ma̱li ka Balu, n kanna, n wotoi, n azangata koɓolo n ili i na yi gaɗi tsugbashi.
5 Destituiu os sacerdotes idólatras que os reis de Judá haviam constituído para queimarem incenso sobre os altos nas cidades de Judá, e ao redor de Jerusalém, como também os que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas, e a todo o exército do céu.
6 Ɗa Josaya wu utuka̱i iyoci i ka̱ma̱li ka Ashera punu a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu u bankai pulai vu likuci i Urushelima. Ɗa u bankai kaꞋa o ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Kidiron. Ɗa u songi ɗe kaꞋa, ɗa u wu iruwai kaꞋa ko okpoi kiya ɗa u bula̱ngi kaꞋa asaun aza a unambi.
6 Tirou da casa do Senhor a Asera e, levando-a para fora de Jerusalém até o ribeiro de Cedrom, ali a queimou e a reduziu a pó, e lançou o pó sobre as sepulturas dos filhos do povo.
7 Ɗa u zuwai o ɓosoi anunu ashakanlai a̱ ma̱ci n ali a na i punu a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu a̱ ubuta̱ u na a̱ma̱ci a tsu yaꞋan kucaꞋa adama ka̱ma̱li ka Ashera.
7 Derrubou as casas dos sodomitas que estavam na casa do Senhor, em que as mulheres teciam cortinas para a Asera.
8 Ɗa Josaya wu utuka̱i anan ganu ra̱ka̱ a na i punu a̱ likuci i Yahuda. Ɗa u la̱nga̱sa̱i nva̱li n le, ubuta̱ u na anan ganu e tsu neke alyuka o kusongu e le. U yaꞋan ta̱ nannai a̱ likuci i Geba vu uɓon u ɗaka n Yahuda, ali a kubana Biyasheba n uɓon ugaɗi u Yahuda. U la̱nga̱sa̱i nva̱li n na mi utsutsu u likuci ya, ili i na i ɗikai a utsutsu wa, a kubana utsutsu u Joshuwa, likuci i gomuna i na yi n uɓon u ɗaka wu utsutsu wa.
8 Tirou das cidades de Judá todos os sacerdotes, e profanou os altos em que os sacerdotes queimavam incenso desde Geba até Berseba; e derrubou os altos que estavam às portas junto à entrada da porta de Josué, o chefe da cidade, à esquerda daquele que entrava pela porta da cidade.
9 Dem n nannai anan ganu a ubuta̱ u kucikpa ka a bana a katalikalyuka ka Vuzavaguɗu a Urushelima ba, ama a lyaꞋi boroji vu babu yisiti koɓolo n itoku e le anan ganu.
9 Todavia os sacerdotes dos altos não sacrificavam sobre o altar do Senhor em Jerusalém, porém comiam pães ázimos no meio de seus irmãos.
10 Ɗa wila̱kpa̱i Tofetu vuna wi a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Hinomu, tsu na babu vuza vu na wa kudoku we neke kolobo ko mekere ma̱ ni tsa alyuka u Moleki ba.
10 Profanou a Tofete, que está no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém fosse passar seu filho ou sua filha pelo fogo a Moloque.
11 Ɗa u takpai odoku a na ngono ma Yahuda n nekei adama a na a yaꞋanka kanna tsugbashi. Odoku n nampa i ta̱ punu a ulanga wa̱ a̱Ꞌisa̱, ɗevu n kunu ku Natan-meleki, kabara ko mogono. Ɗa Josaya u songi ekeke odoku a na e nekei kuyaꞋanka kanna tsugbashi.
11 Tirou os cavalos que os reis de Judá tinham consagrado ao sol, à entrada da casa do Senhor, perto da câmara do camareiro Natã-Meleque, a qual estava no recinto; e os carros do sol queimou a fogo.
12 U muɗa̱i kpamu atalialyuka a na ngono n Yahuda m maꞋin gaɗi vu kukpa̱Ꞌa̱ ɗevu n kunu ku gaɗi ku Ahazu, koɓolo n atalialyuka a na Manasa u maꞋin a ulanga u re wa̱ a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu. U muɗa̱i le, ɗa u ɓosoi le miri-miri u va̱ma̱i a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Kidiron.
12 Também o rei derrubou os altares que estavam sobre o terraço do cenáculo de Acaz, os quais os reis de Judá tinham feito, como também os altares que Manassés fizera nos dois átrios da casa do Senhor; e, tendo-os esmigalhado, os tirou dali e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13 Ɗa kpamu mogono ma̱ ila̱kpa̱i nva̱li ma̱ a̱ma̱li n na Sulemanu mogono u maꞋin a kasana ka Urushelima a kubana a uɓon u ɗaka a kaginda kagbayin ka munuka. Sulemanu u maꞋin ubuta̱ u nampa adama kululu ku ka̱ma̱li ku unata ka Ashera ka aza a Sidon, n Kemoshi Kululu ku unata ka aza a Mowabu koɓolo n Moleki kululu ku unata ka aza a Amon.
13 O rei profanou também os altos que estavam ao oriente de Jerusalém, à direita do Monte de Corrupção, os quais Salomão, rei de Israel, edificara a Astarote, abominação dos sidônios, a Quemós, abominação dos moabitas, e a Milcom, abominação dos filhos de Amom.
14 Ɗa u ɓosoi atali a ciɗa e le, ɗa kpamu u kapai nlulu ma ashamkpatsu a̱ma̱li n Ashera, ɗa u ciɗa̱ngi ubuta̱ wa n etele uma.
14 Semelhantemente quebrou as colunas, e cortou os aserins, e encheu os seus lugares de ossos de homens.
15 Ɗa kpamu u doku u zuwai o ɓoso katalikalyuka ka na ki e Betelu, a̱ ubuta̱ wa̱ a̱Ꞌisa̱ wu unata u na mogono Jerobuwam kolobo ka Nebatu ka maꞋin, ka na ka zuwai aza a Isaraila kuyaꞋan unushi, o songi u ɗa, ɗa wu iruwai kaꞋa u bonokoi kaꞋa kiya. Ɗa kpamu u songi kululu ku ka̱ma̱li ku Ashera.
15 Igualmente o altar que estava em Betel, e o alto feito por Jeroboão, filho de Nebate, que fizera Israel pecar, esse altar e o alto ele os derrubou; queimando o alto, reduziu-o a pó, e queimou a Asera.
16 Ana Josaya u kpatalai ɗa we enei asaun o yoku a kaginda. Ɗa u zuwai a bana a̱ ciɗukpa̱ etele e le, ɗa u songi a ɗa gaɗi vu katalikalyuka, ɗa wila̱kpa̱i ka a. Tsu na kadanshi ka Vuzavaguɗu ka na ka̱ uta̱i una̱ u keneki.
16 E, virando-se Josias, viu as sepulturas que estavam ali no monte, e mandou tirar os ossos das sepulturas e os queimou sobre aquele altar, e assim o profanou, conforme a palavra do Senhor proclamada pelo homem de Deus que predissera estas coisas.
17 Ɗa mogono me ecei, <<Kasaun kene ka tamkpamu mi e kene naɗe?>> Ɗa aza a̱ likuci a, a danai, <<Kasaun ka vuma vu Ka̱shile kaꞋa, vuza na wu uta̱i a Yahuda ɗa u yaꞋin kadanshi adama ili i na vu yaꞋin n katalikalyuka ka Betelu ka nampa.>>
17 Então perguntou: Que monumento é este que vejo? Responderam-lhe os homens da cidade: É a sepultura do homem de Deus que veio de Judá e predisse estas coisas que acabas de fazer contra este altar de Betel.
18 Ɗa u danai, <<Ka̱sukpa̱i kaꞋa, Ka̱ta̱ vuza u ɗika etele a̱ ni ba.>>Ɗa a̱ ka̱sukpa̱i etele ni koɓolo n etele e eneki a na uta̱i a Samariya.
18 Ao que disse Josias: Deixai-o estar; ninguém mexa nos seus ossos. Deixaram estar, pois, os seus ossos juntamente com os do profeta que viera de Samária.
19 Tsu na u yaꞋin a̱ likuci Betelu, ta mogono Josaya u takpai ɗa wila̱kpa̱i nva̱li ma̱ a̱ma̱li n na mi a̱ likuci i Samariya ra̱ka̱, n na mogono mi Isaraila ma maꞋin ɗa n zuwai Vuzavaguɗu wupa.
19 Josias tirou também todas as casas dos altos que havia nas cidades de Samária, e que os reis de Israel tinham feito para provocarem o Senhor à ira, e lhes fez conforme tudo o que havia feito em Betel.
20 Ɗa u lyukai anan ganu vu nva̱li ma̱ a̱ma̱li n na mi a katalikalyuka ka ra̱ka̱, ɗa u songi etele a uma a gaɗi vu le. Yeve ɗa u lazai o kubono a Urushelima.
20 E a todos os sacerdotes dos altos que encontrou ali, ele os matou sobre os respectivos altares, onde também queimou ossos de homens; depois voltou a Jerusalém.
21 Ɗa mogono ma danai uma dem, <<A yaꞋansa ka̱ɗiva̱ ka kupasamgbanai ka Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɗa̱, uteku tsu na ka ki uɗani a katagarda ku uzuwukpani ka nampa.>>
21 Então o rei deu ordem a todo o povo dizendo: Celebrai a páscoa ao Senhor vosso Deus, como está escrito neste livro do pacto.
22 Adama a na o doku a yaꞋan ka̱ɗiva̱ ka kupasamgbanai tsu nanlo ba, ali a ayin azafada aza a na o tonoi n aza a Isaraila. Ko a ayin o ngono mi Isaraila m ma aza a Yahuda ba.
22 Pois não se celebrara tal páscoa desde os dias dos juízes que julgaram a Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem tampouco nos dias dos reis de Judá.
23 Ama a̱ ka̱ya̱ ka kupa n kula̱i ko tsugono tsu Josaya ɗa a yaꞋin ka̱ɗiva̱ ka kupasamgbanai ka Vuzavaguɗu ka nampa a Urushelima.
23 Foi no décimo oitavo ano do rei Josias que esta páscoa foi celebrada ao Senhor em Jerusalém.
24 Ɗa Josaya kpamu u lokoi oboci n aza a̱da̱bu, n a̱kpisa̱, nu nlulu ma̱ a̱ma̱li koɓolo n ili yi unata dem i na i e kene a Urushelima n Yahuda. U yaꞋin ili nampa nannai adama a na u shatangu ku yotsongu kadanshi ka̱ wila̱ ka na ki a katagarda ka na ganu Hilikiya u ciya̱i a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu.
24 Além disso, os adivinhos, os feiticeiros, os terafins, os ídolos e todas abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, Josias os extirpou, para confirmar as palavras da lei, que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias achara na casa do Senhor.
25 Ko kelime ka̱ ni ko ka̱ca̱pa̱ ka̱ ni, a saꞋwa kuciya̱ mogono ma na mo tonoi Ka̱shile n ka̱ɗu ka̱ ni, n wuma u ni n utsura u ni dem, tsu mogono Josaya ba, tsu na wila̱ u Musa u tonoi ba.
25 Ora, antes dele não houve rei que lhe fosse semelhante, que se convertesse ao Senhor de todo o seu coração, e de toda a sua alma, e de todas as suas forças, conforme toda a lei de Moisés; e depois dele nunca se levantou outro semelhante.
26 Ama nannai dem Vuzavaguɗu u ka̱sukpa̱ wupa wa̱ a̱bunda̱i u ni n Yahuda ba, adama ili i na Manasa u yaꞋansai ra̱ka̱, i na i zuwai Ka̱shile wupa.
26 Todavia o Senhor não se demoveu do ardor da sua grande ira, com que ardia contra Judá por causa de todas as provocações com que Manassés o provocara.
27 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <<Mayun, n kutakpa ta̱ Yahuda e kelime ka̱va̱, uteku tsu na n takpai aza a Isaraila. Ka̱ta̱ kpamu n takpa a̱shi a̱va̱ a Urushelima likuci i na n zagbai, n a̱Ꞌisa̱ a nanlo a na n zagbai n danai, <Ta ɗe kula kuva̱ ko kuyongo.> >>
27 E disse o Senhor: Também a Judá hei de remover de diante da minha face, como removi a Israel, e rejeitarei esta cidade de Jerusalém que elegi, como também a casa da qual eu disse: Estará ali o meu nome.
28 Ulinga u na u buwai u tsugono tsu Josaya n ili i na u yaꞋansai ra̱ka̱, yi ta̱ uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono ma Yahuda.
28 Ora, o restante dos atos de Josias, e tudo quanto fez, por ventura não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
29 A ayin na Josaya wi o tsugono, FiriꞋauna Neko mogono ma Masar ma banai e kuyene ku Yufiretu, adama na u ɓa̱nka̱ mogono ma Asiriya kuvon. Ɗa Josaya wu uta̱i adama a na u sa̱nka̱ FiriꞋauna Neko kulaza a kubana a Magido, ɗa tana FiriꞋauna wu unai ni lo a̱ ubuta̱ wa.
29 Nos seus dias subiu Faraó-Neco, rei do Egito, contra o rei da Assíria, ao rio Eufrates. E o rei Josias lhe foi ao encontro; e Faraó-Neco o matou em Megido, logo que o viu.
30 Ɗa agbashi o mogono Josaya a̱ ni a ɗikai ni ekeke vo odoku, ɗa a̱ tuka̱i ni a Urushelima, ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni a kasaun ka̱ ni. Ɗa aza a̱ likuci a, a ɗikai kolobo ka ni Jehowahazu a zuwai ni wo okpoi mogono a̱ una̱ u ni.
30 De Megido os seus servos o levaram morto num carro, e o trouxeram a Jerusalém, onde o sepultaram no seu sepulcro. E o povo da terra tomou a Jeoacaz, filho de Josias, ungiram-no, e o fizeram rei em lugar de seu pai.
31 Jehowahazu wi ta̱ n a̱ya̱ kamanganatatsu a na wo okpoi mogono, ɗa u lyai tsugono a Urushelima wotoi u tatsu. Kula ka̱ a̱na̱ku ka̱ ni ku ɗa Hamutalu, mekere ma Irimiya vuza va aza a Libina.
31 Jeoacaz tinha vinte e três anos quando começou a reinar, e reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias, de Libna.
32 Mogono Jehowahazu u yaꞋanka ta̱ Vuzavaguɗu kagbanigbani uteku tsu na ikaya i ni i yaꞋin.
32 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, conforme tudo o que seus pais haviam feito.
33 Ɗa FiriꞋauna Neko mogono ma Masar ma reme ni ɗa u gbagurai ni a̱ likuci i Ribula a iɗika i Hamata, adama a na ka̱ta̱ u lyaꞋa tsugono a Urushelima ba. Ɗa FiriꞋauna Neko kpamu u zuwai aza a Yahuda a tsupa utafu wa azurufa a̱kpa̱n a tatsu n amangatawa̱na̱shi, (3,400) n azanariya kamangankupa n a̱na̱shi.
33 Ora, Faraó-Neco mandou prendê-lo em Ribla, na terra de Hamate, para que não reinasse em Jerusalém; e à terra impôs o tributo de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34 Ɗa FiriꞋauna Neko mogono ma Masar u zuwai Eliyakimu kolobo ka Josaya tsugono a̱ una̱ wu esheku a̱ ni. Ɗa u yaꞋansakai ni kula u ɗekei ni Jehoyakimu. Ama ɗa u ɗikai Jehowahazu u bankai a Masar, ɗa u kuwa̱i ɗe.
34 Também Faraó-Neco constituiu rei a Eliaquim, filho de Josias, em lugar de Josias, seu pai, e lhe mudou o nome em Jeoiaquim; porém levou consigo a Jeoacaz, que conduzido ao Egito, ali morreu.
35 Ɗa Jehoyakimu u tsupai FiriꞋauna Neko azurufa n azanariya a na we ecei ni u tsupa. Ama ɗa u zuwai uma a tsupa utafu adama a na u ciya̱ ikebe i na FiriꞋauna u la̱nsa̱i. Ɗa u takacikai uma wuya-wuya uteku wu utsura u le, adama a na e neke yi azurufa n azanariya ciya̱ u shatangu uzuwakpani u ni n FiriꞋauna Neko mogono ma Masar.
35 E Jeoiaquim deu a Faraó a prata e o ouro; porém impôs à terra uma taxa, para fornecer esse dinheiro conforme o mandado de Faraó. Exigiu do povo da terra, de cada um segundo a sua avaliação, prata e ouro, para o dar a Faraó-Neco.
36 Jehoyakimu wi ta̱ n a̱ya̱ kamanga n a tawun a na wo okpoi mogono, ɗa u lyaꞋi tsugono a Urushelima a̱ya̱ kupa n kete. Kula ka̱ a̱na̱ku a̱ ni kuɗa Zebida mekere ma Pedaya vuza va aza a Ruma.
36 Jeoiaquim tinha vinte e cinco ano quando começou a reinar, e reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías, de Ruma.
37 Ɗa u yaꞋin kagbanigbani a̱ a̱shi a Vuzavaguɗu, tsu na ikaya i ni i yaꞋin.
37 Ele fez o que era mau aos olhos do Senhor, conforme tudo o que seus pais haviam feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.