2 Crônicas 20
asg (ASG) vs NVT
1 Ana ka nampa ko kotsoi, ɗa aza a Mowabu n aza a Amona n aza a Meyuniya o yoku a̱ tuka̱i Johoshafatu n kuvon.
1 Depois disso, os exércitos dos moabitas e dos amonitas e alguns meunitas declararam guerra a Josafá.
2 Ɗa uma o yoku a̱ ta̱wa̱i ɗa a danai Johoshafatu, <<Osoji aza a Edom n a̱bunda̱i a ɗa ɗe upashi u mala ma mkpaɗi a̱ kuta̱wa̱ kuvon n avu. Gogo na a yawa ta̱ ɗe a Hazazon-tamaru, ɗaɗa Enu-gedi.>>
2 Mensageiros informaram a Josafá: “Um exército enorme de Edom vem de além do mar Morto contra o rei. Já está em Hazazom-Tamar (isto é, em En-Gedi)”.
3 Ɗa Johoshafatu u panai wovon, ɗa u la̱nsa̱i kusheshe ku Vuzavaguɗu, ɗa u zuwai a dana yaba dem u yaꞋan kakuli a̱ likuci i Yahuda ra̱ka̱.
3 Josafá ficou amedrontado com essa notícia e pediu orientação ao S enhor . Ordenou um jejum em todo o Judá,
4 Ɗa aza a Yahuda ra̱ka̱ o ɓolongi a̱ ubuta̱ ute a̱ likuci i Urushelima adama a na a̱ la̱nsa̱ uɓa̱nki u Vuzavaguɗu.
4 e habitantes de todas as cidades de Judá vieram a Jerusalém para buscar a ajuda do S enhor .
5 Ɗa Johoshafatu u ɗa̱nga̱i e keteshe e mere mo koɓolo ma aza a Yahuda n aza a Urushelima e kelime ka ulanga wa asuvu A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu,
5 Josafá se pôs em pé diante da comunidade de Judá e de Jerusalém, em frente ao pátio novo do templo do S enhor ,
6 ɗa u danai, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka ikaya i tsu, avu ɗa Ka̱shile ka na ki gaɗi va ba? Avu ɗa vi a kulyaꞋa tsugono tsa aduniyan ra̱ka̱. Utsura n tsugbayin ci ta̱ ekiye a̱ nu, kpamu yayi u kufuɗa kushilika̱ n avu.
6 e orou: “Ó S enhor , o Deus de nossos antepassados, somente tu és o Deus que está nos céus. Tu governas todos os reinos da terra. És forte e poderoso, e ninguém pode resistir a ti!
7 Vuzavaguɗu Ka̱shile avu ɗa vu lokoi uma a iɗika i nampa a̱ a̱shi aza a Isaraila ba? Ɗa vu nekei iɗika ya a kumaci ka aza a Ibirahi ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ nu adama a na yi okpo ili yi uka̱ni i ko wannai?
7 Ó nosso Deus, acaso não expulsaste os habitantes desta terra quando Israel, teu povo, chegou? Não deste esta terra para sempre aos descendentes de teu amigo Abraão?
8 Ɗa a̱ da̱sa̱ngi a iɗika ya ali ɗa a maꞋi A̱Ꞌisa̱ a gbayin adama a na a cikpa kula ku nu.
8 Teu povo se estabeleceu aqui e construiu este templo em honra ao teu nome.
9 A danai, <Ɗa baci u kawuya ka̱ ta̱wa̱ ko kuvon ko afada ko ma̱dukpa̱ ko kambulu. Ili i nanlo i ta̱wa̱ tsu baci, ci ta̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱ nu A̱Ꞌisa̱ a gbayin a nampa a na e ɗekei n kula ku nu ka̱ ta̱ tsu folono wu adama atakaci a̱ tsu, vi ta̱ a kupana ka̱ta̱ vu isa tsu.>
9 Disseram: ‘Se enfrentarmos alguma calamidade, como guerra, praga ou fome, nos colocaremos em tua presença diante deste templo onde teu nome é honrado. Clamaremos a ti em nossa angústia, e tu nos ouvirás e nos salvarás’.
10 Ama gogo na, na ɗa ili i na osoji aza a Amona n Mowabu n Edom i a kuyaꞋan. Ele ɗa aza a na vu sa̱nka̱i aza a Isaraila ku una a ayin a na uta̱i a Masar. Ɗa a kpatalai o tonoi n kakambu ɗa a̱ kpa̱ɗa̱i ku una le.
10 “Agora, vê o que fazem os exércitos de Amom, Moabe e do monte Seir. Tu não permitiste que nossos antepassados invadissem essas nações quando Israel saiu do Egito, por isso os israelitas se desviaram deles e não os destruíram.
11 La̱na̱, tsu na a cigai kuyaꞋanka tsu, ele ɗa a cigai kuloko tsu a iɗika i na vu nekei tsu yi okpo yi uka̱ni i tsu.
11 Vê como nos retribuem! Vieram nos expulsar de nossa terra, que nos deste por herança.
12 Ka̱shile ka̱ tsu, va ku yaꞋanka le afada ba? Adama a na ci n utsura u na tsa kufuɗa ku shilika̱ n osoji a̱ bunda̱i a na i a̱ kuta̱wa̱ tsu na ba. Ci yeve i na tsa kuyaꞋan ba, ama a̱shi a ɗa zuwai wa̱ a̱ nu vu ɓa̱nka̱ tsu.>>
12 Ó nosso Deus, não os castigarás por isso? Não temos forças para lutar com esse exército imenso que está prestes a nos atacar. Não sabemos o que fazer, mas esperamos o socorro que vem de ti”.
13 Aza a Yahuda ra̱ka̱ a shamgbai kashani e kelime ka Vuzavaguɗu n muku n wawaꞋa n le n a̱ma̱ci e le n muku n le.
13 Enquanto todos os homens de Judá estavam diante do S enhor com suas crianças de colo, suas esposas e seus filhos,
14 A̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na i kashani ka, ɗa a ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Jahaziyelu kolobo ka Zakariya, ma tsukaya ma Beniya, kolobo ka Jeyiyelu, maku ma Mataniya vuza va aza e Levi a kumaci ku Asafa.
14 o Espírito do S enhor veio sobre um homem ali no meio. Seu nome era Jaaziel, filho de Zacarias, filho de Benaia, filho de Jeiel, filho de Matanias, levita descendente de Asafe.
15 Ɗa Jahaziyelu u danai, <<Pana avu mogono Johoshafatu n yaba dem vu na wi a̱ ida̱shi a Yahuda n Urushelima. Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗaɗa na, <Ka̱ta̱ i pana wovon ba ko a̱ɗu a̱ ɗa̱ a̱ muɗa̱ adama ka̱bunda̱i ko osoji a na yi e kene na. Kuvon ka ku ɗa̱ ku ɗa ba, ama ku Ka̱shile ku ɗa.>
15 Ele disse: “Escutem-me, todos vocês, povo de Judá e de Jerusalém! Escute, rei Josafá! Assim diz o S enhor : Não tenham medo! Não fiquem desanimados por causa desse exército imenso, pois a batalha não é sua, mas de Deus.
16 MakpaꞋa i bana i yaꞋan kuvon n ele. I ta̱ a̱ kuta̱wa̱ n kuꞋuwatai ku Ziza. Ka̱ta̱ i cina le a̱ ka̱ga̱Ꞌin ka̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka na ka banai akamba a Jeruyelu.
16 Amanhã, marchem contra eles. Vocês os encontrarão vindo pela subida de Ziz, no fim do vale que abre para o deserto de Jeruel.
17 Ama yi a kuyaꞋan kuvon ka ba. A̱ɗa̱ de i foɓuso kuyaꞋan kuvon koci, i zama ubuta̱ i shamgba ka̱ta̱ yi ene tsu na Vuzavaguɗu u kuciya̱ ulyaꞋi adama a̱ ɗa̱. A̱ɗa̱ aza a Yahuda n aza a Urushelima ka̱ta̱ i pana wovon ko a̱ɗu a̱ ɗa̱ a̱ muɗa̱ ba, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n a̱ɗa̱. MkpaꞋa yi uta̱ i yaꞋan kuvon n ele.>>
17 Quando os encontrarem, porém, não terão de lutar. Tomem suas posições; depois, fiquem parados e vejam o livramento do S enhor . Ele está com vocês, povo de Judá e de Jerusalém. Não tenham medo nem desanimem. Saiam para enfrentá-los amanhã, pois o S enhor está com vocês!”.
18 Ɗa mogono Johoshafatu u kuɗa̱ngi u lyaꞋi kayala, ɗa a za Yahuda n aza a Urushelima feu ra̱ka̱ a̱ kuɗa̱ngi a cikpai Vuzavaguɗu.
18 Então o rei Josafá se prostrou com o rosto no chão, e todo o povo de Judá e de Jerusalém fez o mesmo, em adoração ao S enhor .
19 Ɗa aza e Levi a na uta̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Kohatu n aza Kora, a̱ ɗa̱nga̱i a cikpai Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, n ka̱la̱ka̱tsu kagbayin.
19 Em seguida, os levitas dos clãs de Coate e de Coré se levantaram para louvar em alta voz o S enhor , o Deus de Israel.
20 Ɗa osoji aza a Yahuda a̱ ɗa̱nga̱i n usana a lazai a kubana a kakamba ka aza a Tekowa. Ele a ukuna u na a̱ ku uta̱, ɗa Johoshafatu u ɗa̱nga̱i u danai, <<Panakai mu a̱ɗa̱ aza a Yahuda n aza a Urushelima. Nekei a̱ɗu a̱ ɗa̱ u Vuzavaguɗu ka̱shile ka̱ ɗa̱, yi ta̱ tana a̱ kuciya̱ ulyaꞋi, ushuki n eneki a̱ ni, yi ta̱ a̱ kuciya̱ ulyaꞋi.>>
20 Bem cedo, na manhã seguinte, o exército de Judá saiu para o deserto de Tecoa. No caminho, Josafá parou e disse: “Escutem-me, povo de Judá e de Jerusalém! Creiam no S enhor , seu Deus, e permanecerão firmes. Creiam em seus profetas e terão êxito”.
21 Ana u kotsoi kadanshi n uma a, ɗa Johoshafatu u zagbai uma a na a ku yaꞋanka Vuzavaguɗu ishipa, kpamu ka̱ta̱ a cikpa Vuzavaguɗu adama a ugain u tsugbayin u kula ku ciɗa ku ni, a na a lyaꞋi kelime ko osoji a ɗa a̱ ka̱ni kudana,
21 Depois de consultar o povo, o rei nomeou cantores para irem adiante do exército, cantando e louvando o S enhor por sua santa majestade. Cantavam assim: “Deem graças ao S seu amor dura para sempre!”.
22 Ana a̱ gita̱i ishipa n a cikpai Vuzavaguɗu, ɗa Vuzavaguɗu u zuwai ovonshi aza a Amona m Mowabu n aza a kusan ku Siyaru, aza a na o bopoi adama a aza a Yahuda a, o bonoi a̱ shilika̱ n aza a̱ le.
22 No momento em que começaram a cantar e louvar, o S enhor trouxe confusão sobre os exércitos de Amom, Moabe e do monte Seir, e eles começaram a lutar entre si.
23 Osoji aza a Amona n aza a Mowabu a kucikpa o bonoi kushilika̱ n aza a kusan ku Siyaru adama a na una le ka̱ta̱ a̱ pura̱ngu le ra̱ka̱. Ana o kotsoi ku una aza a Siyaru ɗa ovonshi aza a Amona n aza a Mowabu a̱ ka̱na̱i kpamu vishili uteku le.
23 Os exércitos de Moabe e Amom se voltaram contra seus aliados do monte Seir e mataram todos eles. Depois que haviam destruído o exército de Seir, começaram a atacar uns aos outros.
24 Ana aza a Yahuda a yawai a kusan ka, a̱ ubuta̱ u na irala i le ya yi va, ɗa a cinai even a ikyamba osoji n a̱bunda̱i a iɗika, ko vu za te u laꞋa ba.
24 Quando os homens de Judá chegaram ao local de onde se avista o deserto, viram apenas cadáveres no chão, até onde se podia enxergar. Não escapou nem um só dos inimigos.
25 Ɗa Johoshafatu n uma a̱ ni a banai a dama a na a̱ pura̱ ucanuku wu irala i le ya, ɗa a cinai ucanuku u kuvon wa n a̱bunda̱i, ili i kuzuwa n ucanuku usingai. Ucanuku wa u yimkpai ali a yaꞋin ayin a tatsu e le a̱ kupura̱ u ɗa ali a̱ kpa̱ɗa̱i.
25 O rei Josafá e seus homens saíram para recolher os despojos. Encontraram grande quantidade de suprimentos, roupas e outros objetos de valor, mais do que eram capazes de carregar. Havia tantos despojos que levaram três dias para recolher tudo.
26 A kanna ka̱ na̱shi ɗa osoji aza a Yahuda a gasai a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Beraka, ɗa a cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa i zuwai ɗa e ci ɗeke ubuta̱ wa KA̱RA̱ꞋA̱ KA BERAKA ɗaɗa ka̱ra̱Ꞌa̱ ka una̱singai ali n anana.
26 No quarto dia, reuniram-se no vale de Beracá, que recebeu esse nome depois daquele dia, pois louvaram o S enhor ali. Por isso, até hoje é chamado de vale de Beracá.
27 Ɗa aza a Yahuda n aza a Urushelima ra̱ka̱ o bonoi a kpaꞋa. Mogono Johoshafatu ɗa u walai kelime o kubono a Urushelima n ma̱za̱nga̱ adama a na Vuzavaguɗu u neke le ta̱ ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wi irala i le.
27 Então todos os soldados de Judá e de Jerusalém voltaram, com Josafá à frente, muito alegres porque o S enhor lhes tinha dado vitória sobre seus inimigos.
28 A uwai a Urushelima ɗa a banai A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu a kuwaꞋa umolu n ugogi n a̱ lika̱ ishari.
28 Entraram marchando em Jerusalém, ao som de harpas, liras e trombetas, e foram ao templo do S enhor .
29 Ana uduniyan u na u buwai ra̱ka̱ a panai arabali ili i na Vuzavaguɗu u yaꞋankai irala ya aza Isaraila, ɗa wovon u ka̱na̱i le.
29 Quando todos os reinos vizinhos souberam que o próprio S enhor havia lutado contra os inimigos de Israel, o temor de Deus veio sobre eles.
30 Adama a nannai ɗa tsugono tsu Johoshafatu ci yongoi m ma̱ta̱na̱ babu kuvon, adama a na Ka̱shile ke neke yi ta̱ wuvuki n iɗika i na yi uka̱ra̱Ꞌi n a̱yi dem.
30 E o reino de Josafá teve paz, pois seu Deus lhe deu descanso de todos os lados.
31 Johoshafatu u lyaꞋi tsugono tsu Yahuda. A̱yi n a̱ya̱ kamangankupa n a tawun a na u gita̱i tsugono. Ɗa u lyaꞋi tsugono a Urushelima a̱ya̱ kamanga n a tawun. Kula ka̱ a̱na̱ku a̱ ni ku ɗa Azuba mekere ma Shilihi.
31 Assim, Josafá reinou sobre a terra de Judá. Tinha 35 anos quando começou a reinar, e reinou em Jerusalém por 25 anos. Sua mãe se chamava Azuba e era filha de Sili.
32 Ɗa u tonoi kuyotsongusu ke esheku a̱ ni Asa, a̱yi u kpatala ba, u yaꞋin ili i na i gaꞋin u Vuzavaguɗu.
32 Josafá foi um bom rei, que seguiu o exemplo de seu pai, Asa, e fez o que era certo aos olhos do S enhor .
33 N nanai dem u fa̱da̱ ubuta̱ wa̱ a̱ma̱li wa ba, tana aza a Yahuda o doku a zuwa a̱ɗu e le u Ka̱shile ki ikaya i le ba.
33 Contudo, não removeu todos os santuários idólatras, e o povo não se comprometeu a seguir o Deus de seus antepassados.
34 Ulinga u na u buwai u Johoshafatu, ili i na i ɗikai a̱ ugiti ali a ukocishi, yi ta̱ uɗani a katagarda ka arabali a Jehu kolobo ka Hanani, yi ta̱ kpamu uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono mi Isaraila.
34 Os demais acontecimentos do reinado de Josafá, do início ao fim, estão anotados nos Registros de Jeú, filho de Hanani , e foram incluídos no Livro dos Reis de Israel .
35 N ka̱ca̱pa̱, ɗa Johoshafatu mogono ma Yahuda ma lyaꞋi cija̱Ꞌa̱ n Ahaziya mogono mi Isaraila. Vuma vu gbani-gbani.
35 Algum tempo depois, Josafá, rei de Judá, fez um acordo com Acazias, rei de Israel, que era um homem muito perverso.
36 A gbaɓai ekiye, ɗa a yaꞋin antsu a tsulaga a na a tsu bana Tarishi. A̱ ubuta̱ u kuzuwa ku antsu ka aza a Eziyon-gebe u ɗa a yaꞋin antsu a.
36 Juntos, construíram uma frota de navios mercantes no porto em Eziom-Geber.
37 Ɗa Eliyaza kolobo ka Dodavahu vuza va aza a Maresha u ɓarangi Johoshafatu u danai, <<A na vu gbaɓai kaci n Ahaziya, Vuzavaguɗu wi ta̱ a ku la̱nga̱sa̱ antsu a na i yaꞋin va.>> Adama a nannai ɗa antsu a oɓosoi a fuɗa a wala kpamu a kubana a Tarishi ba.
37 Então Eliézer, filho de Dodava, de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: “Porque você se aliou ao rei Acazias, o S enhor destruirá o que você construiu”. Assim, as embarcações naufragaram e nunca chegaram a navegar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.