2 Crônicas 20
asg (ASG) vs BKJ
1 Ana ka nampa ko kotsoi, ɗa aza a Mowabu n aza a Amona n aza a Meyuniya o yoku a̱ tuka̱i Johoshafatu n kuvon.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 Ɗa uma o yoku a̱ ta̱wa̱i ɗa a danai Johoshafatu, <<Osoji aza a Edom n a̱bunda̱i a ɗa ɗe upashi u mala ma mkpaɗi a̱ kuta̱wa̱ kuvon n avu. Gogo na a yawa ta̱ ɗe a Hazazon-tamaru, ɗaɗa Enu-gedi.>>
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Ɗa Johoshafatu u panai wovon, ɗa u la̱nsa̱i kusheshe ku Vuzavaguɗu, ɗa u zuwai a dana yaba dem u yaꞋan kakuli a̱ likuci i Yahuda ra̱ka̱.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Ɗa aza a Yahuda ra̱ka̱ o ɓolongi a̱ ubuta̱ ute a̱ likuci i Urushelima adama a na a̱ la̱nsa̱ uɓa̱nki u Vuzavaguɗu.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 Ɗa Johoshafatu u ɗa̱nga̱i e keteshe e mere mo koɓolo ma aza a Yahuda n aza a Urushelima e kelime ka ulanga wa asuvu A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu,
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 ɗa u danai, <<Vuzavaguɗu Ka̱shile ka ikaya i tsu, avu ɗa Ka̱shile ka na ki gaɗi va ba? Avu ɗa vi a kulyaꞋa tsugono tsa aduniyan ra̱ka̱. Utsura n tsugbayin ci ta̱ ekiye a̱ nu, kpamu yayi u kufuɗa kushilika̱ n avu.
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 Vuzavaguɗu Ka̱shile avu ɗa vu lokoi uma a iɗika i nampa a̱ a̱shi aza a Isaraila ba? Ɗa vu nekei iɗika ya a kumaci ka aza a Ibirahi ka̱ja̱Ꞌa̱ ka̱ nu adama a na yi okpo ili yi uka̱ni i ko wannai?
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 Ɗa a̱ da̱sa̱ngi a iɗika ya ali ɗa a maꞋi A̱Ꞌisa̱ a gbayin adama a na a cikpa kula ku nu.
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 A danai, <Ɗa baci u kawuya ka̱ ta̱wa̱ ko kuvon ko afada ko ma̱dukpa̱ ko kambulu. Ili i nanlo i ta̱wa̱ tsu baci, ci ta̱ a̱ kuta̱wa̱ wa̱ a̱ nu A̱Ꞌisa̱ a gbayin a nampa a na e ɗekei n kula ku nu ka̱ ta̱ tsu folono wu adama atakaci a̱ tsu, vi ta̱ a kupana ka̱ta̱ vu isa tsu.>
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 Ama gogo na, na ɗa ili i na osoji aza a Amona n Mowabu n Edom i a kuyaꞋan. Ele ɗa aza a na vu sa̱nka̱i aza a Isaraila ku una a ayin a na uta̱i a Masar. Ɗa a kpatalai o tonoi n kakambu ɗa a̱ kpa̱ɗa̱i ku una le.
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 La̱na̱, tsu na a cigai kuyaꞋanka tsu, ele ɗa a cigai kuloko tsu a iɗika i na vu nekei tsu yi okpo yi uka̱ni i tsu.
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 Ka̱shile ka̱ tsu, va ku yaꞋanka le afada ba? Adama a na ci n utsura u na tsa kufuɗa ku shilika̱ n osoji a̱ bunda̱i a na i a̱ kuta̱wa̱ tsu na ba. Ci yeve i na tsa kuyaꞋan ba, ama a̱shi a ɗa zuwai wa̱ a̱ nu vu ɓa̱nka̱ tsu.>>
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Aza a Yahuda ra̱ka̱ a shamgbai kashani e kelime ka Vuzavaguɗu n muku n wawaꞋa n le n a̱ma̱ci e le n muku n le.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 A̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na i kashani ka, ɗa a ayinviki a Vuzavaguɗu a̱ cipa̱i u Jahaziyelu kolobo ka Zakariya, ma tsukaya ma Beniya, kolobo ka Jeyiyelu, maku ma Mataniya vuza va aza e Levi a kumaci ku Asafa.
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 Ɗa Jahaziyelu u danai, <<Pana avu mogono Johoshafatu n yaba dem vu na wi a̱ ida̱shi a Yahuda n Urushelima. Ili i na Vuzavaguɗu u danai i ɗaɗa na, <Ka̱ta̱ i pana wovon ba ko a̱ɗu a̱ ɗa̱ a̱ muɗa̱ adama ka̱bunda̱i ko osoji a na yi e kene na. Kuvon ka ku ɗa̱ ku ɗa ba, ama ku Ka̱shile ku ɗa.>
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 MakpaꞋa i bana i yaꞋan kuvon n ele. I ta̱ a̱ kuta̱wa̱ n kuꞋuwatai ku Ziza. Ka̱ta̱ i cina le a̱ ka̱ga̱Ꞌin ka̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka na ka banai akamba a Jeruyelu.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Ama yi a kuyaꞋan kuvon ka ba. A̱ɗa̱ de i foɓuso kuyaꞋan kuvon koci, i zama ubuta̱ i shamgba ka̱ta̱ yi ene tsu na Vuzavaguɗu u kuciya̱ ulyaꞋi adama a̱ ɗa̱. A̱ɗa̱ aza a Yahuda n aza a Urushelima ka̱ta̱ i pana wovon ko a̱ɗu a̱ ɗa̱ a̱ muɗa̱ ba, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ koɓolo n a̱ɗa̱. MkpaꞋa yi uta̱ i yaꞋan kuvon n ele.>>
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Ɗa mogono Johoshafatu u kuɗa̱ngi u lyaꞋi kayala, ɗa a za Yahuda n aza a Urushelima feu ra̱ka̱ a̱ kuɗa̱ngi a cikpai Vuzavaguɗu.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 Ɗa aza e Levi a na uta̱i a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a Kohatu n aza Kora, a̱ ɗa̱nga̱i a cikpai Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, n ka̱la̱ka̱tsu kagbayin.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 Ɗa osoji aza a Yahuda a̱ ɗa̱nga̱i n usana a lazai a kubana a kakamba ka aza a Tekowa. Ele a ukuna u na a̱ ku uta̱, ɗa Johoshafatu u ɗa̱nga̱i u danai, <<Panakai mu a̱ɗa̱ aza a Yahuda n aza a Urushelima. Nekei a̱ɗu a̱ ɗa̱ u Vuzavaguɗu ka̱shile ka̱ ɗa̱, yi ta̱ tana a̱ kuciya̱ ulyaꞋi, ushuki n eneki a̱ ni, yi ta̱ a̱ kuciya̱ ulyaꞋi.>>
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Ana u kotsoi kadanshi n uma a, ɗa Johoshafatu u zagbai uma a na a ku yaꞋanka Vuzavaguɗu ishipa, kpamu ka̱ta̱ a cikpa Vuzavaguɗu adama a ugain u tsugbayin u kula ku ciɗa ku ni, a na a lyaꞋi kelime ko osoji a ɗa a̱ ka̱ni kudana,
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Ana a̱ gita̱i ishipa n a cikpai Vuzavaguɗu, ɗa Vuzavaguɗu u zuwai ovonshi aza a Amona m Mowabu n aza a kusan ku Siyaru, aza a na o bopoi adama a aza a Yahuda a, o bonoi a̱ shilika̱ n aza a̱ le.
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 Osoji aza a Amona n aza a Mowabu a kucikpa o bonoi kushilika̱ n aza a kusan ku Siyaru adama a na una le ka̱ta̱ a̱ pura̱ngu le ra̱ka̱. Ana o kotsoi ku una aza a Siyaru ɗa ovonshi aza a Amona n aza a Mowabu a̱ ka̱na̱i kpamu vishili uteku le.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Ana aza a Yahuda a yawai a kusan ka, a̱ ubuta̱ u na irala i le ya yi va, ɗa a cinai even a ikyamba osoji n a̱bunda̱i a iɗika, ko vu za te u laꞋa ba.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 Ɗa Johoshafatu n uma a̱ ni a banai a dama a na a̱ pura̱ ucanuku wu irala i le ya, ɗa a cinai ucanuku u kuvon wa n a̱bunda̱i, ili i kuzuwa n ucanuku usingai. Ucanuku wa u yimkpai ali a yaꞋin ayin a tatsu e le a̱ kupura̱ u ɗa ali a̱ kpa̱ɗa̱i.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 A kanna ka̱ na̱shi ɗa osoji aza a Yahuda a gasai a̱ ka̱ra̱Ꞌa̱ ka Beraka, ɗa a cikpai Vuzavaguɗu. Ɗa i zuwai ɗa e ci ɗeke ubuta̱ wa KA̱RA̱ꞋA̱ KA BERAKA ɗaɗa ka̱ra̱Ꞌa̱ ka una̱singai ali n anana.
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 Ɗa aza a Yahuda n aza a Urushelima ra̱ka̱ o bonoi a kpaꞋa. Mogono Johoshafatu ɗa u walai kelime o kubono a Urushelima n ma̱za̱nga̱ adama a na Vuzavaguɗu u neke le ta̱ ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wi irala i le.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 A uwai a Urushelima ɗa a banai A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu a kuwaꞋa umolu n ugogi n a̱ lika̱ ishari.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Ana uduniyan u na u buwai ra̱ka̱ a panai arabali ili i na Vuzavaguɗu u yaꞋankai irala ya aza Isaraila, ɗa wovon u ka̱na̱i le.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 Adama a nannai ɗa tsugono tsu Johoshafatu ci yongoi m ma̱ta̱na̱ babu kuvon, adama a na Ka̱shile ke neke yi ta̱ wuvuki n iɗika i na yi uka̱ra̱Ꞌi n a̱yi dem.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 Johoshafatu u lyaꞋi tsugono tsu Yahuda. A̱yi n a̱ya̱ kamangankupa n a tawun a na u gita̱i tsugono. Ɗa u lyaꞋi tsugono a Urushelima a̱ya̱ kamanga n a tawun. Kula ka̱ a̱na̱ku a̱ ni ku ɗa Azuba mekere ma Shilihi.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 Ɗa u tonoi kuyotsongusu ke esheku a̱ ni Asa, a̱yi u kpatala ba, u yaꞋin ili i na i gaꞋin u Vuzavaguɗu.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 N nanai dem u fa̱da̱ ubuta̱ wa̱ a̱ma̱li wa ba, tana aza a Yahuda o doku a zuwa a̱ɗu e le u Ka̱shile ki ikaya i le ba.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Ulinga u na u buwai u Johoshafatu, ili i na i ɗikai a̱ ugiti ali a ukocishi, yi ta̱ uɗani a katagarda ka arabali a Jehu kolobo ka Hanani, yi ta̱ kpamu uɗani a katagarda ka tsumani tsu ngono mi Isaraila.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 N ka̱ca̱pa̱, ɗa Johoshafatu mogono ma Yahuda ma lyaꞋi cija̱Ꞌa̱ n Ahaziya mogono mi Isaraila. Vuma vu gbani-gbani.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 A gbaɓai ekiye, ɗa a yaꞋin antsu a tsulaga a na a tsu bana Tarishi. A̱ ubuta̱ u kuzuwa ku antsu ka aza a Eziyon-gebe u ɗa a yaꞋin antsu a.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Ɗa Eliyaza kolobo ka Dodavahu vuza va aza a Maresha u ɓarangi Johoshafatu u danai, <<A na vu gbaɓai kaci n Ahaziya, Vuzavaguɗu wi ta̱ a ku la̱nga̱sa̱ antsu a na i yaꞋin va.>> Adama a nannai ɗa antsu a oɓosoi a fuɗa a wala kpamu a kubana a Tarishi ba.
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.