2 Crônicas 18

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mogono Johoshafatu wi ta̱ n uciyi n a̱bunda̱i n tsugbayin, ɗa u lyaꞋi cija̱Ꞌa̱ n Ahabu mogono mi Isaraila ɗa u ɗikakai kolobo ka̱ ni mekere ma Ahabu.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Ana a yaꞋin a̱ya̱ kenu, ɗa Johoshafatu u banai a̱ likuci i Samariya a Isaraila, adama a na we ene mogono Ahabu. Ɗa Ahabu u yaꞋin ka̱ɗiva̱ u zuwai a kiɗikai ni nlala n obomburon n a̱bunda̱i. Ɗa Ahabu u kparasai Johoshafatu u gbaɓa kaci n a̱yi adama a na a banka Ramotu-giliyadu kuvon.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 Ɗa mogono Ahabu we ecei Johoshafatu, u danai, <<Ko va kutono mu ta̱ tsu bana ci yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu?>> Ɗa mogono Johoshafatu wu ushuki mogono mi Isaraila u danai, <<Mpa, m foɓuso ta̱ tsu na vi ufoɓushi, osoji a̱ va̱ osoji a̱ nu a ɗa, ci ta̱ a kubana kuvon n avu.>>
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 Ɗa Johoshafatu u doku u danai mogono mi Isaraila, <<Ama la̱nsa̱ biꞋi kusheshe ku Vuzavaguɗu.>>
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila mo ɓolongi eneki amangatawa̱na̱shi, (400) ɗa wu ecei le, <<Tsu bana tsu shilika̱ n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa ra̱ka̱ vu le ushuki a danai wuma u nu u geshe, <<Bana, adama a na Ka̱shile ki ta̱ a̱ kuneke wu i ɗa ekiye a̱ nu.>>
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Ama ɗa Johoshafatu u doku we ecei, <<Keneki ka Vuzavaguɗu ko yoku ki lo ka na tsa ku doku ku ece yi ba?>>
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila ma̱ ushuki mogono Johoshafatu, u danai,<<Keneki ke te ki ta̱ lo ka buwai ka na tsa kufuɗa ku ece yi kusheshe ku Vuzavaguɗu, a̱yi ɗa Mikaya kolobo ka Imila. Ama mpa n ciga yi ba, adama a na u ci yaꞋan kene ku singai adama a̱ va̱ ba,>> Ɗa mogono Johoshafatu u danai, <<Mogono ka̱ta̱ vu dansa nannai ba.>>
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila ma ɗekei vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱, u danai, <<Tuka̱i mu n Mikaya maku ma Imila na gogoꞋo.>>
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Mogono mi Isaraila n mogono Johoshafatu vu Yahuda a ele u ukai n aminya o tsugono e le ɗa a̱ ida̱shi akuba o tsugono ɗevu n ulanga u kulapu ka̱ utsutsu u likuci i Samariya, ɗa eneki ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene e kelime ke le.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le Zedekiya kolobo ka Kenana, u yaꞋin avana a̱ iyum, ɗa u danai, <<Ili i na Vuzavaguɗu u dansai i ɗanna. <N avana a nampa a ɗa va ku sapa ka aza a Siriya ali a̱ kuwa̱.> >>
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Ɗa eneki a ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene ku te, n a danai, <<Gaɗukpa a kubana a Ramotu-giliyadu vi yaꞋan kuvon n e le vi ta̱ a kuciya̱ ulyaꞋi, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Ɗa vuza vu suki na a̱ suki u bana u ɗeke Mikaya va u danai ni, <<La̱na̱ eneki a na a buwai ra̱ka̱, a yaꞋanka ta̱ mogono kene ku na u cigai, avu feu bana vu yaꞋan nanai.>>
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Ama ɗa Mikaya u danai, <<N kucina ta̱ n kula ku Vuzavaguɗu, ili i na Ka̱shile ka danai mu i ɗaɗa n kudansa koci.>>
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Ana u yawai, ɗa mogono ma ecei ni,<<Mikaya, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa wu ushuki u danai, <<Bana vu yaꞋin kuvon n e le, vi ta̱ a kuciya̱ ulyai, adama a na i ta̱ a̱ ku neke le ekiye a̱ nu.>>
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Ɗa mogono ma a danai, <<Ali kuyain ku ɗai ma kuzuwa wu vu kucina adama a na vu dana mu kamayun adama a Vuzavaguɗu?>>
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Me ene ta̱ aza a Isaraila ra̱ka̱ a wacuwai a nsansa tsu nlala n na mi n maguɓi ba, ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Uma a nampa a i n maguɓi ba. YaꞋan yaba dem u bono a kpaꞋa ku ni n ma̱ta̱na̱.> >>
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<N dana wu ba, u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba.>>
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Ɗa Mikaya u danai, <<Panai kadanshi ka Vuzavaguɗu. Me ene ta̱ Vuzavaguɗu ida̱shi a kakuba ko tsugono ka̱ ni n ili i wuma i gaɗi ra̱ka̱ kashani e kukiye ku singai n ku gula̱ ku ni.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Yayi u ku leꞋeshe Ahabu mogono mi Isaraila adama a na u bana u yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, a̱ ubuta̱ u na a una yi?> Ɗa yaba dem u tuka̱i n kusheshe ku ni.
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 Ɗa a ukocishi, ayinviki o yoku a̱ ta̱wa̱i e kelime ka Vuzavaguɗu, ɗa a danai, <Mpa n ku leꞋeshe yi ta̱.> Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Nini ɗai va kuyaꞋan?>
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Ɗa u danai, <Mpa n kubana ta̱ ka̱ta̱ mo okpo ayinviki aꞋuwa, una̱ u eneki a̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u danai,> Vi ta̱ a kulyaꞋa, <Bana vu yaꞋan nannai.>
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Gogo na Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ ayinviki aꞋuwa a̱ una̱ u eneki a̱ nu a nampa. Vuzavaguɗu u sala ta̱ ɗe kawuya adama a̱ nu.>>
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Ɗa Zedekiya kolobo ka Kenana ka̱ ɗa̱nga̱i ɗa ka ɓasai Mikaya a maguji. Ɗa u danai, <<Uye we enei u ɗai ayinviki a Vuzavaguɗu a o tonoi a na a̱ ka̱sukpa̱i mu ɗa a yaꞋan kadanshi n avu?>>
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Vi ta̱ e kuyeve a kanna ka na va kusuma kusheɗeku a̱ kunu ka asuvu.>>
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Ɗa mogono Ahabu u zuwai a reme Mikaya a banka u Amon vuzagbayin vu likuci n ubuta̱ u Jowashi kolobo ko mogono,
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Ɗa u danai, <<Ili i na mogono ma danai i ɗaɗa na. Zuwa vuma vu nampa va a̱ kunu ku ugbashi nekei boroji m mini koci ali sai ayin a na m bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Ɗa Mikaya u danai, <<Ali ɗa baci vu bonoi n ma̱ta̱na̱, Vuzavaguɗu ɗa u yaꞋin kadanshi nu mpa ba.>> Ɗa u doku ɗa u danai uma a, <<Zuwakai n kadanshi ka̱va̱.>>
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila n Johoshafatu mogono ma Yahuda a lazai a kubana a Ramotu-giliyadu.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<Mi ta̱ a kusabaꞋa iyoci i va̱ ka̱ta̱ n uwa kuvon, ama avu uka ntogu n tsugono n nu.>> Ɗa mogono mi Isaraila ma sabaꞋi iyoci i ni ɗa u uwai kuvon.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Mogono ma aza a Siriya ma neke ta̱ aza e kelime akumbi e keke odoku kadanshi u danai,<<Ka̱ta̱ i shilika̱ n vuza yoku ba, maku ko vuzagbayin sai mogono mi Isaraila koci.>>
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Ana aza e kelime ekeke odoku enei Johoshafatu, ɗa a danai, <<A̱yi na ɗe va a̱yi ɗa mogono mi Isaraila.>> Ɗa a kpatalai adama a na a̱ shilika̱ n a̱yi, ama ɗa Johoshafatu u lapai una̱, ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɓa̱nka̱i ni. Ɗa Ka̱shile ka zuwai a̱ ka̱sa̱kpa̱ yi ni,
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 adama a na aza e kelime ekeke odoku a zuwaka ta̱ a̱yi ɗa mogono mi Isaraila ba, ɗa a̱ ka̱sa̱kpa̱i ni.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Ama ɗa kosoji ka aza a Siriya ko yoku u talai kaya ɗa u tawai ubuta̱ u gbani u gisanku vuza ba, ɗa tana kaya ka ka̱ ka̱na̱i mogono e mere ma̱ a̱ ubuta̱ u na motogu ma viyum ma̱ ni ma gasai. Ɗa u danai ka antiki ka ekeke vu odoku vu ni,<<Kpatala vu uta̱ nu mpa a̱ ubuta̱ u kuvon wa. Adama a na a uka mu ta̱ muna gbani-gbani.>>
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 A kanna ka nanlo ka ɗa kuvon ku suɗukpai, ama ɗa mogono mi Isaraila ma tsubaki ekeke vu odoku a̱ ni, a kinda aza a Siriya, ana kanna ko kotsoi ɗa ku kuwa̱i.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.