2 Crônicas 18
asg (ASG) vs NTLH
1 Mogono Johoshafatu wi ta̱ n uciyi n a̱bunda̱i n tsugbayin, ɗa u lyaꞋi cija̱Ꞌa̱ n Ahabu mogono mi Isaraila ɗa u ɗikakai kolobo ka̱ ni mekere ma Ahabu.
1 Quando Josafá ficou muito rico e famoso, ele se tornou aliado do rei Acabe, de Israel, por laços de casamento .
2 Ana a yaꞋin a̱ya̱ kenu, ɗa Johoshafatu u banai a̱ likuci i Samariya a Isaraila, adama a na we ene mogono Ahabu. Ɗa Ahabu u yaꞋin ka̱ɗiva̱ u zuwai a kiɗikai ni nlala n obomburon n a̱bunda̱i. Ɗa Ahabu u kparasai Johoshafatu u gbaɓa kaci n a̱yi adama a na a banka Ramotu-giliyadu kuvon.
2 Depois de alguns anos, ele foi até a cidade de Samaria visitar Acabe. Em honra de Josafá e dos que haviam ido com ele, o rei Acabe deu um banquete, para o qual mandou matar muitos touros e muitas ovelhas. E procurou convencer Josafá a ir com ele atacar a cidade de Ramote-Gileade.
3 Ɗa mogono Ahabu we ecei Johoshafatu, u danai, <<Ko va kutono mu ta̱ tsu bana ci yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu?>> Ɗa mogono Johoshafatu wu ushuki mogono mi Isaraila u danai, <<Mpa, m foɓuso ta̱ tsu na vi ufoɓushi, osoji a̱ va̱ osoji a̱ nu a ɗa, ci ta̱ a kubana kuvon n avu.>>
3 Ele perguntou a Josafá: — Você vai comigo atacar Ramote? Josafá respondeu: — Quando você estiver pronto para a batalha, eu também estarei; e assim também os meus soldados. Iremos lutar junto com você.
4 Ɗa Johoshafatu u doku u danai mogono mi Isaraila, <<Ama la̱nsa̱ biꞋi kusheshe ku Vuzavaguɗu.>>
4 Mas primeiro vamos consultar a Deus, o Senhor .
5 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila mo ɓolongi eneki amangatawa̱na̱shi, (400) ɗa wu ecei le, <<Tsu bana tsu shilika̱ n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa ra̱ka̱ vu le ushuki a danai wuma u nu u geshe, <<Bana, adama a na Ka̱shile ki ta̱ a̱ kuneke wu i ɗa ekiye a̱ nu.>>
5 Aí Acabe mandou chamar os profetas , que eram quatrocentos, e perguntou: — Devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Eles responderam: — Ataque, pois o
6 Ama ɗa Johoshafatu u doku we ecei, <<Keneki ka Vuzavaguɗu ko yoku ki lo ka na tsa ku doku ku ece yi ba?>>
6 Mas Josafá perguntou: — Não existe aqui mais nenhum profeta para nós consultarmos o
7 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila ma̱ ushuki mogono Johoshafatu, u danai,<<Keneki ke te ki ta̱ lo ka buwai ka na tsa kufuɗa ku ece yi kusheshe ku Vuzavaguɗu, a̱yi ɗa Mikaya kolobo ka Imila. Ama mpa n ciga yi ba, adama a na u ci yaꞋan kene ku singai adama a̱ va̱ ba,>> Ɗa mogono Johoshafatu u danai, <<Mogono ka̱ta̱ vu dansa nannai ba.>>
7 Acabe respondeu: — Existe outro, que se chama Micaías, filho de Inla. Mas eu tenho ódio dele porque nunca — Não fale desse jeito! — disse Josafá.
8 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila ma ɗekei vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱, u danai, <<Tuka̱i mu n Mikaya maku ma Imila na gogoꞋo.>>
8 Então Acabe chamou um oficial e mandou que ele fosse imediatamente buscar Micaías.
9 Mogono mi Isaraila n mogono Johoshafatu vu Yahuda a ele u ukai n aminya o tsugono e le ɗa a̱ ida̱shi akuba o tsugono ɗevu n ulanga u kulapu ka̱ utsutsu u likuci i Samariya, ɗa eneki ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene e kelime ke le.
9 Os dois reis, usando as suas roupas reais, estavam sentados nos seus tronos, numa praça que ficava perto do portão de entrada de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando em frente deles.
10 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le Zedekiya kolobo ka Kenana, u yaꞋin avana a̱ iyum, ɗa u danai, <<Ili i na Vuzavaguɗu u dansai i ɗanna. <N avana a nampa a ɗa va ku sapa ka aza a Siriya ali a̱ kuwa̱.> >>
10 Um dos profetas, chamado Zedequias, filho de Quenaana, fez uns chifres de ferro e disse a Acabe: — O que o
11 Ɗa eneki a ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene ku te, n a danai, <<Gaɗukpa a kubana a Ramotu-giliyadu vi yaꞋan kuvon n e le vi ta̱ a kuciya̱ ulyaꞋi, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
11 E todos os outros profetas profetizaram a mesma coisa. Eles diziam: — Marche contra a cidade de Ramote, que o senhor, ó rei, vencerá. O
12 Ɗa vuza vu suki na a̱ suki u bana u ɗeke Mikaya va u danai ni, <<La̱na̱ eneki a na a buwai ra̱ka̱, a yaꞋanka ta̱ mogono kene ku na u cigai, avu feu bana vu yaꞋan nanai.>>
12 Enquanto isso, o oficial que tinha ido buscar Micaías disse a ele: — Todos os outros profetas profetizaram que o rei terá sucesso. É melhor que você faça o mesmo.
13 Ama ɗa Mikaya u danai, <<N kucina ta̱ n kula ku Vuzavaguɗu, ili i na Ka̱shile ka danai mu i ɗaɗa n kudansa koci.>>
13 Porém Micaías respondeu: — Juro pelo
14 Ana u yawai, ɗa mogono ma ecei ni,<<Mikaya, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa wu ushuki u danai, <<Bana vu yaꞋin kuvon n e le, vi ta̱ a kuciya̱ ulyai, adama a na i ta̱ a̱ ku neke le ekiye a̱ nu.>>
14 Quando Micaías chegou ao lugar onde estava o rei Acabe, este perguntou: — Micaías, o rei Josafá e eu devemos atacar a cidade de Ramote ou não? Micaías respondeu: — Ataquem, pois vencerão. Deus lhes dará a vitória…
15 Ɗa mogono ma a danai, <<Ali kuyain ku ɗai ma kuzuwa wu vu kucina adama a na vu dana mu kamayun adama a Vuzavaguɗu?>>
15 Mas Acabe disse: — Quando você falar comigo em nome do
16 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Me ene ta̱ aza a Isaraila ra̱ka̱ a wacuwai a nsansa tsu nlala n na mi n maguɓi ba, ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Uma a nampa a i n maguɓi ba. YaꞋan yaba dem u bono a kpaꞋa ku ni n ma̱ta̱na̱.> >>
16 Micaías respondeu: — Vejo o exército de Israel espalhado pelos morros como ovelhas sem pastor. E o
17 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<N dana wu ba, u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba.>>
17 Então Acabe disse a Josafá: — Eu não disse que para mim ele nunca profetiza coisas boas? Ele sempre diz alguma coisa ruim!
18 Ɗa Mikaya u danai, <<Panai kadanshi ka Vuzavaguɗu. Me ene ta̱ Vuzavaguɗu ida̱shi a kakuba ko tsugono ka̱ ni n ili i wuma i gaɗi ra̱ka̱ kashani e kukiye ku singai n ku gula̱ ku ni.
18 Micaías continuou: — Agora escutem o que o
19 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Yayi u ku leꞋeshe Ahabu mogono mi Isaraila adama a na u bana u yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, a̱ ubuta̱ u na a una yi?> Ɗa yaba dem u tuka̱i n kusheshe ku ni.
19 Ele perguntou: “Quem enganará Acabe para que ele vá a Ramote e seja morto lá?” Alguns anjos disseram uma coisa, e outros disseram outra,
20 Ɗa a ukocishi, ayinviki o yoku a̱ ta̱wa̱i e kelime ka Vuzavaguɗu, ɗa a danai, <Mpa n ku leꞋeshe yi ta̱.> Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Nini ɗai va kuyaꞋan?>
20 até que um espírito chegou perto do Senhor Deus e disse: “Eu enganarei Acabe.” O Senhor perguntou: “Como?”
21 Ɗa u danai, <Mpa n kubana ta̱ ka̱ta̱ mo okpo ayinviki aꞋuwa, una̱ u eneki a̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u danai,> Vi ta̱ a kulyaꞋa, <Bana vu yaꞋan nannai.>
21 E o espírito respondeu: “Eu irei e farei com que todos os profetas de Acabe digam mentiras.” Então o Senhor ordenou: “Vá e engane Acabe. Você conseguirá.”
22 Gogo na Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ ayinviki aꞋuwa a̱ una̱ u eneki a̱ nu a nampa. Vuzavaguɗu u sala ta̱ ɗe kawuya adama a̱ nu.>>
22 E Micaías terminou, dizendo a Acabe: — O senhor está vendo agora que o
23 Ɗa Zedekiya kolobo ka Kenana ka̱ ɗa̱nga̱i ɗa ka ɓasai Mikaya a maguji. Ɗa u danai, <<Uye we enei u ɗai ayinviki a Vuzavaguɗu a o tonoi a na a̱ ka̱sukpa̱i mu ɗa a yaꞋan kadanshi n avu?>>
23 Então o profeta Zedequias chegou perto de Micaías, deu um tapa na cara dele e perguntou: — Quando foi que o Espírito do
24 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Vi ta̱ e kuyeve a kanna ka na va kusuma kusheɗeku a̱ kunu ka asuvu.>>
24 — Você descobrirá isso quando entrar em algum quarto dos fundos, tentando se esconder! — respondeu Micaías.
25 Ɗa mogono Ahabu u zuwai a reme Mikaya a banka u Amon vuzagbayin vu likuci n ubuta̱ u Jowashi kolobo ko mogono,
25 Aí o rei Acabe deu a seguinte ordem a um dos seus oficiais: — Prenda Micaías e o leve a Amom, o governador da cidade, e ao príncipe Joás.
26 Ɗa u danai, <<Ili i na mogono ma danai i ɗaɗa na. Zuwa vuma vu nampa va a̱ kunu ku ugbashi nekei boroji m mini koci ali sai ayin a na m bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
26 Diga a eles que o joguem na cadeia e o ponham a pão e água até que eu volte são e salvo.
27 Ɗa Mikaya u danai, <<Ali ɗa baci vu bonoi n ma̱ta̱na̱, Vuzavaguɗu ɗa u yaꞋin kadanshi nu mpa ba.>> Ɗa u doku ɗa u danai uma a, <<Zuwakai n kadanshi ka̱va̱.>>
27 Micaías exclamou: — Se o senhor, ó rei, voltar em paz, então, de fato, o E disse também: — Todos aqui deem atenção àquilo que eu profetizei!
28 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila n Johoshafatu mogono ma Yahuda a lazai a kubana a Ramotu-giliyadu.
28 Assim o rei Acabe, de Israel, e o rei Josafá, de Judá, foram atacar a cidade de Ramote-Gileade.
29 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<Mi ta̱ a kusabaꞋa iyoci i va̱ ka̱ta̱ n uwa kuvon, ama avu uka ntogu n tsugono n nu.>> Ɗa mogono mi Isaraila ma sabaꞋi iyoci i ni ɗa u uwai kuvon.
29 Acabe disse a Josafá: — Quando formos entrar na batalha, eu vou me disfarçar, mas você use as suas roupas de rei. O rei de Israel se disfarçou, e eles entraram na batalha.
30 Mogono ma aza a Siriya ma neke ta̱ aza e kelime akumbi e keke odoku kadanshi u danai,<<Ka̱ta̱ i shilika̱ n vuza yoku ba, maku ko vuzagbayin sai mogono mi Isaraila koci.>>
30 O rei da Síria havia mandado que os capitães dos seus carros de guerra não atacassem ninguém, a não ser o rei de Israel.
31 Ana aza e kelime ekeke odoku enei Johoshafatu, ɗa a danai, <<A̱yi na ɗe va a̱yi ɗa mogono mi Isaraila.>> Ɗa a kpatalai adama a na a̱ shilika̱ n a̱yi, ama ɗa Johoshafatu u lapai una̱, ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɓa̱nka̱i ni. Ɗa Ka̱shile ka zuwai a̱ ka̱sa̱kpa̱ yi ni,
31 Por isso, quando viram o rei Josafá, pensaram que ele era o rei de Israel e foram atacá-lo. Mas Josafá gritou, e o Senhor Deus o socorreu, fazendo com que os sírios se desviassem dele.
32 adama a na aza e kelime ekeke odoku a zuwaka ta̱ a̱yi ɗa mogono mi Isaraila ba, ɗa a̱ ka̱sa̱kpa̱i ni.
32 Quando eles viram que aquele não era o rei de Israel, pararam de atacá-lo.
33 Ama ɗa kosoji ka aza a Siriya ko yoku u talai kaya ɗa u tawai ubuta̱ u gbani u gisanku vuza ba, ɗa tana kaya ka ka̱ ka̱na̱i mogono e mere ma̱ a̱ ubuta̱ u na motogu ma viyum ma̱ ni ma gasai. Ɗa u danai ka antiki ka ekeke vu odoku vu ni,<<Kpatala vu uta̱ nu mpa a̱ ubuta̱ u kuvon wa. Adama a na a uka mu ta̱ muna gbani-gbani.>>
33 No entanto, um soldado sírio atirou uma flecha que, por acaso, atingiu o rei Acabe entre as juntas da sua armadura . Então ele gritou para o condutor do seu carro: — Fui ferido! Dê a volta e me leve para fora da batalha!
34 A kanna ka nanlo ka ɗa kuvon ku suɗukpai, ama ɗa mogono mi Isaraila ma tsubaki ekeke vu odoku a̱ ni, a kinda aza a Siriya, ana kanna ko kotsoi ɗa ku kuwa̱i.
34 Enquanto a batalha ficava cada vez mais forte, o rei Acabe segurou-se de pé no seu carro de guerra, de frente para os sírios, até a tarde; ao pôr do sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.