2 Crônicas 18
asg (ASG) vs NAA
1 Mogono Johoshafatu wi ta̱ n uciyi n a̱bunda̱i n tsugbayin, ɗa u lyaꞋi cija̱Ꞌa̱ n Ahabu mogono mi Isaraila ɗa u ɗikakai kolobo ka̱ ni mekere ma Ahabu.
1 Josafá tinha riquezas e glória em abundância, e tornou-se genro de Acabe.
2 Ana a yaꞋin a̱ya̱ kenu, ɗa Johoshafatu u banai a̱ likuci i Samariya a Isaraila, adama a na we ene mogono Ahabu. Ɗa Ahabu u yaꞋin ka̱ɗiva̱ u zuwai a kiɗikai ni nlala n obomburon n a̱bunda̱i. Ɗa Ahabu u kparasai Johoshafatu u gbaɓa kaci n a̱yi adama a na a banka Ramotu-giliyadu kuvon.
2 Passados alguns anos, Josafá foi visitar Acabe, em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para Josafá e para o povo que o acompanhava; e o persuadiu a ir com ele atacar Ramote-Gileade.
3 Ɗa mogono Ahabu we ecei Johoshafatu, u danai, <<Ko va kutono mu ta̱ tsu bana ci yaꞋan kuvon n Ramotu-giliyadu?>> Ɗa mogono Johoshafatu wu ushuki mogono mi Isaraila u danai, <<Mpa, m foɓuso ta̱ tsu na vi ufoɓushi, osoji a̱ va̱ osoji a̱ nu a ɗa, ci ta̱ a kubana kuvon n avu.>>
3 Acabe, rei de Israel, perguntou a Josafá, rei de Judá: — Você vai comigo a Ramote-Gileade? Josafá respondeu: — Sou como você é, e o meu povo é como o seu povo. Iremos com você à guerra.
4 Ɗa Johoshafatu u doku u danai mogono mi Isaraila, <<Ama la̱nsa̱ biꞋi kusheshe ku Vuzavaguɗu.>>
4 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
5 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila mo ɓolongi eneki amangatawa̱na̱shi, (400) ɗa wu ecei le, <<Tsu bana tsu shilika̱ n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa ra̱ka̱ vu le ushuki a danai wuma u nu u geshe, <<Bana, adama a na Ka̱shile ki ta̱ a̱ kuneke wu i ɗa ekiye a̱ nu.>>
5 Então o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devemos ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque Deus a entregará nas mãos do rei.
6 Ama ɗa Johoshafatu u doku we ecei, <<Keneki ka Vuzavaguɗu ko yoku ki lo ka na tsa ku doku ku ece yi ba?>>
6 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
7 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila ma̱ ushuki mogono Johoshafatu, u danai,<<Keneki ke te ki ta̱ lo ka buwai ka na tsa kufuɗa ku ece yi kusheshe ku Vuzavaguɗu, a̱yi ɗa Mikaya kolobo ka Imila. Ama mpa n ciga yi ba, adama a na u ci yaꞋan kene ku singai adama a̱ va̱ ba,>> Ɗa mogono Johoshafatu u danai, <<Mogono ka̱ta̱ vu dansa nannai ba.>>
7 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o
8 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila ma ɗekei vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱, u danai, <<Tuka̱i mu n Mikaya maku ma Imila na gogoꞋo.>>
8 O nome dele é Micaías, filho de Inlá. Josafá disse: — O rei não deveria falar assim. Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
9 Mogono mi Isaraila n mogono Johoshafatu vu Yahuda a ele u ukai n aminya o tsugono e le ɗa a̱ ida̱shi akuba o tsugono ɗevu n ulanga u kulapu ka̱ utsutsu u likuci i Samariya, ɗa eneki ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene e kelime ke le.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
10 Vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ke le Zedekiya kolobo ka Kenana, u yaꞋin avana a̱ iyum, ɗa u danai, <<Ili i na Vuzavaguɗu u dansai i ɗanna. <N avana a nampa a ɗa va ku sapa ka aza a Siriya ali a̱ kuwa̱.> >>
10 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
11 Ɗa eneki a ra̱ka̱ a̱ ka̱na̱i kuyaꞋan kene ku te, n a danai, <<Gaɗukpa a kubana a Ramotu-giliyadu vi yaꞋan kuvon n e le vi ta̱ a kuciya̱ ulyaꞋi, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ e kuneke wu e le ekiye a̱ nu.>>
11 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
12 Ɗa vuza vu suki na a̱ suki u bana u ɗeke Mikaya va u danai ni, <<La̱na̱ eneki a na a buwai ra̱ka̱, a yaꞋanka ta̱ mogono kene ku na u cigai, avu feu bana vu yaꞋan nanai.>>
12 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a de um deles; fale o que é bom.
13 Ama ɗa Mikaya u danai, <<N kucina ta̱ n kula ku Vuzavaguɗu, ili i na Ka̱shile ka danai mu i ɗaɗa n kudansa koci.>>
13 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
14 Ana u yawai, ɗa mogono ma ecei ni,<<Mikaya, tsu bana ci yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, ko tsu ka̱sukpa̱?>> Ɗa wu ushuki u danai, <<Bana vu yaꞋin kuvon n e le, vi ta̱ a kuciya̱ ulyai, adama a na i ta̱ a̱ ku neke le ekiye a̱ nu.>>
14 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devo me conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! Eles serão entregues nas mãos de vocês.
15 Ɗa mogono ma a danai, <<Ali kuyain ku ɗai ma kuzuwa wu vu kucina adama a na vu dana mu kamayun adama a Vuzavaguɗu?>>
15 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
16 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Me ene ta̱ aza a Isaraila ra̱ka̱ a wacuwai a nsansa tsu nlala n na mi n maguɓi ba, ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Uma a nampa a i n maguɓi ba. YaꞋan yaba dem u bono a kpaꞋa ku ni n ma̱ta̱na̱.> >>
16 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
17 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<N dana wu ba, u ci yaꞋan kene ku singai wa̱ a̱ va̱ ba.>>
17 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
18 Ɗa Mikaya u danai, <<Panai kadanshi ka Vuzavaguɗu. Me ene ta̱ Vuzavaguɗu ida̱shi a kakuba ko tsugono ka̱ ni n ili i wuma i gaɗi ra̱ka̱ kashani e kukiye ku singai n ku gula̱ ku ni.
18 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouçam a palavra do
19 Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Yayi u ku leꞋeshe Ahabu mogono mi Isaraila adama a na u bana u yaꞋan kuvon n aza a Ramotu-giliyadu, a̱ ubuta̱ u na a una yi?> Ɗa yaba dem u tuka̱i n kusheshe ku ni.
19 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, o rei de Israel, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
20 Ɗa a ukocishi, ayinviki o yoku a̱ ta̱wa̱i e kelime ka Vuzavaguɗu, ɗa a danai, <Mpa n ku leꞋeshe yi ta̱.> Ɗa Vuzavaguɗu u danai, <Nini ɗai va kuyaꞋan?>
20 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
21 Ɗa u danai, <Mpa n kubana ta̱ ka̱ta̱ mo okpo ayinviki aꞋuwa, una̱ u eneki a̱ ni. Ɗa Vuzavaguɗu u danai,> Vi ta̱ a kulyaꞋa, <Bana vu yaꞋan nannai.>
21 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
22 Gogo na Vuzavaguɗu u zuwa ta̱ ayinviki aꞋuwa a̱ una̱ u eneki a̱ nu a nampa. Vuzavaguɗu u sala ta̱ ɗe kawuya adama a̱ nu.>>
22 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca destes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
23 Ɗa Zedekiya kolobo ka Kenana ka̱ ɗa̱nga̱i ɗa ka ɓasai Mikaya a maguji. Ɗa u danai, <<Uye we enei u ɗai ayinviki a Vuzavaguɗu a o tonoi a na a̱ ka̱sukpa̱i mu ɗa a yaꞋan kadanshi n avu?>>
23 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por qual caminho passou o Espírito do
24 Ɗa Mikaya wu ushuki, <<Vi ta̱ e kuyeve a kanna ka na va kusuma kusheɗeku a̱ kunu ka asuvu.>>
24 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder.
25 Ɗa mogono Ahabu u zuwai a reme Mikaya a banka u Amon vuzagbayin vu likuci n ubuta̱ u Jowashi kolobo ko mogono,
25 Então o rei de Israel disse: — Prendam Micaías e levem-no de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Ɗa u danai, <<Ili i na mogono ma danai i ɗaɗa na. Zuwa vuma vu nampa va a̱ kunu ku ugbashi nekei boroji m mini koci ali sai ayin a na m bonoi m ma̱ta̱na̱.>>
26 E digam: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
27 Ɗa Mikaya u danai, <<Ali ɗa baci vu bonoi n ma̱ta̱na̱, Vuzavaguɗu ɗa u yaꞋin kadanshi nu mpa ba.>> Ɗa u doku ɗa u danai uma a, <<Zuwakai n kadanshi ka̱va̱.>>
27 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
28 Ɗa Ahabu mogono mi Isaraila n Johoshafatu mogono ma Yahuda a lazai a kubana a Ramotu-giliyadu.
28 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
29 Ɗa mogono mi Isaraila ma danai Johoshafatu, <<Mi ta̱ a kusabaꞋa iyoci i va̱ ka̱ta̱ n uwa kuvon, ama avu uka ntogu n tsugono n nu.>> Ɗa mogono mi Isaraila ma sabaꞋi iyoci i ni ɗa u uwai kuvon.
29 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou, e eles entraram no combate.
30 Mogono ma aza a Siriya ma neke ta̱ aza e kelime akumbi e keke odoku kadanshi u danai,<<Ka̱ta̱ i shilika̱ n vuza yoku ba, maku ko vuzagbayin sai mogono mi Isaraila koci.>>
30 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
31 Ana aza e kelime ekeke odoku enei Johoshafatu, ɗa a danai, <<A̱yi na ɗe va a̱yi ɗa mogono mi Isaraila.>> Ɗa a kpatalai adama a na a̱ shilika̱ n a̱yi, ama ɗa Johoshafatu u lapai una̱, ɗa Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ɓa̱nka̱i ni. Ɗa Ka̱shile ka zuwai a̱ ka̱sa̱kpa̱ yi ni,
31 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou, e o
32 adama a na aza e kelime ekeke odoku a zuwaka ta̱ a̱yi ɗa mogono mi Isaraila ba, ɗa a̱ ka̱sa̱kpa̱i ni.
32 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
33 Ama ɗa kosoji ka aza a Siriya ko yoku u talai kaya ɗa u tawai ubuta̱ u gbani u gisanku vuza ba, ɗa tana kaya ka ka̱ ka̱na̱i mogono e mere ma̱ a̱ ubuta̱ u na motogu ma viyum ma̱ ni ma gasai. Ɗa u danai ka antiki ka ekeke vu odoku vu ni,<<Kpatala vu uta̱ nu mpa a̱ ubuta̱ u kuvon wa. Adama a na a uka mu ta̱ muna gbani-gbani.>>
33 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
34 A kanna ka nanlo ka ɗa kuvon ku suɗukpai, ama ɗa mogono mi Isaraila ma tsubaki ekeke vu odoku a̱ ni, a kinda aza a Siriya, ana kanna ko kotsoi ɗa ku kuwa̱i.
34 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei de Israel, segurou-se em pé no carro de frente para os sírios, até a tarde. Mas, ao pôr do sol, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.