1 Samuel 30
asg (ASG) vs NVI
1 Dawuda koɓolo n aza a̱ ni o bonoi a Zikilagu a kanna ka tatsu, ɗa a cinai wana ɗai aza a Ameleki a banka Negebu n aza a Zikilagu kuvon. Ali ɗa o songi likuci Zikilagu.
1 Quando Davi e seus soldados chegaram a Ziclague, no terceiro dia, os amalequitas tinham atacado o Neguebe e Ziclague, e haviam incendiado a cidade.
2 Ɗa a ɗikai a̱ma̱ci koɓolo n aza a na i punu ra̱ka̱ muku n aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱, a lazai n ele. Una vuza ba ama ɗa a̱ pura̱i le a lazakai.
2 Levaram como prisioneiros todos os que lá estavam: as mulheres, os jovens e os idosos. A ninguém mataram, mas os levaram consigo, quando prosseguiram seu caminho.
3 Ana Dawuda n uma a̱ ni a yawai a Zikilagu, ɗa a cinai likuci ya usongi, kpamu ɗa a̱ pura̱i a̱ma̱ci e le n nkere n olobo e le a kubanka ugbashi.
3 Ao chegarem a Ziclague, Davi e seus soldados encontraram a cidade destruída pelo fogo e viram que suas mulheres, filhos e filhas haviam sido levados como prisioneiros.
4 Ɗa Dawuda koɓolo n uma a̱ ni a̱ shika̱i ka̱u ali ɗa okpoi babu utsura u ma̱shi kpamu.
4 Então Davi e seus soldados choraram em alta voz até não terem mais forças.
5 Ɗa e remei a̱ma̱ci e re a Dawuda Ahinowam va aza a Jezirelu n Abigelu vuka vu Nabalu vuza va aza a Kamelu.
5 As duas mulheres de Davi também tinham sido levadas: Ainoã de Jezreel, e Abigail de Carmelo, a que fora mulher de Nabal.
6 Dawuda u na̱mgba̱ ta̱ ka̱tsuma̱ ka̱u, adama a na uma a ciga ta̱ ku varai n atali adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u muku n le nkere n olobo. Ama Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ni ka nekei ta̱ utsura u ka̱ɗu.
6 Davi ficou profundamente angustiado, pois os homens falavam em apedrejá-lo; todos estavam amargurados por causa de seus filhos e suas filhas. Davi, porém, fortaleceu-se no Senhor seu Deus.
7 Ɗa Dawuda u danai Abiyata ganu maku ma Ahimeleki, <<Tuka̱ mu n efodu vu kula̱nsa̱ kuyeve ku Ka̱shile.>> Ɗa Abiyata tana u tuka̱i.
7 Então Davi disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: "Traga-me o colete sacerdotal". Abiatar o trouxe a Davi,
8 Ɗa Dawuda u we ecei Vuzavaguɗu, u danai, <<N tono uma a nampa a, aza a na a̱ tuka̱i tsu n kuvon? Mi ta̱ a kucina le?>>
8 e ele perguntou ao Senhor: "Devo perseguir este bando de invasores? Irei alcançá-los? " E o Senhor respondeu: "Persiga-os; é certo que você os alcançará e conseguirá libertar os prisioneiros".
9 Ɗa Dawuda n uma amangatawa̱nta̱li (600) a̱ ka̱na̱i uye a kubana e kuyene ku Besoru, ɗa aza o yoku a shamgbai lo.
9 Davi e os seiscentos homens que estavam com ele foram ao ribeiro de Besor, onde ficaram alguns,
10 Dawuda u lyaꞋi kelime n uma amangatawa̱na̱shi (400) adama a na uma amangatawenre (200) oꞋwo ta̱ ka̱u ali a fuɗa pasa kuyene ka ba.
10 pois duzentos deles estavam exaustos demais para atravessar o ribeiro. Todavia, Davi e quatrocentos homens continuaram a perseguição.
11 Ɗa a cinai vuza va aza a masar a kakamba, ɗa a ɗikai ni a̱ tuka̱i u Dawuda. Ɗa e nekei ni mini u soꞋi n ilikulya u lyaꞋi.
11 Encontraram um egípcio no campo e o trouxeram a Davi. Deram-lhe água e comida:
12 E nekei ni a̱kutsu a umaci u ma̱biri e ɗekpu e re. U takumai ɗa u ciya̱i utsura, adama na u lyaꞋa ba u soꞋo ba, ali ayin a tatsu kanna n kayin.
12 um pedaço de bolo de figos prensados e dois bolos de uvas passas. Ele comeu e recobrou as forças, pois tinha ficado três dias e três noites sem comer e sem beber.
13 Ɗa Dawuda we ecei ni, <<Teɗai vu uta̱i, yayi vuzagbayin vu nu?>>
13 Davi lhe perguntou: "A quem você pertence e de onde vem? " Ele respondeu: "Sou um jovem egípcio, servo de um amalequita. Meu senhor me abandonou quando fiquei doente há três dias.
14 Tsu bankai Negebu vu Keritiya va aza a Yahuda n Negebu va aza e Kelepu kuvon, ɗa kpamu tsu songi likuci i Zikilagu.>>
14 Nós atacamos o Neguebe dos queretitas, o território que pertence a Judá e o Neguebe de Calebe. E incendiamos a cidade de Ziclague".
15 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Ko va kubanka mu ta̱ a̱ ubuta̱ u wo ovonshi a?>>
15 Davi lhe perguntou: "Você pode levar-me até esse bando de invasores? " Ele respondeu: "Jura, diante de Deus, que não me matarás nem me entregarás nas mãos de meu senhor, e te levarei até eles".
16 Ɗa u bankai Dawuda ɗe, ɗa u cinai le a wacuwai a̱ ubuta̱ dem ele a kulya n osoꞋi n e jeꞋi adama a ucanuku u gbani una a̱ pura̱i a iɗika ya aza a Filisitiya n Yahuda.
16 Quando ele levou Davi até lá, eles estavam espalhados pela região, comendo, bebendo e festejando os muitos bens que haviam tomado da terra dos filisteus e de Judá.
17 Ɗa Dawuda u shilika̱i n ele, ili i na i ɗikai kulivi ali sai kayin washi, ko vuza te u laꞋaka ba, sai olobo amangatawa̱na̱shi (400) ana a kumbai Arakuma ɗa a sumai.
17 Davi os atacou no dia seguinte, desde o amanhecer até à tarde, e nenhum deles escapou, com a exceção de quatrocentos jovens que montaram em camelos e fugiram.
18 Ɗa Dawuda u bonokoi n ili i na aza a Ameleki a̱ pura̱i koɓolo n a̱ma̱ci e re a̱ ni feu.
18 Davi recuperou tudo o que os amalequitas tinham levado, incluindo suas duas mulheres.
19 Ko i te i puwa̱nka̱ ba. Maku n vuzagbayin, olobo nu nkere, ucanuku n ili dem u na ishi a ɗikai. Dawuda u bono ta̱ n u ɗa ra̱ka̱.
19 Nada faltou; nem jovens, nem velhos, nem filhos, nem filhas, nem bens nem qualquer outra coisa que fora levada. Davi recuperou tudo.
20 Ɗa u ɗikai ushiga wu nlala nu nraɗika n wa anaka aza a Ameleki ra̱ka̱, ɗa uma a̱ ni a guɓai le e kelime ko otoku, n a danai, <<Nava ucanuku u gbani u Dawuda u ɗa.>>
20 E tomou também todos os rebanhos dos amalequitas, e seus soldados os conduziram à frente dos outros animais, dizendo: "Estes são os despojos de Davi".
21 Ɗa Dawuda u bonoi a̱ ubuta̱ u uma amangatawenre (200) a na a fuɗai o tonoi ni ba, adama o woꞋwi, aza a na a̱ ka̱sukpa̱i e kuyene ku Besoru. Ana e enei ni ɗa a̱ ɗa̱nga̱i a gasai n Dawuda n uma a̱ ni. Ana Dawuda u yawai ɗevu n ele, ɗa u kya̱sa̱i le.
21 Então Davi foi até os duzentos homens que estavam exaustos demais para segui-lo e tinham ficado no ribeiro de Besor. Eles saíram para encontrar Davi e os que estavam com ele. Ao se aproximar com seus soldados, Davi os saudou.
22 Ama ɗa icuꞋu i gbani-gbani koɓolo n aza a kavama a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na a banai kuvon n Dawuda a danai, <<A na wo okpoi ele a bana kuvon n a̱tsu ba, ci e kupece ucanuku u na tsu pura̱i a̱ ubuta̱ u kuvon n ele ba. E neke le muku n ele n a̱ma̱ci e le a laza.>>
22 Mas todos os maus e vadios que tinham ido com Davi disseram: "Uma vez que não saíram conosco, não repartiremos com eles os bens que recuperamos. No entanto, cada um poderá pegar sua mulher e seus filhos e partir".
23 Ama ɗa Dawuda wu ushuki u danai le, <<Aza a̱ va̱ u gaꞋan tsu yaꞋan nannai n ili i na Vuzavaguɗu u nekei tsu ba. U ɓa̱nka̱ tsu ta̱, ali ɗa u nekei tsu ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wi irala i tsu.
23 Davi respondeu: "Não, meus irmãos! Não façam isso com o que o Senhor nos deu. Ele nos protegeu e entregou em nossas mãos as forças que vieram contra nós.
24 Ko vuza wa̱ kushuku n i na yi a kudansa ba. I ta̱ e kupece ili ya dem derere. Vuza na u da̱sa̱ngi kindi ku ucanuku n aza na a banai kuvon, yaba dem wi ta̱ a̱ kuciya̱ derere n vutoku.>>
24 Quem concordará com o que vocês estão dizendo? A parte de quem ficou com a bagagem será a mesma de quem foi à batalha. Todos receberão partes iguais".
25 Ɗa Dawuda u zuwai ukuna u nampa wo okpoi wila̱ n ili kutono ya aza a Isaraila a kanna ka nanlo ali n anana.
25 Davi fez disso um decreto e uma ordenança para Israel, desde aquele dia até hoje.
26 Ana Dawuda u bonoi a̱ likuci i Zikilagu ɗa u suki a banka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda ucanuku u yoku, ele na i a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni ɗa u danai, <<Isa yi, kuneꞋe ku ɗa n neꞋi ɗa̱, a̱ ka̱tsuma̱ ku ucanuku u kuvon u na ci isai ekiye aza a Ameleki irala i Vuzavaguɗu.>>
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte dos bens às autoridades de Judá, que eram seus amigos, dizendo: "Eis um presente para vocês, tirado dos bens dos inimigos do Senhor".
27 U suꞋuki u ɗa a kubana nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ m Betelu n aza a Ramotu vu Negebu n aza a Jatiru,
27 Ele enviou esse presente às autoridades de Betel, de Ramote do Neguebe, de Jatir,
28 n aza a̱ likuci i Arowa, n Sifomatu, n aza a Eshitemowa,
28 de Aroer, de Sifmote, de Estemoa,
29 n aza a Rakalu n likuci ya aza a Jerameyelu, n likuci ya aza a Kena,
29 de Racal, das cidades dos jerameelitas e dos queneus,
30 n aza a Horuma n aza a Boru-ashan n aza a Ataku,
30 e de Hormá, de Corasã, de Atace,
31 n aza a Heburon koɓolo n aza a̱ ubuta̱ ra̱ka̱ u na Dawuda u ka̱ra̱sa̱i n uma a̱ ni.
31 de Hebrom e de todos os lugares onde Davi e seus soldados tinham passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.