1 Samuel 30

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dawuda koɓolo n aza a̱ ni o bonoi a Zikilagu a kanna ka tatsu, ɗa a cinai wana ɗai aza a Ameleki a banka Negebu n aza a Zikilagu kuvon. Ali ɗa o songi likuci Zikilagu.
1 Aconteceu que, ao terceiro dia, quando Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, os amalequitas já tinham invadido o Sul e a cidade de Ziclague. Tomaram Ziclague e a incendiaram.
2 Ɗa a ɗikai a̱ma̱ci koɓolo n aza a na i punu ra̱ka̱ muku n aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱, a lazai n ele. Una vuza ba ama ɗa a̱ pura̱i le a lazakai.
2 Levaram cativas as mulheres que lá estavam, mas não mataram ninguém, nem pequenos nem grandes; tão somente os levaram consigo e foram embora.
3 Ana Dawuda n uma a̱ ni a yawai a Zikilagu, ɗa a cinai likuci ya usongi, kpamu ɗa a̱ pura̱i a̱ma̱ci e le n nkere n olobo e le a kubanka ugbashi.
3 Davi e os seus homens chegaram à cidade, e viram que tinha sido queimada, e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados cativos.
4 Ɗa Dawuda koɓolo n uma a̱ ni a̱ shika̱i ka̱u ali ɗa okpoi babu utsura u ma̱shi kpamu.
4 Então Davi e o povo que estava com ele ergueram a voz e choraram, até não terem mais forças para chorar.
5 Ɗa e remei a̱ma̱ci e re a Dawuda Ahinowam va aza a Jezirelu n Abigelu vuka vu Nabalu vuza va aza a Kamelu.
5 Também as duas mulheres de Davi tinham sido levadas: Ainoã, a jezreelita, e Abigail, a viúva de Nabal, o carmelita.
6 Dawuda u na̱mgba̱ ta̱ ka̱tsuma̱ ka̱u, adama a na uma a ciga ta̱ ku varai n atali adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u muku n le nkere n olobo. Ama Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ni ka nekei ta̱ utsura u ka̱ɗu.
6 Davi ficou muito angustiado, pois o povo falava de apedrejá-lo, porque todos estavam amargurados, cada um por causa de seus filhos e suas filhas. Mas Davi se reanimou no Senhor , seu Deus.
7 Ɗa Dawuda u danai Abiyata ganu maku ma Ahimeleki, <<Tuka̱ mu n efodu vu kula̱nsa̱ kuyeve ku Ka̱shile.>> Ɗa Abiyata tana u tuka̱i.
7 Davi disse a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: — Traga aqui a estola sacerdotal. E Abiatar a trouxe a Davi.
8 Ɗa Dawuda u we ecei Vuzavaguɗu, u danai, <<N tono uma a nampa a, aza a na a̱ tuka̱i tsu n kuvon? Mi ta̱ a kucina le?>>
8 Então Davi consultou o Senhor , dizendo: — Devo perseguir esse bando? Conseguirei alcançá-lo? O — Persiga o bando, porque você certamente o alcançará e libertará os cativos.
9 Ɗa Dawuda n uma amangatawa̱nta̱li (600) a̱ ka̱na̱i uye a kubana e kuyene ku Besoru, ɗa aza o yoku a shamgbai lo.
9 Então Davi partiu, ele e os seiscentos homens que com ele estavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde os retardatários ficaram.
10 Dawuda u lyaꞋi kelime n uma amangatawa̱na̱shi (400) adama a na uma amangatawenre (200) oꞋwo ta̱ ka̱u ali a fuɗa pasa kuyene ka ba.
10 Davi e quatrocentos homens continuaram a perseguição, mas duzentos ficaram atrás, por não poderem passar o ribeiro de Besor, de tão cansados que estavam.
11 Ɗa a cinai vuza va aza a masar a kakamba, ɗa a ɗikai ni a̱ tuka̱i u Dawuda. Ɗa e nekei ni mini u soꞋi n ilikulya u lyaꞋi.
11 Encontraram no campo um homem egípcio e o trouxeram a Davi. Deram-lhe pão, e ele comeu, e deram-lhe água para beber.
12 E nekei ni a̱kutsu a umaci u ma̱biri e ɗekpu e re. U takumai ɗa u ciya̱i utsura, adama na u lyaꞋa ba u soꞋo ba, ali ayin a tatsu kanna n kayin.
12 Deram-lhe também um pedaço de pasta de figos secos e dois cachos de passas, e ele comeu. Assim, recobrou as forças, pois havia três dias e três noites que não comia pão, nem bebia água.
13 Ɗa Dawuda we ecei ni, <<Teɗai vu uta̱i, yayi vuzagbayin vu nu?>>
13 Então Davi lhe perguntou: — De quem você é e de onde você vem? O moço egípcio respondeu: — Sou servo de um amalequita, e meu senhor me deixou aqui, porque adoeci há três dias.
14 Tsu bankai Negebu vu Keritiya va aza a Yahuda n Negebu va aza e Kelepu kuvon, ɗa kpamu tsu songi likuci i Zikilagu.>>
14 Nós invadimos o lado sul dos queretitas, o território de Judá e o lado sul de Calebe e pusemos fogo em Ziclague.
15 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Ko va kubanka mu ta̱ a̱ ubuta̱ u wo ovonshi a?>>
15 Então Davi lhe perguntou: — Você poderia me levar até esse bando? Ele respondeu: — Jure por Deus que não vai me matar, nem me entregar nas mãos de meu senhor, e eu o levarei até esse bando.
16 Ɗa u bankai Dawuda ɗe, ɗa u cinai le a wacuwai a̱ ubuta̱ dem ele a kulya n osoꞋi n e jeꞋi adama a ucanuku u gbani una a̱ pura̱i a iɗika ya aza a Filisitiya n Yahuda.
16 E ele levou Davi até lá. Eis que os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e fazendo festa por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Ɗa Dawuda u shilika̱i n ele, ili i na i ɗikai kulivi ali sai kayin washi, ko vuza te u laꞋaka ba, sai olobo amangatawa̱na̱shi (400) ana a kumbai Arakuma ɗa a sumai.
17 Davi os atacou e lutou contra eles, desde o crepúsculo até a tarde do dia seguinte, e nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos moços que montaram em camelos e fugiram.
18 Ɗa Dawuda u bonokoi n ili i na aza a Ameleki a̱ pura̱i koɓolo n a̱ma̱ci e re a̱ ni feu.
18 Assim, Davi salvou tudo o que os amalequitas tinham levado. Também salvou as suas duas mulheres.
19 Ko i te i puwa̱nka̱ ba. Maku n vuzagbayin, olobo nu nkere, ucanuku n ili dem u na ishi a ɗikai. Dawuda u bono ta̱ n u ɗa ra̱ka̱.
19 Não lhes faltou coisa alguma, nem pequena nem grande, nem os filhos, nem as filhas, nem o despojo, nada do que lhes haviam tomado: Davi trouxe tudo de volta.
20 Ɗa u ɗikai ushiga wu nlala nu nraɗika n wa anaka aza a Ameleki ra̱ka̱, ɗa uma a̱ ni a guɓai le e kelime ko otoku, n a danai, <<Nava ucanuku u gbani u Dawuda u ɗa.>>
20 Davi também tomou todas as ovelhas e o gado. Então levaram esses animais diante de Davi e disseram: — Este é o despojo de Davi.
21 Ɗa Dawuda u bonoi a̱ ubuta̱ u uma amangatawenre (200) a na a fuɗai o tonoi ni ba, adama o woꞋwi, aza a na a̱ ka̱sukpa̱i e kuyene ku Besoru. Ana e enei ni ɗa a̱ ɗa̱nga̱i a gasai n Dawuda n uma a̱ ni. Ana Dawuda u yawai ɗevu n ele, ɗa u kya̱sa̱i le.
21 Quando Davi se aproximou dos duzentos homens que, de tão cansados que estavam, não o puderam seguir e ficaram no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que vinha com ele. Davi se aproximou deles e os saudou cordialmente.
22 Ama ɗa icuꞋu i gbani-gbani koɓolo n aza a kavama a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na a banai kuvon n Dawuda a danai, <<A na wo okpoi ele a bana kuvon n a̱tsu ba, ci e kupece ucanuku u na tsu pura̱i a̱ ubuta̱ u kuvon n ele ba. E neke le muku n ele n a̱ma̱ci e le a laza.>>
22 Então todos os perversos e malignos, dentre os homens que tinham ido com Davi, disseram: — Uma vez que não foram conosco, não lhes daremos nada do despojo que salvamos. Que cada um leve a sua mulher e os seus filhos e se vá embora.
23 Ama ɗa Dawuda wu ushuki u danai le, <<Aza a̱ va̱ u gaꞋan tsu yaꞋan nannai n ili i na Vuzavaguɗu u nekei tsu ba. U ɓa̱nka̱ tsu ta̱, ali ɗa u nekei tsu ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wi irala i tsu.
23 Porém Davi disse: — Meus irmãos, não façam isto com o que o
24 Ko vuza wa̱ kushuku n i na yi a kudansa ba. I ta̱ e kupece ili ya dem derere. Vuza na u da̱sa̱ngi kindi ku ucanuku n aza na a banai kuvon, yaba dem wi ta̱ a̱ kuciya̱ derere n vutoku.>>
24 E quem lhes daria ouvidos nisso? Porque a mesma parte que cabe aos que foram à batalha será também a parte dos que ficaram com a bagagem; receberão partes iguais.
25 Ɗa Dawuda u zuwai ukuna u nampa wo okpoi wila̱ n ili kutono ya aza a Isaraila a kanna ka nanlo ali n anana.
25 E assim, desde aquele dia em diante, isso foi estabelecido por estatuto e direito em Israel, até o dia de hoje.
26 Ana Dawuda u bonoi a̱ likuci i Zikilagu ɗa u suki a banka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda ucanuku u yoku, ele na i a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni ɗa u danai, <<Isa yi, kuneꞋe ku ɗa n neꞋi ɗa̱, a̱ ka̱tsuma̱ ku ucanuku u kuvon u na ci isai ekiye aza a Ameleki irala i Vuzavaguɗu.>>
26 Quando Davi chegou a Ziclague, enviou parte do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: — Este é um presente para vocês, tirado do despojo dos inimigos do
27 U suꞋuki u ɗa a kubana nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ m Betelu n aza a Ramotu vu Negebu n aza a Jatiru,
27 Ele enviou esse presente aos anciãos de Betel, de Ramote do Neguebe, de Jatir,
28 n aza a̱ likuci i Arowa, n Sifomatu, n aza a Eshitemowa,
28 de Aroer, de Sifmote, de Estemoa,
29 n aza a Rakalu n likuci ya aza a Jerameyelu, n likuci ya aza a Kena,
29 de Racal, das cidades dos jerameelitas e dos queneus,
30 n aza a Horuma n aza a Boru-ashan n aza a Ataku,
30 de Horma, de Borasã, de Atace,
31 n aza a Heburon koɓolo n aza a̱ ubuta̱ ra̱ka̱ u na Dawuda u ka̱ra̱sa̱i n uma a̱ ni.
31 de Hebrom e de todos os lugares em que Davi tinha passado, ele e os seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.