1 Samuel 30
asg (ASG) vs NTLH
1 Dawuda koɓolo n aza a̱ ni o bonoi a Zikilagu a kanna ka tatsu, ɗa a cinai wana ɗai aza a Ameleki a banka Negebu n aza a Zikilagu kuvon. Ali ɗa o songi likuci Zikilagu.
1 Dois dias depois, Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, a sua cidade. Enquanto ele havia estado fora, os amalequitas tinham invadido o Sul da terra de Judá e atacado Ziclague. Eles queimaram a cidade
2 Ɗa a ɗikai a̱ma̱ci koɓolo n aza a na i punu ra̱ka̱ muku n aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱, a lazai n ele. Una vuza ba ama ɗa a̱ pura̱i le a lazakai.
2 e prenderam todas as mulheres. Não mataram ninguém, mas foram embora e levaram todos como prisioneiros.
3 Ana Dawuda n uma a̱ ni a yawai a Zikilagu, ɗa a cinai likuci ya usongi, kpamu ɗa a̱ pura̱i a̱ma̱ci e le n nkere n olobo e le a kubanka ugbashi.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram, viram que a cidade tinha sido queimada e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados embora.
4 Ɗa Dawuda koɓolo n uma a̱ ni a̱ shika̱i ka̱u ali ɗa okpoi babu utsura u ma̱shi kpamu.
4 Então Davi e os seus homens começaram a chorar e choraram até ficarem sem forças.
5 Ɗa e remei a̱ma̱ci e re a Dawuda Ahinowam va aza a Jezirelu n Abigelu vuka vu Nabalu vuza va aza a Kamelu.
5 As duas mulheres de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo, também haviam sido levadas.
6 Dawuda u na̱mgba̱ ta̱ ka̱tsuma̱ ka̱u, adama a na uma a ciga ta̱ ku varai n atali adama a una̱mgbi u ka̱tsuma̱ u muku n le nkere n olobo. Ama Vuzavaguɗu Ka̱shile ka̱ ni ka nekei ta̱ utsura u ka̱ɗu.
6 Davi ficou então numa situação muito difícil, pois os seus homens estavam tão amargurados por ficarem sem os seus filhos, que falavam até em matá-lo a pedradas. Mas o Senhor , seu Deus, lhe deu coragem.
7 Ɗa Dawuda u danai Abiyata ganu maku ma Ahimeleki, <<Tuka̱ mu n efodu vu kula̱nsa̱ kuyeve ku Ka̱shile.>> Ɗa Abiyata tana u tuka̱i.
7 E ele disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: — Traga aqui o E Abiatar trouxe.
8 Ɗa Dawuda u we ecei Vuzavaguɗu, u danai, <<N tono uma a nampa a, aza a na a̱ tuka̱i tsu n kuvon? Mi ta̱ a kucina le?>>
8 Então Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir atrás desses invasores? Conseguirei pegá-los? Deus respondeu: — Vá atrás deles. Você os pegará e libertará os prisioneiros.
9 Ɗa Dawuda n uma amangatawa̱nta̱li (600) a̱ ka̱na̱i uye a kubana e kuyene ku Besoru, ɗa aza o yoku a shamgbai lo.
9 Então Davi e os seus seiscentos homens saíram, e, quando chegaram ao ribeirão de Besor, alguns deles ficaram ali.
10 Dawuda u lyaꞋi kelime n uma amangatawa̱na̱shi (400) adama a na uma amangatawenre (200) oꞋwo ta̱ ka̱u ali a fuɗa pasa kuyene ka ba.
10 Davi continuou o seu caminho com quatrocentos homens. Os outros duzentos estavam cansados demais para atravessar o ribeirão e por isso ficaram para trás.
11 Ɗa a cinai vuza va aza a masar a kakamba, ɗa a ɗikai ni a̱ tuka̱i u Dawuda. Ɗa e nekei ni mini u soꞋi n ilikulya u lyaꞋi.
11 Os homens de Davi acharam no campo um rapaz egípcio e o levaram a Davi. Deram ao rapaz comida, água,
12 E nekei ni a̱kutsu a umaci u ma̱biri e ɗekpu e re. U takumai ɗa u ciya̱i utsura, adama na u lyaꞋa ba u soꞋo ba, ali ayin a tatsu kanna n kayin.
12 figos secos e dois cachos de passas. Ele havia ficado três dias e três noites sem comer, nem beber. Mas, depois de comer, as suas forças voltaram.
13 Ɗa Dawuda we ecei ni, <<Teɗai vu uta̱i, yayi vuzagbayin vu nu?>>
13 Então Davi perguntou: — Quem é o seu dono? De onde você é? — Eu sou egípcio e sou escravo de um amalequita! — respondeu ele. — O meu dono me deixou aqui há três dias porque fiquei doente.
14 Tsu bankai Negebu vu Keritiya va aza a Yahuda n Negebu va aza e Kelepu kuvon, ɗa kpamu tsu songi likuci i Zikilagu.>>
14 Nós invadimos a terra dos queretitas, a região Sul de Judá e o território do grupo de famílias de Calebe e queimamos a cidade de Ziclague.
15 Ɗa Dawuda u danai ni, <<Ko va kubanka mu ta̱ a̱ ubuta̱ u wo ovonshi a?>>
15 Então Davi lhe perguntou: — Você pode me levar até onde os amalequitas estão? — Sim, — respondeu ele — se o senhor prometer em nome de Deus que não me matará, nem me entregará ao meu dono.
16 Ɗa u bankai Dawuda ɗe, ɗa u cinai le a wacuwai a̱ ubuta̱ dem ele a kulya n osoꞋi n e jeꞋi adama a ucanuku u gbani una a̱ pura̱i a iɗika ya aza a Filisitiya n Yahuda.
16 Então ele levou Davi. Os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de coisas que haviam tomado na terra dos filisteus e na terra de Judá.
17 Ɗa Dawuda u shilika̱i n ele, ili i na i ɗikai kulivi ali sai kayin washi, ko vuza te u laꞋaka ba, sai olobo amangatawa̱na̱shi (400) ana a kumbai Arakuma ɗa a sumai.
17 No dia seguinte ao amanhecer, Davi os atacou e lutou até o anoitecer. E nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos rapazes que montaram camelos e fugiram.
18 Ɗa Dawuda u bonokoi n ili i na aza a Ameleki a̱ pura̱i koɓolo n a̱ma̱ci e re a̱ ni feu.
18 Davi salvou todos os que tinham sido levados como prisioneiros, incluindo as suas duas mulheres, e trouxe de volta tudo o que os amalequitas haviam tomado.
19 Ko i te i puwa̱nka̱ ba. Maku n vuzagbayin, olobo nu nkere, ucanuku n ili dem u na ishi a ɗikai. Dawuda u bono ta̱ n u ɗa ra̱ka̱.
19 Não ficou faltando nada: Davi levou de volta todos os filhos e todas as filhas dos seus homens e todas as coisas, grandes e pequenas, que os amalequitas haviam tomado.
20 Ɗa u ɗikai ushiga wu nlala nu nraɗika n wa anaka aza a Ameleki ra̱ka̱, ɗa uma a̱ ni a guɓai le e kelime ko otoku, n a danai, <<Nava ucanuku u gbani u Dawuda u ɗa.>>
20 Levou também todas as ovelhas e todo o gado. Então os homens de Davi levaram a ele os seus animais e disseram: — Estes animais são seus.
21 Ɗa Dawuda u bonoi a̱ ubuta̱ u uma amangatawenre (200) a na a fuɗai o tonoi ni ba, adama o woꞋwi, aza a na a̱ ka̱sukpa̱i e kuyene ku Besoru. Ana e enei ni ɗa a̱ ɗa̱nga̱i a gasai n Dawuda n uma a̱ ni. Ana Dawuda u yawai ɗevu n ele, ɗa u kya̱sa̱i le.
21 Aí Davi voltou para o lugar onde estavam os duzentos homens que não tinham ido com ele e haviam ficado atrás, no ribeirão de Besor, por estarem muito cansados. Eles saíram ao encontro de Davi e dos seus homens. Davi chegou perto deles e os cumprimentou.
22 Ama ɗa icuꞋu i gbani-gbani koɓolo n aza a kavama a̱ ka̱tsuma̱ ka aza a na a banai kuvon n Dawuda a danai, <<A na wo okpoi ele a bana kuvon n a̱tsu ba, ci e kupece ucanuku u na tsu pura̱i a̱ ubuta̱ u kuvon n ele ba. E neke le muku n ele n a̱ma̱ci e le a laza.>>
22 Mas alguns homens ordinários e de mau caráter que tinham ido com Davi disseram: — Eles não foram conosco; por isso, não lhes daremos nada do que trouxemos. Eles podem pegar as suas mulheres e os seus filhos e ir embora.
23 Ama ɗa Dawuda wu ushuki u danai le, <<Aza a̱ va̱ u gaꞋan tsu yaꞋan nannai n ili i na Vuzavaguɗu u nekei tsu ba. U ɓa̱nka̱ tsu ta̱, ali ɗa u nekei tsu ulyaꞋi a̱ ubuta̱ wi irala i tsu.
23 Mas Davi respondeu: — Meus irmãos, vocês não podem fazer isso com o que o
24 Ko vuza wa̱ kushuku n i na yi a kudansa ba. I ta̱ e kupece ili ya dem derere. Vuza na u da̱sa̱ngi kindi ku ucanuku n aza na a banai kuvon, yaba dem wi ta̱ a̱ kuciya̱ derere n vutoku.>>
24 Ninguém pode concordar com o que vocês estão dizendo! Tudo deve ser repartido em partes iguais: quem ficou atrás com a bagagem deve receber o mesmo que aquele que lutou na batalha.
25 Ɗa Dawuda u zuwai ukuna u nampa wo okpoi wila̱ n ili kutono ya aza a Isaraila a kanna ka nanlo ali n anana.
25 Davi fez desta ordem uma lei . E até hoje ela é seguida em Israel.
26 Ana Dawuda u bonoi a̱ likuci i Zikilagu ɗa u suki a banka nkoshi m gba̱ra̱-gba̱ra̱ ma aza a Yahuda ucanuku u yoku, ele na i a̱ja̱Ꞌa̱ a̱ ni ɗa u danai, <<Isa yi, kuneꞋe ku ɗa n neꞋi ɗa̱, a̱ ka̱tsuma̱ ku ucanuku u kuvon u na ci isai ekiye aza a Ameleki irala i Vuzavaguɗu.>>
26 Quando Davi voltou para Ziclague, pegou parte do que havia tomado dos inimigos e mandou para os seus amigos, os líderes de Judá, com esta mensagem: — Este é um presente para vocês, tirado das coisas que nós tomamos dos inimigos de Deus, o
27 U suꞋuki u ɗa a kubana nkoshi n gba̱ra̱-gba̱ra̱ m Betelu n aza a Ramotu vu Negebu n aza a Jatiru,
27 Davi mandou presentes aos líderes das seguintes cidades: Betel, Ramá, que fica ao sul de Judá, Jatir,
28 n aza a̱ likuci i Arowa, n Sifomatu, n aza a Eshitemowa,
28 Aroer, Sifmote, Estemoa, Racal, Horma, Borasã, Atace, Hebrom; e também às cidades das tribos dos jerameelitas e dos queneus — todos os lugares onde Davi e os seus homens haviam estado.
29 n aza a Rakalu n likuci ya aza a Jerameyelu, n likuci ya aza a Kena,
29 — ausente —
30 n aza a Horuma n aza a Boru-ashan n aza a Ataku,
30 — ausente —
31 n aza a Heburon koɓolo n aza a̱ ubuta̱ ra̱ka̱ u na Dawuda u ka̱ra̱sa̱i n uma a̱ ni.
31 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.