1 Samuel 25

asg (ASG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ana kanampa ko kotsoi ɗa Samaila u kuwa̱i, yeve aza a Isaraila ra̱ka̱ o ɓolongi a̱ shika̱i. Ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni a kpaꞋa kuni a̱ likuci i Rama.
1 Samuel morreu. Todo o Israel se juntou para chorá-lo. Sepultaram-no na sua propriedade em Ramá. E Davi retirou-se para o deserto de Farã.
2 Punu a̱ likuci Mawon ya vuza yoku wi ta̱ punu, vuza na wi n kuzuwa a̱ likuci Kamelu. vuza vu uciyi ɗa n a̱bunda̱i. Wi ta̱ nu nkyon a̱kpa̱n a tatsu (3,000), n raɗika ka̱kpa̱n kete (1,000).
2 Havia um homem em Maon cujas propriedades estavam em Carmelo. Era um homem muito rico: possuía três mil ovelhas e mil cabras. Ele encontrava-se então em Carmelo para a tosquia de suas ovelhas.
3 Kula kuni ku ɗa Nabalu, vuka vu ni kpamu Abigelu. Vuka va vi ta̱ n ugboji n tsuloboi ka̱u, ama vali ni vuza vu ulyopi ɗa n tsuya, a̱yi vuza vu kumaci ku Kalepu ɗa.
3 Chamava-se Nabal, e sua esposa Abigail, mulher de grande inteligência e formosura. Ele, porém, era grosseiro e mau; descendia de Caleb.
4 Ana Dawuda wi ɗe a ka kamba, ɗa u panai Nabalu wi ta̱ ɗe a kupuna nlala n ni.
4 Davi, no deserto, sabendo que Nabal tosquiava o seu rebanho,
5 Ɗa u suki muku mo olobo kupa, u danai le, <<Banai a Kamelu a̱ ubuta̱ u Nabalu i danai mi ta̱ ikya̱shi.
5 mandou-lhe dez homens com esta ordem: Subi a Carmelo e dirigi-vos a Nabal,
6 Ka̱ta̱ i dana yi. <Vuzagbayin wuma u nu u geshe. Ma̱ta̱na̱ mo yongo wa̱ a̱nu n kpaꞋa kunu dem koɓolo n i na vi ni i ɗa ra̱ka̱.
6 saudando-o em meu nome e dizendo-lhe: Pela vida! A paz seja contigo! Paz à tua casa e paz a todos os teus bens!
7 M pana ta̱ a danai, vi ta̱ a kukiꞋwan nkyon n nu. A makyan ma na nguɓi n mu nkyon n nu o yongoi a̱ ka̱ka̱ra̱sa̱ a uɓon u na mpa feu mi a̱ ku ka̱ra̱sa̱ n uma a̱ va̱ ama tsu takacika le ba. Babu ili i na yi ile i na o bokoi a makyan ma na de dem o yongoi a Kamelu.
7 Soube que há tosquia em tua casa. Ora, os teus pastores estiveram perto de nós e nunca lhes fizemos mal algum. Nada lhes faltou durante todo o tempo que ficaram em Carmelo.
8 Ece agbashi a̱nu i ta̱ a kudana wu. Adama a nanai, yaꞋan uma a̱ va̱ a̱ ciya̱ mapasa ma singai wa̱ a̱nu, adama a na anana kanna ka ka̱ɗiva̱ kaꞋa. N folono wu ta̱, neke agbashi a̱nu n kolobo ka̱ nu Dawuda i na de dem vu ciya̱ka̱i le.> >>
8 Pergunta-o aos teus servos e eles to dirão. Que os meus encontrem agora graça aos teus olhos, porque chegamos em um dia de festa. Rogo-te que dês aos teus servos e ao teu filho Davi o que tiveres à mão.
9 Ana uma a Dawuda a yawai, ɗa a danai Nabalu ili i na Dawuda u danai le ra̱ka̱, ɗa a vanai.
9 Os homens de Davi foram e repetiram a Nabal todas estas palavras em nome de Davi, e ficaram esperando.
10 Ɗa Nabalu wu ushuki uma a Dawuda, u danai, <<Ya yi biꞋi vuma na e ci ɗeke Dawuda? Ya yi e ci ɗeke kolobo ka Jesi? A ayin a nampa, agbashi i ta̱ lo n a̱bunda̱i aza a na a yaꞋankai aza a gbagbain e le ugbamiwasuvu.
10 Nabal, porém, respondeu-lhes: Quem é Davi? E quem é o filho de Isaí? Há hoje muitos escravos que fogem da casa de seus senhores!
11 Mi a kuɗika ilikulya i va̱ n mini n inyama i na n kiɗakai aza a na i a kuyaꞋanka mu ulinga m peceke uma a na n yevei ubuta̱ una uta̱i ba!>>
11 Irei eu tomar meu pão, minha água e a carne que preparei para os meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde?
12 Ɗa uma a Dawuda a kpatalai o bonoi. Ana a yawai ɗa a tonokoi Dawuda kakuna ka na Nabalu u dansai ra̱ka̱.
12 Os servos de Davi retomaram o caminho e voltaram. Ao chegarem, contaram tudo ao seu senhor.
13 Ɗa Dawuda u danai uma a̱ni, <<Saɓangi otokobi a̱ ɗa̱.>> Ɗa tana a saɓangi otokobi e le, ɗa a̱yi Dawuda feu u saɓangi ka̱ ni. A yawa ta̱ uma amangatawa̱na̱shi (400) e le na o tonoi Dawuda, uma amangatawenre (200) tamkpamu a shamgbai a̱ ubuta̱ wu ucanuku.
13 Então disse Davi aos seus homens: Cinja cada um a sua espada! Todos o fizeram, inclusive Davi. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, ficando duzentos com as bagagens.
14 Ɗa vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka muku mo olobo n Nabalu u danai Abigelu vuka vu Nabalu. U danai,<<Dawuda u suku ta̱ n uma a̱ni a kakamba a̱ kya̱sa̱ vuzagbayin vu tsu, ama ɗa u shikusai le.
14 Mas Abigail, mulher de Nabal, fora informada por um dos servos de seu marido: Davi mandou, do deserto, mensageiros para saudar o nosso amo, mas ele os recebeu mal.
15 Kpamu uma nampa a nusaka tsu ba. A saꞋwa ku takacika tsu ba, kpamu ida̱shi i tsu n ele a kakamba ra̱ka̱ ko ili i te i tsu i puwa̱nka̱ ba.
15 No entanto, esses homens nos trataram sempre muito bem, e jamais nos fizeram mal algum, nem nos causaram prejuízo durante todo o tempo que estivemos com eles no campo.
16 Kanna n kayin okpo tsu ta̱ nshilya u ka̱ra̱i n a̱tsu a ayin na ci a kaguɓa ka nlala.
16 Pelo contrário, serviram-nos de defesa, dia e noite, durante todo o tempo em que estivemos com eles apascentando os rebanhos.
17 Gogo na vu sheshe ka̱ta̱ vu yeve i na va kuyaꞋan, adama a na a ciga ta kutakacika vuzagbayin n kpaꞋa ku ni ra̱ka̱. Ɗanna vuzagbayin va wi ta̱ n ka̱ɗu kagbanigbani, ka na u tsu panaka vuza ba.>>
17 Vê, pois, o que tens a fazer, porque nosso amo e toda a sua casa está ameaçada de ruína, e ele é um malvado com quem não se pode falar.
18 Abigelu u la̱nga̱sa̱ makyan ba. Ɗa u ɗikai a̱kutsu o boroji amangatawenre (200) edele a̱ ma̱kya̱n e re, n nlala n tawun n na a suꞋwain n ishina yu ukangali agisamkpatsu kupa n a tatsu n umaci wi inabi amangatawun (100) ɗa u shiyakai njaki.
18 Apressou-se então Abigail, e tomou duzentos pães, dois odres de vinho, cinco cordeiros preparados, cinco medidas de grão torrado, cem tortas de uvas secas, duzentas de figos secos, colocando tudo em cima de jumentos.
19 Ɗa u danai agbashi a, <<Ka̱na̱i uye a kubana, mi ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱.>> Ama u dana vali ni Nabalu ba.
19 E disse aos seus servos: Ide adiante de mim; eu vos seguirei. Mas não disse nada a Nabal, seu marido.
20 A̱yi a nwalu gaɗi vu majaki, a na u yawai a kumi ku kusan kugbayin, ɗa u we enei Dawuda koɓolo n uma a̱ni a̱ kucipa̱. Ɗa u gasai n ele.
20 Quando descia por um caminho secreto da montanha, montada num jumento, encontrou Davi com os seus homens que vinham em sentido inverso.
21 Adama a na Dawuda u dana ta̱ ɗe, <<Ulinga u gbani ɗa n yaꞋin a na n la̱na̱i kuzuwa ku Nabalu a kakamba, ali ɗa wo okpoi ko ili te i ni i puwa̱nka̱ ba. N yaꞋankai ni kasingai ama ɗa kucikpa u bonokoi mu n kawuya.
21 Ora, Davi dissera: Em vão, pois, guardei tudo o que esse homem possuía no deserto, sem que lhe fosse tirada coisa alguma! E ele paga-me o bem com o mal.
22 YaꞋan Ka̱shile ka takacika mu, ɗa baci makpaꞋa n usana n ka̱sukpa̱i vuma te vu ni n wuma.>>
22 Deus trate com todo o seu rigor os inimigos de Davi! E que ele não me poupe, se de hoje até amanhã eu deixar vivo um só homem de tudo o que pertence a Nabal!
23 Ana Abigelu wenei Dawuda, ɗa u yaꞋin moloko u cipa̱i a majaki ma̱ ni ɗa u kuɗa̱ngi e kelime ka ni ali a iɗika.
23 Quando Abigail avistou Davi, desceu prontamente do jumento e prostrou-se com o rosto por terra diante dele.
24 U kuɗa̱ngi e ene a̱ni, ɗa u danai, <<Vuzagbayin vu va̱, ka̱sukpa̱ unushi u nampa wo okpo u va̱. N folono wu ta̱, ka̱sukpa̱ kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan kadanshi n avu, ka̱ta̱ vu pana i na kagbashi ka̱ nu ka kudansa.
24 Assim prostrada aos seus pés, disse-lhe: Sobre mim, meu senhor, caia a culpa! Deixa falar a tua serva e ouve suas palavras.
25 Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu takacika kaci ka̱ nu adama kadanshi ka vuza gbani-gbani vu tsu Nabalu ba. Adama a na a̱yi kalau kaꞋa, tsu na kula ku ni ki ɗaɗa kalau. Kpamu e kupece yi n tsulau ci ni ba. Ama mpa kagbashi ka̱ nu me ene muku mu usuki ma ba.
25 Que o meu senhor não faça caso desse malvado Nabal, pois ele é bem o que o seu nome indica: Nabal, louco; e ele o é. Mas eu, tua escrava, não vi os homens que o meu senhor mandou.
26 Gogo na vuzagbayin vu va̱, a na wo okpoi Ka̱shile ke neke wu kofon ka na va kuyaꞋan munuka ba, n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu n wuma u nu kpamu, yaꞋan irala a̱ nu ra̱ka̱, aza a na i a kuciga kuyaꞋanka wu ka gbani-gbani okpo tsu na Nabalu wi.
26 Agora, por Deus e por tua vida: foi o Senhor quem te impediu de derramar sangue e de te vingar por tua mão. Sejam como Nabal os teus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor.
27 Gogo na vuzagbayin, isa kuneꞋe ku na mpa kagbashi ka̱ nu Abigelu n tuka̱i nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ m peceke aza a na i o kutono wu.
27 Aceita, pois, este presente que tua serva trouxe ao meu senhor, e reparte-o entre os homens que te seguem.
28 N folono wu ta̱ vuzagbayin, cinukpaka kagbashi ka̱ nu unushi u ni, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ a kuzuwa wu vo okpo mogono avu n kumaci ku nu, vi ta̱ o kuvon ku Vuzavaguɗu. Kpamu vi a kuyaꞋan kagbanigbani ba a ayin a wuma a̱ nu dem.
28 Rogo-te que perdoes a culpa de tua serva. Certamente o Senhor dará à casa de meu senhor uma existência durável, porque o meu senhor combate nas guerras de Deus, e nenhum mal te atingirá em todos os dias de tua vida.
29 Ko ɗa baci vuza yoku u ɗa̱nga̱i kula̱nsa̱ wuma u nu, yaꞋan wuma u vuzagbayin vu va̱ wo okpo ushiyi n aza a wuma koɓolo n Ka̱shile ka̱ nu, uteku tsu na a tsu shiya makatalu ma kuneꞋe. Ka̱sukpa̱ a taɗuku wuma wi irala i nu tsu katali ka ka̱vimgba̱tsu.
29 Se alguém te perseguir ou conspirar contra a tua vida, a alma de meu senhor será guardada no escrínio dos vivos junto do Senhor, teu Deus, enquanto a vida de teus inimigos será lançada pelo Senhor ao longe, como a pedra de uma funda.
30 Ayin a na baci Vuzavaguɗu u shatangi kasingai ka na u yaꞋankai nu uzuwukpani, ɗa kpamu u zuwai nu vo okpoi vuzagbayin vi Isaraila,
30 Quando o Senhor tiver feito ao meu senhor todo o bem que lhe prometeu, e te tiver estabelecido chefe sobre Israel,
31 adama a na ka̱ta̱ vu ciya̱ ili i na i kuzuwa wu una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ba, ko vu na̱mgba̱ ka̱ɗu adama a na mpasa n vuza na mi a kaci ka̱ nu ba, vi kpamu a kutsupaka ka̱ci ka̱ nu ba. Ayin a na baci Vuzavaguɗu u nekei nu u lyai, vu ciɓa nu mpa kagbashi ka̱ nu.>>
31 não terás no coração este pesar, nem este remorso de ter derramado sangue sem motivo e de se ter vingado por si mesmo! Quando o Senhor te tiver feito bem, ó meu Senhor, lembra-te de tua serva.
32 Ɗa Dawuda u danai Abigelu, <<YaꞋan tsu cikpa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, a̱yi na u suki nu vu gasa nu mpa anana.
32 Davi respondeu a Abigail: Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, que te mandou hoje ao meu encontro!
33 YaꞋan una̱singai u yongo n avu adama a ugboji u nu. Adama a na vu sa̱nka̱ mu ta̱ kuyaꞋan munuka, n tsu na vu sa̱nka̱i mu kutsupaka ka̱ci ka̱ va̱ anana.
33 Bendita seja a tua prudência! E bendita sejas tu mesma, que me impediste hoje de derramar sangue e vingar-me pela minha mão!
34 Ta ba nanai ba, n kucina ta̱ n wuma u Ka̱shile ki Isaraila kana ka sa̱nka̱i mu kuna ɗa̱, ishi baci vu ta̱ gogo ɗa vu ta̱wa̱i vu gasai m mpa ba, babu mavali ma kpaꞋa ku Nabalu ma na mi ishi a kubuwa n wuma anana kafu kayin kasa.>>
34 Mas, pelo Senhor, Deus de Israel, que me impediu de te fazer mal, se não tivesses vindo tão depressa ao meu encontro, nada teria ficado de Nabal até amanhã cedo, nem mesmo o último homem!
35 Ɗa Dawuda wi isai ili i na Abigelu u tuka̱i ni, ɗa u danai ni, <<Bana a kpaꞋa m ma̱ta̱na̱. M pana ta̱ ufolu u nu kpamu n kuyaꞋan ta̱ i na vu dansai.>>
35 Davi aceitou o que lhe trazia Abigail e ajuntou: Volta em paz para a tua casa. Vê que te ouvi e te fiz boa acolhida.
36 Ana Abigelu u bonoi u vali vi ni Nabalu, u cinai ni a kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ a kpaꞋa ku ni uteku tsu na ngono n tsu yaꞋansa. A kuyaꞋan ili i na u cigai ali u soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni. Adama a nanai ɗa u kpa̱ɗa̱i ku keɓecei ka kuna sapu ali kayin ka asai.
36 Quando Abigail chegou à casa de Nabal, havia em sua casa um grande banquete, um verdadeiro festim de rei. Nabal tinha o coração alegre e estava completamente ébrio. Por isso nada lhe disse, nem pouco nem muito, até ao amanhecer.
37 Ana kayin ka asai, ana ma̱ra̱ ma̱ uta̱i, ɗa vuka vi ni u danai ni ukuna wa ra̱ka̱, ɗa ikyamba i ni i kuwa̱i.
37 Mas pela manhã, tendo Nabal curtido o seu vinho, sua mulher contou-lhe tudo. Seu coração gelou-se no peito e ele tornou-se como uma pedra.
38 Ana a yaꞋan ayin kupa, Ɗa Ka̱shile ka lapai Nabalu ɗa u kuwa̱i.
38 Dez dias depois Nabal, ferido pelo Senhor, morreu.
39 Ana Dawuda u panai a danai Nabalu u kuwa̱ ta̱, ɗa u danai, <<Cikpai Vuzavaguɗu, a̱yi na u ɓa̱nka̱i mu ayin na Nabalu u goyoi mu. Vuzavaguɗu u sa̱nka̱i mu kuyaꞋan ka gbani-gbani, ɗa kucikpa u bonokoi n kagbanigbani ka Nabalu a kaci ka̱ ni.>>
39 Tendo Davi notícia da morte de Nabal, exclamou: Bendito seja o Senhor que me fez justiça do ultraje recebido de sua mão, e impediu-me de fazer-lhe mal! O Senhor fez cair sobre sua cabeça a sua própria maldade! Depois disso Davi mandou propor a Abigail tornar-se sua mulher.
40 Ɗa uma a̱ ni a banai a Kamelu ɗa a danai Abigelu, <<Dawuda u suku tsu ta̱ ci ɗika wu adama a na vo okpo vuka vu ni.>>
40 Seus servos, chegando a Carmelo, disseram-lhe: Davi mandou-nos a ti, porque deseja tomar-te por mulher.
41 Ɗa Abigelu u kuɗa̱ngi n a̱ka̱nga̱tsu a̱ ni a iɗika, u danai, <<Mpa ɗa na kagbashi ka̱ ni, mi ta̱ ufoɓushi adama a na n saꞋa ene aza a na i a kuyaꞋanka yi ulinga.>>
41 Levantou-se então Abigail e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: Eis a tua serva, que será uma escrava para lavar os pés dos servos de meu Senhor.
42 Ɗa Abigelu u foɓusoi gogo u kumbai majaki, ɗa u ɗikai agbashi e nkere a tawun, ɗa u tonoi uma a Dawuda ɗa wo okpoi vuka vi ni.
42 Levantou-se depressa, montou num jumento e, seguida de cinco moças, partiu com os enviados de Davi para tornar-se sua mulher.
43 Ɗa kpamu Dawuda va u ɗikai Ahinowam mekere ma Jezireyelu, ɗa okpoi ni a̱ma̱ci e re.
43 Davi desposara também Aquinoã, de Jezrael, e ambas foram suas mulheres.
44 A na i lo nannai Shawulu ta na u neke ɗe Makelu vuka vu Dawuda u Paletiyelu kolobo ka Layishi va aza a Galim wo okpo vuka vi ni.
44 Quanto à sua mulher Micol, filha de Saul, este a tinha dado por esposa a Falti, de Galim, filho de Lais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.