1 Samuel 25

asg (ASG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ana kanampa ko kotsoi ɗa Samaila u kuwa̱i, yeve aza a Isaraila ra̱ka̱ o ɓolongi a̱ shika̱i. Ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni a kpaꞋa kuni a̱ likuci i Rama.
1 Samuel morreu, e todos os filhos de Israel se juntaram e o prantearam. E o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e foi ao deserto de Parã.
2 Punu a̱ likuci Mawon ya vuza yoku wi ta̱ punu, vuza na wi n kuzuwa a̱ likuci Kamelu. vuza vu uciyi ɗa n a̱bunda̱i. Wi ta̱ nu nkyon a̱kpa̱n a tatsu (3,000), n raɗika ka̱kpa̱n kete (1,000).
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas propriedades no Carmelo. Era um homem muito rico: tinha três mil ovelhas e mil cabras. E ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Kula kuni ku ɗa Nabalu, vuka vu ni kpamu Abigelu. Vuka va vi ta̱ n ugboji n tsuloboi ka̱u, ama vali ni vuza vu ulyopi ɗa n tsuya, a̱yi vuza vu kumaci ku Kalepu ɗa.
3 O nome desse homem era Nabal, e a mulher dele se chamava Abigail. Ela era inteligente e bonita, porém Nabal era grosseiro e mau em tudo o que fazia. Era descendente de Calebe.
4 Ana Dawuda wi ɗe a ka kamba, ɗa u panai Nabalu wi ta̱ ɗe a kupuna nlala n ni.
4 Quando Davi, no deserto, ouviu dizer que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Ɗa u suki muku mo olobo kupa, u danai le, <<Banai a Kamelu a̱ ubuta̱ u Nabalu i danai mi ta̱ ikya̱shi.
5 enviou dez rapazes e lhes disse: — Vão ao Carmelo falar com Nabal e perguntem-lhe, em meu nome, como está.
6 Ka̱ta̱ i dana yi. <Vuzagbayin wuma u nu u geshe. Ma̱ta̱na̱ mo yongo wa̱ a̱nu n kpaꞋa kunu dem koɓolo n i na vi ni i ɗa ra̱ka̱.
6 Digam àquele afortunado: “Paz para você, paz para a sua casa e paz para tudo o que é seu!
7 M pana ta̱ a danai, vi ta̱ a kukiꞋwan nkyon n nu. A makyan ma na nguɓi n mu nkyon n nu o yongoi a̱ ka̱ka̱ra̱sa̱ a uɓon u na mpa feu mi a̱ ku ka̱ra̱sa̱ n uma a̱ va̱ ama tsu takacika le ba. Babu ili i na yi ile i na o bokoi a makyan ma na de dem o yongoi a Kamelu.
7 Soube que você está fazendo a tosquia das suas ovelhas. Os seus pastores estiveram conosco e nós não os maltratamos e nada lhes faltou durante todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Ece agbashi a̱nu i ta̱ a kudana wu. Adama a nanai, yaꞋan uma a̱ va̱ a̱ ciya̱ mapasa ma singai wa̱ a̱nu, adama a na anana kanna ka ka̱ɗiva̱ kaꞋa. N folono wu ta̱, neke agbashi a̱nu n kolobo ka̱ nu Dawuda i na de dem vu ciya̱ka̱i le.> >>
8 Pergunte aos seus moços, e eles lhe dirão. Portanto, que os meus rapazes encontrem favor em sua presença, porque chegamos em boa hora. Por favor, dê a estes seus servos e a Davi, seu filho, qualquer coisa que você tiver à mão.”
9 Ana uma a Dawuda a yawai, ɗa a danai Nabalu ili i na Dawuda u danai le ra̱ka̱, ɗa a vanai.
9 Os rapazes de Davi foram e falaram a Nabal todas essas palavras em nome de Davi. Depois, ficaram esperando.
10 Ɗa Nabalu wu ushuki uma a Dawuda, u danai, <<Ya yi biꞋi vuma na e ci ɗeke Dawuda? Ya yi e ci ɗeke kolobo ka Jesi? A ayin a nampa, agbashi i ta̱ lo n a̱bunda̱i aza a na a yaꞋankai aza a gbagbain e le ugbamiwasuvu.
10 E Nabal deu a seguinte resposta aos servos de Davi: — Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem do seu senhor.
11 Mi a kuɗika ilikulya i va̱ n mini n inyama i na n kiɗakai aza a na i a kuyaꞋanka mu ulinga m peceke uma a na n yevei ubuta̱ una uta̱i ba!>>
11 Vocês acham que eu vou pegar o meu pão, a minha água e a carne dos animais que abati para os meus tosquiadores e dar a homens que eu não sei de onde vêm?
12 Ɗa uma a Dawuda a kpatalai o bonoi. Ana a yawai ɗa a tonokoi Dawuda kakuna ka na Nabalu u dansai ra̱ka̱.
12 Então os rapazes de Davi se puseram a caminho e voltaram. Ao chegarem, disseram a Davi tudo o que Nabal havia falado.
13 Ɗa Dawuda u danai uma a̱ni, <<Saɓangi otokobi a̱ ɗa̱.>> Ɗa tana a saɓangi otokobi e le, ɗa a̱yi Dawuda feu u saɓangi ka̱ ni. A yawa ta̱ uma amangatawa̱na̱shi (400) e le na o tonoi Dawuda, uma amangatawenre (200) tamkpamu a shamgbai a̱ ubuta̱ wu ucanuku.
13 Então Davi disse aos seus homens: — Que cada um cinja a sua espada! E cada um cingiu a sua espada, e também Davi cingiu a sua. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, enquanto duzentos ficaram com a bagagem.
14 Ɗa vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka muku mo olobo n Nabalu u danai Abigelu vuka vu Nabalu. U danai,<<Dawuda u suku ta̱ n uma a̱ni a kakamba a̱ kya̱sa̱ vuzagbayin vu tsu, ama ɗa u shikusai le.
14 Nesse meio-tempo, um dos moços de Nabal foi falar com Abigail, a mulher de Nabal, dizendo: — Davi enviou do deserto mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os pôs a correr.
15 Kpamu uma nampa a nusaka tsu ba. A saꞋwa ku takacika tsu ba, kpamu ida̱shi i tsu n ele a kakamba ra̱ka̱ ko ili i te i tsu i puwa̱nka̱ ba.
15 No entanto, aqueles homens nos têm sido muito bons, e nunca fomos maltratados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Kanna n kayin okpo tsu ta̱ nshilya u ka̱ra̱i n a̱tsu a ayin na ci a kaguɓa ka nlala.
16 Eles eram como um muro ao nosso redor, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Gogo na vu sheshe ka̱ta̱ vu yeve i na va kuyaꞋan, adama a na a ciga ta kutakacika vuzagbayin n kpaꞋa ku ni ra̱ka̱. Ɗanna vuzagbayin va wi ta̱ n ka̱ɗu kagbanigbani, ka na u tsu panaka vuza ba.>>
17 E agora pense bem e veja o que pode fazer, porque o mal já está determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; ele é homem maligno, e não há quem consiga falar com ele.
18 Abigelu u la̱nga̱sa̱ makyan ba. Ɗa u ɗikai a̱kutsu o boroji amangatawenre (200) edele a̱ ma̱kya̱n e re, n nlala n tawun n na a suꞋwain n ishina yu ukangali agisamkpatsu kupa n a tatsu n umaci wi inabi amangatawun (100) ɗa u shiyakai njaki.
18 Então Abigail pegou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e pôs tudo sobre jumentos.
19 Ɗa u danai agbashi a, <<Ka̱na̱i uye a kubana, mi ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱.>> Ama u dana vali ni Nabalu ba.
19 Então disse aos seus servos: — Vão na minha frente, que eu vou logo atrás. Porém ela não contou nada a seu marido Nabal.
20 A̱yi a nwalu gaɗi vu majaki, a na u yawai a kumi ku kusan kugbayin, ɗa u we enei Dawuda koɓolo n uma a̱ni a̱ kucipa̱. Ɗa u gasai n ele.
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 Adama a na Dawuda u dana ta̱ ɗe, <<Ulinga u gbani ɗa n yaꞋin a na n la̱na̱i kuzuwa ku Nabalu a kakamba, ali ɗa wo okpoi ko ili te i ni i puwa̱nka̱ ba. N yaꞋankai ni kasingai ama ɗa kucikpa u bonokoi mu n kawuya.
21 Ora, Davi tinha dito: — Com certeza, de nada adiantou ter protegido tudo o que esse homem possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo o que lhe pertence; ele me pagou o bem com o mal.
22 YaꞋan Ka̱shile ka takacika mu, ɗa baci makpaꞋa n usana n ka̱sukpa̱i vuma te vu ni n wuma.>>
22 Que Deus me castigue, se, até o amanhecer, eu não matar todos os do sexo masculino que estão com ele.
23 Ana Abigelu wenei Dawuda, ɗa u yaꞋin moloko u cipa̱i a majaki ma̱ ni ɗa u kuɗa̱ngi e kelime ka ni ali a iɗika.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até o chão.
24 U kuɗa̱ngi e ene a̱ni, ɗa u danai, <<Vuzagbayin vu va̱, ka̱sukpa̱ unushi u nampa wo okpo u va̱. N folono wu ta̱, ka̱sukpa̱ kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan kadanshi n avu, ka̱ta̱ vu pana i na kagbashi ka̱ nu ka kudansa.
24 Lançou-se aos pés de Davi e disse: — Meu senhor, que a culpa recaia sobre mim. Permita que esta sua serva fale e escute as palavras da sua serva.
25 Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu takacika kaci ka̱ nu adama kadanshi ka vuza gbani-gbani vu tsu Nabalu ba. Adama a na a̱yi kalau kaꞋa, tsu na kula ku ni ki ɗaɗa kalau. Kpamu e kupece yi n tsulau ci ni ba. Ama mpa kagbashi ka̱ nu me ene muku mu usuki ma ba.
25 Que o meu senhor não se importe com aquele homem maligno, a saber, com Nabal, porque ele é o que significa o seu nome. Nabal é o seu nome, e a tolice o acompanha. Eu, porém, esta sua serva, não vi os rapazes que o meu senhor mandou.
26 Gogo na vuzagbayin vu va̱, a na wo okpoi Ka̱shile ke neke wu kofon ka na va kuyaꞋan munuka ba, n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu n wuma u nu kpamu, yaꞋan irala a̱ nu ra̱ka̱, aza a na i a kuciga kuyaꞋanka wu ka gbani-gbani okpo tsu na Nabalu wi.
26 Agora, meu senhor, tão certo como vive o Senhor Deus e tão certo como vive a sua alma, foi o Senhor Deus quem o impediu de derramar sangue e de fazer justiça com as próprias mãos. Que os seus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor sejam como Nabal.
27 Gogo na vuzagbayin, isa kuneꞋe ku na mpa kagbashi ka̱ nu Abigelu n tuka̱i nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ m peceke aza a na i o kutono wu.
27 Este é o presente que esta sua serva trouxe ao meu senhor; que ele seja dado aos rapazes que seguem o meu senhor.
28 N folono wu ta̱ vuzagbayin, cinukpaka kagbashi ka̱ nu unushi u ni, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ a kuzuwa wu vo okpo mogono avu n kumaci ku nu, vi ta̱ o kuvon ku Vuzavaguɗu. Kpamu vi a kuyaꞋan kagbanigbani ba a ayin a wuma a̱ nu dem.
28 Perdoe a transgressão desta sua serva. Pois o Senhor Deus certamente firmará a casa de meu senhor, porque ele está travando as batalhas do Senhor Deus. E que não se ache mal em meu senhor durante toda a sua vida.
29 Ko ɗa baci vuza yoku u ɗa̱nga̱i kula̱nsa̱ wuma u nu, yaꞋan wuma u vuzagbayin vu va̱ wo okpo ushiyi n aza a wuma koɓolo n Ka̱shile ka̱ nu, uteku tsu na a tsu shiya makatalu ma kuneꞋe. Ka̱sukpa̱ a taɗuku wuma wi irala i nu tsu katali ka ka̱vimgba̱tsu.
29 E, se algum homem se levantar para o perseguir e tirar-lhe a vida, a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , seu Deus. Porém a vida de seus inimigos, este a lançará fora como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 Ayin a na baci Vuzavaguɗu u shatangi kasingai ka na u yaꞋankai nu uzuwukpani, ɗa kpamu u zuwai nu vo okpoi vuzagbayin vi Isaraila,
30 E, quando o Senhor Deus tiver feito a meu senhor todo o bem que falou a seu respeito e o tiver colocado como príncipe sobre Israel,
31 adama a na ka̱ta̱ vu ciya̱ ili i na i kuzuwa wu una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ba, ko vu na̱mgba̱ ka̱ɗu adama a na mpasa n vuza na mi a kaci ka̱ nu ba, vi kpamu a kutsupaka ka̱ci ka̱ nu ba. Ayin a na baci Vuzavaguɗu u nekei nu u lyai, vu ciɓa nu mpa kagbashi ka̱ nu.>>
31 então meu senhor não terá motivo de pesar ou de remorso por ter derramado sangue inocente e por ter se vingado com as próprias mãos. E, quando o Senhor Deus tiver feito o bem a meu senhor, então lembre-se desta sua serva.
32 Ɗa Dawuda u danai Abigelu, <<YaꞋan tsu cikpa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, a̱yi na u suki nu vu gasa nu mpa anana.
32 Então Davi disse a Abigail: — Bendito o
33 YaꞋan una̱singai u yongo n avu adama a ugboji u nu. Adama a na vu sa̱nka̱ mu ta̱ kuyaꞋan munuka, n tsu na vu sa̱nka̱i mu kutsupaka ka̱ci ka̱ va̱ anana.
33 Bendita seja a sua prudência, e bendita seja você mesma, que hoje me impediu de derramar sangue e de me vingar com as minhas próprias mãos.
34 Ta ba nanai ba, n kucina ta̱ n wuma u Ka̱shile ki Isaraila kana ka sa̱nka̱i mu kuna ɗa̱, ishi baci vu ta̱ gogo ɗa vu ta̱wa̱i vu gasai m mpa ba, babu mavali ma kpaꞋa ku Nabalu ma na mi ishi a kubuwa n wuma anana kafu kayin kasa.>>
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de fazer mal a você, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo ao meu encontro, não teria ficado a Nabal, até o amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Ɗa Dawuda wi isai ili i na Abigelu u tuka̱i ni, ɗa u danai ni, <<Bana a kpaꞋa m ma̱ta̱na̱. M pana ta̱ ufolu u nu kpamu n kuyaꞋan ta̱ i na vu dansai.>>
35 Então Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: — Volte em paz para a sua casa. Como você pode ver, dei ouvidos ao que você me falou e atendi o seu pedido.
36 Ana Abigelu u bonoi u vali vi ni Nabalu, u cinai ni a kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ a kpaꞋa ku ni uteku tsu na ngono n tsu yaꞋansa. A kuyaꞋan ili i na u cigai ali u soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni. Adama a nanai ɗa u kpa̱ɗa̱i ku keɓecei ka kuna sapu ali kayin ka asai.
36 Abigail voltou para junto de Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei. O seu coração estava alegre, e ele, bastante embriagado. Por isso ela não lhe contou absolutamente nada, até o amanhecer.
37 Ana kayin ka asai, ana ma̱ra̱ ma̱ uta̱i, ɗa vuka vi ni u danai ni ukuna wa ra̱ka̱, ɗa ikyamba i ni i kuwa̱i.
37 Pela manhã, quando Nabal já estava livre do vinho, sua mulher lhe contou tudo. Então o coração dele amorteceu dentro do peito, e ele ficou como uma pedra.
38 Ana a yaꞋan ayin kupa, Ɗa Ka̱shile ka lapai Nabalu ɗa u kuwa̱i.
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu Nabal, e ele morreu.
39 Ana Dawuda u panai a danai Nabalu u kuwa̱ ta̱, ɗa u danai, <<Cikpai Vuzavaguɗu, a̱yi na u ɓa̱nka̱i mu ayin na Nabalu u goyoi mu. Vuzavaguɗu u sa̱nka̱i mu kuyaꞋan ka gbani-gbani, ɗa kucikpa u bonokoi n kagbanigbani ka Nabalu a kaci ka̱ ni.>>
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Bendito seja o Então Davi mandou um recado a Abigail, dizendo que desejava tomá-la por mulher.
40 Ɗa uma a̱ ni a banai a Kamelu ɗa a danai Abigelu, <<Dawuda u suku tsu ta̱ ci ɗika wu adama a na vo okpo vuka vu ni.>>
40 Os servos de Davi foram até Abigail, no Carmelo, e lhe disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua mulher.
41 Ɗa Abigelu u kuɗa̱ngi n a̱ka̱nga̱tsu a̱ ni a iɗika, u danai, <<Mpa ɗa na kagbashi ka̱ ni, mi ta̱ ufoɓushi adama a na n saꞋa ene aza a na i a kuyaꞋanka yi ulinga.>>
41 Então ela se levantou, se inclinou com o rosto em terra e disse: — Eis que esta sua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Ɗa Abigelu u foɓusoi gogo u kumbai majaki, ɗa u ɗikai agbashi e nkere a tawun, ɗa u tonoi uma a Dawuda ɗa wo okpoi vuka vi ni.
42 Abigail se dispôs imediatamente e montou o seu jumento. E ela, acompanhada pelas cinco moças que a serviam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Ɗa kpamu Dawuda va u ɗikai Ahinowam mekere ma Jezireyelu, ɗa okpoi ni a̱ma̱ci e re.
43 Davi também havia tomado por mulher Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres.
44 A na i lo nannai Shawulu ta na u neke ɗe Makelu vuka vu Dawuda u Paletiyelu kolobo ka Layishi va aza a Galim wo okpo vuka vi ni.
44 Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, que era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.