1 Samuel 25

asg (ASG) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ana kanampa ko kotsoi ɗa Samaila u kuwa̱i, yeve aza a Isaraila ra̱ka̱ o ɓolongi a̱ shika̱i. Ɗa a̱ ciɗa̱ngi ni a kpaꞋa kuni a̱ likuci i Rama.
1 E faleceu Samuel, e todo o Israel se ajuntou, e o prantearam, e o sepultaram na sua casa, em Ramá. E Davi se levantou e desceu ao deserto de Parã.
2 Punu a̱ likuci Mawon ya vuza yoku wi ta̱ punu, vuza na wi n kuzuwa a̱ likuci Kamelu. vuza vu uciyi ɗa n a̱bunda̱i. Wi ta̱ nu nkyon a̱kpa̱n a tatsu (3,000), n raɗika ka̱kpa̱n kete (1,000).
2 E havia um homem em Maom, que tinha as suas possessões no Carmelo; e era este homem muito poderoso, e tinha três mil ovelhas e mil cabras; e estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Kula kuni ku ɗa Nabalu, vuka vu ni kpamu Abigelu. Vuka va vi ta̱ n ugboji n tsuloboi ka̱u, ama vali ni vuza vu ulyopi ɗa n tsuya, a̱yi vuza vu kumaci ku Kalepu ɗa.
3 E era o nome deste homem Nabal, e o nome de sua mulher Abigail; e era a mulher de bom entendimento e formosa; porém o homem era duro, e maligno nas obras, e era da casa de Calebe.
4 Ana Dawuda wi ɗe a ka kamba, ɗa u panai Nabalu wi ta̱ ɗe a kupuna nlala n ni.
4 E ouviu Davi no deserto que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Ɗa u suki muku mo olobo kupa, u danai le, <<Banai a Kamelu a̱ ubuta̱ u Nabalu i danai mi ta̱ ikya̱shi.
5 E enviou Davi dez moços, e disse aos moços: Subi ao Carmelo, e, indo a Nabal, perguntai-lhe, em meu nome, como está.
6 Ka̱ta̱ i dana yi. <Vuzagbayin wuma u nu u geshe. Ma̱ta̱na̱ mo yongo wa̱ a̱nu n kpaꞋa kunu dem koɓolo n i na vi ni i ɗa ra̱ka̱.
6 E assim direis àquele próspero: Paz tenhas, e que a tua casa tenha paz, e tudo o que tens tenha paz!
7 M pana ta̱ a danai, vi ta̱ a kukiꞋwan nkyon n nu. A makyan ma na nguɓi n mu nkyon n nu o yongoi a̱ ka̱ka̱ra̱sa̱ a uɓon u na mpa feu mi a̱ ku ka̱ra̱sa̱ n uma a̱ va̱ ama tsu takacika le ba. Babu ili i na yi ile i na o bokoi a makyan ma na de dem o yongoi a Kamelu.
7 Agora, pois, tenho ouvido que tens tosquiadores. Ora, os pastores que tens estiveram conosco; agravo nenhum lhes fizemos, nem coisa alguma lhes faltou todos os dias que estiveram no Carmelo.
8 Ece agbashi a̱nu i ta̱ a kudana wu. Adama a nanai, yaꞋan uma a̱ va̱ a̱ ciya̱ mapasa ma singai wa̱ a̱nu, adama a na anana kanna ka ka̱ɗiva̱ kaꞋa. N folono wu ta̱, neke agbashi a̱nu n kolobo ka̱ nu Dawuda i na de dem vu ciya̱ka̱i le.> >>
8 Pergunta-o aos teus moços, e eles to dirão. Estes moços, pois, achem graça em teus olhos, porque viemos em boa ocasião. Dá, pois, a teus servos e a Davi, teu filho, o que achares à mão.
9 Ana uma a Dawuda a yawai, ɗa a danai Nabalu ili i na Dawuda u danai le ra̱ka̱, ɗa a vanai.
9 Chegando, pois, os moços de Davi, e falando a Nabal todas aquelas palavras em nome de Davi, se calaram.
10 Ɗa Nabalu wu ushuki uma a Dawuda, u danai, <<Ya yi biꞋi vuma na e ci ɗeke Dawuda? Ya yi e ci ɗeke kolobo ka Jesi? A ayin a nampa, agbashi i ta̱ lo n a̱bunda̱i aza a na a yaꞋankai aza a gbagbain e le ugbamiwasuvu.
10 E Nabal respondeu aos criados de Davi, e disse: Quem é Davi, e quem é o filho de Jessé? Muitos servos há hoje, que fogem ao seu senhor.
11 Mi a kuɗika ilikulya i va̱ n mini n inyama i na n kiɗakai aza a na i a kuyaꞋanka mu ulinga m peceke uma a na n yevei ubuta̱ una uta̱i ba!>>
11 Tomaria eu, pois, o meu pão, e a minha água, e a carne das minhas reses que degolei para os meus tosquiadores, e o daria a homens que eu não sei donde vêm?
12 Ɗa uma a Dawuda a kpatalai o bonoi. Ana a yawai ɗa a tonokoi Dawuda kakuna ka na Nabalu u dansai ra̱ka̱.
12 Então os moços de Davi puseram-se a caminho e voltaram, e chegando, lhe anunciaram tudo conforme a todas estas palavras.
13 Ɗa Dawuda u danai uma a̱ni, <<Saɓangi otokobi a̱ ɗa̱.>> Ɗa tana a saɓangi otokobi e le, ɗa a̱yi Dawuda feu u saɓangi ka̱ ni. A yawa ta̱ uma amangatawa̱na̱shi (400) e le na o tonoi Dawuda, uma amangatawenre (200) tamkpamu a shamgbai a̱ ubuta̱ wu ucanuku.
13 Por isso disse Davi aos seus homens: Cada um cinja a sua espada. E cada um cingiu a sua espada, e cingiu também Davi a sua; e subiram após Davi uns quatrocentos homens, e duzentos ficaram com a bagagem.
14 Ɗa vuza te a̱ ka̱tsuma̱ ka muku mo olobo n Nabalu u danai Abigelu vuka vu Nabalu. U danai,<<Dawuda u suku ta̱ n uma a̱ni a kakamba a̱ kya̱sa̱ vuzagbayin vu tsu, ama ɗa u shikusai le.
14 Porém um dentre os moços o anunciou a Abigail, mulher de Nabal, dizendo: Eis que Davi enviou mensageiros desde o deserto a saudar o nosso amo; porém ele os destratou.
15 Kpamu uma nampa a nusaka tsu ba. A saꞋwa ku takacika tsu ba, kpamu ida̱shi i tsu n ele a kakamba ra̱ka̱ ko ili i te i tsu i puwa̱nka̱ ba.
15 Todavia, aqueles homens têm-nos sido muito bons, e nunca fomos agravados por eles, e nada nos faltou em todos os dias que convivemos com eles quando estavam no campo.
16 Kanna n kayin okpo tsu ta̱ nshilya u ka̱ra̱i n a̱tsu a ayin na ci a kaguɓa ka nlala.
16 De muro em redor nos serviram, assim de dia como de noite, todos os dias que andamos com eles apascentando as ovelhas.
17 Gogo na vu sheshe ka̱ta̱ vu yeve i na va kuyaꞋan, adama a na a ciga ta kutakacika vuzagbayin n kpaꞋa ku ni ra̱ka̱. Ɗanna vuzagbayin va wi ta̱ n ka̱ɗu kagbanigbani, ka na u tsu panaka vuza ba.>>
17 Considera, pois, agora, e vê o que hás de fazer, porque o mal já está de todo determinado contra o nosso amo e contra toda a sua casa, e ele é um homem vil, que não há quem lhe possa falar.
18 Abigelu u la̱nga̱sa̱ makyan ba. Ɗa u ɗikai a̱kutsu o boroji amangatawenre (200) edele a̱ ma̱kya̱n e re, n nlala n tawun n na a suꞋwain n ishina yu ukangali agisamkpatsu kupa n a tatsu n umaci wi inabi amangatawun (100) ɗa u shiyakai njaki.
18 Então Abigail se apressou, e tomou duzentos pães, e dois odres de vinho, e cinco ovelhas guisadas, e cinco medidas de trigo tostado, e cem cachos de passas, e duzentas pastas de figos passados, e os pôs sobre jumentos.
19 Ɗa u danai agbashi a, <<Ka̱na̱i uye a kubana, mi ta̱ lo a̱ kuta̱wa̱.>> Ama u dana vali ni Nabalu ba.
19 E disse aos seus moços: Ide adiante de mim, eis que vos seguirei de perto. O que, porém, não declarou a seu marido Nabal.
20 A̱yi a nwalu gaɗi vu majaki, a na u yawai a kumi ku kusan kugbayin, ɗa u we enei Dawuda koɓolo n uma a̱ni a̱ kucipa̱. Ɗa u gasai n ele.
20 E sucedeu que, andando ela montada num jumento, desceu pelo encoberto do monte, e eis que Davi e os seus homens lhe vinham ao encontro, e ela encontrou-se com eles.
21 Adama a na Dawuda u dana ta̱ ɗe, <<Ulinga u gbani ɗa n yaꞋin a na n la̱na̱i kuzuwa ku Nabalu a kakamba, ali ɗa wo okpoi ko ili te i ni i puwa̱nka̱ ba. N yaꞋankai ni kasingai ama ɗa kucikpa u bonokoi mu n kawuya.
21 E disse Davi: Na verdade que em vão tenho guardado tudo quanto este tem no deserto, e nada lhe faltou de tudo quanto tem, e ele me pagou mal por bem.
22 YaꞋan Ka̱shile ka takacika mu, ɗa baci makpaꞋa n usana n ka̱sukpa̱i vuma te vu ni n wuma.>>
22 Assim faça Deus aos inimigos de Davi, e outro tanto, se eu deixar até amanhã de tudo o que tem, até mesmo um menino.
23 Ana Abigelu wenei Dawuda, ɗa u yaꞋin moloko u cipa̱i a majaki ma̱ ni ɗa u kuɗa̱ngi e kelime ka ni ali a iɗika.
23 Vendo, pois, Abigail a Davi, apressou-se, e desceu do jumento, e prostrou-se sobre o seu rosto diante de Davi, e se inclinou à terra.
24 U kuɗa̱ngi e ene a̱ni, ɗa u danai, <<Vuzagbayin vu va̱, ka̱sukpa̱ unushi u nampa wo okpo u va̱. N folono wu ta̱, ka̱sukpa̱ kagbashi ka̱ nu ka yaꞋan kadanshi n avu, ka̱ta̱ vu pana i na kagbashi ka̱ nu ka kudansa.
24 E lançou-se a seus pés, e disse: Ah, senhor meu, minha seja a transgressão; deixa, pois, falar a tua serva aos teus ouvidos, e ouve as palavras da tua serva.
25 Vuzagbayin, ka̱ta̱ vu takacika kaci ka̱ nu adama kadanshi ka vuza gbani-gbani vu tsu Nabalu ba. Adama a na a̱yi kalau kaꞋa, tsu na kula ku ni ki ɗaɗa kalau. Kpamu e kupece yi n tsulau ci ni ba. Ama mpa kagbashi ka̱ nu me ene muku mu usuki ma ba.
25 Meu senhor, agora não faça este homem vil, a saber, Nabal, impressão no seu coração, porque tal é ele qual é o seu nome. Nabal é o seu nome, e a loucura está com ele, e eu, tua serva, não vi os moços de meu senhor, que enviaste.
26 Gogo na vuzagbayin vu va̱, a na wo okpoi Ka̱shile ke neke wu kofon ka na va kuyaꞋan munuka ba, n kucina ta̱ n Vuzavaguɗu n wuma u nu kpamu, yaꞋan irala a̱ nu ra̱ka̱, aza a na i a kuciga kuyaꞋanka wu ka gbani-gbani okpo tsu na Nabalu wi.
26 Agora, pois, meu senhor, vive o SENHOR, e vive a tua alma, que o SENHOR te impediu de vires com sangue, e de que a tua mão te salvasse; e, agora, tais quais Nabal sejam os teus inimigos e os que procuram mal contra o meu senhor.
27 Gogo na vuzagbayin, isa kuneꞋe ku na mpa kagbashi ka̱ nu Abigelu n tuka̱i nu, ka̱ta̱ vu ka̱sukpa̱ m peceke aza a na i o kutono wu.
27 E agora este é o presente que trouxe a tua serva a meu senhor; seja dado aos moços que seguem ao meu senhor.
28 N folono wu ta̱ vuzagbayin, cinukpaka kagbashi ka̱ nu unushi u ni, adama a na Vuzavaguɗu wi ta̱ a kuzuwa wu vo okpo mogono avu n kumaci ku nu, vi ta̱ o kuvon ku Vuzavaguɗu. Kpamu vi a kuyaꞋan kagbanigbani ba a ayin a wuma a̱ nu dem.
28 Perdoa, pois, à tua serva esta transgressão, porque certamente fará o SENHOR casa firme a meu senhor, porque meu senhor guerreia as guerras do SENHOR, e não se tem achado mal em ti por todos os teus dias,
29 Ko ɗa baci vuza yoku u ɗa̱nga̱i kula̱nsa̱ wuma u nu, yaꞋan wuma u vuzagbayin vu va̱ wo okpo ushiyi n aza a wuma koɓolo n Ka̱shile ka̱ nu, uteku tsu na a tsu shiya makatalu ma kuneꞋe. Ka̱sukpa̱ a taɗuku wuma wi irala i nu tsu katali ka ka̱vimgba̱tsu.
29 E, levantando-se algum homem para te perseguir, e para procurar a tua morte, contudo a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o SENHOR teu Deus; porém a vida de teus inimigos ele arrojará ao longe, como do meio do côncavo de uma funda.
30 Ayin a na baci Vuzavaguɗu u shatangi kasingai ka na u yaꞋankai nu uzuwukpani, ɗa kpamu u zuwai nu vo okpoi vuzagbayin vi Isaraila,
30 E há de ser que, usando o SENHOR com o meu senhor conforme a todo o bem que já tem falado de ti, e te houver estabelecido príncipe sobre Israel,
31 adama a na ka̱ta̱ vu ciya̱ ili i na i kuzuwa wu una̱mgbi u ka̱tsuma̱ ba, ko vu na̱mgba̱ ka̱ɗu adama a na mpasa n vuza na mi a kaci ka̱ nu ba, vi kpamu a kutsupaka ka̱ci ka̱ nu ba. Ayin a na baci Vuzavaguɗu u nekei nu u lyai, vu ciɓa nu mpa kagbashi ka̱ nu.>>
31 Então, meu senhor, não te será por tropeço, nem por pesar no coração, o sangue que sem causa derramaste, nem tampouco por ter se vingado o meu senhor a si mesmo; e quando o SENHOR fizer bem a meu senhor, lembra-te então da tua serva.
32 Ɗa Dawuda u danai Abigelu, <<YaꞋan tsu cikpa Vuzavaguɗu Ka̱shile ki Isaraila, a̱yi na u suki nu vu gasa nu mpa anana.
32 Então Davi disse a Abigail: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje te enviou ao meu encontro.
33 YaꞋan una̱singai u yongo n avu adama a ugboji u nu. Adama a na vu sa̱nka̱ mu ta̱ kuyaꞋan munuka, n tsu na vu sa̱nka̱i mu kutsupaka ka̱ci ka̱ va̱ anana.
33 E bendito o teu conselho, e bendita tu, que hoje me impediste de derramar sangue, e de vingar-me pela minha própria mão.
34 Ta ba nanai ba, n kucina ta̱ n wuma u Ka̱shile ki Isaraila kana ka sa̱nka̱i mu kuna ɗa̱, ishi baci vu ta̱ gogo ɗa vu ta̱wa̱i vu gasai m mpa ba, babu mavali ma kpaꞋa ku Nabalu ma na mi ishi a kubuwa n wuma anana kafu kayin kasa.>>
34 Porque, na verdade, vive o Senhor Deus de Israel, que me impediu de que te fizesse mal, que se tu não te apressaras, e não me vieras ao encontro, não ficaria a Nabal até a luz da manhã nem mesmo um menino.
35 Ɗa Dawuda wi isai ili i na Abigelu u tuka̱i ni, ɗa u danai ni, <<Bana a kpaꞋa m ma̱ta̱na̱. M pana ta̱ ufolu u nu kpamu n kuyaꞋan ta̱ i na vu dansai.>>
35 Então Davi tomou da sua mão o que tinha trazido, e lhe disse: Sobe em paz à tua casa; vês aqui que tenho dado ouvidos à tua voz, e tenho aceitado a tua face.
36 Ana Abigelu u bonoi u vali vi ni Nabalu, u cinai ni a kuyaꞋan ka̱ɗiva̱ a kpaꞋa ku ni uteku tsu na ngono n tsu yaꞋansa. A kuyaꞋan ili i na u cigai ali u soꞋi ma̱ra̱ ma makai ni. Adama a nanai ɗa u kpa̱ɗa̱i ku keɓecei ka kuna sapu ali kayin ka asai.
36 E, vindo Abigail a Nabal, eis que tinha em sua casa um banquete, como banquete de rei; e o coração de Nabal estava alegre nele, e ele já muito embriagado, pelo que ela não lhe deu a entender coisa alguma, pequena nem grande, até à luz da manhã.
37 Ana kayin ka asai, ana ma̱ra̱ ma̱ uta̱i, ɗa vuka vi ni u danai ni ukuna wa ra̱ka̱, ɗa ikyamba i ni i kuwa̱i.
37 Sucedeu, pois, que pela manhã, estando Nabal já livre do vinho, sua mulher lhe deu a entender aquelas coisas; e se amorteceu o seu coração, e ficou ele como pedra.
38 Ana a yaꞋan ayin kupa, Ɗa Ka̱shile ka lapai Nabalu ɗa u kuwa̱i.
38 E aconteceu que, passados quase dez dias, feriu o Senhor a Nabal, e este morreu.
39 Ana Dawuda u panai a danai Nabalu u kuwa̱ ta̱, ɗa u danai, <<Cikpai Vuzavaguɗu, a̱yi na u ɓa̱nka̱i mu ayin na Nabalu u goyoi mu. Vuzavaguɗu u sa̱nka̱i mu kuyaꞋan ka gbani-gbani, ɗa kucikpa u bonokoi n kagbanigbani ka Nabalu a kaci ka̱ ni.>>
39 E, ouvindo Davi que Nabal morrera, disse: Bendito seja o Senhor, que julgou a causa de minha afronta recebida da mão de Nabal, e deteve a seu servo do mal, fazendo o Senhor tornar o mal de Nabal sobre a sua cabeça. E mandou Davi falar a Abigail, para tomá-la por sua mulher.
40 Ɗa uma a̱ ni a banai a Kamelu ɗa a danai Abigelu, <<Dawuda u suku tsu ta̱ ci ɗika wu adama a na vo okpo vuka vu ni.>>
40 Vindo, pois, os criados de Davi a Abigail, no Carmelo, lhe falaram, dizendo: Davi nos tem mandado a ti, para te tomar por sua mulher.
41 Ɗa Abigelu u kuɗa̱ngi n a̱ka̱nga̱tsu a̱ ni a iɗika, u danai, <<Mpa ɗa na kagbashi ka̱ ni, mi ta̱ ufoɓushi adama a na n saꞋa ene aza a na i a kuyaꞋanka yi ulinga.>>
41 Então ela se levantou, e se inclinou com o rosto em terra, e disse: Eis que a tua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Ɗa Abigelu u foɓusoi gogo u kumbai majaki, ɗa u ɗikai agbashi e nkere a tawun, ɗa u tonoi uma a Dawuda ɗa wo okpoi vuka vi ni.
42 E Abigail se apressou, e se levantou, e montou num jumento com as suas cinco moças que seguiam as suas pisadas; e ela seguiu os mensageiros de Davi, e foi sua mulher.
43 Ɗa kpamu Dawuda va u ɗikai Ahinowam mekere ma Jezireyelu, ɗa okpoi ni a̱ma̱ci e re.
43 Também tomou Davi a Ainoã de Jizreel; e ambas foram suas mulheres.
44 A na i lo nannai Shawulu ta na u neke ɗe Makelu vuka vu Dawuda u Paletiyelu kolobo ka Layishi va aza a Galim wo okpo vuka vi ni.
44 Porque Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, o qual era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.