1 Reis 9
asg (ASG) vs BKJ
1 Ana Sulemanu u kotsoi kumaꞋa A̱Ꞌisa̱ a gbayin a Vuzavaguɗu koɓolo n kefeku ko mogono ali n ili i na u cikalai kumaꞋa dem,
1 E sucedeu, quando Salomão acabou de edificar a casa do SENHOR, e a casa do rei, e todo o desejo de Salomão, os quais ele se agradou em fazer,
2 ɗa Vuzavaguɗu u ta̱wa̱i u Sulemanu a̱ uta̱wi u ire, tsu na u saꞋwai kuta̱wa̱ wa̱ ni na ɗe a Gibiyon.
2 o SENHOR apareceu a Salomão pela segunda vez, como havia aparecido a ele em Gibeão.
3 Vuzavaguɗu u danai ni,
3 E o SENHOR lhe disse: Ouvi a tua oração e a tua súplica, que fizeste diante de mim. Eu consagrei esta casa, que tu edificaste, para ali colocar o meu nome para sempre; e os meus olhos e o meu coração estarão ali perpetuamente.
4 Avu tamkpamu, vu wala baci a uye u va̱ n kasingai n ka̱ɗu ka̱ nu derere tsu na eshevu Dawuda u yaꞋin, ɗa feu vi yaꞋin ili i na n danai ali n vu tonoi wila̱ koɓolo n kadanshi ka̱ va̱,
4 E se tu andares diante de mim, como Davi, o teu pai, andou, em integridade de coração, e em retidão, para fazer segundo tudo o que te tenho ordenado, e guardares os meus estatutos e os meus juízos;
5 Gogo mi ta̱ a kuzuwa kakuba ko tsugono ka̱ nu a̱ ubuta̱ wa aza a Isaraila ali ayin babu uteku, tsu na n yaꞋankai eshevu Dawuda uzuwakpani n danai, <Va kusaꞋwa kunamba vuza na u kuda̱sa̱ngu a kakuba ko tsugono wa aza a Isaraila ba.>
5 então, estabelecerei o trono do teu reino sobre Israel para sempre, como prometi a Davi, o teu pai, dizendo: Não te faltará um homem sobre o trono de Israel.
6 Ama avu ko muku n nu i zuwakai mu baci kucina̱ ɗa kpamu i kpa̱ɗa̱i kutono kadanshi ka̱ va̱ ko wila̱ u va̱ u na n zuwai, ɗa i kucukpai i bonoi i tonoi a̱ma̱li o yoku ali i cikpai le,
6 Se vós, porém, insistirdes em se desviar de me seguir, vós e vossos filhos, e não guardardes os meus mandamentos e os meus estatutos, os quais coloquei diante de vós, mas fordes e servirdes a outros deuses, e os adorardes;
7 mi ta̱ a kutakpa aza a Isaraila a iɗika i na n nekei le ka̱ta̱ kpamu n iwan a̱Ꞌisa̱ a nampa a na me erengi n kula ku va̱. Aza a Isaraila i ta̱ o kubono ka̱ca̱pa̱ ka̱ta̱ kpamu o kpo ili i ma̱ka̱n a̱ ubuta̱ u uma dem.
7 então, eu cortarei Israel da terra que eu lhes dei; e esta casa, que santifiquei para o meu nome, lançarei da minha vista; e Israel será um provérbio e um escárnio no meio de todo o povo;
8 Ka̱ta̱ a̱Ꞌisa̱ a nampa o bono agali, aza a na a kuwala lo dem i ta̱ a kuyaꞋan kadanshi ke mereve koɓolo m ma̱ka̱n a kudana, <Yiɗa̱i i zuwai ɗa Vuzavaguɗu u yaꞋankai iɗika ya ili i nampa koɓolo n a̱Ꞌisa̱ a?>
8 e nesta casa, que é elevada, cada um que passar por ela ficará atônito, e assobiará; e dirão: Por que o SENHOR fez assim à sua terra, e a esta casa?
9 Uma i ta̱ a̱ kushuku, <Adama a na a̱ ka̱sa̱kpa̱ ta̱ Vuzavaguɗu Ka̱shile ke le a̱yi na wu uta̱ka̱i ikaya i le a Masar, ɗa o bonoi a̱ ka̱na̱i a̱ma̱li o yoku ali ɗa a cikpai a ɗa n o tonoi a ɗa. Ɗaɗa i zuwai Vuzavaguɗu u tuka̱ le ta̱ n kawuya ka nampa dem.> >>
9 E eles responderão: Porque eles abandonaram o SENHOR seu Deus, que retirou os seus pais da terra do Egito, e se apegaram a outros deuses, e os adoraram, e os serviram; portanto, o SENHOR trouxe sobre eles todo este mal.
10 Sulemanu u yaꞋan ta̱ a̱ya̱ kamanga a̱yi kumaꞋa A̱Ꞌisa̱ a gbayin koɓolo n kefeku ko tsugono.
10 E sucedeu, ao fim de vinte anos, quando Salomão havia edificado as duas casas, a casa do SENHOR, e a casa do rei,
11 Sulemanu mogono u nekei Hiram mogono ma Taya likuci kamanga i na yi a̱ uɓon u Ga̱lili, adama a na Hiram va u zamaka yi ta̱ nɗanga n sida ra̱ka̱, n ogboli, koɓolo n azanariya n a̱bunda̱i tsu na u cikalai.
11 (ora, Hirão, o rei de Tiro havia fornecido a Salomão as árvores de cedro e de cipreste, e ouro, segundo todo o seu desejo), que, então, o rei Salomão deu a Hirão vinte cidades na terra da Galileia.
12 Ama ana Hiram u ka̱sa̱kpa̱i Taya adama a na u bana we ene likuci i na Sulemanu u nekei ni, ɗa wu enei i ɗa i yaꞋin ba.
12 E Hirão saiu de Tiro para ver as cidades que Salomão lhe havia concedido; e elas não lhe agradaram.
13 Ɗa u danai, <<Likuci i yiɗa̱i tamkpamu na i na vi nekei mu, vuza va̱?>> Ɗa u neꞋi likuci ya kula iɗika i Kabulu, kula ku ɗaɗa ku buwai ali a̱ kuta̱wa̱ anana.
13 E ele disse: Que cidades são estas que tu me tens concedido, meu irmão? E ele as chamou de terra de Cabul até este dia.
14 Hiram u suꞋuki mogono n Azanariya a na a̱miki e le a yawai ngura amangatawun n kamanga (120).
14 E Hirão enviou ao rei cento e vinte talentos de ouro.
15 Na ɗa ukuna wu ulinga u tsugbashi u na Sulemanu u ɗanai adama a kumaꞋa ka̱ a̱Ꞌisa̱ a Vuzavaguɗu, n kefeku ka̱ ni, nu nsongolimo ma akambu, m mashilya ma Urushelima n ma̱ likuci i Hazo m Magido, koɓolo n Geza.
15 E esta é a razão do tributo que o rei Salomão levantou; para edificar a casa do SENHOR, e a sua própria casa, e Milo, e a muralha de Jerusalém, e Hazor, e Megido e Gezer.
16 FiriꞋauna mogono ma Masar ma lyaꞋa ta̱ Geza n kuvon, ali ɗa u songi likuci ya n akina. Wu unai aza a KanaꞋana a na i punu a̱ ida̱shi ɗa u nekei i ɗa vuka vu Sulemanu mekere ma̱ ni tsu ili i kuneꞋe i kanna ko yolo.
16 Porque Faraó, o rei do Egito, havia subido, e tomado Gezer, e a queimado com fogo, e matou os cananeus que habitavam na cidade, e a deu como presente à sua filha, esposa de Salomão.
17 Ɗa Sulemanu u maꞋasakai Geza. U maꞋi kpamu likuci i ka̱ɗa̱ki i Betu-horon,
17 E Salomão edificou Gezer, e Bete-Horom de baixo.
18 m Balata, koɓolo n Tadamoru na ɗe e meremune, dem punu a iɗika i Yahuda,
18 E Baalate, e Tadmor no deserto, na terra,
19 koɓolo n likuci yi a̱ ubuta̱ u kuzuwa u ni ra̱ka̱, n likuci ye ekeke o odoku a̱ ni koɓolo n odoku a, ali n ili i na u cikalai kumaꞋa a Urushelima dem, a Lebano koɓolo kpamu n iɗika i na yi a̱ ubuta̱ u tsugono u ni dem.
19 e todas as cidades de armazenamento que Salomão tinha, e cidades para as suas carruagens, e cidades para os seus cavaleiros, e aquilo que Salomão desejou edificar em Jerusalém, e no Líbano, e em toda a terra do seu domínio.
20 Uma o yoku a buwa ta̱ punu a iɗika ya, aza a na i aza a Isaraila a ɗa ba, ele ɗa aza a Amoriya n aza a Hitiya n aza a Periziya n aza a Hiviya n aza a Jebusiya,
20 E todas as pessoas que foram deixadas dos amorreus, heteus, ferezeus, heveus, e jebuseus, os quais não eram dos filhos de Israel,
21 ele ɗa ntsukaya n na n buwai iɗika ya, aza a na aza a Isaraila a fuɗa unai ba, Sulemanu u zagba le ta̱ okpo agbashi a ulinga a̱ ni, ali tana anana ɗaɗa ulinga u na i a kuyaꞋan.
21 os seus filhos que foram deixados depois deles na terra, aos quais os filhos de Israel também não foram capazes de destruir por completo, sobre aqueles Salomão lançou um tributo de trabalho servil até este dia.
22 Ama Sulemanu u bonoko vuza va aza a Isaraila kagbashi ba, ɗa kucikpa u bonokoi le osoji, n anan taji a̱ ni, n aza a̱ gba̱ra̱-gba̱ra̱ a̱ ni, n aza e kelime ko osoji, koɓolo n ovonshi a na i aza e kelime a ekeke o odoku n akumbi e le.
22 Todavia, dos filhos de Israel Salomão não fez servos; no entanto, eles eram homens de guerra, e os seus servos, e os seus príncipes, e os seus capitães, e soberanos das suas carruagens, e dos seus cavaleiros.
23 Ele ɗa kpamu aza a gbagbaꞋin a kinda ulinga u na Sulemanu wi n u ɗa, i ta̱ ali uma amangatawantawun n amangerenkupa (550), ele na i kula̱na̱ uma a na i a kuyaꞋan ulinga wa.
23 Estes eram os chefes dos oficiais que estavam acima do trabalho de Salomão, quinhentos e cinquenta, os quais dominavam sobre o povo que executava a obra.
24 Sulemanu wu uta̱ka̱i vuka vi ni mekere ma FiriꞋauna punu a̱ likuci i Dawuda, ɗa u bonokoi ni e kefeku ka savu ka na u maꞋakai ni. Ɗa kpamu u maꞋi nsongolimo lo.
24 Contudo, a filha de Faraó subiu da cidade de Davi até a sua casa, que Salomão havia edificado para ela; então edificou a Milo.
25 A̱ ka̱ya̱ dem kutatsu ku ɗa Sulemanu u ci yaꞋan alyuka e kuneꞋe ku kusongu n alyuka e kuneꞋe ki ida̱shi i ma̱ta̱na̱ a gaɗi vu katalikalyuka ka na u maꞋakai Vuzavaguɗu. U yaꞋin kpamu alyuka o kusongu a ili i ma̱gula̱ni a kubana u Vuzaguɗu, nannai ɗa u kotsoi ulinga wa̱ a̱Ꞌisa̱ wa.
25 E três vezes por ano Salomão oferecia ofertas queimadas e ofertas de paz sobre o altar que ele edificou para o SENHOR, e ele queimou incenso sobre o altar que estava diante do SENHOR. Assim, ele concluiu a casa.
26 Mogono Sulemanu u yaꞋin kpamu antsu a Eziyon-gebe, ɗevu Ilatu a Edom a̱ ka̱kina̱ ka Mala ma Shili.
26 E o rei Salomão fez uma armada de navios em Eziom-Geber, o qual está ao lado de Elate, na costa do mar Vermelho, na terra de Edom.
27 Ɗaɗa Hiram u suki a fuɗi a antsu a bana a yaꞋan ulinga ɗe koɓolo n uma a Sulemanu.
27 E Hirão enviou na armada os seus servos, marinheiros que tinham conhecimento do mar, com os servos de Salomão.
28 Ɗa antiki antsu a kubana a Ofiri, ɗa o bonokoi nu ngura ma azanariya ali amangatawa̱na̱shi n kamanga (420) ɗa e nekei Sulemanu.
28 E eles chegaram em Ofir, e retiraram de lá ouro, quatrocentos e vinte talentos, e o trouxeram para o rei Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.